Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2014

«Eπινόησα ένα ζοφερό μέλλον που ήλθε»: Τελευταία έξοδος, Στυμφαλία

συνέντευξη του Μιχάλη Μοδινού στoν Β. Χατζηβασιλείου (ΑΠΕ - ΜΠΕ)
 
Αθηναικό Πρακτορείο Εδήσεων - Μακεδονικό Πρακτορείο Εδήσεων
Πρόσφατα κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά του Μ. Μοδινού «Τελευταία έξοδος: Στυμφαλία» (Εκδόσεις της Εστίας), που προβάλλει το τοπίο της κρίσης σε ένα εφιαλτικό μέλλον.
«Το βιβλίο μου», λέει ο συγγραφέας στη συνέντευξη την οποία παραχώρησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «δεν συγχωρεί κανέναν αφού η ατομική ευθύνη συντίθεται με τη συλλογική. Πολλά άλλωστε από αυτά που συμβαίνουν στο επίπεδο της μελλοντολογικής του πλοκής, συμβαίνουν ήδη καθημερινά τριγύρω μας. Η δυστοπία μου ατυχώς δεν αποκλείεται να βρίσκεται προ των πυλών».



ΕΡ: Ένα μυθιστόρημα για μιαν Ελλάδα ύστερα από την κρίση: μια Ελλάδα την οποία μετά την ολοκληρωτική καταστροφή λυμαίνονται οι συμμορίες των ληστών και οι άρπαγες του άπληστου κέρδους. Μυθιστορηματική δυστοπία ή ανησυχητική κοινωνική προοπτική;
ΑΠ: Είναι όντως μια μυθιστορηματική δυστοπία που άρχισε να γράφεται εν βρασμώ τον θλιβερό εκείνο χειμώνα του ‘12 και που υπέστη έκτοτε ποικίλες επεξεργασίες, δημοσιευόμενη εν μέρει σε συνέχειες στο περιοδικό The Books Journal. Πράγματι, μετονομάζω την κρίση σε «καταστροφή» και τέμνω τον χρόνο σε προ και μετά από αυτήν κομμάτια.
Ένας τυφλός εμφύλιος μαίνεται στην εκπτωχευμένη χώρα, με ασαφή, ιδιότυπα και ρευστά μέτωπα. Προσπάθειά μου ήταν να αναγάγω την προσωπική, οικογενειακή αποτυχία του ήρωα και αφηγητή στη συλλογική αυτοκτονία, αλλά και το αντίστροφο, να αποδώσω δηλαδή την καταστροφή της χώρας στις ατομικές μας επιλογές - των πολιτικών επιλογών περιλαμβανομένων, εννοείται. Αναζητώ τις ρίζες της αποτυχίας στη μπελ επόκ της άκοπης, αντιαισθητικής και εκτός κάθε ορίου κατανάλωσης, της άμετρης «ανάπτυξης», της υποβάθμισης της φύσης, της καταπάτησης των πάντων, του εύκολου πλουτισμού, της αποποίησης κάθε ευθύνης. 
Από τον Στάλκερ του Αντρέι Ταρκόφσκι

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

Πηγές της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη στον κλασικό Χριστιανισμό

Ιησούς - Επί του Όρους Ομιλία

«Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι*, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται.   
μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν. 
μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται. 
μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται.  
μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται.
μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται.   
μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσι καὶ εἴπωσι πᾶν πονηρὸν ρῆμα καθ᾿ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ...»

Μακάριοι αυτοί που αναγνωρίζουν τα όρια της διάνοιάς τους*, γιατί δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών.
Μακάριοι όσοι πενθούν, γιατί αυτοί θα παρηγορηθούν.
Μακάριοι οι πράοι, γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη.
Μακάριοι όσοι πεινούν και διψούν τη δικαιοσύνη, γιατί αυτοί θα χορταστούν με δικαιοσύνη.
Μακάριοι οι ελεήμονες, γιατί αυτοί θα ελεηθούν.
Μακάριοι οι καθαροί στην καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν το Θεό.
Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, γιατί αυτοί θα κληθούν γιοί Θεού.
Μακάριοι όσοι είναι καταδιωγμένοι επειδή φέρονται δίκαια, γιατί δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών.
Μακάριοι είστε, όταν σας υβρίσουν και σας καταδιώξουν και πούν κάθε τι κακό εναντίον σας, λέγοντας ψέματα επειδή στοχεύουν εμένα...

«Υμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται; εἰς οὐδὲν ἰσχύει ἔτι εἰ μὴ βληθῆναι ἔξω καὶ καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων. 
῾Υμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη·»

Εσείς είστε το αλάτι της γης. Εαν όμως το αλάτι αλλοιωθεί, με τι θα το κάνουμε και πάλι αλμυρό; Σε τίποτε δεν θα αξίζει πια, παρά μόνο να πεταχτεί έξω και να το καταπατούν στη γή οι άνθρωποι.   
Εσείς είστε το φως του κόσμου. Δεν γίνεται πόλη να κρυφτεί, όταν βρίσκεται πάνω σε όρος...

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2014

Ο Πούτιν, οι νεοσυντηρητικοί και η μεγάλη ψευδαίσθηση: Οι κατακτήσεις εδαφών είναι για τους ηττημένους

του Πωλ Κρούγκμαν
 
 
Έχει περάσει περισσότερο από ένας αιώνας, από τότε που ο Norman Angell, ένας Βρετανός δημοσιογράφος και πολιτικός, δημοσίευσε τη «Μεγάλη ψευδαίσθηση» The Great Illusion» - pdf και Project Gutenberg), μια πραγματεία όπου υποστήριξε ότι η εποχή των κατακτήσεων ανήκε πια (ή θα έπρεπε να ανήκει) στο παρελθόν. Δεν προέβλεψε το τέλος των πολέμων, αλλά υποστήριξε ότι οι επιθετικοί πόλεμοι δεν έχουν πλέον κανένα νόημα - ότι οι πολεμικές επιχειρήσεις στη σύγχρονη εποχή κάνουν πιο φτωχούς τους νικητές, ακριβώς όπως και τους νικημένους.
Είχε δίκιο, αλλά αυτό το μάθημα είναι προφανώς πολύ σκληρό για να αφομοιωθεί. Ασφαλώς ο Βλαντιμίρ Πούτιν ποτέ δεν πήρε το μήνυμα. Ούτε οι δικοί μας, οι Αμερικανοί νεοσυντηρητικοί, το πήραν: ζηλεύουν έντονα τα κατορθώματα του Πούτιν, δείχνοντας έτσι ότι δεν έμαθαν απολύτως τίποτε από την πανωλεθρία του Ιράκ. 
Οι Neocons εν δράσει

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

Kωνσταντίνος Π. Kαβάφης: «Ας φρόντιζαν» - T. S. Eliot: «Δυσκολίες πολιτευόμενου»

Kωνσταντίνος Π. Kαβάφης: «Ας φρόντιζαν»

Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
Aυτή η μοιραία πόλις, η Aντιόχεια
όλα τα χρήματά μου τάφαγε:
αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο.

Aλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.
Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος
(ξέρω και παραξέρω Aριστοτέλη, Πλάτωνα·
τι ρήτορας, τι ποιητάς, τι ό,τι κι αν πεις).
Aπό στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,
κ’ έχω φιλίες με αρχηγούς των μισθοφόρων.
Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά.
Στην Aλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι·
κάπως γνωρίζω (κ’ είναι τούτο χρήσιμον) τα εκεί:
του Κακεργέτη βλέψεις, και παληανθρωπιές, και τα λοιπά.

