Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Το επόμενο τρόπαιο της Άκρας Δεξιάς θα είναι η Γαλλία; Η πανουργία των δεξιών λαϊκιστών και η ανοησία της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς

του Βόλφγκανγκ Κοβάλσκυ
  
© Social Europe - Wolfgang Kowalsky: The French Right Might Pave The Way For The Extreme Right: Sleepwalking Towards Frexit, 29.11.2016
 
Μια απαισιόδοξη και πολύ βαρύνουσα για τον μέλλον της ΕΕ πρόβλεψη ενός πολιτικού συμβούλου της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικαλιστικών Ενώσεων. Αφορά τα πιθανά ερχόμενα στην γαλλική πολιτική με τις προεδρικές εκλογές το 2017. Θυμίζει άλλες προβλέψεις, εκείνες που το μεγάλο πλήθος των «ειδημόνων
», μέχρι την εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ, θεωρούσε απίθανο να επαληθευτούν. Αλλά τί βλέπουμε εκ των υστέρων; Εδώ και μερικά χρόνια, οι αποφάσεις των εκλογέων σε χώρες της Δύσης συνήθως επαληθεύουν τη μία μετά την άλλη, στη σειρά, αυτές τις «αιρετικές» και δυσάρεστες προβλέψεις. Μοναδικές εξαιρέσεις, τελευταία, η εκλογή προέδρου στην Αυστρία και κυβέρνησης στη Βάδη-Βυρτεμβέργη. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις συρρικνώθηκαν άγρια, όπως αλλού, τα καθιερωμένα Χριστιανοδημοκρατικά και Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Όμως εκεί, εν μέσω μεγάλης αναταραχής στις εκλογικές συμπεριφορές, το αντίπαλο δέος στην Ακροδεξιά δεν «ενσαρκώθηκε» σε νεοφιλελεύθερο δεξιό ή σε φιλελεύθερο Σοσιαλδημοκράτη, αλλά στη μέν μια περίπτωση σε παλαίμαχο ηγέτη των Πρασίνων και στην άλλη σε δημοφιλή Πράσινο πολιτικό με «λαϊκό προφίλ», που κρατά αποστάσεις ασφαλείας από τα φθοροποιά στερεότυπα και τα target group της πολιτισμικής Αριστεράς. Κάτι δεν σημαίνει και αυτό, σήμερα, για τη διαφορά του να είσαι εντός και του να είσαι εκτός των (ποικίλων) πολιτικών ελίτ, ως προϋπόθεση δυνατότητας για ηγεμονία; Ή μήπως όχι;
Γ. Ρ.

Ο φορέας των «αφεντικών» της Γαλλίας, δηλαδή η ομάδα των εργοδοτικών λόμπι η ονομαζόμενη και Medef (Mouvement des Entreprises de France), είχε για πολύ καιρό τη φήμη ότι είναι ο πιο ηλίθιος του είδους του σε όλο τον κόσμο. Σήμερα, η Δεξιά του γαλλικού πολιτικού συστήματος προσπαθεί να της πάρει αυτή την πρωτιά. 
Ακόμη και μια επιπόλαιη ανάλυση του δημοψηφίσματος της Brexit και των εκλογών στις ΗΠΑ, δείχνει ότι τώρα, οι χαμένοι της αχαλίνωτης παγκοσμιοποίησης και της αναρχούμενης ψηφιοποίησης ανταποδίδουν τα χτυπήματα. Το εκκρεμές που κινήθηκε προς τον νεοφιλελευθερισμό τις τελευταίες δεκαετίες, τώρα κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η φράση του Τραμπ «οι εγκαταλειμμένοι  άνδρες και γυναίκες της χώρας μας τώρα θα πάψουν να είναι εγκαταλειμμένοι» ειπώθηκε για «να αποτίσει φόρο τιμής» σ' εκείνα τα λαϊκά στρώματα των ΗΠΑ που αισθάνονται να απειλούνται από την παγκοσμιοποίηση και την ψηφιοποίηση χωρίς να αποζημιώνονται κατά κανέναν τρόπο. Απευθυνόταν στη «Ζώνη της Σκουριάς», στα 3,5 εκατομμύρια οδηγούς φορτηγών που έχουν τρομοκρατηθεί από τις προβλέψεις για όλο και μεγαλύτερη αυτοματοποίηση στα μέσα μεταφοράς, για ρομποτική επανάσταση και για ταξί χωρίς οδηγούς, καθώς και σ' αυτούς που έχουν απομείνει αβοήθητοι σε περιοχές όπου η αποβιομηχάνιση πάει να γίνει ολοκληρωτική. Σύμφωνα με τον Στίγκλιτς, το κακοσχεδιασμένο Κεϋνσιανό πακέτο αναζωογόνησης της οικονομίας που υποσχέθηκε ο Τραμπ θα βοηθήσει στη δημιουργία κάποιων θέσεων εργασίας και έτσι θα ανακουφίσει μερικούς από τους ανθρώπους που έχουν μείνει αβοήθητοι.
 


















