Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2020

Σουζάνα Αντωνακάκη (1935 - 5 Ιουλίου 2020)

© Τα Νέα - Τρίτη Άποψη, Σουζάνα Αντωνακάκη: Η κρίση γεννάει ιδέες, 20.4.2010
   

Οι περιεκτικές, ολιστικές ιδέες της για την αρχιτεκτονική, τον δημόσιο και ιδιωτικό χώρο των πόλεων, την περιβαλλοντική πολιτική, σε μια Ελλάδα που ήδη είχε εισέλθει και τυπικά στη βαθειά της κρίση, δημοσιευμένες στην εφημερίδα Τα Νέα τον Απρίλιο του 2010, εξακολουθούν να είναι εύστοχες και επίκαιρες, δέκα χρόνια μετά.
  
     
Με όλες τις ψυχοφθόρες συνθήκες με τις οποίες ασκείται η αρχιτεκτονική στον τόπο μας, πολλοί αρχιτέκτονες επιμένουν να στηρίζουν στη θεωρία και στην πράξη την άμεση σχέση του κτισμένου περιβάλλοντος με την ποιητική διάσταση του «κατοικείν».
Φιλοσοφική Σχολή Πανεπιστημίου Κρήτης (Εργαστήριο 66 – Σ. Αντωνακάκη, Δ. Αντωνακάκης, Μ. Μπαμπάλου, Α. Νουκάκης, Θ. Φωτίου 1981)
Η αθρόα συμμετοχή αρχιτεκτόνων και σπουδαστών σε σχετικού περιεχομένου εκδηλώσεις και το ενδιαφέρον τους για ενημέρωση, αποδεικνύει τη συνειδητοποίηση της προσωπικής ευθύνης που απαιτείται για κάθε μικρής ή μεγάλης κλίμακας αρχιτεκτονική παρέμβαση.
Εκθέσεις, διαλέξεις, δημοσιεύσεις πυκνώνουν ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό, παρά την κλιμάκωση της οικονομικής κρίσης, η οποία επηρεάζει άμεσα την οικοδομική δραστηριότητα στα δημόσια και στα ιδιωτικά έργα.
Το ΕΙΑ (Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής), το Μουσείο Μπενάκη, το περιοδικό «Δομές», το Μέγαρο Μουσικής, οι τοπικοί Σύλλογοι Αρχιτεκτόνων, το ΚΑΜ (Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου), οι αρχιτεκτονικές σχολές και άλλοι φορείς εκτός Ελλάδας οργανώνουν συστηματικά εκδηλώσεις σχετικές με το κτισμένο και φυσικό περιβάλλον.
Η περιβαλλοντική πολιτική, τα προγράμματα, οι διαδικασίες, οι κατασκευαστικές δυνατότητες και τα extra large κτίρια που παρουσιάζουν οι αρχιτέκτονες-μελετητές με την υποστήριξη και την προβολή τους από τους κρατικούς εκπροσώπους των χωρών του εξωτερικού, απέχουν πολύ από την ελληνική πραγματικότητα.
Στην Ελλάδα η αρχιτεκτονική στον δημόσιο τομέα υστερεί σε μεγάλο βαθμό, καθώς δεν δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για μια ουσιαστική στήριξή της από την Πολιτεία.
Οι αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί έχουν σχεδόν εκλείψει, ενώ κάποτε αποτελούσαν μόνιμο αίτημα του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων και μοναδική ευκαιρία συμμετοχής νέων αρχιτεκτόνων στον σχεδιασμό έργων μεγάλης κλίμακας αλλά και κίνητρο δημιουργίας γόνιμου διαλόγου για την πόλη και τον πολιτισμό.
Η καθιέρωση, με το πρόσχημα του επείγοντος, της διαδικασίας της μελετοκατασκευής - ένα ακόμα καίριο πλήγμα στους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς- κατάργησε ουσιαστικά, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, την προσωπική ευθύνη και τους αναγκαίους δεσμούς των αρχιτεκτόνων με το έργο τους.
Η ιδιωτική κατοικία απασχολεί στη χώρα μας το καλύτερο δυναμικό των αρχιτεκτόνων, ενώ αξιόλογα έργα αυτής της κατηγορίας εκτίθενται και δημοσιεύονται στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Αντίθετα στην πολυκατοικία, εκτός από κάποιες εξαιρέσεις, έχει καθιερωθεί το στερεότυπο της εμπορικής ανούσιας κάτοψης με τα γνωστά τεχνάσματα της παράκαμψης του ΓΟΚ (δες ημιυπαίθριους κ.λ.π.) και με τις κίβδηλες, εμφανιζόμενες τα τελευταία χρόνια, όψεις που διαταράσσουν αυτάρεσκα τον πολύτιμο αστικό ιστό.
