Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

Χάμπερμας: Brexit, λαϊκισμός εναντίον του καπιταλισμού στην χώρα που γεννήθηκε - Κοινωνική ανισότητα, μή εκπροσώπηση των αδύναμων στην πολιτική

© Die Zeit - Habermas bemängelt Merkels Stillhaltetaktik, συνέντευξη, 6.07.2016. Αποσπάσματα:
  
[...]
Die Zeit: Κύριε Χάμπερμας, είχατε φανταστεί ποτέ ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο θα ψήφιζαν υπέρ της αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Πώς αισθανθήκατε όταν μάθατε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος; 
Χάμπερμας: Δεν περίμενα ότι ο λαϊκισμός θα νικούσε τον καπιταλισμό στη χώρα που γεννήθηκε. Είναι δεδομένο ότι η ύπαρξη του Ηνωμένου Βασίλειου εξαρτάται σήμερα από τον τραπεζικό τομέα, είναι φανερή η ισχύς των Μέσων Ενημέρωσης και η πολιτική επιρροή που ασκεί το Σίτι του Λονδίνου. Φαινόταν λοιπόν απίθανο ότι τα ζητήματα ταυτότητας θα υπερίσχυαν των συμφερόντων [...] 
Οι Βρετανοί κουβαλούν στην πλάτη τους μια ιστορία διαφορετική από της ηπειρωτικής Ευρώπης. Η πολιτική συνείδηση ​​μιας μεγάλης δύναμης, η οποία βγήκε νικήτρια δύο φορές στους μεγάλους πολέμους του 20ο αιώνα, αλλά στην παγκόσμια πολιτική έπεσε σε παρακμή, δυσκολεύεται και καθυστερεί να συμβιβαστεί με την αλλαγμένη κατάσταση. Με τέτοια εθνική αυτοκατανόηση, η Βρετανία περιέπεσε σε άβολη, δυσαρμονική κατάσταση, από τη στιγμή που προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα το 1973 για οικονομικούς λόγους και μόνον [...] 
Jürgen Habermas 2013 Αθήνα © Simela Pantzartzi/dpa
Η άποψη των Βρετανών για την ΕΕ ήταν αναμφισβήτητα αυτή του «φιλελευθερισμού των αγορών»· την έβλεπαν ως μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου. Η άποψη αυτή αποτυπώθηκε στην πράξη στην πολιτική διεύρυνσης της ΕΕ, χωρίς ταυτόχρονη εμβάθυνση της συνεργασίας των χωρών μεταξύ τους. Η στάση της βρετανικής πολιτικής ελίτ έναντι της ΕΕ, το να την χρησιμοποιεί αποκλειστικά και μόνον ως εργαλείο για δικούς της σκοπούς, εκφράστηκε ακόμη και στην προεκλογική εκστρατεία της πλευράς που υποστήριζε την παραμονή στην ΕΕ [...]
  