Όποιος θέλει να καταπολεμήσει την άνοδο της Άκρας Δεξιάς, αντί να πορεύεται κουτσά-στραβά αυτοσχεδιάζοντας διαμέσου της κρίσης και να παρατείνει τις παράπλευρες ζημίες ακολουθώντας με υπερβάλλοντα ζήλο ηλίθιους κανόνες δημοσιονομικής εξυγίανσης, λύνει τα προβλήματα: Το πρόβλημα του εκτός ελέγχου χρηματοπιστωτικού τομέα, την μαζική ανεργία, την άνιση κατανομή εισοδημάτων και πλούτου. 
Το πρόγραμμα του υποψήφιου προέδρου της γαλλικής Δεξιάς Φρανσουά Φιγιόν (Francois Fillon) είναι το ακριβώς αντίθετο: Είναι αντι-Κεϋνσιανό και ανοιχτά εναντίον της δημιουργίας θέσεων εργασίας, προπαγανδίζει βαρειές περικοπές στους δημόσιους προϋπολογισμούς και την συρρίκνωση κατά μισό εκατομμύριο του αριθμού των εργαζομένων στις δημόσιες υπηρεσίες. Χρειάζεται κάτι περισσότερο για να τρομοκρατήσει «το Μπιγιανκούρ» («Billancourt»), δηλαδή ό,τι απέμεινε από τη βιομηχανία της Γαλλίας; Μέσα στο γενικό πλαίσιο της συρρίκνωσης των προοπτικών απασχόλησης, το πολιτικό παιχνίδι γίνεται έτσι ακόμη πιο εύκολο για την Άκρα Δεξιά.
Όπως συνέβη στη δεκαετία του 1920 και του 1930, η Άκρα Δεξιά δεν χρειάζεται να κάνει κάτι περισσότερο, παρά μόνον απλά να αντιγράψει μερικά πράγματα από τα προγράμματα των συνδικαλιστικών ενώσεων και να εισαγάγει μια ισχυρή κοινωνική διάσταση στις λαϊκίστικες ιδέες της. Και αυτό ακριβώς έκανε η αρχηγός του Εθνικού Μετώπου Μαρίν Λεπέν, αμέσως μετά τη στέψη του Φιγιόν ως υποψηφίου της Ρεπουμπλικανικής Δεξιάς.
Τα γαλλικά συνδικάτα βρίσκονται σε αδιέξοδη κατάσταση «διπλής δέσμευσης», σε παγίδευση από αλληλοαποκλειόμενα μηνύματα («double bind»). Δεν έχουν άλλη επιλογή, παρά μόνον να επικρίνουν έντονα τόσο τον Φιγιόν όσο και την Λε Πεν. Οι ψηφοφόροι το κατανοούν και ξέρουν ότι το σιωπηρό μήνυμα των συνδικάτων είναι «υποστηρίξτε τον υποψήφιο της Αριστεράς». Ωστόσο, η στρατηγική αυτή φαίνεται καταδικασμένη να αποτύχει. Πολλοί ψηφοφόροι έχουν μπουχτίσει  με τη σημερινή κυβέρνηση της Αριστεράς και θέλουν να ψηφίσουν για μια κάποια αλλαγή. Η Δεξιά δεν τους προσφέρει καμία αληθινή προοπτική αλλαγής, αλλά ένα πρόγραμμα που θα μπορούσε να ήταν μαγειρεμένο στην κουζίνα του Συμβουλίου Οικονομικών και Δημοσιονομικών Υποθέσεων (Ecofin) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όπου έχουν επιβιώσει και υπάρχουν ακόμη (ευδοκιμώντας) πολλοί σκληροπυρηνικοί, από αυτούς έχουν χάσει εντελώς από το οπτικό τους πεδίο τις νέες τάσεις και καταστάσεις.
Από την οπτική γωνία της Άκρας Δεξιάς, η οποία σε κάθε περίπτωση εναντιώνεται σε όλες τις μορφές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, θα είναι εύκολο να πετύχει με έναν σμπάρο δυό τρυγόνια: με μια βολή θα πετύχει και την Ευρώπη και τον Φιγιόν. Ποιός θα μπορέσει να σταματήσει την ορμή που οδηγεί στην εκλογή ακροδεξιού προέδρου της Γαλλίας, μετά την οποία θα ακολουθήσει ένα δημοψήφισμα με θέμα την Ευρώπη, και το οποίο θα καταλήξει σε #Frexit, δηλαδή στην επόμενη αποχώρηση μετά την Brexit;
