Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2013

Μετά την κρίση του 2008 ήμασταν όλοι Κεϋνσιανοί - αλλά όχι για πολύ και όχι αρκετά

του Τζόζεφ Ε. Στίγκλιτς

© Project Syndicate - από τον Guardian 10/10/2013
και το blog του Joseph E. Stiglitz

Η ευρωζώνη μπορεί να αυξάνει και πάλι το ακαθάριστο προϊόν της, αλλά ουσιαστικά, μια οικονομία στην οποία τα εισοδήματα των περισσότερων ανθρώπων είναι κάτω από τα πρό του 2008 επίπεδα, είναι ακόμη σε ύφεση.

Όταν η αμερικανική επενδυτική τράπεζα Lehman Brothers κατέρρευσε το 2008, πυροδοτώντας τη χειρότερη παγκόσμια οικονομική κρίση μετά τη Μεγάλη Ύφεση [του 1929], φάνηκε να αναδύεται μια ευρεία συναίνεση σχετικά με το τι προκάλεσε την κρίση. Ένα διογκωμένο και δυσλειτουργικό χρηματοπιστωτικό σύστημα είχε επενδύσει με εσφαλμένο τρόπο τα κεφάλαια και αντί να κάνει διαχείριση του κινδύνου, στην πραγματικότητα αυτό είχε δημιουργήσει τον κίνδυνο. 
Η χρηματοοικονομική απορρύθμιση - μαζί με το εύκολο χρήμα - είχε συμβάλει σε υπερβολική ανάληψη κινδύνων. Η νομισματική πολιτική θα ήταν σχετικά αναποτελεσματική για να αναζωογονηθεί η οικονομία, έστω και αν η παροχή ακόμη ευκολότερου χρήματος ίσως απέτρεψε την πλήρη κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Συνεπώς, θα ήταν αναγκαία μια μεγαλύτερη στήριξη στη δημοσιο-οικονομική πολιτική - δηλαδή σε αύξηση των κρατικών δαπανών.