«Ψηφίστε Ελεύθερα» - προεκλογική αφίσα 
του Intellectum/ Ποιείν από τον Γιάννη Εργελετζή

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Αγορές κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ:
Σαν ευρωομόλογα, αλλά πιο ακριβά

του Βόλφγκανγκ Μύνχάου
 
Wolfgang Münchau, Währungsunion: Wie Eurobonds - nur teurer  © Der Spiegel, 8.12.2014 
   
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προετοιμάζεται για μαζικές αγορές ομολόγων δημοσίου από χώρες της Ευρωζώνης. Είναι ίσως η τελευταία λύση για να προστατευθούν από χρεοκοπία χώρες όπως η Ιταλία. Υπήρχαν όμως πιο οικονομικές διέξοδοι.
   
Μακροπρόθεσμα, η οικονομική λογική πάντα θριαμβεύει επί των νομικών μικρολεπτομερειών. Μακροπρόθεσμα, δεν έχει σημασία πόσες νομικές ρήτρες χωρίς νόημα είναι εγγεγραμένες σε μια ευρωπαϊκή συνθήκη. Μακροπρόθεσμα δεν έχει σημασία αν δυσανασχετεί η κοινότητα των Γερμανών συνταγματολόγων και σχολιαστών των Κοινοτικών πραγμάτων. Οι κρίσεις δημιουργούν τις νέες οικονομικές πραγματικότητες. Όχι οι δικαστές του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Όμως βραχυπρόθεσμα, ισχύουν τα ακριβώς αντίστροφα. Παρά το γεγονός ότι οι νομικοί και οι πολιτικοί δεν έχουν τη δύναμη να λύσουν οποιοδήποτε οικονομικό πρόβλημα, ωστόσο έχουν αρκετή δύναμη για να εμποδίζουν τη λύση του προβλήματος.


Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Perfect Storm

του Πλάμεν Τόντσεφ
    
© Protagon 16.12.2014, αναδημοσίευση "μη μαδάς τη μαργαρίτα"
  
Στην ταινία Perfect Storm (Η Καταιγίδα), ο George Clooney υποδύεται τον καπετάνιο ενός αλιευτικού σκάφους που αποφασίζει να αγνοήσει τις προειδοποιήσεις για μεγάλο επερχόμενο τυφώνα, προκειμένου να κυνηγήσει την καλή ψαριά σε μια απομακρυσμένη περιοχή του βόρειου Ατλαντικού. Ωστόσο, στην επιστροφή προς την ακτή το πλοίο βρίσκεται παγιδευμένο ανάμεσα σε τρία ισχυρά μέτωπα θυέλλης, ακριβώς στο σημείο όπου ο γιγαντιαίος τυφώνας Grace συναντά άλλους δύο μικρότερους. Έχω την εντύπωση ότι αυτήν την περίοδο η Ελλάδα κινδυνεύει να βρεθεί ανάμεσα σε τρία θυελλώδη μέτωπα: το δημοσιονομικό, το οικονομικό και το πολιτικό. 

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

1914-2014, μια ιστορία για τα 100 χρόνια (που δεν τα στοχαστήκαμε): Ο παππούς Αλία πάει στον πόλεμο

της Άζρα Νουχεφέντιτς
 
  
Το 1914 οι Βόσνιοι στάθηκαν πιστοί στην Αυστρο-Ουγγρική Αυτοκρατορία στην οποία ανήκαν τότε και πολέμησαν στις τάξεις του στρατού της σε διάφορα μέτωπα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Όμως, μετά την επιστροφή τους από τα μέτωπα, οι στρατιώτες βασανίζονταν από τους εφιάλτες τους σ΄όλη τους την υπόλοιπη ζωή. Η ιστορία του παππού Αλία.
   