Πολυκατοικία στην οδό Μπενάκη - Αθήνα (Εργαστήριο 66 - Σ. Αντωνακάκη, Δ. Αντωνακάκης 1973)
Ετσι διαμορφώνεται για δεκαετίες το τοπίο των πόλεων με όλα όσα συνεπάγεται για την ποιότητα ζωής των κατοίκων, για την υποβάθμιση και συχνά τον διασυρμό της αρχιτεκτονικής προσφοράς.
Πώς θα ξεφύγουμε από αυτή την πραγματικότητα και πώς θα αξιοποιηθεί το δυναμικό των αρχιτεκτόνων, οι οποίοι όλο και πληθαίνουν με την ίδρυση νέων αρχιτεκτονικών σχολών;
Η αναδίπλωση προς μία εμβάθυνση του αρχιτεκτονικού γίγνεσθαι που προέκυψε πιθανώς με αφορμή τη συνεχιζόμενη κλιμάκωση της οικονομικής κρίσης και ο αναστοχασμός ως προς το ύφος και το ήθος που απαιτεί η άσκηση της αρχιτεκτονικής, θα οδηγήσουν ίσως σε μια συνολική αναγνώριση των αναγκών που προκύπτουν και αναφέρονται στην κλίμακα του αστικού σχεδιασμού.
Η ανανεωμένη περιβαλλοντική πολιτική θα πρέπει να αποφύγει τον κατακερματισμό των αρμοδιοτήτων και να αναζητήσει τις αποτελεσματικές διαδικασίες με τις οποίες ο δημόσιος και ιδιωτικός χώρος των πόλεων θα αντιμετωπίζονται ως ενιαίο σύνολο.
Οι δρόμοι, το πράσινο, τα πεζοδρόμια, οι πλατείες, τα δίκτυα, οι υποδομές, ο αστικός εξοπλισμός, η συστηματική συντήρηση των υπαίθριων δημόσιων χώρων συμβάλλουν στη δημιουργία δεσμών της πόλης με τους κατοίκους και της αρχιτεκτονικής με τον πολιτισμό.
O αρχιτέκτων Ζvi Ηecker στο κείμενό του «Η ύφεση αλλάζει την αισθητική μας», που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή, υποστηρίζει ότι «κάθε οικονομική κρίση δεν προκαλεί μόνο ρήξη με το άμεσο παρελθόν, αλλά δημιουργεί συνθήκες άμεσης αλλαγής». Ετσι η κρίση του 1929 είχε ως αποτέλεσμα την ανάδυση μιας νέας αρχιτεκτονικής, η οποία ήρθε σε πλήρη ρήξη με το παρελθόν για να εξυπηρετήσει το κοινωνικό σύνολο. Για την ανάδυση, λοιπόν, μιας νέας πραγματικότητας πέρα από μίζερες αποσπασματικές λύσεις, η αρχιτεκτονική, «επάγγελμα με μοναδικό βάθος» οφείλει να συνενώσει και πάλι ανάγκες και όνειρα σε μια νέα ευαισθησία, ελπίζοντας στις νέες ιδέες που θα γεννήσει η κρίση.
«Οι ευθύνες αρχίζουν με τα όνειρα», γράφει ο Γ. Σεφέρης... 
Η Σουζάνα Κολοκυθά-Αντωνακάκη γεννήθηκε το 1935 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Με τον συζυγό της Δημήτρη Αντωνακάκη και την Ελένη Γούση-Δεσύλλα ίδρυσαν το αρχιτεκτονικό γραφείο Εργαστήριο 66. Μαζί με τον Δ. Αντωνακάκη και τους άλλους συνεργάτες τους δημιούργησαν διακεκριμένα έργα τα οποία αποτελούν συγκερασμό ελληνικού & ξένου μοντερνισμού, παράδοσης και νεωτερικότητας.
Με πάμπολλα αρχιτεκτονικά έργα και μελέτες αστικού σχεδιασμού και πολεοδομίας, με σειρά εκδόσεων, με πυκνές δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά και με αρθρογραφία στον Τύπο, ημερήσιο και περιοδικό (π.χ. η στήλη στα Νέα - Τρίτη Άποψη), με συμμετοχές σε διαγωνισμούς, η Σ. Αντωνακάκη συνέβαλε στη διαμόρφωση των σύγχρονων αρχιτεκτονικών τάσεων, έχοντας δημιουργήσει, μαζί με τους συνεργάτες της, ένα χαρακτηριστικό στυλ που κατέστησε τη δουλειά τους χαρακτηριστική και αναγνωρίσιμη. Το 1984 εκδόθηκε σχετική μονογραφία από τις εκδόσεις Rizzoli με επεξεργασία του ιστορικού της αρχιτεκτονικής Kenneth Frampton.
Η Σουζάνα Αντωνακάκη διετέλεσε μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Διπλωματούχων Ανωτάτων Σχολών - ΣΑΔΑΣ (1971-1972), πρόεδρος του τμήματος Αρχιτεκτόνων του Τεχνικού Επιμελητηρίου (1982-1984), Αντεπιστέλλον μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Αρχιτεκτονικής - Academie d' Architecture (1995), μέλος της Εθνικής Γραμματείας της UIA (1982-2002).
 