Πέντε χρόνια αργότερα, ενώ μερικοί συγχαίρουν τους εαυτούς τους γιατί αποφεύχθηκε μια ακόμη βαθειά ύφεση [τύπου 1929], κανείς στην Ευρώπη ή τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορεί να ισχυρισθεί ότι έχει επιστρέψει η ευημερία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ως σύνολο, μόλις εξέρχεται από μια διπλή ύφεση (σε μερικές χώρες τριπλή), και ορισμένα κράτη-μέλη της βρίσκονται σε βαθειά ύφεση. Σε πολλές χώρες της ΕΕ, το ΑΕΠ βρίσκεται χαμηλότερα ή ασήμαντα υψηλότερα από τα προ της ύφεσης επίπεδα. Σχεδόν 27 εκατομμύρια Ευρωπαίοι είναι άνεργοι.
Επίσης, 22 εκατομμύρια Αμερικανοί που θα ήθελαν μια θέση εργασίας πλήρους απασχόλησης, δεν μπορούν να βρουν. Το εργατικό δυναμικό στις ΗΠΑ έχει μειωθεί ως ποσοστό του πληθυσμού, σε επίπεδα που δεν έχουμε δει από τότε που οι γυναίκες άρχισαν να εισέρχονται σε μεγάλους αριθμούς στην αγορά εργασίας. Το ετήσιο εισόδημα και η ολική περιουσία των περισσότερων Αμερικανών βρίσκονται κάτω από τα επίπεδα όπου βρισκόταν πολύ καιρό πριν από την κρίση. Στην πραγματικότητα, το εισόδημα ενός τυπικού άρρενος εργαζομένου πλήρους απασχόλησης βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει βρεθεί εδώ και πάνω από τέσσερις δεκαετίες.
Ναι, έχουμε κάνει κάποια πράγματα για να βελτιωθεί η λειτουργία των χρηματοοικονομικών αγορών. Υπήρξαν ορισμένες αυξήσεις ως προς τις απαιτήσεις κεφαλαιακής πληρότητας των τραπεζών - αλλά πολύ λιγότερες σε σχέση με ό,τι χρειάζεται. Μερικά από τα επικίνδυνα παράγωγα - τα χρηματοοικονομικά όπλα μαζικής καταστροφής - έχουν τεθεί σε καθεστώς [φανερής χρηματιστηριακής] διαπραγμάτευσης, αυξάνοντας έτσι την διαφάνεια και μειώνοντας τον συστημικό κίνδυνο, ωστόσο μεγάλες ποσότητες συνεχίζουν να διαπραγματεύονται σε αδιαφανείς over-the-counter αγορές, πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε λίγη γνώση σχετικά με την έκθεση σε κίνδυνο ορισμένων από τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματά μας.
Ομοίως, ορισμένες από τις επιθετικές και χωρίς διάκριση πρακτικές δανεισμού και καταχρηστικής πολιτικής πιστωτικών καρτών έχουν μειωθεί, αλλά εξίσου εκμεταλλευτικές πρακτικές συνεχίζονται. Οι φτωχοί εργαζόμενοι εξακολουθούν να είναι υπερβολικά συχνά αντικείμενο εκμετάλλευσης από βραχυπρόθεσμα δάνεια με τοκογλυφικά επιτόκια (payday loans) [τύπου «προπληρωμής μισθού»]. Τράπεζες με κυρίαρχη θέση στην αγορά, αποσπούν ακόμη βαριές προμήθειες για συναλλαγές χρεωστικών και πιστωτικών καρτών από τους εμπόρους, οι οποίοι είναι αναγκασμένοι να πληρώνουν πολλαπλάσια από αυτό που μπορεί ν' αντέξει μια πραγματικά ανταγωνιστική αγορά. Αυτά είναι, πολύ απλά, φόροι, με τις εισπράξεις να εμπλουτίζουν ιδιωτικά ταμεία αντί να εξυπηρετούν δημόσιους σκοπούς.
Άλλα προβλήματα έχουν περάσει χωρίς αντιμετώπιση - και μερικά έχουν επιδεινωθεί. Η αγορά ενυπόθηκων δανείων της Αμερικής παραμένει σε καθεστώς «ιατρικής υποστήριξης»: Η κυβέρνηση αναθεωρεί τώρα σε χαμηλότερα επίπεδα περισσότερο από το 90 % του συνόλου των στεγαστικών δανείων, και η Διοίκηση του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα δεν έχει ακόμη προτείνει ένα νέο σύστημα που να εξασφαλίζει δανεισμό με υπευθυνότητα και σε ανταγωνιστικούς όρους. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει συγκεντροποιηθεί ακόμη πιο πολύ, επιδεινώνοντας το πρόβλημα των τραπεζών, οι οποίες όχι μόνον είναι υπερβολικά μεγάλες, υπερβολικά διασυνδεδεμένες και υπερβολικά συσχετισμένες για να χρεωκοπήσουν, αλλά είναι επίσης υπερβολικά μεγάλες ώστε να μπορούν να διαχειρίζονται τις εργασίες τους και να λογοδοτούν [στις εποπτικές αρχές]. Παρά τα σκάνδαλα επί σκανδάλων, από ξέπλυμα παράνομου χρήματος και πράξεις χειραγώγησης της αγοράς, μέχρι φυλετικές διακρίσεις στο δανεισμό και παράνομες κατασχέσεις, κανένας ανώτερος υπάλληλος δεν έχει λογοδοτήσει. Όταν επιβάλλονται χρηματικές ποινές, είναι πολύ μικρότερες από ό,τι θα έπρεπε να είναι, από φόβο μήπως εκτεθούν σε σε κίνδυνο σημαντικά ιδρύματα με συστημικό ρόλο.
Οι οίκοι αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας έχουν λογοδοτήσει σε δύο περιπτώσεις με ιδιώτες ενάγοντες. Αλλά εδώ επίσης, τα ποσά που έχουν καταβληθεί ως αποζημίωση δεν είναι παρά ένα κλάσμα των ζημιών που προκάλεσαν με τις δράσεις τους. Το πιο σημαντικό, το βασικό πρόβλημα - ένα διεστραμμένο σύστημα κινήτρων σύμφωνα με το οποίο οι οίκοι αξιολόγησης αμείβονται από τις ίδιες τις επιχειρήσεις που αξιολογούν - δεν έχει ακόμη αλλάξει.
Τα διευθυντικά στελέχη των τραπεζών καυχώνται ότι έχουν αποπληρωθεί εντελώς τα δημόσια κεφάλαια διάσωσης που έλαβαν οι τράπεζες όταν ξέσπασε η κρίση. Αλλά ποτέ δεν φαίνεται να αναφέρουν ότι όποιος παίρνει τεράστια κρατικά δάνεια με σχεδόν μηδενικά επιτόκια, μπορεί να κερδίζει δισεκατομμύρια, απλά επαναδανείζοντας τα χρήματα αυτά στην κυβέρνηση. Επίσης, δεν αναφέρουν τα κόστη που επιβάλλονται στην υπόλοιπη οικονομία - μια σωρευτική απώλεια οικονομικού προιόντος στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, της τάξης μεγέθους των 5 τρισεκατομμυρίων δολλαρίων.
     
Εν τω μεταξύ, όσοι υποστήριζαν ότι η νομισματική πολιτική δεν αρκεί, αποδείχθηκε ότι είχαν δίκιο. Ναι, ήμασταν όλοι Κεϋνσιανοί - αλλά για πολύ λίγο. Η χρηματοοικονομική τόνωση (fiscal stimulus) αντικαταστάθηκε με λιτότητα, με προβλέψιμες - και αποδεδειγμένες - δυσμενείς επιπτώσεις στο οικονομικό αποτέλεσμα. 
Κάποιοι στην Ευρώπη είναι ευχαριστημένοι που η οικονομία ίσως έπιασε πάτο. Με την επιστροφή στην αύξηση του οικονομικού προιόντος, η ύφεση - που ορίζεται ως δύο συνεχόμενα τρίμηνα οικονομικής συρρίκνωσης - έχει επίσημα τελειώσει. Αλλά ουσιαστικά, μια οικονομία στην οποία τα εισοδήματα των περισσότερων ανθρώπων είναι κάτω από τα πρό του 2008 επίπεδα, είναι ακόμα σε ύφεση. Και μια οικονομία, όπου το 25% των εργαζομένων (και το 50 % των νέων) είναι άνεργοι - όπως στην περίπτωση της Ελλάδας και της Ισπανίας - εξακολουθεί να βρίσκεται σε βαθειά ύφεση. Η λιτότητα έχει αποτύχει, και δεν υπάρχει καμία προοπτική για επιστροφή στην πλήρη απασχόληση σύντομα (όπως ήταν αναμενόμενο, οι προοπτικές για την Αμερική, με την δική της ηπιότερη εκδοχή της λιτότητας, είναι καλύτερες).
Το χρηματοπιστωτικό σύστημα ίσως είναι πιο σταθερό από ό,τι ήταν πριν από πέντε χρόνια, αλλά αυτός είναι ένας χαμηλός πήχυς αξιολόγησης - τότε το σύστημα ήταν κρεμασμένο στο χείλος του γκρεμού. Αυτοί οι άνθρωποι στην κυβέρνηση και στον χρηματοοικονομικό τομέα, οι οποίοι συγχαίρουν τους εαυτούς τους για την επιστροφή των τραπεζών στην κερδοφορία και για τις ήπιες - αν και κερδισμένες με κόπο - κανονιστικές βελτιώσεις, θα πρέπει να επικεντρωθούν σε ό,τι χρειάζεται ακόμη να γίνει. Το ποτήρι είναι, στην καλύτερη περίπτωση, μόνο στο ένα τέταρτο γεμάτο. Για τους περισσότερους ανθρώπους, τα τρία τέταρτα είναι άδεια.
 
Ο Joseph Eugene Stiglitz (1943) το 2001 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών. Διετέλεσε αντιπρόεδρος και επικεφαλής οικονομολόγος στη Διεθνή Τράπεζα (World Bank), πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών Συμβούλων (Council of Economic Advisors) της κυβέρνησης Clinton. Είναι παγκοσμίως γνωστός για τις απόψεις που διαμόρφωσε μετά την αποχώρηση από την Διεθνή Τράπεζα. Επικρίνει σφοδρά την έως τώρα διαχείριση της παγκοσμιοποίησης, στρέφεται εναντίον των υποστηρικτών της πλήρους απελευθέρωσης των αγορών και της πολιτικής διεθνών οργανισμών όπως Δ.Ν.Τ., Παγκόσμια Τράπεζα κ.ά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»