Βιέννη, Όπερα ,1907
Στενόμακροι, ευρύχωροι διάδρομοι, παχιά χαλιά που πνίγουν τον ήχο των βημάτων, αντίκες έπιπλα, αρωματισμένος αέρας. Από το βάθος έρχεται ο ήχος ενός βαλς. Τα χρώματα που επικρατούν είναι το μπλε ρουά και το χρυσοκίτρινο. Στους τοίχους, ποζάρουν περήφανα σε επίχρυσες κορνίζες, πορτρέτα από τον 19ο αιώνα: άνδρες με μουστάκια, γυναίκες με περίτεχνες κομμώσεις. Μια ατμόσφαιρα μεγαλείου. 
Στο πολυτελές ξενοδοχείο, στο κέντρο της πόλης, η ατμόσφαιρα της αυτοκρατορικής Βιέννης μοιάζει πολύ πιο ζωντανή, παρά στα κτίρια που έχουν γίνει μουσεία, όπως το Χόφμπουργκ και το Σένμπρουν.
Σεράγεβο, γύρω στο 1900 (© Zijo Eskić)

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Πρόωρες εκλογές; Μια από τα ίδια· όμως καλύτερα ένα φρικτό τέλος παρά μια φρίκη δίχως τέλος

Εν αρχή ήν η λανθασμένη εκτίμηση (ή αδιαφορία για τα πραγματικά δεδομένα) ότι μπορούσαν να διώξουν το ΔΝΤ και να βγούν στις αγορές για δανεισμό χωρίς ασπίδα τη συνεγγύηση των εταίρων της ευρωζώνης. Μετά την εξ ανάγκης συμβιβαστική συμφωνία στο Eurogroup για δίμηνη παράταση του ελληνικού προγράμματος, η Ελληνική Κυβέρνηση αμέσως ανακοίνωσε ότι ερρίφθη ο κύβος. Μοιάζει σαν το ανακοινώνει το τέλος μιας αγγαρείας που άρχισε το αργότερο αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές του Μαΐου 2014. Μια αγγαρεία που κατέληξε σε ένα απρόσεκτο στοίχημα, που ήταν ανανενόμενο να χάσει. Με την απόφαση της να ξεκινήσει λίγο πριν τα Χριστούγεννα την κοινοβουλευτική διαδικασία εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές φαίνονται πιο κοντά. Ποτέ μη λές ποτέ”, αν όμως βρεθούν 180 βουλευτές αυτής της Βουλής να εκλέξουν Πρόεδρο, αυτό μάλλον θα είναι έκπληξη.
Οι συχνές πρόωρες έως πολύ πρόωρες εκλογές, ακλόνητος κανόνας στην Ελλάδα μεταπολεμικά (με πολύ σπάνιες εξαιρέσεις τις περιπτώσεις που μια Βουλή εξαντλεί την τετραετία), αποκαλύπτουν πόσο στρεβλό, ευκαιριακό επειδή είναι πελατειακό και μόνιμα μειωμένης δημοκρατικής λειτουργικότητας είναι το κομματικό σύστημα της χώρας και πόσο αδιόρθωτο έμεινε επί 6 δεκαετίες. Ούτε παλιά το μάθημα από την επτάχρονη δικατορία δίδαξε κάτι στο εγχώριο πολιτικό προσωπικό και στα κόμματα, ούτε τώρα φαίνονται να νοιάζονται ιδιαίτερα οι πολιτικές ελίτ μας για το πανθομολογούμενο γεγονός, ότι η οππορτουνιστική πολιτική των κομμάτων συνέβαλε αποφασιστικά στο Ελληνικό οικονομικό ναυάγιο. Η πραγματικότητα αλλάζει διαρκώς, όμως οι πολιτικές ελίτ δεν θέλουν ν' αλλάξουν.
Άς είναι. Είναι κακοί μαθητές της πραγματικότητας και εμμονικά επαναλαμβάνουνμία από τα ίδια”, γιατί ξέρουν ότι αυτό είναι η καλύτερη λύση για την πελατειακή λογική που υπερασπίζονται και για τα συμφέροντα που ευνοούν. 
Άν αυτό είναι κακό, ουδέν κακόν αμιγές καλού. Η απόφαση αυτή είναι όντως σαν τέλος μιας αγγαρείας για την κυβέρνηση και σαν απελευθέρωση από μια Βαβυλώνεια αιχμαλωσία για τους πολίτες. Το πράγμα δεν τραβούσε άλλο: ούτως ή άλλως αυτή η κυβέρνηση 2012-2014, άλλοτε σε συμπαιγνία και άλλοτε παίζοντας κρυφτούλι με τα όργανα των εταίρων και διακρατικών δανειστών της ΕΕ, με την τρόικα και με τις δεσμεύσεις του μνημονίου, σαν το Γατόπαρδο του Βισκόντι, την παλιά ταινία με τον Αλαίν Ντελόν, “τα άλλαζε όλα για να μην αλλάξει τίποτε” στη χώρα.
Καλύτερα ένα φρικτό τέλος παρά μια φρίκη δίχως τέλος.