[Κοινωνικά ζητήματα, απώλεια ελέγχου και ανάκτηση ελέγχου στην παγκόσμια κοινωνία]
Die Zeit: Γιατί λοιπόν τώρα η εθνική ταυτότητα αντιτίθεται στην ευρωπαϊκή ενοποίηση; Μήπως οι Ευρωπαίοι πολιτικοί υποτίμησαν την εκρηκτική δύναμη της επίμονης βρετανικής εθνικής και πολιτισμικής ιδιοτροπίας;
Χάμπερμας: [...] οι κοινωνικές και οικονομικές αιτίες της Brexit φαίνονται από το πόσο αντίθετη ήταν η συμπεριφορά των ψηφοφόρων στην ύπαιθρο και στις πόλεις και γενικά από τη γεωγραφική ή άλλη κατανομή των ψήφων υπέρ της αποχώρησης [...] Το υπόβαθρο που δημιουργεί τα κίνητρα για την κινητοποίηση εναντίον των ξένων, για την απομάκρυνση από την Ευρώπη και την αποστροφή για την Ευρώπη) και για το μίσος εναντίον των Βρυξελλών, είναι το εξής: οι ψηφοφόροι συνειδητοποιούν ότι οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται δραστικά και αισθάνονται την αδυναμία να εκπροσωπηθούν τα δικά τους συμφέροντα στο πολιτικό επίπεδο. Η «εθνική και πολιτισμική ιδιοτροπία», όπως την αποκαλείτε, γίνεται ένα στήριγμα που προσφέρει μια κάποια βάση σταθερότητας μέσα στην ανασφαλή τους καθημερινότητα. 
*
Die Zeit: Πιστεύετε ότι στην πραγματικότητα μέτρησαν μόνον τα κοινωνικά ζητήματα; Υπάρχει μια οιονεί ιστορική τάση για στήριξη αποκλειστικά και μόνον στις δυνάμεις του έθνους και για απόρριψη των συνεργασιών. Κάθε τι υπερεθνικό - διακρατικό σημαίνει για τους πολίτες απώλεια του ελέγχου. Πιστεύουν στο εξής: Μόνον το εθνικό κράτος είναι ο βράχος πάνω στον οποίο μπορούν να οικοδομήσουν. Μήπως αυτό αποδεικνύει ότι ο μετασχηματισμός της δημοκρατίας του εθνικού κράτους σε διακρατική δημοκρατία έχει αποτύχει;
Χάμπερμας: Μια προσπάθεια που ποτέ δεν άρχισε να γίνεται πράξη δεν μπορεί να έχει αποτύχει. Βεβαίως, το σύνθημα «Take back control» [«να ανακτήσουμε τον έλεγχο»], το οποίο όντως έπαιξε ρόλο στο βρετανικό δημοψήφισμα, είναι ένα σύμπτωμα που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Στον παρατηρητή κάνει πολύ μεγάλη ενύπωση ο φανερός ανορθολογισμός τόσο του αποτελέσματος της ψηφοφορίας, όσο και της ίδιας της προεκλογικής εκστρατείας. Και στην ηπειρωτική Ευρώπη πολλαπλασιάζονται οι εκστρατείες του μίσους. Η ανεξέλεγκτη και χωρίς όρια πολιτική επιθετικότητα έχει χαρακτηριστικά κοινωνικής παθολογίας, και αυτό δείχνει το εξής: Οι συστημικές πιέσεις που διαπερνούν το κάθε τί και παράγονται από μια παγκόσμια κοινωνία  ψηφιακά ενοποιημένη, με την οικονομία της ακυβέρνητη και ανεξέλεγκτη, υπερφορτώνουν τις μορφές της κοινωνικής ένταξης οι οποίες λειτουργούσαν μέσα στο δημοκρατικό εθνικό κράτος. Αυτό προκαλεί οπισθοδρομήσεις [....]
Η επέκταση και αναδιαμόρφωση της δημοκρατίας σε διακρατικό επίπεδο είναι [....] η σωστή απάντηση. Σε μια παγκόσμια κοινωνία με τόσο μεγάλες αλληλοεξαρτήσεις, είναι αδύνατο να αντισταθμιστεί με άλλο τρόπο η απώλεια του ελέγχου, η οποία πραγματικά συμβαίνει και οι πολίτες την αισθάνονται και αμύνονται εναντίον της  [...]
*
[Τα μέλη της ζώνης του ευρώ πυρήνας της ΕΕ των 27]
Die Zeit: Και πώς μπορείτε να φανταστείτε μιαν εμβάθυνση της Ένωσης, τέτοια ώστε οι πολίτες να μη φοβούνται περαιτέρω απώλεια δημοκρατικού ελέγχου [....] 
