Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

Παναγιώτης Κονδύλης:
Η σημερινή Ελλάδα αποτελεί περίπτωση φθίνοντος έθνους
(και μερικές παρατηρήσεις)

το κείμενο αυτό του Π. Κονδύλη είναι οι «Προϋποθέσεις, παράμετροι και ψευδαισθήσεις της ελληνικής εθνικής πολιτικής» (χωρίς ένα μικρό εισαγωγικό τμήμα), το οποίο αποτελεί το επίμετρο του βιβλίου του “Πλανητική πολιτική μετά τον ψυχρό πόλεμο” (1992)  - αναδημοσιεύθηκε στην Lifo, στον ιστότοπο μη μαδάς τη μαργαρίτα και σε άλλους ιστοτόπους.
Ολόκληρο το κείμενο  «Προϋποθέσεις, παράμετροι ...» στον ιστότοπο Π.Κονδυλης (Kondylis)
 
Βενετία Γαζίλα, "Σκιάχτρο" 2003
...Η σημερινή Ελλάδα αποτελεί ακριβώς περίπτωση φθίνοντος έθνους, το οποίο εκλαμβάνει τις έμμονες μυθολογικές του ιδέες για τον εαυτό του ως ρεαλιστική αυτεπίγνωση. Δεν είναι διόλου περίεργο ότι η ψυχολογική αυτή κατάσταση συχνότατα παρουσιάζει συμπτώματα παθολογικού αυτισμού, γιατί το απαραίτητο υπόβαθρο και πλαίσιο της υγιούς αυτεπίγνωσης είναι η γνώση του ευρύτερου περιβάλλοντος κόσμου, μέσα στον οποίο καλείται να δράσει ένα ατομικό ή συλλογικό υποκείμενο, αποτιμώντας κατά το δυνατόν νηφάλια τις δυνατότητες του και υποκαθιστώντας τη νοσηρά εγωκεντρική αρχή της ηδονής με τη φυσιολογικά εγωκεντρική αρχή της πραγματικότητας. Όπως οι κατώτεροι ζωικοί οργανισμοί, έτσι και οι σημερινοί Έλληνες αντιδρούν με έντονες αντανακλαστικές κινήσεις μονάχα σ’ ό,τι τους ερεθίζει άμεσα και ειδικά· οι δηλώσεις κάποιου «φιλέλληνα» στη Χαβάη ή κάποιου «μισέλληνα» στη Γροιλανδία (κι ας μη μιλήσουμε καθόλου για τα όσα παρεμφερή μαθαίνει κανείς από τις Βρυξέλλες ή την Ουάσιγκτον) ευφραίνουν ή εξάπτουν, αναλόγως, τα πνεύματα πολύ περισσότερο απ’ ό,τι τα απασχολούν τα ουσιώδη, αν και συχνά αφανή, μεγέθη της πολιτικής και της οικονομίας.
"Σκιάχτρο" - Λεπτομέρεια

Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Πρόοδος, η τελευταία δεισιδαιμονία - του Κρίστοφερ Λάς

το άρθρο του Christopher Lasch δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό © Tikkun, Vol. 4. No.3 (May/June 1989):  Progress: The Last Superstition (pdf)