Ας κοιτάξουμε τί θα γίνει στο εγγύς μέλλον: Μόλις ξεκινήσει η ενδεχόμενη διαδικασία για δημοψήφισμα στη Γαλλία με θέμα την Ευρώπη, θα είναι ήδη πολύ αργά για αποτελεσματική αντίδραση. Το μόνο που θα είναι εφικτό τότε, θα είναι η προσπάθεια ελέγχου των ζημιών (damage control). Όμως το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Γαλλία θα είναι ίσως ακόμη πιο καθαρό από ό,τι συνέβη στο Ηνωμένο Βασίλειο, δεδομένου ότι τμήματα της Άκρας Αριστεράς στη Γαλλία είναι και αυτές αντι-ευρωπαϊκές. Και η τραγωδία θα επαναληφθεί ως φάρσα. Ακριβώς όπως συνέβη κατά τη διάρκεια της εκστρατείας για την Brexit, το ενωμένο φιλοευρωπαϊκό γαλλικό κατεστημένο, με την υποστήριξη του φιλο-ευρωπαϊκού κατεστημένου των Βρυξελλών και σε άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ, δεν θα είναι ικανό να βρεί εύλογα επιχειρήματα υπέρ της παραμονής της Γαλλίας εντός της ΕΕ. Δεν θα είναι ικανό, απλά και μόνον επειδή ο υποψήφιος της Δεξιάς χρησιμοποιεί την Ευρώπη για να υπερασπιστεί μια νεοφιλελεύθερη ατζέντα.
Ποιό μπορεί να είναι το περιεχόμενο της φιλο-ευρωπαϊκής εκστρατείας της γαλλικής Δεξιάς; Μήπως να υπερασπιστεί τον υπερ-φιλελευθερισμό σε μια εποχή που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιχειρεί μια προσεκτική στροφή για να απομακρυνθεί από αυτόν και να κατευθυνθεί προς ένα Κεϋνσιανό σχέδιο επενδυτικών πρωτοβουλιών; Υπ' αυτές τις συνθήκες ένα δημοψήφισμα με ερώτημα την έξοδο ή την παραμονή της Γαλλία στην ΕΕ είναι εκ των προτέρων χαμένο. Μετά το (χαμένο) δημοψήφισμα στη Γαλλία για τη Συνταγματική Συνθήκη της ΕΕ το 2005, οι φιλοευρωπαίοι χάνουν τη μία εκλογή (ή δημοψήφισμα) μετά την άλλη. Τα άλλα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης χρειάζονται από τώρα ένα σχέδιο Β: Πώς να σχεδιάσουν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση χωρίς τη Γαλλία... 
Η υπνοβασία προς το τέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως την ξέρουμε έχει ήδη αρχίσει. Υπάρχει ακόμη κανείς, σε οποιαδήποτε χώρα της, για να την σταματήσει;
Wolfgang KowalskyΟ Wolfgang Kowalsky ασχολείται με συμβουλευτική πολιτικής για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικαλιστικών Ενώσεων (European Trade Union Confederation - ETUC) στις Βρυξέλλες. Δίδαξε στη Γαλλική Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων (HEC), στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και στο Institute for Advanced Study in the Humanities της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Εργάστηκε για το Γερμανικό Συνδικάτο Μετάλλου (IG Metall) στη Φρανκφούρτη. Βιβλία του: Focus on European Social Policy. Countering Europessimism και Trade Unions for a Change of Course in Europe. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»