Χάμπερμας: Η σύγκληση μιας [ευρωπαϊκής] Συνέλευσης που θα οδηγούσε σε μεγάλες αλλαγές των Συνθηκών και σε δημοψηφίσματα, θα μπορούσε να νοηθεί μόνον στο μέλλον και αφού η ΕΕ θα έχει αντιμετωπίσει τα πιο πιεστικά προβλήματα με τρόπο αποτελεσματικό, εύλογο, εύκολα κατανοητό και πειστικό. Η κρίση της ευρωζώνης που παραμένει άλυτη, το μακροπρόθεσμης εμβέλειας προσφυγικό πρόβλημα και τα τρέχοντα θέματα ασφάλειας και άμυνας, είναι τώρα τα πιο πιεστικά προβλήματα. Αλλά ακόμη και μια απλή περιγραφή τους δεν μπορεί σήμερα να κερδίσει τη συναίνεση στο κύκλο της κακοφωνίας των 27 μελών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Οι συμβιβασμοί είναι εφικτοί μόνον εάν οι εταίροι είναι διατεθειμένοι να συμβιβαστούν· και για να γίνει αυτό, τα συμφέροντα δεν πρέπει να αποκλίνουν πάρα πολύ.
Αυτό το ελάχιστο επίπεδο σύγκλισης συμφερόντων, μπορεί, στην καλύτερη περίπτωση, να το αναμένει κανείς από τα μέλη της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης. Η τύχη του κοινού νομίσματος εν μέσω μιας κρίσης, τα αίτια της οποίας έχουν αναλυθεί αρκετά καλά από την επιστήμη, συνδέει στενά σε μια κοινή αλυσίδα αυτές τις χώρες εδώ και χρόνια μεταξύ τους, αν και οι κρίκοι είναι ασύμμετροι και ενώνονται με ασύμμετρο τρόπο.
Συνεπώς, η ζώνη του ευρώ ορίζει με φυσικό τρόπο το συγκεκριμένο πεδίο εφαρμογής ενός μελλοντικού πυρήνα της Ευρώπης. Εάν αυτές οι χώρες αποκτήσουν την πολιτική βούληση, τότε η θεμελιώδης αρχή της «στενότερης συνεργασίας», η οποία προβλέπεται στις Συνθήκες, θα επιτρέψει να γίνουν τα πρώτα βήματα για να διαφοροποιηθεί αυτός ο πυρήνας. Ακόμη, θα επιτρέψει να δημιουργηθεί μέσα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κάτι απαραίτητο που επείγει εδώ και καιρό: ένα σώμα που θα αντιστοιχεί με το Eurogroup (το οποίο λειτουργεί στα πλαίσια του Συμβουλίου) και θα αντισταθμίζει την ισχύ του [...]
*
[Εσωτερικοί δεσμοί συνοχής κράτους πρόνοιας και δημοκρατίας σε Ενωσιακό επίπεδο]
Όμως, σχετικά με την ιδέα του λεγόμενου πυρήνα της Ευρώπης (ζώνη του ευρώ), ο Habermas τονίζει, ότι τα κράτη που θα αποτελούν τον πυρήνα αυτό, πρέπει να πείθουν τους πολίτες με έργα, ότι ενδιαφέρονται πράγματι να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που προκαλούν σε τόσο πολλούς τον φόβο της κοινωνικής υποβάθμισης και την αίσθηση απώλειας του ελέγχου:
«Το κράτος πρόνοιας και η δημοκρατία συνδέονται με εσωτερικούς δεσμούς συνοχής, τους οποίους όμως, σε μια νομισματική ένωση, δεν μπορεί πλέον να τους εγγυηθεί και διασφαλίσει το μεμονωμένο εθνικό κράτος»
Και συνεχίζει ο Jürgen Habermas στην συνέντευξη της «Zeit».
«Είναι αλήθεια ότι εναντίον το σχεδίου για έναν πυρήνα της ΕΕ, θα ακουστεί η κατηγορία ότι λειτουργεί διασπαστικά. Όμως η κατηγορία είναι αβάσιμη. Είναι αβάσιμη, γιατί μόνον ένας ευρωπαϊκός πυρήνας που λειτουργεί σωστά, μπορεί να πείσει τους πολίτες, οι οποίοι είναι τώρα πολωμένοι σε όλα τα κράτη-μέλη, ότι το εγχείρημα αξίζει τον κόπο. Ακόμη και εκείνες οι χώρες που προτιμούν προς το παρόν να εμμείνουν στην κυριαρχία τους και να μη ενταχθούν στον πυρήνα, θα μπορούν πάντοτε να βρίσκουν την πόρτα ανοιχτή για να ενταχθούν όποτε το αποφασίσουν»
Ως πρωταρχικές προϋποθέσεις για μια τέτοια στενότερη Ένωση, ο Habermas κατονομάζει βασικά καθήκοντα της Γερμανίας και της Γαλλίας:
«Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας πρέπει να εγκαταλείψει την αντίθεσή της σε μια στενότερη συνεργασία στη δημοσιονομική, οικονομική και κοινωνική πολιτική. Και η Γαλλία πρέπει να προθυμοποιηθεί για παραχωρήσεις αντίστοιχων τμημάτων εθνικής κυριαρχίας της».
*
[Η στάση της Άνγκελα Μέρκελ]
Επίσης, στη συνέντευξη, ο Jürgen Habermas επέκρινε και πάλι την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και πολλά Μέσα ενημέρωσης στη Γερμανία, προπάντων για τη στάση που κράτησαν στην «πολύ φορτισμένη πολιτικά εποχή της κρίσης στην ευρωζώνη». Επέκρινε την «πολιτική της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης για την κρίση», η οποία συχνά παρουσιάζεται ως αναντικατάστατη και χωρίς εναλλακτικές λύσεις, καθώς και την «τεχνοκρατική προσέγγιση», η οποία έχει μόνον προσωρινό αποτέλεσμα και απωθεί την επίλυση των προβλημάτων στο μέλλον.
«Από την οπτική γωνία ενός αναγνώστη εφημερίδας που συμμετέχει στα δρώμενα, αναρωτιέμαι άν θα μπορούσε να επικρατήσει στη χώρα η καθησυχαστική πολιτική της Μέρκελ, που μοιάζει σαν αναπαυτικό στρώμα από σαπουνόφουσκες, σε περίπτωση που δεν είχε με το μέρος της την πρόθυμη υποστήριξη του Τύπου»
Ο Χάμπερμας επικρίνει συγκεκριμένα τη συμπεριφορά της Άνγκελα Μέρκελ αμέσως μετά το βρετανικό δημοψήφισμα. Ήθελε «να καταπνίξει εν τη γενέσει οποιαδήποτε σκέψη για περαιτέρω ευρωπαϊκή ενοποίηση». Αυτό έγινε φανερό όταν ο υπουργός Εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ (SPD), το πρωί μετά το δημοψήφισμα του Ηνωμένου Βασιλείου, προσκάλεσε τους Υπουργούς Εξωτερικών των έξι ιδρυτικών μελών της ΕΕ. Η Μέρκελ,
«διέκρινε τον κίνδυνο αμέσως» και επέμεινε σε μια συμφωνία όλων των υπόλοιπων 27 κρατών-μελών της ΕΕ, εν πλήρει γνώσει ότι μια εποικοδομητική συμφωνία είναι αδύνατη στο πλαίσιο των 27 και μάλιστα με αυταρχικούς εθνικιστές ηγέτες όπως ο Ορμπάν (Orbán) της Ουγγαρίας ή ο Κατσίνσκι (Kaszyński) της Πολωνίας».
Και συνεχίζει ο Χάμπερμας για την καγκελάριο, 
«στις Βρυξέλλες εξόρκισε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να παραμείνει σε αδράνεια. Αλλά δεν είναι καθόλου σημάδι ρεαλισμού το να αφήνεται η πολιτική ηγεσία να γίνει έρμαιο των μολυβένιων βημάτων της ιστορίας».
*
[Τα ριζοσπαστικά κινήματα διαμαρτυρίας της Δεξιάς]
Ο Habermas παρατηρεί με ανησυχία τα νέα δεξιά κινήματα διαμαρτυρίας στην Ευρώπη: 
«Η ψήφος του βρετανικού εκλογικού σώματος αντανακλά κάτι από τη γενική κατάσταση κρίσης στην ΕΕ και στα κράτη-μέλη της. Η ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος στο ΗΒ δείχνει ότι επαναλαμβάνεται το πρότυπο που είδαμε στις εκλογές για τον Αυστριακό Ομοσπονδιακό Πρόεδρο της Δημοκρατίας αλλά και στις πρόσφατες κοινοβουλευτικές εκλογές μεμονωμένων Ομόσπονδων Χωρών της Γερμανίας. Το σχετικά υψηλό ποσοστό συμμετοχής σε όλες αυτές τις εκλογές, δείχνει ότι το λαϊκιστικό στρατόπεδο κατάφερε να κινητοποιήσει και να πάρει με το μέρος του μερίδες των πολιτών που συνήθως αποφεύγουν να ψηφίζουν στις εκλογικές αναμετρήσεις. Πήραν με το μέρος τους ως επί το πλείστον εκλογείς από περιθωριοποιημένες ομάδες του πληθυσμού, οι οποίοι αισθάνονται εγκαταλλειμένοι».
[Επιλογές - μεσότιτλοι Γ. Ρ.]
http://aftercrisisblog.blogspot.gr/search/label/Habermas
 




