Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014

Ο λαϊκισμός ως υποστήριξη των εχόντων: Aς πούμε τα πράγματα με τ΄ όνομά τους
(και κάποια αποσπάσματα “αισιοδοξίας”)

ένα άρθρο του Μπάμπη Κάρβελη 
 (συν αποσπάσματα αισιοδοξίας του Φ. Γεωργελέ)
 
το άρθρο του Μπ. Κάρβελη αναδημοσιεύεται από τον ιστότοπο μη μαδάς τη μαργαρίτα”: 

Στο εμπεριστατωμένο τετράτομο λεξικό του Ι. Σταματάκου (έκδοση 1971), ο όρος λαϊκισμός δεν υπάρχει. Αντίθετα, υπάρχει στο πιο πρόσφατο Τεγόπουλου – Φυτράκη, που σημαίνει ότι είναι ένα σχετικά νεώτερο φαινόμενο. Εμφανίζεται στην τέχνη (χαρακτηριστικό παράδειγμα το τραγούδι του Διονυσίου – αγαπημένο του Αντρέα Παπανδρέου - Ο λαός τραγούδι θέλει, φτάνουν τα προβλήματα, χόρεψε το τσιφτετέλι, κι όλα πια βλαστήμα τα!), κι εκεί λες δεν βαριέσαι. Εμφανίζεται όμως και στην πολιτική ως “η κολακεία των αδυναμιών και ελαττωμάτων του λαού και η υιοθέτηση θέσεων και τάσεων που τον ευχαριστούν και απαντούν στο συναίσθημά του, χωρίς να τον ωφελούν ή/και που να τον βλάπτουν μακροπρόθεσμα”. Κατά τη γνώμη μου απαράδεκτο φαινόμενο καθώς τελικά ευνοεί όχι τον λαό αλλά τους έχοντες και κατέχοντες. 
Εξηγούμαι:

Διαμαρτυρόμαστε γιατί χάνουμε κάποια “κεκτημένα” (συντάξεις, εφ΄ άπαξ κλπ). Ας συνειδητοποιήσουμε ότι για όσα διατηρούμε, στην ουσία στέλνουμε τον λογαριασμό στους νέους. Τελευταία σκέψη η επιμήκυνση του κρατικού χρέους – που εμείς δημιουργήσαμε – σε βάθος 50 χρόνων, όχι στα παιδιά μας, στα δισέγγονα μας το στέλνουμε. Όταν βλέπω λοιπόν κόμματα, δημοσιογράφους κλπ να υπερασπίζονται την πρόωρη σύνταξη ή εφημερίδες να συμβουλεύουν για το πώς μπορεί κάποιος να βγεί στη σύνταξη στα 58 (!), μου τη δίνει.
Η Ελλάδα, άλλες Ευρωπαϊκές 
χώρες, ο κόσμος 
και οι κοινωνικές ανισότητες
1980-2008: "Αλλαγή", "ισχυρή Ελλάδα", 
"επανίδρυση του κράτους" 
και κοινωνική συνοχή

 
Σχεδόν οι πάντες υποστηρίζουν την απαγόρευση πλειστηριασμών για την πρώτη κατοικία. Συμφωνώ απολύτως γι αυτόν που έχασε τη δουλειά του ή που μειώθηκε ο μισθός του, και με δυσκολία τα βγάζει πέρα. Τι σχέση έχει όμως αυτό με την υπεράσπιση αυτού που έχει καθαρό εισόδημα 30.000 ευρώ - περίπου 50.000 αρχικό – και μεγάλη περιουσία; Γιατί πρέπει να τον βοηθούμε να “κρύβεται” πίσω απο τους πραγματικά αδύναμους; Οι τράπεζες να θυμίσω δεν ανακυκλώνουν κεφάλαια του Κωστόπουλου ή του Σάλλα. Αν δεν πάρουν πίσω τα δάνεια που έδωσαν, υπάρχει περίπτωση να δώσουν δάνειο σε κάποιον νέο για να φτιάξει το δικό του σπίτι ή να ανοίξει επιχείρηση; Προφανώς όχι. Γι αυτό λέω, ότι έτσι πάλι τους έχοντες υπερασπίζονται οι λαϊκιστές. 

Φόρος ακινήτων, δίκαιος ή άδικος; Θα μπορούσε κανείς να πεί πως όλοι οι φόροι είναι άδικοι – αλλά το κράτος για να δουλέψει χρειάζεται έσοδα. Μια φορά υπήρξε το “μάννα εξ ουρανού” σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, και τότε υπήρξε ο Μωϋσής που “καθάρισε”, έκτοτε ας το πάρουμε είδηση, το τσάμπα πέθανε. Αν λοιπόν κανείς βγάλει στην πάντα κάποια παλιόσπιτα, σε κάποια ορεινά χωριά, ακατοίκητα κλπ που πρέπει να εξαιρεθούν – θα έλεγα πως όσο πιο πλούσιος είσαι τόσο μεγαλύτερο σπίτι έχεις, άρα πλήρωσε κύριε περισσότερα. Ή σαν τον αγρότη που άκουγα κάποια μέρα στην τηλεόραση να διαμαρτύρεται για το πώς θα μπορούσε να πληρώσει το “χαράτσι” για τα 100 στρέμματά του (2 ευρώ το στρέμμα τον χρόνο). Μας δουλεύεις κύριε; 

Να καταργηθεί, λέει, ο φόρος κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης. Με συγχωρείτε, αλλά εγώ που είμαι φτωχός παίρνω πίσω μέσω του επιδόματος αυτόν τον φόρο (μην αργείς κύριε Στουρνάρα, κύριε Θεοχάρη) – γιατί να πληρώσω τα ίδια με τούς έχοντες; Και τα 25 ευρώ για την περίθαλψη σε νοσοκομείο προφανώς έπρεπε να τα πληρώνει όποιος έχει τη δυνατότητα – για να μπορεί το νοσοκομείο να περιθάλπει δωρεάν τους φτωχούς, τούς άνεργους και τους μονίμως πάσχοντες. Η αποθέωση του λαϊκισμού: Άκουγα σήμερα το πρωί στον Σκάϊ, αυτούς που μέχρι χθές καταδικάζανε σαν χαράτσι το 25ευρω, σήμερα να το υπερασπίζονται και να καταγγέλουν την αύξηση στα τσιγάρα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι περνάμε δύσκολες ώρες πληρώνοντας την φτιαχτή ευδαιμονία του παρελθόντος. Πράγματι, το ΑΕΠ έχει μειωθεί 25%, το οικογενειακό εισόδημα ακόμη περισσότερο (στο πετσί μου το έχω νοιώσει), η ανεργία είναι απελπιστικά υψηλή ιδιαίτερα στους νέους. Όμως με το να βαφτίζουμε χαράτσι κάθε μέτρο και να υπερασπιζόμαστε κάθε διεκδίκηση, με το να πιστεύουμε τις υποσχέσεις του κάθε λαϊκιστή, τα πράγματα καλύτερα δεν γίνονται – μόνο χειρότερα.

Και μια ματιά με αξιώσεις “αισιοδοξίας”, για όσα αποκαλύπτονται και συμβαίνουν τελευταία στο πεδίο της δικαστικής δίωξης της διαφθοράς: Είναι όμως ρεαλιστική, ή μόνον παρηγορητική; Η πραγματικότητα θα δείξει... 
Από το editorial του ATHENS Voice 465, του Φώτη Γεωργελέ (15. 01. 2014) - αναδημοσιεύθηκε στον ιστότοπο Πολιτική Επιθεώρηση ως  Tο ποτάμι έχει μπει σ’ ένα δρόμο που είναι δύσκολο να σταματήσει

«...Σ’ όλο τον κόσμο υπάρχουν κρατικοί αξιωματούχοι και πολιτικοί μπλεγμένοι σε σκάνδαλα. Το δικό μας πρόβλημα είναι ότι η διαφθορά είχε γίνει ο σχεδόν νόμιμος τρόπος αναδιανομής δημόσιου χρήματος μέσα σε ένα γκρίζο σύστημα γραφειοκρατίας, πελατειακών σχέσεων, κομματισμού και συντεχνιασμού.
Το κέρδος μας από αυτή την περιπέτεια είναι ότι τώρα ξέρουμε. Λέγαμε για την Κολομβία της Μεσογείου, αλλά νομίζαμε ότι είναι δημοσιογραφικές λυρικές υπερβολές. Τώρα ξέρουμε ότι οι κρατικές τράπεζες ήταν τα θησαυροφυλάκια απ' όπου διαπλεκόμενοι επιχειρηματίες και κομματικά στελέχη λεηλατούσαν τη δημόσια περιουσία με κομματικά και επιχειρηματικά θαλασσοδάνεια στους εαυτούς τους. Ότι οι κρατικές επιχειρήσεις, μονίμως παθητικές, ήταν διοικούμενες από τις κομματικές και συνδικαλιστικές ελίτ που υπεξαιρούσαν την περιουσία τους με δεκάδες ευφάνταστους τρόπους προς όφελος των ιδίων. Ότι στα πανεπιστήμια διαμοίραζαν στις τσέπες τους τα Κοινοτικά Προγράμματα, ότι στα ασφαλιστικά ταμεία συμμορίες πλούτιζαν και συγχρόνως μοίραζαν δεκάδες χιλιάδες πλαστές συντάξεις και επιδόματα στην πελατειακή βάση, ότι νοσοκομεία, αγροτικοί συνεταιρισμοί, δημοτικές επιχειρήσεις ήταν στημένες μηχανές απομύζησης της δημόσιας περιουσίας. Ότι οι ένοπλες δυνάμεις είχαν γίνει ο καλύτερος αγοραστής όπλων του κόσμου για να δημιουργείται μαύρο πολιτικό χρήμα.
Ότι με λίγα λόγια, δηλαδή, το κράτος αυτό το οποίο υπερασπίζονται δήθεν με πάθος απέναντι στον καταραμένο φιλελευθερισμό, είναι ήδη ιδιωτικοποιημένο από τους ίδιους τους λειτουργούς του. Ότι σ’ αυτή τη χώρα δεν δουλεύουν ούτε τα ληξιαρχεία, γιατί έχουν γίνει μηχανές παραγωγής πλαστών πιστοποιητικών προς πάσα χρήση...
...Πρυτάνεις που χάνουν ξαφνικά 70 εκατομμύρια από τα αποθεματικά των πανεπιστημίων, διοικητές νοσοκομείων που πλούτιζαν με μίζες, συνδικαλιστές με 5 offshore, 50ρηδες απόστρατοι υπάλληλοι των εμπόρων όπλων, δημόσιοι υπάλληλοι της μίζας και του φακέλου, επιτήδειοι που λυμαίνονται τα ΕΣΠΑ, αργομισθίες και παράνομες αμοιβές, είναι πια στο στόχαστρο. Το σύστημα της χρεοκοπίας καταρρέει...
...Τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμα, αλλά κάθε μέρα που περνάει, κάθε μικρή τέτοια νίκη, κάθε υπόθεση λεηλασίας που βγαίνει στη δημοσιότητα, μας φέρνει πιο κοντά στην κατεύθυνση ενός «κανονικού» ευρωπαϊκού κράτους και απομακρύνει την εικόνα του failed state.
Και επειδή αυτός είναι ο πραγματικός πόλεμος, η δήθεν αντιπολίτευση μιλάει για τη Μέρκελ. Όταν είναι δεξιά αντιμνημονιακή, μιλάει κάπως έτσι: Παραδίδουν τους Έλληνες στους φούρνους του Δ΄ Ράιχ της Μέρκελ. Και όταν είναι αριστερή αντιμνημονιακή, λέει: Ο Σαμαράς δίνει εξετάσεις εθελόδουλης υποταγής στη Μέρκελ και τους συμμάχους της. Αποκρύπτει δηλαδή τις κοινωνικές συγκρούσεις και κατασκευάζει την πλαστή, παράφρονα αντίθεση του εθνολαϊκισμού: Λαός εναντίον Ευρώπης. Εναντίον των ξένων, των δυνάμεων κατοχής, των εξωτερικών εχθρών. Όπως έκανε πάντα το χρεοκοπημένο Ελληνικό πολιτικό σύστημα για να μην αλλάξει τίποτα».

 
 

1 σχόλιο:

  1. Λαϊκισμός είναι αυτά που γράφουν οι κύριοι αυτοί,και μας λένε πάλι του παγκάλου "μαζί τα φάγαμε",κανείς δε φταίει,σκάσε και πλήρωνε,και πολλά άλλα αθώα
    Πασόκοι που αν και κρύβονται βρωμάνε από μακριά

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Jan-Werner Müller Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»