Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Τα κόμματα - βοϊδάμαξες και η πολιτική χωρίς παλαιοκομματικό παρελθόν

του Πλάμεν Τόντσεφ
Κόμματα -  βοϊδάμαξες
από το © protagon, 19.3.2014
 
Με όλα τα νέα κόμματα που ιδρύονται μέρα παρά μέρα στην Ελλάδα, μου 'ρχεται στο νου ένα παρόμοιο φαινόμενο που έχω δει στο Πακιστάν. Εκεί τα άπειρα κομματίδια, τις περισσότερες φορές προσωποπαγή και οικογενειοκρατούμενα, είναι γνωστά ως tonga parties. Tonga στη γλώσσα Urdu είναι η βοϊδάμαξα, στην οποία χωράνε όλα τα στελέχη του κόμματος, μαζί με τους ψηφοφόρους του...
  
Αυτήν τη στιγμή λίγοι γνωρίζουν τον ακριβή αριθμό των κομμάτων που φιλοδοξούν να κατέλθουν στις επικείμενες εκλογές. Πρόσφατα βρήκα μια πρόχειρη καταγραφή εδώ, αλλά την πληρέστερη ανάλυση που έχω διαβάσει μέχρι στιγμής την προσφέρει ο κ. Α. Μίχας εδώ, με τον τίτλο «Έχω και κίνημα, πάμε μια βόλτα;».
Οφείλει κανείς να διαχωρίσει τα tonga parties από κόμματα που εκπροσωπούν πραγματικό κοινό, εκφράζουν υπαρκτά αιτήματα της κοινωνίας και συμβάλλουν στη δημόσια συζήτηση με στοιχειωδώς σοβαρή επιχειρηματολογία. Στον αντίποδα, οι «βοϊδάμαξες» είναι προσωπικά οχήματα διαφόρων αποτυχημένων πολιτευτών ή πρώην αστέρων της πολιτικής.
Στα κόμματα-βοϊδάμαξες τα κίνητρα των ηγετών τους ποικίλλουν από προσωπικές μωροφιλοδοξίες, μπιζιμποντισμό, εξουσιομανία, κρίσεις μεγαλείου ή/και παλιμπαιδισμό, μέχρι ιδεοληπτικές εμμονές χωρίς καμία απήχηση στην κοινωνία. Ενίοτε δε η «βοϊδάμαξα» είναι διαπραγματευτικό χαρτί, με την ελπίδα ότι ο λαοπρόβλητος ηγέτης θα επιστρέψει μετά βαΐων και κλάδων στην παράταξη που τον απέπεμψε ή από την οποία έκανε ηρωική έξοδο λίγους μήνες νωρίτερα. Σε άλλες περιπτώσεις, θεωρείται πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο εν όψει συγχώνευσης («συμπόρευσης», κατά την συνήθη παλιοκομματική ιδιόλεκτο) με άλλους σχηματισμούς.
Εννοείται ότι στις «βοϊδάμαξες» είναι ανύπαρκτη η εσωκομματική δημοκρατία, παρά τις βαθυστόχαστες εισηγήσεις που κάνουν οι πρόεδροι προς τα όργανα των κομμάτων τους και τις -υποτίθεται- συλλογικές αποφάσεις που λαμβάνονται. Έχουμε δει κομματάρχες να αλλάζουν την πορεία της «βοϊδάμαξας» με την ίδια άνεση, με την οποία βγάζεις το σκύλο σου για βόλτα στο παρκάκι της γειτονιάς, αλλά ξαφνικά θυμάσαι ότι πρέπει να πεταχτείς στο σουπερμάρκετ και στη συνέχεια να σταματήσεις στο προπατζίδικο, για να ρίξεις ένα γουρλίδικο δελτίο- ποτέ δεν ξέρεις τί γίνεται. Σ' αυτό το σπορ έχει σημειώσει αξιοζήλευτες επιδόσεις ο κ. Α. Λοβέρδος με τη Συμφωνία για την Νέα Ελλάδα (πρώην ΡΙΚΚΣΥ), αλλά δεν είναι ο μόνος, για να μην τον αδικούμε τον άνθρωπο.
Αλλο ένα χαρακτηριστικό των political junkies είναι οι βαρύγδουπες και ενίοτε ευρηματικές ονομασίες που επιτυχώς αναδεικνύουν τη γραφικότητά τους: Δραχμή Πέντε Αστέρων του κ. Θ. Κατσανέβα, Έλληνες Ευρωπαίοι Πολίτες του κ. Γ. Χατζημαρκάκη, Σχέδιο Β' του κ. Αλ. Αλαβάνου, η Ένωση για την Πατρίδα και το Λαό του κ. Β. Πολύδωρα, το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Ελλάδος (ή μήπως άλλαξε όνομα και έγινε Ανατροπή;) του κ. Ν. Νικολόπουλου, Πυρίκαυστος Ελλάδα του κ. Κ. Ζουράρι, κ.ά. Και ποιός μπορεί να ξεχάσει το εμπνευσμένο όνομα του κόμματος Χαρίζω Χρέη - Χαρίζω Οικόπεδα κάποιου κ. Μ. Τζαλαζίδη, που κόσμησε με την παρουσία του τον εκλογικό αγώνα του 2012;
Ωραία όλα αυτά, χρειάζεται και ο χαβαλές ως αντίβαρο στη συλλογική κατάθλιψη. The more the merrier που λένε και οι Αγγλοι. Θεωρητικά τουλάχιστον, η ύπαρξη πολλών κομμάτων υποδηλώνει τον ανταγωνισμό μεταξύ διαφόρων απόψεων, ώστε να επικρατήσουν οι πιο συγκροτημένες και οι πιο χρήσιμες απ' αυτές. Αλλά ο ανταγωνισμός ιδεών και προτάσεων πρέπει να είναι υγιής- άλλο ο πλουραλισμός, άλλο η νοσηρή γραφικότητα. Η αναπόφευκτη ανασύνταξη του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα σίγουρα θα εξαφανίσει πολλές «βοϊδάμαξες», τις οποίες σε λίγο καιρό μόνο με θυμηδία θα τις θυμόματε -αν τις θυμόμαστε. Στην ελληνική κοινωνία εναπόκειται αυτό να συμβεί μια ώρα αρχύτερα.

Πολιτική χωρίς παλιοκομματικό παρελθόν 
του Πλάμεν Τόντσεφ
  
από τον ιστότοπο © "Μη μαδάς τη μαργαρίτα"  

Ενα καίριο ερώτημα θέτει ο Στ. Κασιμάτης ("Καθημερινή" 16/3/2014): «Γιατί, μέχρις ότου ενσκήψει η κρίση, η συνεργασία εθεωρείτο επονείδιστη συνθηκολόγηση; Γιατί ήταν αδύνατο δύο κόμματα να βάλουν κάτω τις προτεραιότητές τους και να συνδιαλλαγούν στη βάση ενός ειλικρινούς quid pro quo;»
Η δική μου εξήγηση είναι ότι, ενώ η κοινοβουλευτική δημοκρατία προφανώς προϋποθέτει την ύπαρξη κομμάτων και πολιτική χωρίς αντιπαράθεση απόψεων δεν γίνεται, στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης τα κόμματα είδαν τον εαυτό τους ως αυτοσκοπό. Αντιλαμβάνονταν δηλαδή τον εαυτό τους ως υποκείμενα που δεν υπάρχουν για να υπηρετούν την κοινοβουλευτική δημοκρατία, αλλά για να υπηρετούνται απ'αυτήν. Επί 35 χρόνια πρωτοστάτησαν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ (με την αρωγή και του ΚΚΕ), αλλά στη συνέχεια βρήκαν και άλλους άξιους μιμητές που εμπέδωσαν το μάθημα ότι στην Ελλάδα σκοπός της πολιτικής είναι η ανάδειξη διαφορών (σημαντικών ή μη) μεταξύ απόψεων κι όχι η αναζήτηση κοινών παρονομαστών στο όνομα του ευρύτερου δημοσίου συμφέροντος και της εθνικής ενότητας. Φυσικό επακόλουθο αυτής της νοοτροπίας είναι η αυτοαναφορικότητα των κομμάτων και το πανίσχυρο ένστικτο αυτοσυντήρησης, ακόμα κι όταν έχει εκλείψει ο λόγος ύπαρξής τους. Το επόμενο βήμα σ'αυτήν τη λογική/ψυχολογική αλληλουχία είναι η εκ προοιμίου εχθρική στάση έναντι κάθε νέου σχήματος (new kid on the block) που έχει το θράσος να σκάσει μύτη με τον κίνδυνο να χαλάσει την πιάτσα.
Προφανώς αναφέρομαι στο Ποτάμι που είναι το θέμα των ημερών, αλλά έχουμε δει κι άλλα νεοπαγή κόμματα και νεοεμφανιζόμενες κινήσεις στο παρελθόν που αντιμετωπίστηκαν με αρνητισμό και κακεντρέχεια απλά και μόνο γιατί δημιουργήθηκαν, όχι επειδή κατόπιν σοβαρής συζήτησης αξιολογήθηκε ότι κομίζουν ανεδαφικές ή λάθος πολιτικές προτάσεις. Σε ό,τι αφορά το Ποτάμι, βλέπουμε ότι περισσότερη κουβέντα γίνεται για το ποιά συμφέροντα κρύβονται πίσω από τον Στ. Θεοδωράκη και ποιά σατανικά σχέδια υπηρετεί παρά για την (προς το παρόν, τουλάχιστον) ελλιπή και νεφελώδη πρότασή του. Οι αντιδράσεις όλων των υπαρχόντων κομμάτων υπήρξαν ενστικτωδώς εχθρικές από την πρώτη στιγμή που δημοσιεύθηκε το άρθρο με τον τίτλο «Ξεκινάμε». Όντας αιχμάλωτοι της πολωτικής μεταπολιτευτικής κληρονομιάς, τα κόμματα και ιδίως τα φανατισμένα στελέχη τους (γνωστά ως «κομματόσκυλα») δυσκολεύονται να αντιληφθούν δύο σημαντικές εξελίξεις στην κοινωνία: 
- Εάν οι Αγανακτισμένοι του 2011 μούντζωναν κυρίως άτομα ως «προδότες» και «δωσίλογους», τώρα παρατηρούμε την πλήρη απαξίωση πολιτικών κομμάτων στο σύνολό τους.
- Οι πολίτες ξέρουν πλέον ότι κανένας δεν μπορεί μόνος του να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της χώρας, εξ ου και τα χαμηλά ποσοστά που παίρνουν όλα τα κόμματα και η αντικειμενική ανάγκη για κυβερνήσεις συνασπισμού.
Προσωπικά, δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτή μια «πολιτική χωρίς κομματικό παρελθόν» (παρθενογένεση δηλαδή;) που ευαγγελίζεται το Ποτάμι, αλλά καταλαβαίνω γιατί το σύνθημα αυτό έχει απήχηση στην κοινωνία. Ισως γιατί οι πολίτες το ερμηνεύουν ως πολιτική χωρίς παλιοκομματικό παρελθόν και χωρίς παλιοκομματικές παρωπίδες. Γιατί η περιχαράκωση εντός παλιοκομματικών τειχών δεν οδηγεί στην εξεύρεση λύσεων που να ωφελούν μεγάλα τμήματα της κοινωνίας, αν όχι όλη την κοινωνία. Λίγοι πολίτες θα καταλάβουν τη λατινική φράση quid pro quo, αλλά έχουν την απαίτηση για κάποια στοιχειώδη συνεννόηση και συναίνεση μεταξύ των κομμάτων σε βασικά ζητήματα. Όσα κομματόσκυλα δεν το κατανοούν αυτό, κινδυνεύουν κάποια στιγμή να βρεθούν αδέσποτα. 

O Πλάμεν Τόντσεφ από τη Βάρνα της Βουλγαρίας, είναι πολιτικός αναλυτής και ειδικός σε Ασιατικά και Αφρικανικά θέματα, επικεφαλής του προγράμματος Ασιατικών Σπουδών του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων. 





 
Τάκης Καμπύλης - Ο «Σιντρ», ένας φίλος στην Ασία, και... ένας μύθος

European spirit has never managed to spread in Greece - See more at: http://www.grreporter.info/en/european_spirit_has_never_managed_spread_greece/6537#sthash.ReI0pxI2.dpuf
European spirit has never managed to spread in Greece (από μία συνένετευξη στην Αναστασία Μπαλντέροβα - GR Reporter/Ειδήσεις από τη Βουλγαρία)
European spirit has never managed to spread in Greece - See more at: http://www.grreporter.info/en/european_spirit_has_never_managed_spread_greece/6537#sthash.ReI0pxI2.dpuf
European spirit has never managed to spread in Greece - See more at: http://www.grreporter.info/en/european_spirit_has_never_managed_spread_greece/6537#sthash.ReI0pxI2.dpuf

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»