   
http://aftercrisisblog.blogspot.com/2016/06/brexit-grexit.html

  
Μετά την Κρίση - Etienne Balibar: Brexit, η αντίστροφη Grexit



  
Από τη «Μαίρη Πόππινς» και τις «Γάτες», στον Μπόρις Τζόνσον και στον Νάιτζελ Φάρατζ
  

   
Jürgen Habermas: Το δομικό σφάλμα της νομισματικής ένωσης - Πόσο δημοκρατική είναι η ΕΕ; Η κρίση της ΕΕ υπό το πρίσμα της συνταγματοποίησης του διεθνούς δικαίου - Δημοκρατία ή καπιταλισμός; Από την δυστυχία του κατακερματισμού σε εθνικά κράτη σε μια καπιταλιστική ενοποιημένη παγκόσμια κοινωνία. Τρία κείμενα από το περιοδικό «Blätter für deutsche und internationale Politik», στη συνέχεια δημοσιευμένα στο συλλογικό έργο Demokratie oder Kapitalismus? - Europa in Krise των εκδόσεων Blätter, ως μέρος μιας ευρείας συζήτησης για την κρίση στην ευρωζώνη και την ΕΕ.
Το βιβλίο εκδόθηκε στα ελληνικά σε 2 τόμους, Δημοκρατία ή Καπιταλισμός - Η Ευρώπη σε κρίση, με επιμέλεια της δημοσιογράφου Ρούλας Γκόλιου. Στους τόμους Α' και Β' περιλαμβάνονται επίσης κείμενα των Elmar Altvater, Ulrich Beck, Peter Bofinger, Hauke Brunkhorst, Claudio Franzius, Ulrike Guérot, Rudolf Hickel, Paul Krugman, Isabell Lorey, Oskar Negt, Claus Offe, Ulrich Κ. Preuss, Stephan Schulmeister, Wolfgang Streeck, Hans-Jürgen Urban, Hubert Zimmermann, Karl Georg Zinn, καθώς και μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης των Christian Calliess, Henrik Enderlein, Joschka Fischer και Jürgen Habermas για την κρίση, την Ευρώπη και τη Γερμανία.
Για τη δίτομη ελληνική έκδοση του βιβλίου Δημοκρατία ή καπιταλισμός - Η Ευρώπη σε κρίση (biblionet):
Παρουσίαση από τους Άρη Στυλιανού: Πολλά και καλά φιλοσοφικά βιβλία (Εφημερίδα των Συντακτών) & Τάσο Τσακίρογλου: Ευρώπη, Quo Vadis?

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»