Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

Το «όχι» της Ελλάδας και το μέλλον της ΕΕ

του Μάρκους Γκάτσκε
     
   
Το δημοψήφισμα στην Ελλάδα αποκάλυψε τις βαθιές διαιρέσεις στην Ευρώπη. Για να μη χαθεί μια ολόκληρη γενιά στο Νότο, χρειαζόμαστε περισσότερα πράγματα και κυρίως μια πειστική και αισιόδοξη προοπτική για το μέλλον, πέρα από τη διαμάχη Βορρά-Νότου για τα δημοσιονομικά ελλείμματα και για τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις ή «μεταρρυθμίσεις».
  
Είναι αλήθεια ότι το δημοψήφισμα ήταν το μεγαλύτερο ίσως σφάλμα του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην πορεία των διαπραγματεύσεων. Πως μπορεί μια μεμονωμένη χώρα του ευρώ, - έστω και με δημοψήφισμα - να καθορίσει πως θα διαμορφωθεί η ευρωπαϊκή πολιτική των διασώσεων; Ωστόσο, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα πρέπει να αντιμετωπισθεί από την Ευρώπη με περίσκεψη. Δείχνει πώς η κρίση και οι προσπάθειες να τεθεί αυτή υπό έλεγχο, έχουν αλλάξει την ίδια την Κοινότητα. Ειδικά οι νέοι Έλληνες ψήφισαν με συντριπτικά ποσοστά υπέρ του «όχι». Σίγουρα δεν ψήφισαν έτσι, επειδή θέλουν περισσότερα δισεκατομμύρια ως βοήθεια χωρίς αντάλλαγμα, ούτε επειδή βλέπουν το ελληνικό πελατειακό σύστημα ως ευλογία.  
Απο το Βερολινέζικο συγκρότημα Einstürzende Neubauten
Ψήφισαν «όχι» επειδή δεν έχουν πια τίποτε να χάσουν. Η Ευρώπη έγινε γι' αυτούς συνώνυμη με την κρίση, την ύφεση και τη μαζική ανεργία. Φώναξαν δυνατά «όχι», αν και ήξεραν καλά ποιες θα μπορούσαν να είναι οι συνέπειες της ψήφου τους: Έξοδος από τη ζώνη του ευρώ, δηλαδή ακόμη περισσότερη φτώχεια και εξαθλίωση.
Δύσκολα μπορούμε να συναντήσουμε πιο θαρραλέα συμπεριφορά στις κάλπες. Άν ψήφιζε ο λαός στην Ισπανία ή την Πορτογαλία για να δεχθεί ή όχι έναν ακόμη γύρο σκληρής λιτότητας, ίσως το αποτέλεσμα θα ήταν παρόμοιο. Στην Ισπανία, το ακαθάριστο εθνικό προιόν είναι ακόμη και σήμερα 7 % κάτω από το επίπεδο όπου βρισκόταν προ της κρίσης, ενώ οι μισοί Ισπανοί νέοι είναι άνεργοι. Αν εξαιρέσουμε αυτούς που εξακολουθούν να σπουδάζουν ή εργάζονται ως εξασκούμενοι, η αναλογία παραμένει στο 25 %. Για την Πορτογαλία ισχύουν παρόμοια. 
Έτσι χάνεται μια ολόκληρη γενιά της Ευρώπης. Παρά το γεγονός ότι σε ορισμένες χώρες που έπληξε η κρίση παρουσιάζεται πάλι οικονομική άνοδος, η υψηλή ανεργία θα εξακολουθεί να τις συνοδεύει για πολλά χρόνια. Το αποτέλεσμα: κερδίζουν σε δημοτικότητα τα κόμματα στο δεξιό ή αριστερό άκρο του πολιτικού φάσματος. Υπόσχονται ένα τέλος στην πολιτική της λιτότητας. Υπόσχονται όμως και κάτι ακόμη: την διάλυση της νομισματικής ένωσης και την επιστροφή στα εθνικά κράτη. Τέτοιες υποσχέσεις αποκτούν τώρα μεγαλύτερη υποστήριξη. Το Κίνημα Πέντε Αστέρων του Beppo Grillo προπαγανδίζει στην Ιταλία την επιστροφή στην λιρέτα. Στη Γαλλία, το Εθνικό Μέτωπο της Marin Le Pen επιδιώκει δημοψήφισμα για την παραμονή ή μη της χώρας στη ζώνη του ευρώ. 
Μετά από πέντε χρόνια συνεχούς κρίσης, πολλοί άνθρωποι στην Ευρώπη υποκύπτουν στη σκέψη πως η ζωή χωρίς ευρώ δεν ήταν γι αυτούς χειρότερη, πως ίσως θα γινόταν και καλύτερη. Όμως, στην πραγματικότητα, η επιστροφή στα εθνικά νομίσματα δεν θα λύσει κανένα από τα προβλήματα που ταλαιπωρούν τις χώρες τους. Για να μην αναφέρουμε το υψηλό κόστος που θα πλήρωναν άν έκαναν το βήμα της εξόδου. 
    