Γ. Ρ.

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

Κόλιν Κράουτς, «Ο περίεργος μη θάνατος του νεοφιλελευθερισμού» - δύο κείμενα

Μετά το ξέσπασμα της κρίσης το 2008, πολλοί είχαν σπεύσει να προαναγγείλουν τον θάνατο του νεοφιλελευθερισμού και την επιστροφή στον Κέινς και στην κρατική παρέμβαση. Το κράτος παρενέβη πράγματι, αλλά το έκανε για να διασώσει τον χρηματοπιστωτικό τομέα, συρρικνώνοντας ταυτόχρονα τους μηχανισμούς κοινωνικής προστασίας και τα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας. Με την κρατική παρέμβαση η κρίση του ιδιωτικού χρέους μετατράπηκε σε δημοσιονομική κρίση. Και ο νεοφιλελευθερισμός επανεμφανίστηκε πιο επιθετικός, επιβάλλοντας τις πολιτικές λιτότητας και τις «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» ως τη μοναδική συνταγή για την έξοδο από την κρίση. Με άλλα λόγια, ο νεοφιλελευθερισμός όχι μόνον επέζησε μετά την κρίση που ο ίδιος προκάλεσε, αλλά βγήκε ακόμα πιο ενισχυμένος από αυτήν. Πώς εξηγείται αυτό το παράδοξο;

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

Eρχεται το τέλος κι αυτό φέρνει και κάτι καλό

του Γκέοργκ Ντιτς
   
© SPIEGEL ONLINEGeorg Diez, Das Ende kommt, und das ist auch gut so  (17.10.2014)
  
Ο άνθρωπος έκανε σκλάβα του τη Γη, την αλλάζει, της δίνει άλλη μορφή και τη ληστεύει: Ζούμε στην Ανθρωπόκαινο Γεωλογική Εποχή, στην γεωλογική εποχή που διαμορφώνουν οι άνθρωποι. Μαζί μ' αυτή την έννοια, συνειδητοποιούμε επίσης ότι άν συνεχίσουμε έτσι, όλα θα τελειώσουν. 
   
Όταν η ανθρωπότητα θα είναι νεκρή, τελειωμένη, μια ιστορία του παρελθόντος, όταν θα υπάρχουν μόνον έρημα βουνά
πλαστικού και η θάλασσα θα κοχλάζει, όταν ένας καυτός άνεμος θα φυσά στην ερημιά και θα σαρώνει όλη τη σκόνη που ήταν κάποτε μια πόλη σκορπίζοντάς την στο σκοτεινό αέρα, όταν ο πλανήτης κάποια στιγμή, εκατομμύρια χρόνια μετά την εξαφάνιση των ανθρώπων αρχίσει σιγά-σιγά να αναρρώνει, τότε ποιοί θα μας θυμούνται; 
Λένε ότι ζούμε ήδη στη γεωλογική εποχή του ανθρώπου, που έχει και ένα επιτηδευμένο όνομα: την αποκαλούν Ανθρωπόκαινο Εποχή οι γεωλόγοι, οι βιολόγοι, οι μετεωρολόγοι, και όλοι οι άλλοι ερευνητές και επιστήμονες που ασχολούνται με την ουσία της ζωής πάνω στη γη, με το πως δημιουργήθηκε, πώς έχει αλλάξει τον πλανήτη, πως θα τελειώσει. Γιατί κάθε παιδί το ξέρει: κάθε τι που έχει αρχή, έχει κάποτε και ένα τέλος

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

H συζήτηση για τη Νομισματική Ένωση: Το χειρότερο σενάριο, έξοδος της Ιταλίας απο το ευρώ

του Βόλφγκανγκ Μύνχάου 

Wolfgang Münchau, Die Spur des Geldes,  © Der Spiegel, 01.12.2014,
 
Στην Ιταλία, διεξάγεται αυτή τη στιγμή μια ευρεία συζήτηση γύρω από την έξοδο της χώρας από τη ζώνη του ευρώ. Μέχρι τώρα σ' αυτό το βήμα σκέφτονται να προχωρήσουν μόνον κόμματα της αντιπολίτευσης. Όμως κάποια στιγμή θα έρθει μέρα που θα γίνουν κυβέρνηση. 
  
Ένας από τους λόγους για τους οποίους νόμισμά μας είναι το ευρώ, ήταν η ευρεία πολιτική συναίνεση σε όλες τις χώρες που έμελλε αργότερα να λάβουν μέρος αργότερα σ' αυτό. Ανεξάρτητα άν βρισκόταν στην κυβέρνηση ή στην αντιπολίτευση, όλοι οι σημαντικοί παράγοντες ήταν υπέρ. Ειδικά η συναίνεση των κομμάτων της αντιπολίτευσης ήταν σημαντική, διότι στη μέσα διάρκεια των 15 ετών που έχουμε ευρώ, όλα αυτά τα κόμματα έχουν αναλάβει με τη σειρά τους την κυβέρνηση - π.χ. SPD και Πράσινοι στη Γερμανία, Σοσιαλιστές στη Γαλλία και την Ισπανία. Το ευρώ έχει αποδειχθεί ανθεκτικό και έχει ανταποκριθεί με καλό τρόπο σε πολλές αλλαγές κυβερνήσεων από την ίδρυσή του, σχεδόν πριν από 16 χρόνια.
Ιταλία και Μεσόγειος
σύμφωνα με τη Λέγκα του Βορρά
Οι ρατσιστές στη Βόρεια Ιταλία
αποκαλούν τους Νοτιο-Ιταλούς 

«Terroni» (= «μαυριδεροί»)

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

Μάικλ Γουώλτσερ: Οι φιλελεύθεροι και τα κινήματα επιμέρους «ταυτότητας» φέρουν ευθύνη για την κοινωνική ανισότητα

Συνέντευξη του  Αμερικανού κοινωνιολόγου Michael Walzer, πρώην εκδότη του Dissent,
στον Guy Rolnik της ισραηλινής εφημερίδας © Haaretz:
  
Ήσασταν μέχρι πρόσφατα ο εκδότης του περιοδικού Dissent και είστε σοσιαλδημοκράτης, ένας Αμερικανός σοσιαλδημοκράτης. Δεν υπάρχουν πολλοί τέτοιοι στις ΗΠΑ, έτσι δεν είναι; 
Δεν υπάρχουν πολλοί. Υπάρχει μια πολιτική παράδοση με ανθρώπους που βρίσκονται σε άτυπες πολιτικές ομάδες που επιδιώκουν να επηρεάσουν την πολιτική (ginger groups) στην αριστερή πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος, στο οποίο υποτίθεται ότι ανήκω. Θα μπορούσα να πω ότι ανήκω στην αριστερά, όμως έχω και διαφωνίες με πολλούς που έχουν απόψεις παραπλήσιες με τις δικές μου.

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» «Μακεδονικό» 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αριστοτέλης Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ηγεμονία ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Καταναλωτισμός Κεντρική Ευρώπη Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κράτος Πρόνοιας Κώστας Καραμανλής Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σημίτης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τροβαδούροι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno Albrecht von Lucke André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Chomsky Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Elmar Altvater Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Michel Foucault Miroslav Krleža Mudde Otto Bauer PRAXIS International Ruskin Sandel Michael Strauss Leo Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Tolkien Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι