Η εποχή κοινωνικής και πολιτικής κρίσης του Μεσοπολέμου, δοσμένη μέσα από την πορεία ενός ανθρώπου
της Ρούλας Γκόλιου
δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Χορτιάτης 570" (φύλλο 570 - καλοκαίρι 2013)
και στην ομώνυμη ιστοσελίδα
Η
ζωή του Τάσου Τούση
Ο
Τάσος Τούσης γεννήθηκε στο Ασβεστοχώρι
το 1906, ανήμερα πρωτοχρονιά. O παππούς
του, ο γερο Τούσης είχε μαζέψει από
βραδίς στο πατρικό το σπίτι, όπως συνήθιζε
να κάνει κάθε χρόνο, τα 6 παιδιά του, τις
νύφες του, τους γαμπρούς του και τα
εγγόνια του για να γιορτάσουν μαζί τον
ερχομό του καινούργιου χρόνου. Σαν ήρθε
ο καινούργιος χρόνος έκοψαν τη βασιλόπιτα
κι ο γέρο Τούσης μοίρασε τα κομμάτια σε
όλους για να δουν σε ποιον θα πέσει το
φλουρί. Η Κατίνα, η νύφη του, γυναίκα του
Γιώργου, δεν πρόλαβε να ψάξει για το
φλουρί. Την έπιασαν οι πόνοι της γέννας.
«Απόψε θα γεννήσω», είπε στον άνδρα της
κι εκείνος την πήρε, την πήγε στο δωμάτιό
τους κι έτρεξε να φωνάξει τη μαμή. Ως το
πρωί η Κατίνα γέννησε ένα όμορφο και
υγιές αγοράκι.
Το
πρωί της πρωτοχρονιάς, μετά τη λειτουργία,
το Τουσέικο γέμισε κόσμο. Ο παππούς
συνήθιζε να καλεί εκείνη τη μέρα για
κεράσματα κι ευχές τον παπά του χωριού,
τους ψάλτες, τον καντηλανάφτη, όλη τη
δημογεροντία, φίλους και συγγενείς. Την
ώρα που τσούγκριζαν τα ποτήρια κι
εύχονταν ο ένας τον άλλο «καλή χρονιά»
μπαίνει ο Γιώργος στο δωμάτιο, ξαναμμένος
και χαρούμενος. «Η Κατίνα γέννησε!
Γέννησε αγοράκι!» φώναξε. Παππούς
και γιαγιά παράτησαν τους καλεσμένους
κι έτρεξαν να δουν το νεογέννητο. Ήταν
το δεύτερο παιδί της οικογένειας αλλά
το πρώτο αγόρι. Ο παππούς κρέμασε με
καμάρι στα φασκιά του μωρού ένα μαλαματένιο
σταυρό και στη νύφη του, την Κατίνα,
έδωσε μια χρυσή λίρα. Η γιαγιά η
Τούσαινα κρέμασε στο μωρό ένα φλουρί
κωσταντινάτο. Το μωρό αυτό θα είναι πολύ
τυχερό, είπαν όλοι. Αφού γεννήθηκε
ανήμερα πρωτοχρονιά, χώμα θα πιάνει και
μάλαμα θα γίνεται...