Παράπλευρες απώλειες της λιτότητας 
Ο λόγος γι' αυτήν την παρανόηση είναι η στρατηγική των διασώσεων κατά τα τελευταία χρόνια. Αποτελούνται κυρίως από σκληρές πολιτικές λιτότητας και «μεταρρυθμίσεων». Ακόμη και άν υποθέσουμε ότι οι πολιτικές αυτές είναι αναγκαίες, η βιασύνη και η πίεση με τις οποίες τέθηκαν σε εφαρμογή προκάλεσαν υψηλές κοινωνικές παράπλευρες απώλειες. Η πολιτική αυτή έχει διχάσει την Ευρώπη σ' ένα πλούσιο Βορρά, ο οποίος υποτίθεται πως υπαγορεύει τους κανόνες, και σε ένα φτωχό Νότο που υποφέρει υπό τον ζυγό της λιτότητας. 
Στη Γερμανία, η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη έχει σχεδόν μετατραπεί σε βρώμικη λέξη: όπως το βλέπουν πολλοί, η αλληλεγγύη είναι κάτι που πρέπει να εξοφλείται με τόκους και με πανωτόκια. Όσον αφορά την κατάσταση στην Ελλάδα, η συζήτηση των τελευταίων μηνών στη Γερμανία ήταν αρκετά μεροληπτική και εκτός πραγματικότητας. Αυτό που ακουγόταν πιο πολύ, ήταν ότι οι Έλληνες ήθελαν μόνο τα χρήματά μας χωρίς να δεσμεύονται σε τίποτε. Περικόψαμε κάποια από τα χρέη [με το PSI] και το αποτέλεσμα είναι να χρεώνονται πάλι οι Έλληνες με καινούργια χρέη. Μοιάζει αυτό με κοινοτική και αλληλέγγυα Ευρώπη;  
Πρόκληση για τη Γερμανία 
Ωστόσο οι πρωτοβουλίες πρέπει να ξεκινήσουν από την ίδια τη Γερμανία: πρέπει να ανακαλύψουμε εκ νέου την Ευρώπη μέσα σε συνθήκες κρίσης. «Από που πρέπει να ξεκινά η ιδέα για τη μορφή που θα έχει η Ευρώπη σε 30 χρόνια, αν όχι από τη Γερμανία;», αναρωτιέται ο κοινωνιολόγος Heinz Bude. Δικαίως, διότι το ζήτημα που διακυβέύεται είναι κάτι πολύ περισσότερο από τα χρήματα: Ίσως στη Νότια Ευρώπη δημιουργείται τώρα μια γενιά νέων ανθρώπων που θεωρεί τη Γερμανία ως συνένοχο για τα δεινά της. Το δημοψήφισμα έδειξε, εκτός των άλλων, και αυτό. 
Η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερα πράγματα, όχι μόνον «μεταρρυθμίσεις» και νέους κανόνες. Δεν αρκεί να γίνει ανταγωνιστική η νομισματική ένωση, όταν την ίδια στιγμή τόσο πολλοί άνθρωποι πετιούνται στο περιθώριο. Η Ευρώπη χρειάζεται μια πειστική και αισιόδοξη προοπτική, πέρα ​​από τη διαμάχη για τα δημοσιονομικά ελλείμματα και για τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
Ο είναι δημοσιογράφος στην εφημερίδα Die Zeit και από τον Μάρτιο του 2010 υπεύθυνος του τομέα της εφημερίδας για την οικονομία και την κινητικότητα των εργαζομένων. Εργάστηκε στο περιοδικό Stern και στην διαδικτυακή Netzeitung.
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»