Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

Τι είναι Παραγωγική Ανασυγκρότηση; Τι είναι Παραγωγική απασχόληση σε συνθήκες λιτής ανάπτυξης;

Ι. Τι είναι Παραγωγική Ανασυγκρότηση;
του Χρήστου Α. Ιωάννου


Πότε και πώς θα εισέλθει σε περίοδο ανάπτυξης η ελληνική οικονομία και πότε θα αρχίσει να μειώνεται η ανεργία και να δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας; Το ερώτημα «σέρνεται» αναπάντητο επί μήνες και έτη στην ελληνική δημόσια σκηνή. Αυτή η στήλη καιρό τώρα μονότονα απαντά ότι η λύση βρίσκεται στην παραγωγική ανασυγκρότηση. Όμως δεν είναι απίθανο σε λίγο καιρό όλοι και όλες, προεκλογικό κλίμα γαρ και ενδεχομένως μακρά προεκλογική περίοδος, να ακούμε για παραγωγική ανασυγκρότηση σε όλες της κλίσεις και όλους τους χρόνους.
Με άλλα λόγια, η παραγωγική ανασυγκρότηση κινδυνεύει να έχει την τύχη που είχαν σε προηγούμενες δεκαετίες ο «εκσυγχρονισμός» και η «επανίδρυση του κράτους». Να καταστεί μία ρητορική λύση, μία κοινοτοπία - υπεκφυγή, ενώ εφαρμόζονται τα ακριβώς αντίθετα. Αυτό συνδέεται και με το σοβαρό ενδεχόμενο να μην αντιλαμβάνεται κανείς, ακόμη κι εάν είναι καλών προθέσεων, τι σημαίνει παραγωγική ανασυγκρότηση, και να έχει πλήρως παρεξηγήσει την έννοια και το περιεχόμενό της.
http://parodynews.wordpress.com/2012/07/08/prisma-electronics-%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7-%CE%BA/

Παρεξήγηση είναι να θεωρεί κανείς ότι παραγωγική ανασυγκρότηση συνίσταται στο να αναστηθεί και να αναβιώσει η δομή επιχειρήσεων, επενδύσεων, απασχόλησης που κατέρρευσε το 2008 - 2013. Να το πούμε απλά: την περίοδο 2008 - 2013 χάθηκαν επιχειρήσεις, χάθηκαν επενδύσεις και χάθηκαν ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας από τους τομείς και κλάδους της ελληνικής οικονομίας. Την περίοδο 2008 - 2013 χάθηκαν (συγκρίνουμε β' τρίμηνο 2008 με β΄ τρίμηνο 2013), 227.000 θέσεις εργασίας στις κατασκευές, 201.000 στη μεταποίηση, 176.000 στο εμπόριο, 60.000 στον τουρισμό και στο εμπόριο, 40.000 στην εκπαίδευση, 35.000 στις μεταφορές, κ.ο.κ. 
Είναι παραγωγική ανασυγκρότηση να ανακτηθούν επιχειρήσεις και θέσεις εργασίας και να γίνουν επενδύσεις εκεί όπου ήταν και χάθηκαν; Η απάντηση τι είναι παραγωγική ανασυγκρότηση, προϋποθέτει σαφή θέση για το τι είναι αυτό που κατέρρευσε παταγωδώς. Τι είναι αυτό που οδηγήθηκε στο αποτέλεσμα να χαθούν ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας και να προστεθούν ένα εκατομμύριο άνεργοι στον κατάλογο των ανέργων, οι περισσότεροι των οποίων βίωσαν και βιώνουν μακροχρόνια ανεργία;
Τι είναι αυτό που είχε ως αποτέλεσμα τα ποσοστά απασχόλησης της Ελλάδας, η οποία ενώ ήθελε, και έλεγε, και ενδεχομένως πίστευε, ότι συγκλίνει στα ποσοστά απασχόλησης με την Ευρωπαϊκή Ένωση στο 64% - 65%, έφθασε οι πλησιέστεροι συγκρίσιμοι δείκτες διεθνώς να είναι για τα γενικά ποσοστά απασχόλησης η Τουρκία, και για τα ποσοστά απασχόλησης των νέων 16 - 24 ετών η Νότια Αφρική; Οι ψυχροί δείκτες λένε ότι η Ελλάδα συγκλίνει το β΄ τρίμηνο 2013 με τα γενικά ποσοστά απασχόλησης της Τουρκίας στο 49% - 50%, και με τα ποσοστά απασχόλησης στους νέους 16 - 24 ετών με τη Νότιο Αφρική (στο 11% - 12%)!
Αυτό που κατέρρευσε, και το οποίο μόνον ως κορυφαία παρεξήγηση και αυταπάτη θα μπορούσε να υιοθετηθεί ως περιεχόμενο της παραγωγικής ανασυγκρότησης που χρειάζεται η χώρα, είναι η αντιπαραγωγική συγκρότησή της την περίοδο 2000 - 2009, για να αρκεσθούμε στα έργα της προηγούμενης δεκαετίας.
 
ΙΙ. Παραγωγική απασχόληση και λιτή ανάπτυξη

του Χρήστου Α. Ιωάννου


Αν για να μειωθεί η ελληνική ανεργία από το τρέχον 27,8% του Οκτωβρίου 2013 στο 7,8% θα χρειασθεί ανάπτυξη με αύξηση του ΑΕΠ κατά 40%, δηλαδή κάτι το οποίο θα απαιτήσει μέση ετήσια αύξηση 3,5% τουλάχιστον για μία δεκαετία, προκύπτει το ερώτημα: Υφίσταται ενδογενές αναπτυξιακό δυναμικό στην ελληνική οικονομία, ικανό να διαμορφώσει στα επόμενα έτη το απαιτούμενο μέσο ποσοστό αύξησης του 3,5%; 
Δυστυχώς, με τα σημερινά δεδομένα, η απάντηση είναι αρνητική. Οι ούτως ή άλλως καχεκτικοί παραγωγικοί τομείς της χώρας βρίσκονται υπό κατάρρευση. Αφ' ενός η υπερφορολόγηση, η πιστωτική ασφυξία, η γραφειοκρατία και η διαφθορά, και αφ' ετέρου το γεγονός ότι η ελληνική «επιχειρηματικότητα» δεν έχει παράδοση, εμπειρία και γνώση για να εισέλθει στον διεθνή ανταγωνιστικό χώρο (με λίγες εξαιρέσεις, όπως ο εφοπλισμός και μειοψηφίες παραγωγών-εξαγωγέων προϊόντων και υπηρεσιών), καθιστούν τις προοπτικές ζοφερές. 
Εάν κάποιος θέλει να είναι πραγματιστής και όχι αιθεροβάμων ή δημαγωγός, θα συμπεράνει ότι υπό τις παρούσες συνθήκες δεν υπάρχουν δυνατότητες ανάπτυξης της χώρας με τη μορφή που την περιγράφει ο κυρίαρχος πολιτευτικός ή δημοσιογραφικός λόγος, ούτε διαφαίνονται προοπτικές σύντομης εξόδου από τη δομική κρίση. Σημαίνει, όμως, αυτό ότι σαν κοινωνία και οικονομία θα πρέπει να παραιτηθούμε μοιρολατρικά και να εγκαταλείψουμε κάθε προσπάθεια σωτηρίας; Κάθε άλλο. 
Η πραγματιστική διαπίστωση της ζοφερής πραγματικότητας και των κινδύνων που μας απειλούν, θα πρέπει, αντιθέτως, να αποτελέσουν ερέθισμα για όλους τους πολίτες προκειμένου να εντείνουν τις προσπάθειές τους για κοινωνική ανάταξη και συνοχή, για οικονομική και παραγωγική ανόρθωση. Επικεντρώνοντας την προσπάθεια στα πραγματικά προβλήματα. 
Η Ελλάδα θα πρέπει, καταρχήν, να μάθει να ζει με το σημερινό της επίπεδο εισοδήματος. Για να καταστεί όμως αυτό εφικτό, το υπάρχον εισόδημα θα πρέπει να κατανέμεται με διαφορετικό, δηλαδή δικαιότερο, τρόπο ανάμεσα στους Έλληνες. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει να γίνεται αποδεκτό να υπάρχουν, από την μία πλευρά, εκείνοι που έχουν αφεθεί στο έλεος της κρίσης και, από την άλλη, όσοι συνεχίζουν να ζουν στους «προστατευμένους» τομείς της οικονομίας, είτε για το Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ πρόκειται, είτε για τα «κλειστά επαγγέλματα», είτε για τους ασφαλισμένους και συνταξιούχους των «ευγενών» ταμείων και κλάδων που απολαμβάνουν προνόμια και εισοδήματα που δεν αντιστοιχούν στην παραγωγική τους συμβολή και στις εισφορές τους, είτε για τους τρόφιμους της κρατικοδίαιτης διαφθοράς και παρανομίας. 
Βασικός όρος επιβίωσης της χώρας είναι, να ανακατανεμηθεί το κοινωνικό προϊόν κατά τέτοιο τρόπο, ώστε όλοι οι Έλληνες, και όχι μόνον οι πληβείοι, να κερδίζουν τον άρτον τον επιούσιον «με τον ιδρώτα του προσώπου τους», δηλαδή αναλόγως της παραγωγικής τους συμβολής, με ένα διαφανές και αποτελεσματικό κράτος προνοίας, που θα μεριμνά για τις περιπτώσεις των αναξιοπαθούντων και μόνο. Άλλωστε, εκτός από απόλυτος όρος επιβίωσης, αυτό είναι επίσης και βασικός όρος δημιουργίας συνθηκών υγιούς και βιώσιμης μακροπρόθεσμης ανάπτυξης.
Η Φωτό ΜουΟ Χρήστος Α. Ιωάννου είναι οικονομολόγος με σπουδές στην ΑΣΟΕΕ και στο London School of Economics, μέλος του Σώματος Μεσολαβητών (ΟΜΕΔ).


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»