Δημήτρης Φιλιππίδης: Δημήτρης Πικιώνης, ο αρχιτέκτονας της «Γενιάς του '30». Μεταπολεμικές κληρονομιές, εκλεκτικές συγγένειες και αντιπαλότητες

Emma Dummett: Λε Κορμπυζιέ, «Ταξίδι στην Ανατολή» - Βαλκανικές και ανώνυμες πηγές του αρχιτεκτονικού Μοντερνισμού - Κρίση αξιών στις αρχές του 20ου αιώνα, η φύση, το ιερό

 

Alyssa Battistoni: Μητρόπολη της φύσης: Αρχιτεκτονική για το μέλλον, πόλεις και κτίρια που ζούν και αναπνέουν σαν οικοσυστήματα 

«Κατοικώ, άρα υπάρχω». Άνθρωποι στις χώρες της Ευρώπης, σε τί σπίτι θέλουν να ζούν, η κατοικία στα χρόνια της κρίσης   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» «Μακεδονικό» 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αριστοτέλης Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ηγεμονία ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Καταναλωτισμός Κεντρική Ευρώπη Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κράτος Πρόνοιας Κώστας Καραμανλής Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σημίτης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τραμπ Τροβαδούροι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno Albrecht von Lucke André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Chomsky Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Elmar Altvater Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Michel Foucault Miroslav Krleža Mudde Otto Bauer PRAXIS International Ruskin Sandel Michael Strauss Leo Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Tolkien Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» ή μάλλον κάνει φιλοσοφική κοινωνιολογία και κοινωνιολογική φιλοσοφία- τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι