Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Τι μπορεί να διδάξει η Ρουμανία στο δυτικό κόσμο;
Λαϊκή διαμαρτυρία χωρίς ακροδεξιό εξτρεμισμό

του Μάρκου Νικουλέσκου 

το άρθρο του © Marcu Niculescu "What Romania can teach the western world", δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο © "Can Europe Make It?" focus - openDemocracy, 5 Φεβρουαρίου 2014
  - Το τοπίο των Ευρω-εκλογών 2014 στον ιστότοπο openDemocracy
 
Διαφορετικά από τη Γαλλία, Ιταλία και Ολλανδία [και την Ελλάδα], η κρίση των ελίτ στη Ρουμανία δεν ενίσχυσε τις ξενοφοβικές πολιτικές τάσεις, αλλά οδήγησε σε μια ψηφιακή επανάσταση, που αμφισβητεί παραδοσιακές υποθέσεις για τις δημοκρατικές αλλαγές. 

Μαζικές διαδηλώσεις στους δρόμους, ταραχές, παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αμφιλεγόμενες νομοθετικές μεταρρυθμίσεις για να καλύψουν τη διαφθορά... Κατά τα τελευταία δύο χρόνια, η Ρουμανική κοινωνία έχει περάσει από μια σειρά πρωτοφανών κρίσεων, που έχουν κάθε άλλο παρά έχουν αντιστρέψει την φιλοδυτική τάση που ξεκίνησε με την προσχώρηση της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι κρίσεις προκάλεσαν σκληρά λόγια από τις Βρυξέλλες και από την Ουάσιγκτον. «Ο σεβασμός της Ρουμανίας στα κριτήρια της Κοπεγχάγης (κριτήρια προσχώρησης στην ΕΕ) τίθεται τώρα υπό αμφισβήτηση από τους συμμάχους μας»,  δήλωσε πρόσφατα ο Πρόεδρος Τραϊάν Μπασέσκου (Traian Băsescu) στην κρατική τηλεόραση. Ωστόσο, σε αντίθεση με χώρες της δυτικής Ευρώπης όπως η Γαλλία, η Ιταλία και η Ολλανδία, η κρίση των ελίτ στη Ρουμανίας δεν έχει οδηγήσει σε ενίσχυση των ξενοφοβικών ή εξτρεμιστικών πολιτικών τάσεων, αλλά σε μια ψηφιακή επανάσταση που έχει κλονίσει τον πυρήνα παραδοσιακών υποθέσεων σχετικές με την δημοκρατική αλλαγή.
Έργα του Ρουμάνου ζωγράφου Mihai Criste
Το ξύπνημα 
Μετά τις μαζικές διαδηλώσεις κατά την εισαγωγή νέας νομοθεσίας για την υγειονομική περίθαλψη, που θα μειώσουν την κρατική χρηματοδότηση για τις υπηρεσίες υγείας - ο «Ρουμανικός χειμώνας» του 2012 - οι διαδηλώσεις στους δρόμους έγιναν κανονική συνήθεια. Ήμουν αρκετά τυχερός για να βρεθώ ανάμεσα στις χιλιάδες που βγήκαν στους δρόμους και κατασκήνωσαν γύρω από την Piata Universitatii (Πλατεία Πανεπιστημίου), στο Βουκουρέστι. Είδα κάτι που λίγοι πίστευαν ότι θα συνέβαινε: τη ζωντανή, με φωνή, και με πανό που κυμάτιζαν, έκφραση μιας σιωπηλής πλειοψηφίας που γεννήθηκε στα χρόνια της Ρουμανικής επανάστασης, πολύ νέας για να θυμάται την πτώση του κομμουνισμού, αλλά πολύ ενήλικης για να συνεχίσει να μένει με σταυρωμένα χέρια, σιωπηλή. Εμφανίσθηκε ένα λαϊκό κίνημα βάσης, στο πνεύμα του Occupy Wall Street, που έπαιρνε ενέργεια από τον ενθουσιασμό και τον ιδεαλισμό που μόνον η νεολαία μπορεί να εκφράσει. Δηλώσαμε τότε, ότι δεν θα επιτρέψουμε πιά στα κατεστημένα συμφέροντα να έχουν το πρόσταγμα, ότι ενωμένοι θα φέρουμε σε πέρας την τόσο αναγκαία μεταμόρφωση της ρουμανικής κοινωνίας. Ένας νέος τρόπος άσκησης της πολιτικής ήταν αυτό που απαιτήσαμε. Δεν ευθυγραμμισθήκαμε πολιτικά με καμμιά δύναμη και δεν υποστηρίξαμε καμία πολιτική προσωπικότητα.
Αλλά, όπως και στις περισσότερες τέτοιες κινήσεις, η δυναμική της σιγά-σιγά εξασθένησε, την έδιωξαν μακριά από τους δρόμους οι ψυχροί άνεμοι του Ιανουαρίου, η παραίτηση της κυβέρνησης και η ανάκληση των μεταρρυθμίσεων του συστήματος υγείας. Ωστόσο, αυτοί που βγήκαν στους δρόμους, επέτυχαν μια σημαντική συμβολική νίκη. 
 
Δημόσια κατακραυγή
Αλλά αυτό ήταν μόνο η αρχή. Υπό την πρωθυπουργία του Βίκτορ Πόντα, η Ρουμανία αργά-αργά παρασύρεται όλο και πιο μακριά από τις δεσμεύσεις που ανέλαβε μετά την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007. Το καλοκαίρι του 2012, διοργανώθηκε δημοψήφισμα για την εκδίωξη του σημερινού Προέδρου Τραϊάν Μπασέσκου, με τον ισχυρισμό ότι παραβιάζει το Σύνταγμα. Το δημοψήφισμα κρίθηκε από τους ευρωπαίους και αμερικανούς αξιωματούχους ως αντιδημοκρατικό και εκτός των κανόνων του κράτους δικαίου. Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής José Manuel Barroso μάλιστα, ανακοίνωσε μια λίστα με συγκεκριμένες συστάσεις που έπρεπε να ακολουθήσει η ρουμανική κυβέρνηση, υπό το δεσμευτικό δίκαιο των ευρωπαϊκών συνθηκών.Το χάσμα που χωρίζει την κατεστημένη πολιτική ζωή από τις πραγματικότητες της ζωής στη Ρουμανίας διευρύνθηκε κατά τους επόμενους μήνες, με κορύφωση το φθινόπωρο του 2013, με την αναβίωση του κινήματος δημόσιας διαμαρτυρίας. Αυτή τη φορά, το θέμα που ένωσε τους πολίτες αφορούσε τις εργασίες εξόρυξης χρυσού που ήταν έτοιμες να αρχίσουν στην πόλη της Rosia Montana (ο Mihai Gotiu έγραψε ένα εξαιρετικό άρθρο για το θέμα αυτό - Romanian spring or Carpathian autumn?). Εκατοντάδες χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους, απαιτώντας την ακύρωση των εργασιών εξόρυξης. Σε αντίθεση με την τελευταία φορά όμως, το κίνημα δεν εκτονώθηκε, αλλά αντίθετα, μεταμορφώθηκε σε μια ισχυρή παρουσία στο διαδίκτυο, που ενώνει πολλαπλές δημόσιες διαμαρτυρίες και δυσαρέσκειες κάτω από κοινή σημαία. Το hashtag #unitisalvam (ενωμένοι σώζουμε) χρησιμοποιείται από τότε για να καλύψει ευρύ φάσμα θεμάτων, από νομικές παραβάσεις και  την μικροδιαφθορά, μέχρι μιαν αμφιλεγόμενη λειτουργία εγκαταστάσεων εξόρυξης σχιστολιθικού φυσικού αερίου στο Pungesti, της πετρελαιϊκής εταιρίας Chevron. Οι πολιτικοί ανακάλυψαν ότι υπάρχει μια πρώτη ύλη πιο σημαντική από τον χρυσό και το φυσικό αέριο: η δύναμη του πλήθους. Τα έργα σταμάτησαν και οι δρόμοι σημείωσαν άλλη μια νίκη.
Στη συνέχεια, αυτή η online επανάσταση έστρεψε την προσοχή της στον τρόπο με τον οποίο μερικές νέες τροπολογίες προστέθηκαν στον Ποινικό Κώδικα, με τις οποίες ουσιαστικά αποποινικοποιήθηκε η διαφθορά, διαγράφοντας την έννοια της σύγκρουσης συμφερόντων για τα μέλη των κοινοβουλευτικών σωμάτων. Σύντομα ακολούθησαν δημόσιες διαμαρτυρίες, αν και μικρότερου μεγέθους, αλλά αρκετά μεγάλες για να τραβήξουν την προσοχή των διεθνών μέσων ενημέρωσης.
Στις 15 Ιανουαρίου, η σημερινή κυβέρνηση του Βίκτορ Πόντα δέχθηκε ένα νέο πλήγμα στο ήδη ασταθές διεθνές κύρος της, όταν το Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ως αντισυνταγματική την νέα σειρά των αμφισβητούμενων τροποποιήσεων του Ποινικού Κώδικα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αν οι τροποποιήσεις είχαν περάσει, οι δημοκρατικές αξίες στη Ρουμανία και το κράτος δικαίου θα είχαν απειληθεί σοβαρά. Κανείς υπουργός, βουλευτής, γερουσιαστής, μέλος τοπικού ή νομαρχιακού συμβουλίου δεν θα υπείχε ποινική ευθύνη, σε περίπτωση χρησιμοποίησης των δημόσιων θέσεών τους για να πλουτίσει ο ίδιος ή τα μέλη της οικογένειάς τους (βλ. εδώ). 

Mihai Criste
Δεν ψάχνουν στον εξτρεμισμό για απαντήσεις 
Αλλά αυτό που είναι σημαντικό να τονισθεί εδώ, είναι, ότι παρά το δράμα που καθορίζει τη ρουμανική πολιτική τα τελευταία χρόνια, οι πολίτες της χώρας έχουν αποφύγει όλες τις μορφές πολιτικού εξτρεμισμού, επιλέγοντας αντ' αυτού να βγαίνουν στους δρόμους και να διατυπώνουν τις καταγγελίες τους δυνατά και καθαρά. Διαφορετικά από τις περισσότερες άλλες χώρες της ΕΕ, οι οποίες πλήττονται από ένα πρωτοφανές κύμα ακροδεξιών εκλογικών επιτυχιών, η Ρουμανία ακολούθησε μια διαφορετική πορεία, με τις δημοσκοπήσεις να μη δείχνουν σχεδόν καμία αύξηση προτιμήσεων ψήφου πρός εξτρεμιστικά κόμματα. Οι οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες, η ανεργία, οι ανισότητες που διευρύνονται, μεταφράσθηκαν σε αυτό το άμορφο, σχεδόν συνεχές κίνημα διαμαρτυρίας. 
Οι επερχόμενες Ευρωεκλογές θα είναι μια τέλεια ευκαιρία για να αξιολογηθεί ο αντίκτυπος που είχε το κίνημα στην πολιτική ζωή της Ρουμανίας. Δεδομένου ότι τα εξτρεμιστικά κόμματα δεν προβλέπεται να κερδίσουν έδρες, αναμένεται ότι το # unitisalvam θα αναβιώσει ισχυρό και θα κρατά την κυβέρνηση υπόλογη, επισημαίνοντας κάθε κατάχρηση που θα μπορούσε να λάβει χώρα. Ο κυβερνών συνασπισμός δεν έχει ακόμη δημοσιεύσει τα ονόματα των εγκεκριμένων υποψηφίων του για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Από τη στιγμή που θα ανακοινωθούν, το κίνημα θα είναι ίσως σε θέση να αξιοποιήσει την επιτυχία του, να ασκεί επιρροή στην κυβέρνηση για να σέβεται το κράτος δικαίου και να κάνει τις ιδέες του εμφανείς στις πολιτικές πλατφόρμες των μεγάλων κομμάτων. Με τις εκλογές να πλησιάζουν, περιμένουμε περισσότερα buzz, καθώς και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όσο και τα έντυπα μέσα ενημέρωσης διαβεβαιώνουν ότι το #unitisalvam θα έχει σημαντικό ρόλο στον κύκλο της δημοσιότητας. 
Πρόκειται για μια σαφή ένδειξη ότι οι κανόνες του παιχνιδιού είναι στα πρόθυρα αλλαγών. Με συνεχώς φθίνουσα τη συμμετοχή στις εκλογές σε όλο τον δυτικό κόσμο, η δύναμη της κάλπης θα αρχίσει να δίνει τη θέση στη δύναμης του hashtag. Το #unitisalvam και το κίνημα που δημιούργησε στο πέρασμά του, έχουν καταφέρει να εξαναγκάσουν σε αλλαγή με μη βίαια μέσα, ενεργώντας ως εξωτερικός μηχανισμός λογοδοσίας για την κυβέρνηση. Το μήνυμα που μεταφέρουν είναι ότι τα αδόμητα, μη κομματικά κινήματα, τα οποία διαθέτουν προχωρημένα εργαλεία, μπορούν να επιδρούν στην πολιτική σημείο - προς - σημείο και να διοχετεύουν την λαϊκή δυσφορία μακριά από εξτρεμιστικά κόμματα και τις αμφιλεγόμενες απόψεις τους για τον κόσμο. Οι ρουμάνοι διαδηλωτές έχουν αποδείξει ότι υπάρχει ένας καλύτερος τρόπος για να γίνει κάθαρση στην πολιτική τάξη ενός κράτους, και αυτό είναι κάτι που όλοι μπορούμε να προσέξουμε.

Ο Marcu Niculescu είναι Ρουμάνος πολιτικός επιστήμων (υποψήφιος PhD στο Πανεπιστήμιο του Maastricht). Ερευνητικό του αντικείμενο είναι τα κοινωνικά κινήματα, και ιδιαίτερα ο ψηφιακός ακτιβισμός.





 
Romanian spring or Carpathian autumn? - Μιχάϊ Γκοτίου

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»