Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014

Η Ουκρανία και το φάντασμα των Βαλκανίων

του Λούτσιο Καρατσιόλο
 
(εφημ. © La Republica, 21/02/2014, © Limes - Rivista italiana di geopolitica,  Europa a sinistra

Αν το Κίεβο γλυστρίσει σε εμφύλιο πόλεμο και διασπασθεί η Ουκρανία, μπορούν να προκύψουν πολλά μικρά κράτη, κινούμενες νάρκες στα σύνορα μεταξύ της ΕΕ και της Ρωσίας. Ο Ομπάμα και ο Πούτιν έχουν να σώσουν τους Ουκρανούς από τους εαυτούς τους - και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Η Ουκρανία αποσυντίθεται. Αυτή η μεγάλη Ευρωπαϊκή χώρα της οποίας τα δυτικά σύνορα είναι πιο κοντά στην πόλη της Τεργέστης απ' όσο η πόλη αυτή της Giulia [H Τεργέστη είναι η πρωτεύουσα της αυτόνομης Ιταλικής περιφέρειας Φρίουλι - Βενέτσια Τζούλια, που περιλαμβάνει τις ιστορικές γεωγραφικές περιοχές Φρίουλι και Ιουλιανή Βενετία] είναι κοντά στην Ιταλική πόλη Ρήγιο της Καλαβρίας [πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας Reggio Calabria], βυθίζεται σε εμφύλιο πόλεμο.
Ουκρανία: Ίσως η χώρα με τους πιό πολλους διερχόμενους αγωγούς 
υδρογοναναθράκων στον κόσμο (Limes - Rivista italiana di geopolitica)

Και όλα αυτά, κάτω από τα μάτια μιας Δύσης αμελούς ή ανίσχυρης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση περισσότερο από ποτέ ανασφαλής και διηρημένη, εναλλάσσει τη ρητορική της ειρήνης με την αξιολύπητη απειλή των κυρώσεων. Αλλά τώρα αυτό δεν έχει καμία επίδραση στην γεωπολιτική ισορροπία αυτής της χώρας - 45 εκατομμύρια άνθρωποι και περισσότερο από 600 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα (έχει διπλάσια έκταση από την Ιταλία). Την διασχίζει πυκνό δίκτυο ενεργειακών αγωγών που πάντα επιθυμεί να ελέγχει η Μόσχα, από τους οποίους εξαρτάται σε αποφασιστικό βαθμό ο εφοδιασμός μας σε υδρογονάνθρακες. 
Ένας από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης, ο πρώην πυγμάχος Vitali Klitschko, ομολογεί ότι η κρίση είναι εκτός ελέγχου. Αυτό αποδεικνύεται από τον φόρο αίματος που έχει ήδη καταβληθεί από τους Ουκρανούς - δεκάδες νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες - και κυρίως απο το γεγονός ότι ολόκληρες πόλεις και περιοχές δεν είναι πλέον στα χέρια της κυβέρνησης. Αυτή είναι υπό πολιορκία, οχυρωμένη στα κάστρα της. Σε σημείο ώστε να συμβουλεύει τους υπουργούς Εξωτερικών της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Πολωνίας που βρίσκονται στο Κίεβο, να απέχουν, για να διευκολυνθούν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του Προέδρου Γιανουκόβιτς και των ηγετών ποικίλων ομάδων της αντιπολίτευσης, μερικές από τις οποίες έχουν δικές τους πολιτοφυλακές.
Στο Lviv και σε άλλες πόλεις της Δυτικής Ουκρανίας που είναι σημαδεμένες από την επιρροή της Πολωνίας και της παλιάς αυτοκρατορίας των Αψβούργων, επαναστατικές επιτροπές διεκδικούν de facto την εξουσία, αφού εκδίωξαν τους εκπροσώπους της νόμιμης κυβέρνησης, μερικοί από τους οποίους προσχώρησαν στους στασιαστές. Οι ακραίες πτέρυγες των διαδηλωτών ονειρεύονται μια Ουκρανία απο-ρωσοποιημένη, συσπειρωμένη γύρω από τον «εθνικό γoνότυπο». Παραπαίει επίσης η επαρχία της Τρανσ-καρπαθίας, μέρος της παλιάς Υποκαρπάθιας Ρουθηνίας, ένα σταυροδρόμι πολιτισμών, γλωσσών και αντιμαχόμενων γεωπολιτικών διακδικητών.
Στην χερσόνησο της Κριμαίας, που «δόθηκε ως δώρο» πριν 60 χρόνια από το Κρεμλίνο στην τότε Σοβιετική Ουκρανία, ο Ρωσικός Στόλος της Μαύρης Θάλασσας είναι αγκυροβολημένος στο λιμάνι της Σεβαστούπολης. Εκεί ηχεί η αντίθετη φωνή, εκείνων που θέλουν να επιστρέψουν κάτω από την αιγίδα της Μόσχας. Στο Donbass [Λεκάνη του Ντόνετσκ], επίκεντρο της ρωσόφωνης και ρωσόφιλης ανατολικής Ουκρανίας, ουσιαστικά τάσσονται με τον πρόεδρο Γιανούκοβιτς (αλλά όχι με οποιοδήποτε τίμημα), και προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο του διαχωρισμού από το Κίεβο. 
Η διάσπαση της Δημοκρατίας της Ουκρανίας με μια σαφή γραμμή που χωρίζει την Ανατολή από τη Δύση, θα ήταν δύσκολη. Αν μη τι άλλο, θα παρήγαγε πολλές μείζονες και ελάσσονες Ουκρανίες, που θα χωρίζονταν από πορώδη σύνορα: Κινούμενες νάρκες στα Ευρω-Ρωσικά σύνορα. Με το Κίεβο εκτεθειμένο σε ακραίο κίνδυνο. Εάν οι αιματηρές κεντρόφυγες δυνάμεις, που επιταχύνονται από μια καταστροφική ύφεση, δεν ελεγχθούν σύντομα, αυτό το κεφάλαιο είναι πιθανό να εξελιχθεί στο τελικό στάδιο ενός εμφυλίου πολέμου στα σύνορα μεταξύ της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα είναι ίσως η πιο σοβαρή και επικίνδυνη παγκόσμια κρίση μετά το (υποτιθέμενο) τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Ο κίνδυνος είναι μια σούπερ-Γιουγκοσλαβία, που μπορεί να οδηγήσει τις Ευρώ - Ρωσο - Αμερικανικές σχέσεις πίσω στην εποχή των παγετώνων, και να έχει στο τέλος επιπτώσεις και στην ίδια την αυτοκρατορία του Πούτιν. Έρχονται στο μυαλό τα περίφημα τελευταία λόγια του Υπουργού Εξωτερικών του Λουξεμβούργου, Jacques Poos, τον Μάιο του 1992, λίγο πρίν αρχίσουν οι πόλεμοι διαδοχής της Γιουγκοσλαβίας, που διακήρυξε ότι «το ρολόι χτυπάει την ώρα της Ευρώπης» [βλ. και R. Kaplan, The New Republic]. Χρειάστηκαν δεκάδες χιλιάδες θάνατοι και η επέμβαση των ΗΠΑ στα Βαλκάνια, για να ηρεμήσει η Αδριατική θάλασσα, τουλάχιστον προσωρινά. Δεν θέλουμε να φανταστούμε τι θα είχε συμβεί, αν τότε αποτύγχαναν να σταματήσουν την αποσύνθεση στα βαθειά Βαλκάνια.
Η ριζοσπαστικοποίηση των Ουκρανικών παρατάξεων δεν είναι καλός οιωνός. Ο πρόεδρος Γιανουκόβιτς, εκφράζει μια δύναμη απολύτως ανίκανη και διεφθαρμένη, ωστόσο βαπτισμένη και νομιμοποιημένη από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Mισητός από την αντιπολίτευση όσο και ο απρόθυμος μέντοράς του Πούτιν, δεν φαίνεται να ξέρει κανέναν άλλο τρόπο παρά μόνον την καταστολή, προκειμένου να κερδίσει χρόνο. Γι 'αυτό και χάνει. Οι Ουκρανοί ολιγάρχες, από τον [Ταταρο-Ουκρανικής καταγωγής] Akhmetov ως τον Firtash, οι οποίοι ήταν μέλη της κομμουνιστικής νομενκλατούρας και έχουν λεηλατήσει τη χώρα τις τελευταίες δύο δεκαετίες, ανεβοκατεβάζουν σαν μαριονέτες πολιτικούς κάθε χρώματος - επειδή δεν έχουν βρει ακόμη στο Κίεβο κάποιον Ουκρανό Πούτιν, που θα τους βάλει σε σειρά. Φοβούνται ότι το χάος σηματοδοτεί ένα τέλος για το εγκληματικό καθεστώς τους, ίσως υπέρ άλλων εγκληματιών, κατάλληλα ξαναχρωματισμένων. Εκτός άν καταφέρουν να ανακυκλωθούν οι ίδιοι, την σωστή ώρα.
Τις τελευταίες εβδομάδες, το μεγαλύτερο μέρος της «πλατείας» [στην Ουκρανική γλώσσα майдан = πλατεία - εξ ού και το εξελληνισμένο «μεϊντάνι»] έχει μετακινηθει από την ειρηνική διαμαρτυρία κατά της διαφθοράς και υπέρ της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση (που δεν έχει προσφερθεί ποτέ από τις Βρυξέλλες), προς την βίαιη εξέγερση. Η σύγκρουση με την αστυνομία ευνοιεί τους καλά εκπαιδευμένους παραστρατιωτικούς σχηματισμούς: Ανήκουν στις υπερ - εθνικιστικές οργανώσεις Svoboda («Ελευθερία»), Pravy Sektor (Δεξιό τομέα) ή Spilna správa (Κοινή Υπόθεση), είναι υποστηρικτές της «Ουκρανίας για τους Ουκρανούς», σημαδεμένοι από τους φυλετικούς μύθους του 19ου και του 20ού αιώνα που αναδεύονται από τους τοπικούς θεωρητικούς του εθνικού κράτους: Βαθειά Ρωσόφοβους, Πολωνόφοβους και αντισημίτες.
Κάτω από την επιδερμίδα της «πλατείας», έχουν διεισδύσει προβοκάτορες του καθεστώτος (Titushki) και πράκτορες που λιγότερο ή περισσότερο συνδέονται με Ρωσικές ή με Δυτικές μυστικές υπηρεσίες, όπως γίνεται συνήθως σε περιοχές κρίσεων, ιδιαίτερα των στρατηγικών.
Σ' αυτό το σημείο, μόνον μια διαπραγμάτευση μεταξύ όλων των εσωτερικών και εξωτερικών δυνάμεων που εμπλέκονται στη μάχη της Ουκρανίας μπορεί να αποτρέψει έναν παρατεταμένο εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος θα άλλαζε το πρόσωπο της Ρωσίας και της Ευρώπης.
Είναι καιρός, η Ουάσιγκτον και η Μόσχα να μη παρασυρθούν στη μάχη για να υποστηρίξουν τους τοπικούς τους ευνοούμενους, αλλά να σώσουν τους Ουκρανούς από τους εαυτούς τους και από τους Ευρωπαίους, που ισχυρίζονται ότι τους σώζουν. Οι Ομπάμα και Πούτιν έχουν αποδείξει ότι είναι σε θέση να κατανοούν, πότε οι άλλες εναλλακτικές λύσεις απέναντι στον συμβιβασμό είναι καταστροφικές. Το ρολόι χτυπάει, με την ελπίδα ότι δεν είναι ήδη πολύ αργά.
O Lucio Caracciolo (1954) είναι Ιταλός δημοσιογράφος και δοκιμιογράφος, διευθύνει το γεωπολιτικό περιοδικό Limes που ίδρυσε το 1993. Σπούδασε στη φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου της Ρώμης La Sapienza, θεωρείται από τους κορυφαίους Ιταλούς ειδικούς της γεωπολιτικής. 
 
Ως δημοσιογράφος ήταν αρχισυντάκτης της Nuova Genarazione, στη συνέχεια αρχισυντάκτης πολιτικού ρεπορτάζ της Republica και αρχισυντάκτης του περιοδικού Μικρομέγας (1986-1995). Αρθρογραφεί περί εξωτερικής πολιτικής αλλά και για θέματα ποδοσφαίρου. Δίδαξε Πολιτική και Οικονομική Γεωγραφία στο Πανεπιστήμιο Roma 3, ενώ από το έτος 2006 διδάσκει στο Τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Vita - Salute San Raffaele του Μιλάνου. Διδάσκει επίσης Στρατηγικές Μελέτες στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών LUISS Guido Carli.

Αρθρογραφία του Λoύτσιο Καρατσιόλο στον Limes


του © Immanuel Wallerstein

Βασίλης Καραγιάννης ("Athens Voice" & "Μη μαδάς τη μαργαρίτα"): Καμιά φορά και οι αγελάδες πετάνε…(Ουκρανική παραδοσιακή έκφραση)

Βοσνία & Ερζεγοβίνη: Κρίση του συστήματος εθνοτικής διαίρεσης και κοινωνία των πολιτών, 
του Andrea Rossini   © Osservatorio Balcani e Caucaso




1 σχόλιο:

  1. "Το προσχεδιασμένο μέλλον" ( http://tinyurl.com/oxkogg8 )
    Προφητείες του 1990 για την Ευρώπη του σήμερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»