Ι

© zlinge

Ούτε ο φιλελευθερισμός ούτε ο μαρξισμός, ο κύριος ανταγωνιστής του, φαίνονται να προσφέρουν πολλές ελπίδες για λύσεις στα αυξανόμενα προβλήματα που απειλούν να μας κατακλύσουν. Εξ ού και η αναζήτηση για κάποια τρίτη θέση, όπως αποδεικνύεται από το πρόσφατο ενδιαφέρον για τον πολιτικό ανθρωπισμό, τον κοινοτισμό, και για άλλες βυθισμένες παραδόσεις κοινωνικής κριτικής, που έχουν επισκιασθεί από τις κυρίαρχες παραδόσεις που απορρέουν από τον Διαφωτισμό. Η αναζήτηση ενός τρίτου δρόμου, ούτε μαρξιστικού ούτε φιλελεύθερου, αντανακλά τον αυξανόμενο φόβο, ότι οι άνθρωποι δεν έχουν πλέον τον έλεγχο της ζωής τους. 
Άν θα καταστεί εφικτό να φαντασθούμε μια πειστική εναλλακτική λύση απέναντι στις ιδεολογίες που έχουν διαμορφώσει τον σύγχρονο κόσμο, και με τι θα μοιάζει μια τέτοια εναλλακτική λύση, εξαρτάται από το άν κατανοούμε που ακριβώς απέτυχαν οι παλιές ιδεολογίες. Η δική μου άποψη είναι, ότι οι ρίζες της δυσκολίας έγκεινται στην κοινή δέσμευσή τους στην ιδέα της προόδου. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο έχω μία τόσο βαθιά αντίθεση προς την προσπάθεια να χαραχθεί μια νέα θέση, που θα συνεχίζει να αυτοπροσδιορίζεται ως «προοδευτική». Σ' αυτόν τον δρόμο, δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά μόνον σύγχυση.

Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013

Μυστικά και ψέμματα, και μισές αλήθειες:
Tους πολιτικούς μας τους χάνουμε έναν έναν -
οι κοινωνικές ελίτ είναι πάντα εδώ


Από το λεύκωμα του αρχείου 
Κωνσταντίνου Μεγαλοκονόμου, 
"Η Άλλη Ελλάδα, 1950 -1965"
Καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, το 2013 μας εγκαταλείπει με μια πολιτική εικόνα σκοτεινά ενοχλητική, άν και ανάμεικτη με μια απρόβλεπτη πινελιά φαρσοκομωδίας:
Ναι, το «Κίνημα δεν Πληρώνω» μπορεί να είναι όλης της κοινωνίας, εντελώς διαταξικό. Χωρά όλο το έθνος. Απέδειξε ότι χωρά κατ' εξαίρεση ακόμη και γόνους των πιό γνωστών πολιτικών οικογενειών, με μακροχρόνια σταδιοδρομία. Τώρα πιά «συνταξιούχους». Αλλά έχουν και αυτοί τις δυσκολίες τους.
Άν, σε αντίθεση με άλλους, εκτός από μη ηθικοί γίνονται και μη νόμιμοι, αυτοί μας αποζημιώνουν με το απρόβλεπτο και με τη φαντασία τους. Τέτοια περιστατικά έχουν πολύ μεγάλη δόση αυτοσαρκαστικού και εντελώς απρόβλεπτου χιούμορ. Φωτίζεται ο τόπος από το γέλιο. 
Αντίθετα, τα σκοτεινά ενδεικτικά που προέκυψαν από την ετήσια ιεροτελεστία των βουλευτικών «έσχες» (άλλοτε χωρίς και άλλοτε με «πόθεν») ήταν νόμιμα, γκρίζα και εντελώς αναμενόμενα. Αυτό τα κάνει πιό οδυνηρά από εκπλήξεις που ίσως περίμεναν μερικοί. 
Γιάννης Νεγραπόντης - Λουκιανός Κηλαηδόνης, 1973

«Ομολογίες πάρε, παράς φέρνει παρά
να ’χεις σαν θα γεράσεις όλα σου τα καλά.
Τι θες τώρα να ζήσεις, ζωή είναι και περνά,
όμως σαν θα γεράσεις θα ’χεις παρά με ουρά.
Φασούλι το φασούλι, γεμίζει το σακούλι...»



Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2013

Διαφθείρει η ελεύθερη αγορά τον ηθικό χαρακτήρα;

 του Μάϊκλ Γουόλτσερ 
 
από τις Templeton Conversations: Does the free market corrode moral character
(pdf - ολόκληρη η συζήτηση)  -  the reply of Michael Walzer: Of course it does (pdf) 
 
Κίνημα Occupy Wall Street, 2011, N.Υ. 
- © Bloomberg / Haaretz
Φυσικά τον διαφθείρει. Ο ανταγωνισμός στην αγορά θέτει τους ανθρώπους κάτω από μεγάλη πίεση να παραβιάσουν τους συνήθεις κανόνες αξιοπρεπούς συμπεριφοράς και στη συνέχεια να παρουσιάσουν εύλογες αιτιολογίες γι' αυτή την πράξη. Αυτές οι εκλογικεύσεις - η χωρίς τέλος αυτοεξαπάτηση, αναγκαία για να «γίνει η δουλειά» αλλά να εξακολουθήσουν να αισθάνονται καλά γι'  αυτό - διαβρώνουν τον ηθικό χαρακτήρα.  
Ωστόσο, αυτό δεν είναι από μόνο του επιχείρημα κατά της ελεύθερης αγοράς. Άς σκεφθούμε επίσης τους τρόπους με τους οποίους και η δημοκρατική πολιτική διαβρώνει τον ηθικό χαρακτήρα. Ο ανταγωνισμός για την πολιτική εξουσία θέτει τους ανθρώπους κάτω από μεγάλη πίεση - να ισχυρίζονται κραυγαλέα ψέματα σε δημόσιες συναντήσεις, να δίνουν υποσχέσεις που δεν μπορούν να κρατήσουν, να παίρνουν χρήματα από σκοτεινούς χαρακτήρες, να συμβιβάζονται σε θέματα αρχών, στα οποία δεν χωρεί συμβιβασμός. Όλα αυτά θα πρέπει με κάποιο τρόπο να τα υπερασπισθούν, και σ' αυτή την άμυνα δεν επιβιώνει ο ηθικός χαρακτήρας - τουλάχιστον δεν σώζεται ακέραιος. Αλλά αυτά τα προφανή ελαττώματα δεν συγκροτούν επιχείρημα εναντίον της δημοκρατίας.
Michael Walzer

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Η χρεοκοπία της νεοελληνικής ταυτότητας

του Γιώργου Ν. Οικονόμου
 
δημοσίευση "Εφημερίδα των Συντακτών" 10.12.2013, αναδημοσιεύθηκε στην Πολιτική Επιθεώρηση
 
Αθήνα, ελαιογραφία Jacques Carrey, 1674
Η χρεοκοπία που διέρχεται η χώρα δεν είναι μόνο οικονομική και πολιτική, αλλά πρωτίστως και κυρίως χρεοκοπία ταυτότητας. Τα στοιχεία που συγκρότησαν τη νεοελληνική ταυτότητα ήταν κυρίως εθνικά και θρησκευτικά, με έμφαση στον Έλληνα και στον πιστό. Οι ιδέες και οι σημασίες στις οποίες στηρίχθηκε η ύπαρξη και η πορεία του νεοελληνικού μορφώματος ήταν: το «αναλλοίωτο» διαχρονικό έθνος, η «ανωτερότητα» της Ορθοδοξίας, η αυτοκρατορική δύναμη του χριστιανικού Βυζαντίου και η αίγλη της αρχαίας Ελλάδας. Οι ιδέες αυτές προσέδωσαν μια επίπλαστη συλλογική ταυτότητα, μια ψευδαίσθηση του συνανήκειν, διότι ήταν νεκρά παρελθοντικά στοιχεία και ως εκ τούτου δεν μπόρεσαν να στοιχειοθετήσουν πραγματικά στηρίγματα για πορεία στον σύγχρονο κόσμο. 

Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2013

Michael Collins, το «Γελαστό Παιδί» από την Ιρλανδία Brendan Behan, Βασίλης Ρώτας, Μίκης Θεοδωράκης και ο Στέφανος Βελδεμίρης, νεκρός μιας σκοτεινής εποχής

Χατζιδάκις/Κατερίνα/Θεοδωράκης1963
Brendan Behan, Connemara Ιρλανδία, 
1959, © Irish Photo Archive
Βασίλης Ρώτας

Tα «μνημόνια» της Ευρωπαϊκής κρίσης δεν είναι το πρώτο περιστατικό που έδειξαν τα κοινά στις ιστορικές διαδρομές της Ελλάδας και της Ιρλανδίας. Είναι οι μόνες περιπτώσεις Ευρωπαϊκών χωρών, στις οποίες αμέσως μετά τον πόλεμο της ανεξαρτησίας τους - ή και μέσα στον ίδιο τον εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο - ξέσπασε και σκληρός εμφύλιος. Στην Ελλάδα το 1823-1825, μέσα στην Επανάσταση, στην Ιρλανδία το 1921-1922, αμέσως μετά την Συνθήκη ειρήνης με την Αγγλία, που της εξασφάλιζε ανεξαρτησία, στην αρχή ημιτελή, εκατό χρόνια μετά την Ελλάδα. Φυσικά, μέσα σε 120 χρόνια, συνέβη στην Ελλάδα και άλλος, νεότερος Εμφύλιος (1946 - 1949), κάτι που απέφυγαν οι φίλοι και εταίροι μας από το «Πράσινο Νησί» του Αγίου Πατρικίου. 
Διαβάζοντας το άρθρο του Τάκη Καμπύλη για το πασίγνωστο τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη «Το Γελαστό Παιδί», με τους στίχους του Brendan Behan, μεταγλωττισμένους από τον Βασίλη Ρώτα, ήρθε στο μυαλό μου η παραλληλία του νησιού στον Ατλαντικό και της δικής μας χώρας στη Μεσόγειο και στη Βαλκανική, οι μυθοποιήσεις και οι ιδεολογικές στρεβλώσεις δύσκολων εθνικών ιστοριών, πολύ δύσκολων για να εξορθολογισθούν.
O Michael Collins με τη
στολή των ανταρτών 
Ιρλανδών Εθελοντών, 
1916, Εξέγερση Πάσχα
Brendan Behan, Connemara
1959, © Irish Photo Archive
Brendan Behan, 
χαρακτικό του Jack Coughlin

Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

Λε Κορμπυζιέ, «Ταξίδι στην Ανατολή»: Βαλκανικές και ανώνυμες πηγές του αρχιτεκτονικού Μοντερνισμού.
Κρίση αξιών στις αρχές του 20ου αιώνα, η φύση, το ιερό

της Emma Dummett
 
το υλικό αποτελει μέρος της μελέτης: Vernacular architecture, nature and the sacred: Le Corbusier and the influence of the ‘Journey to the east’  [Ανώνυμη αρχιτεκτονική, φύση και το ιερό: Ο Λε Κορμπυζιέ και η επίδραση από το Ταξίδι στην Ανατολή] - © Emma Dummett (University of Edinburgh)
Charles-Édouard Jeanneret
στην Ακρόπολη, 1911
Ο Charles-Édouard Jeanneret -
Le Corbusier, στο σπίτι του, 
Παρίσι, rue Jacob, 1920
Le Corbusier, Παρίσι, 1965.


O Λε Κορμπυζιέ ξεκίνησε το ταξίδι από τη Γερμανία το Μάη του 1911 σε ηλικία 24 ετών, μετά από μια περίοδο μαθητείας στο αρχιτεκτονικό γραφείο του Peter Behrens στο Βερολίνο, με πρώτη στάση στην Πράγα. Από εκεί ταξίδεψε μέσω Αυστρίας στην Ουγγαρία, στη Σερβία, Ρουμανία, Βουλγαρία και Τουρκία, απ' όπου κατευθύνθηκε πίσω προς την Δυτική Ευρώπη, περνώντας από την Ελλάδα και την Ιταλία, και επιστρέφοντας τελικά στην γενέτειρά του πόλη La Chaux-de-Fonds της Ελβετίας, τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Συνοδεόταν από έναν σπουδαστή Καλών Τεχνών που είχε γνωρίσει στο Βερολίνο, ονομαζόμενο August Klipstein, με προτροπή του οποίου είχαν συμπεριληφθεί στη διαδρομή η Κωνσταντινούπολη και η Αθήνα.

Πυργοειδές σπίτι, Ρουμανία
Λευκό σπίτι, Σερβία, 1911
Διόροφο σπίτι στη Βαλκανική, 
από το σημειωματάριο σκίτσων 
του Charles-Édouard Jeanneret - 
Le Corbusier, 
Ταξίδι στην Ανατολή, 1911
 

Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2013

Τράπεζες, πλειστηριασμοί και «κούρεμα» (Κ. Καλλίτσης) -
Η ολιγαρχία των banksters (Γιάκομπ Άουγκστάϊν / Spiegel)

Τράπεζες και πλειστηριασμοί ακινήτων 

του Κώστα Καλλίτση


 
Από την εφημερίδα © Καθημερινή:  Τράπεζες και πλειστηριασμοί (ΙΙ),  8 Δεκεμβρίου 2013

Πρόβλημα μπαταχτσήδων υπάρχει, αλλά οι αρμόδιοι απλώς το... θωρούν και (ή: για να) το επικαλούνται. Σήμερα, μια τράπεζα δεν μπορεί να επιβάλει την αποπληρωμή δανείου ακόμα κι αν ο μπαταχτσής έχει υψηλές καταθέσεις σε αυτήν την ίδια (σε μεγάλη τράπεζα αυτό ισχύει για το 15% των κόκκινων δανείων...), ενώ αγνοεί αν ο μπαταχτσής έχει καταθέσεις σε άλλες τράπεζες. 
Για το πρώτο, χρειάζεται μία λογική νομοθετική ρύθμιση – όπως σε άλλες χώρες. 
Για το δεύτερο, ο Τειρεσίας, που έχει εικόνα των δανείων, θα μπορούσε να μαθαίνει και τις «συνημμένες» καταθέσεις και να ενημερώνει τις τράπεζες, χωρίς αυτές να παραβιάζουν προσωπικά δεδομένα. Το θέμα είναι απλό, παραμένει όμως άλυτο. Γιατί;

Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

Άλκης Αλκαίος (1949 - 10 Δεκεμβρίου 2012)


Χαρούμενο τραγούδι για τη Σύλβια Πλάθ (1982)
 
Μόλις σταμάτησε στη ράμπα η γιορτή
και οι μάγιστροι σού βγάζουν το καπέλο
φτάνει μια λέξη τη φοβέρα σου να πει

κι εγώ μαζί σου δύω κι ανατέλλω. 
Sylvia Plath ( 1932 - 11 Φεβρουαρίου 1963)
η πολύ μεγάλη Αμερικανίδα ποιήτρια 
με την πολύ σύντομη ζωή, κατάγονταν από 
τη Βοστώνη, όχι από τον Άγιο Φραγκίσκο, 
όπως “ποιητική αδεία” λέει ο Αλκαίος
   
Δώσ’ μου τα χέρια σου, ακριβή
δρολάπι απ’ τον Αϊ Φραγκίσκο

χάνομαι κάθε που σε βρίσκω
μες στη θεσσαλική βροχή.
 
Φτιάχνουν τη μάσκα σου οι δραπέτες με πηλό
να βρει τροφή του Χάρλεμ το καμίνι
στον κόσμο που ανασαίνεις τον αληθινό

στήσαν χορό οι μαζορέτες κι οι αθερίνοι. 
                     
                



Ο Άλκης Αλκαίος γεννήθηκε κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Το πραγματικό του όνομα ήταν Βαγγέλης Λιάρος.
Από παιδάκι «πολιτογραφήθηκε» κάτοικος Πάργας, αφού τον περισσότερο καιρό έμενε εκεί, γράφοντας υπέροχους στίχους, έχοντας ως «δάσκαλό» του την ποίηση του Κ. Καρυωτάκη. 
Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1967, με την έκδοση ενός μικρού δοκιμίου για τον Κ. Καρυωτάκη.

Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2013

Η κατασκευή του Άλλου

της Άζρα Νουχεφέντιτς 
 

ο λόγος της © Azra Nuhefendić στην παραλαβή του διεθνούς βραβείου (έτος 2010) “Writing for Central and Eastern Europe” - από το Αυστριακό Εθνικό Πρακτορείο Ειδήσεων - ΑPA (Austria Press Agenture). Εκφωνήθηκε 25.11.2010. Δημοσίευση :
© Osservatorio Balcani Caucaso: Constructing the Other. Μια ομιλία με καρδιά και πνεύμα: Ο “εχθρός κατασκευάζεται ως πολιτικό εργαλείο τρόμου για την εξουσία

http://aidaweb101.wordpress.com/2012/07/17/we-played-sang-danced/Είναι προνόμιο και μεγάλη τιμή να βρίσκομαι απόψε εδώ, έχοντας κερδίσει μια βράβευση με τέτοιο κύρος. 
Σας ευχαριστώ πολύ.
Πριν από την ομιλία μου, θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το βραβείο στην αδελφή μου Έσα, που δεν ζεί πιά: με υποστήριζε όταν ένιωθα αποθαρρυμένη, μου πρόσφερε εμπιστοσύνη όταν αισθάνθηκα να αποτυγχάνω και με ενθάρρυνε όταν ένιωθα απελπισμένη. Ξέρω ότι θα ήταν ευτυχισμένη άν με έβλεπε εδώ απόψε.

Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2013

Ένας Κεϋνσιανός αντίλογος στους Σάμμερς - Κρούγκμαν: Η διαρκής, διαρθρωτική οικονομική στασιμότητα (secular stagnation) και η κρίση του προτύπου της Νέας Συναίνεσης

του Μάριο Σεκκαρέτσια
 
O Mario Seccareccia διδάσκει Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Οττάβα
Mario Seccareccia: Larry Summers, Secular Stagnation, and the Crisis of the New Consensus Model
Read more at http://www.nakedcapitalism.com/2013/11/mario-seccareccia-larry-summers-secular-stagnation-and-the-crisis-of-the-new-consensus-model.html#KugVkEexryYoVEYV.99
Mario Seccareccia: Larry Summers, Secular Stagnation, and the Crisis of the New Consensus Model
Read more at http://www.nakedcapitalism.com/2013/11/mario-seccareccia-larry-summers-secular-stagnation-and-the-crisis-of-the-new-consensus-model.html#KugVkEexryYoVEYV.99
Mario Seccareccia: Larry Summers, Secular Stagnation, and the Crisis of the New Consensus Model
Read more at http://www.nakedcapitalism.com/2013/11/mario-seccareccia-larry-summers-secular-stagnation-and-the-crisis-of-the-new-consensus-model.html#KugVkEexryYoVEYV.99
Το άρθρο Larry Summers, Secular Stagnation, and the Crisis of the New Consensus Model δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα © naked capitalism, 26.11.2013
 
Ρέμπραντ, Μάθημα ανατομίας (σε πτώμα)
Εδώ και περισσότερο από μία εβδομάδα, ο Lawrence Summers εξέπληξε τον κόσμο της οικονομίας με τις παρατηρήσεις που έκανε στο 14ο Ετήσιο Συνέδριο Έρευνας του ΔΝΤ (με θέμα την οικονομική κρίση), όπου εκστόμισε τις επίφοβες λέξεις «SS»: «Secular Stagnation», διαρκής οικονομική στασιμότητα [στασιμότητα της κοσμικής κοινωνίας].

Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

Oι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

 
της Άζρα Νουχεφέντιτς 
   
Διδάγματα από βασανισμένους τόπους κι από ζοφερούς καιρούς για την τωρινή εποχή της σύγχυσης. Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της.
Το άρθρο της © Azra Nuhefendić, Σεράγεβο 11 Ιουλίου 2011, δημοσιεύθηκε στα Αγγλικά στο © Osservatorio Balcani Caucaso: Sarajevo: Lime Trees in flower


 
Lime tree
Το άνθος της φλαμουριάς  (blumenbiene/flickr

Είναι ένα μέρος για συναντήσεις, ένα μέρος για τους φίλους, για τους ερωτευμένους. Είναι η Vilsonovo Avenue στο Σεράγεβο, που σκιάζεται από τέσσερις σειρές αιωνόβιων δέντρων φλαμουριάς, τα οποία επιβίωσαν ακόμη και από τον πόλεμο στη δεκαετία του 1990. Όταν οι φλαμουριές ανθίζουν, είναι ο καιρός για την επιστροφή.
Όταν οι φλαμουριές ανθίζουν, είναι καιρός για επιστροφή στο Σεράγεβο. Τον Ιούνιο, το άρωμά τους απλώνεται σ' όλη την πόλη, αρκούν μια-δυο ημέρες ανθοφορίας για να την αγκαλιάσει. Η ανθοφορία της φλαμουριάς είναι σαν ναρκωτικό. Προκαλεί το ίδιο αποτέλεσμα : μας γλυκαίνει, συγκλονίζει την ψυχή μας. Γινόμαστε συναισθηματικοί, σκάει μισό χαμόγελο στα πρόσωπά μας, είναι η έκφραση κάποιου που παρηγορεί, θυμάται ένα μυστικό, κάτι όμορφο και οικείο. Ανακτούμε και πάλι θέληση για να απολαμβάνουμε τη ζωή, για να δουλεύουμε σκληρά, για να είμαστε ευτυχισμένοι, για να επισκεπτόμαστε τους φίλους μας.

Από το “επαίσχυντο κοινωνικό συμβόλαιο” στην “αυστηρή δίαιτα εξυγιάνσεως”

Ο Παναγιώτης Κονδύλης είχε προβλέψει την Ελληνική κρίση και την πτώση του παρασιτικού-καταναλωτικού προτύπου
 
του Κώστα Κουτσουρέλη
 
 δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Καθημερινή, Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011
αναδημοσιεύθηκε στον ιστότοπο του Κώστα Κουτσουρέλη, στον ιστότοπο Π.Κονδυλης (Kondylis) και στο  Αντίφωνο
 
Την ελληνική κρίση αρκετοί την είχαν προϊδεαστεί. Όχι λίγοι είχαν περιγράψει από νωρίς και με ακρίβεια τα συμπτώματά της, καθώς αυτά πλήθαιναν στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών. Από την «Ελλαδογραφία» του Νίκου Γκάτσου (1976) - [βλ. και εδώ] ώς το «Finis Graeciae» του Χρήστου Γιανναρά (1987) - [ένα κείμενο στο Βήμα - βλ. επίσης εδώ - και ο αντίλογος], κι από τον «Γλωσσικό αφελληνισμό» του Γιάννη Καλιόρη (1984) ώς τους «Κωλοέλληνες» του Διονύση Σαββόπουλου (1989) – αναφέρω εδώ επίτηδες έργα εντελώς ετερόκλιτα –*, οι διαγνώσεις που προτάθηκαν συνέκλιναν. Στρεβλός εκσυγχρονισμός, νόθος εξαστισμός και περιβαλλοντική υποβάθμιση, παραγωγική αποδιάρθρωση και δανειοδίαιτη ευμάρεια, αισθητικός εκχυδαϊσμός και παρακμή της παιδείας, λαϊκισμός, αναξιοκρατία, κομματισμός, διαφθορά: στα βασικά όλοι συμφωνούν.

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» «Μακεδονικό» 1821 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αριστοτέλης Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ηγεμονία ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Καταναλωτισμός Κεντρική Ευρώπη Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κράτος Πρόνοιας Κώστας Καραμανλής Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σημίτης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τραμπ Τροβαδούροι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno Albrecht von Lucke André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Chomsky Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Elmar Altvater Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Michel Foucault Miroslav Krleža Mudde Otto Bauer PRAXIS International Ruskin Sandel Michael Strauss Leo Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Tolkien Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» ή μάλλον κάνει φιλοσοφική κοινωνιολογία και κοινωνιολογική φιλοσοφία- τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι