Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Τι σημαίνει μια ισχυρή Ευρώπη;
Ομιλία του Γιούργκεν Χάμπερμας στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας


Με θέμα το τι σημαίνει μια ισχυρή Ευρώπη μίλησε προσκεκλημένος στο συνέδριο του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας (SPD) ο Γιούργκεν Χάμπερμας.
Το συνέδριο με θέμα «Να ξανασκεφθούμε την Ευρώπη» (Europa neu denken)  πραγματοποιήθηκε στις 2.2.2014 στο Potsdam και  το θέμα της ομιλίας του Jürgen Habermas είχε τον τίτλο «Για μια ισχυρή Ευρώπη – αλλά τι σημαίνει αυτό;» (Für ein starkes Europa – aber was heißt das?).
Ο ονομαστός πολιτικός φιλόσοφος, κριτικός συνεχιστής της παράδοσης της Σχολής της Φρανκφούρτης, στην ομιλία του επικρίνει τo σύνολο των Ευρωπαϊκών ελίτ για τον τρόπο που πολιτεύθηκαν στις δεκαετίες του 1990, 2000 και μετά. Μιλά για τα βασικά και επίκαιρα ζητήματα, από τη σκοπιά τόσο του πολιτικού φιλοσόφου, όσο και του ενεργού πολίτη. Έτσι, χωρίς να κάνει εξειδικευμένες αναφορές στις διαφορετικές πολιτικές οικογένειες, έμμεσα αλλά σαφώς επικρίνει, μεταξύ άλλων, την πολιτική και τις παραλείψεις της Γερμανικής και Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας απέναντι στη σημερινή κρίση και στη διάβρωση του κοινωνικού κράτους στην ήπειρό μας. Από την κριτική καταλήγει πάντα σε θέσεις που υποστηρίζει με σταθερότητα.
  
Παρουσιάζουμε εδώ στα ελληνικά τη συντομευμένη μορφή της ομιλίας του, η οποία δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες La Repubblica (7.2.2014), Le Monde (25.2.2014) και στην Ισπανική Revista de prensa «Tribuna Libre» - Repolitisons le débat européen (σε γαλλική γλώσσα).
Στην πλήρη μορφή της η ομιλία δημοσιεύεται στο Γερμανικό περιοδικό © «Blätter für deutsche und internationale Politik» no. 3/2014 : «Für ein starkes Europa – aber was heißt das?»
  
Ρ. Γ.
 
Η ομιλία πλήρης σε Ελληνική μετάφραση (Θεόδωρος Γεωργίου, επιμέλεια Τάσος Τσακίρογλου) στην «Εφημερίδα των Συντακτών», 24.3.2014:  Χάμπερμας - «Για μια ισχυρή Ευρώπη – τι σημαίνει όμως αυτό;» (αναδημοσίευση στην Πολιτική Επιθεώρηση)
Η πολιτικοποίηση της συζήτησης για την Ευρώπη
  
 του Γιούργκεν Χάμπερμας 
  
Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από την αυξανόμενη δυσαρμονία μεταξύ της παγκόσμιας κοινωνίας που πορεύεται προς τη συστημική ομογενοποίηση και του κατακερματισμού στον κόσμο των κρατών, ο οποίος παραμένει αμετάβλητος. Σοβαρά προβλήματα προκύπτουν. Τα κράτη, συνυφασμένα με τις βουλήσεις και τη συνείδηση των πολιτών τους, είναι οι μοναδικές συλλογικές οντότητες που είναι σε θέση να ενεργούν αποτελεσματικά με  βάση τη διαμόρφωση της δημοκρατικής βούλησης και ασκούν συνειδητά επιρροή στις κοινωνίες τους.
Όμως, αυτά τα κράτη σήμερα βυθίζονται όλο και βαθύτερα σε λειτουργικές σχέσεις που δεν ελέγχουν, οι οποίες διαπερνούν τα εθνικά σύνορα. Απέναντι στις πολιτικά ανεπιθύμητες συνέπειες αυτής της συστημικής ολοκλήρωσης, προκύπτει η ανάγκη για ρύθμιση, έστω και αν τα εθνικά κράτη δεν δείχνουν ακόμη ικανά να την ικανοποιήσουν.

Μιχαήλ Γιούριεβιτς Λέρμοντοφ: «Τρείς Φοίνικες» - Βλαδίμηρου Σεμιόνοβιτς Βισότσκι: «Τραγούδι για τη Γή»

Μιχαήλ Λέρμοντοφ, πορτρέτο του 1941
από τον Νικολάϊ Πάβλοβιτς Ουλιάνοφ (1877–1949)
Ο Βλαδίμηρος Βισότσκι και η γυναίκα του,
η Γαλλίδα ηθοποιός Μαρίνα Βλαντύ
1. Μιχαήλ Λέρμοντοφ (1814 -1841): Τρεις φοίνικες - Ανατολίτικος θρύλος
(βασισμένο στην Ελληνική απόδοση του Γιώργου Σοϊλεμεζίδη, με επιμέρους επανεπεξεργασία Λ.Α.)

Σε Αραβικής ερήμου ανοιχτή απλωσιά
Περήφανα ύψωσαν τρεις χουρμαδιές κορμιά
Ανάμεσά τους, κελαρύζοντας μέσ' από γη στεγνή
Ανάβλυζε μια κρήνη κρυσταλλένια, δροσερή
Και την προστάτευε η φυλλωσιά η πράσινη
Απ' τον καυτό ήλιο κι από άμμο χρυσοκόκκινη


Αθόρυβα τα χρόνια αχόρταγα κυλούσαν
Όμως προσκυνητές καθόλου δεν περνούσαν
Για να γευτούν κρύο νερό πηγής μικρής
Και ν' απολαύσουν δροσιά σκιάς ελαφρής
Άρχισαν να ξεραίνονται από ήλιο καυτό
Μεγαλόπρεπα φύλλα, ρυάκι ηχηρό

Οι φοίνικες τότε στο Θεό παραπονιούνται:
«Για ποιο σκοπό τα δέντρα, τα φυτά, γεννιούνται;
Για να μαραίνονται ανώφελα στην ερημιά;
Αυτή είναι η μοίρα μας και η κληρονομιά;
Μη μας χαρεί κανενός ματιά ευνοϊκή;
Τότε δεν είναι δίκαιη, ω! Ύψιστε, η κρίση σου η ιερή!»

Τι μπορεί να διδάξει η Ρουμανία στο δυτικό κόσμο;
Λαϊκή διαμαρτυρία χωρίς ακροδεξιό εξτρεμισμό

του Μάρκου Νικουλέσκου 

το άρθρο του © Marcu Niculescu "What Romania can teach the western world", δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο © "Can Europe Make It?" focus - openDemocracy, 5 Φεβρουαρίου 2014
  - Το τοπίο των Ευρω-εκλογών 2014 στον ιστότοπο openDemocracy
 
Διαφορετικά από τη Γαλλία, Ιταλία και Ολλανδία [και την Ελλάδα], η κρίση των ελίτ στη Ρουμανία δεν ενίσχυσε τις ξενοφοβικές πολιτικές τάσεις, αλλά οδήγησε σε μια ψηφιακή επανάσταση, που αμφισβητεί παραδοσιακές υποθέσεις για τις δημοκρατικές αλλαγές. 

Μαζικές διαδηλώσεις στους δρόμους, ταραχές, παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αμφιλεγόμενες νομοθετικές μεταρρυθμίσεις για να καλύψουν τη διαφθορά... Κατά τα τελευταία δύο χρόνια, η Ρουμανική κοινωνία έχει περάσει από μια σειρά πρωτοφανών κρίσεων, που έχουν κάθε άλλο παρά έχουν αντιστρέψει την φιλοδυτική τάση που ξεκίνησε με την προσχώρηση της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι κρίσεις προκάλεσαν σκληρά λόγια από τις Βρυξέλλες και από την Ουάσιγκτον. «Ο σεβασμός της Ρουμανίας στα κριτήρια της Κοπεγχάγης (κριτήρια προσχώρησης στην ΕΕ) τίθεται τώρα υπό αμφισβήτηση από τους συμμάχους μας»,  δήλωσε πρόσφατα ο Πρόεδρος Τραϊάν Μπασέσκου (Traian Băsescu) στην κρατική τηλεόραση. Ωστόσο, σε αντίθεση με χώρες της δυτικής Ευρώπης όπως η Γαλλία, η Ιταλία και η Ολλανδία, η κρίση των ελίτ στη Ρουμανίας δεν έχει οδηγήσει σε ενίσχυση των ξενοφοβικών ή εξτρεμιστικών πολιτικών τάσεων, αλλά σε μια ψηφιακή επανάσταση που έχει κλονίσει τον πυρήνα παραδοσιακών υποθέσεων σχετικές με την δημοκρατική αλλαγή.
Έργα του Ρουμάνου ζωγράφου Mihai Criste

Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

Η σκοτεινή πλευρά του καλού

του Γιώργου Γιαννου­λόπουλου
 

Ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα με το οποίο καλούνται να αναμετρηθούν όσοι παραμένουν αριστεροί είναι πώς ο αγώνας κατά της ανισότητας, της αδικίας και της εκμετάλλευσης κατέληξε στο έρεβος του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Πολλές και διάφορες οι απαντήσεις. Οποια κι αν διαλέξουμε όμως, η συζήτηση μετατίθεται σε ένα ανώτερο επίπεδο, όπου μας περιμένει μια αντίφαση φωλιασμένη στη φύση του «καλού»: από τη μια εμφανίζεται ως απλό και απόλυτα θετικό, ενώ από την άλλη όποτε εμπλέκεται με την πραγματικότητα έρχονται στο φως οι σκοτεινές πλευρές και η πολυπλοκότητά του. Η αναπόφευκτη ταλάντευση ανάμεσα στα δύο αυτά άκρα προσδίδει στη μοίρα του αριστερού μια διάσταση τραγική. Μάλλον το αντίθετο ισχύει για τους Ελληνες (νεο)φιλελεύθερους. Πιστεύουν ότι το «καλό» που ευαγγελίζονται, και το οποίο περιτυλίγουν με τις αρετές της ελευθερίας, της δημιουργικότητας και του αυτοκαθορισμού, είναι όντως απλό και απόλυτα θετικό. Ο λόγος τους, όπως και ο λόγος της Αριστεράς στις δεκαετίες της Μεταπολίτευσης ή μάλλον μέχρι το ‘89, έχει συχνά μια αλαζονική χροιά· χαρακτηρίζεται από την αίσθηση ανωτερότητας και τη σιγουριά που συνοδεύει την κατάδειξη του προφανούς που μόνο εκείνοι βλέπουν, υποδηλώνοντας ότι όσοι διαφωνούν είναι είτε ηλίθιοι είτε ένοχοι. Πριν όμως τους απορρίψουμε με την ίδια ευκολία, θα πρέπει να μπούμε στη θέση τους, να δούμε τον κόσμο με τα δικά τους μάτια.











Κυριακή, 13 Απριλίου 2014

«Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός» -
η Έρημη Χώρα του T.S. Eliot, ο Σολωμός, ο Επιτάφιος. «Όποιος πεθάνει σήμερα, χίλιες φορές πεθαίνει»

«Είπανε εναντίον του πως αφήνει τον αναγνώστη μέσα στη στεγνή, στέρφα και άνυδρη Έρημη Χώρα, μόνο, χωρίς ελπίδα σωτηρίας. Αυτό θα ήταν αλήθεια αν ο Έλιοτ δεν είχε δημιουργήσει ποίηση. Και η ποίηση όσο απελπισμένη κι αν είναι, μας σώζει πάντα, με κάποιον τρόπο, από την ταραχή των παθών», γράφει ο Γιώργος Σεφέρης για τον Τ.Σ. Έλιοτ.
   
Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός, γεννώντας
Μες απ' την πεθαμένη γη τις πασχαλιές, σμίγοντας
Θύμηση κι επιθυμία, ταράζοντας
Με τη βροχή της άνοιξης ρίζες οκνές. 
Ο χειμώνας μας ζέσταινε, σκεπάζοντας
Τη γη με το χιόνι της λησμονιάς, θρέφοντας
Λίγη ζωή μ' απόξερους βολβούς.

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Γιατί η μετα-αναπτυξιακή κοινωνία δεν θα υπάρξει στο ορατό μέλλον ;

του Bartosz Bartkowski
 

Το άρθρο 3 Reasons Why a Post-Growth Society Is Not Within Reach δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο Τhe Sceptical Economist - A blog about sustainability and pragmatism (9 Απριλίου 2014).

Τhe Sceptical Economist δημιουργήθηκε απο τον νέο Πολωνό οικονομικό επιστήμονα Bartosz Bartkowski, ερευνητή στον τομέα της οικονομικής αξιολόγησης της βιοποικιλότητας, στο  Helmholtz-Centre for Environmental Research της Λειψίας.
 
Για λόγους που εξηγούνται αλλού (Limitations of GDP as Welfare Indicator και The case of A-Growth, Not De-Growth), ανήκω σε εκείνους που ονειρεύονται μια κοινωνία μετα - μεγεθυνσιακή ή μετα-αναπτυξιακή (post-growth society). Φυσικά, δεν είναι πολύ σαφές πως θα μοιάζει μια τέτοια κοινωνία, και ακόμη λιγότερο ξέρουμε πως θα φθάσουμε σ' αυτήν. Επίσης, πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο - π.χ. αυτοί που θα συμμετάσχουν στο 4ο Διεθνές Συνέδριο Αποανάπτυξης, στη Λειψία, το Σεπτέμβριο του 2014 - συμφωνούν ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του σημερινού κοινωνικού και οικονομικού μοντέλου, είναι το εξής: Είναι υπερβολικά εξαρτημένο από την οικονομική μεγέθυνση. Συμφωνούν επίσης, ότι τα πρώτα τουλάχιστον βήματα προς την κατεύθυνση αυτή, θα πρέπει να γίνουν σύντομα, γιατί όσο περισσότερο περιμένουμε, τόσο περισσότερο εκθέτουμε τον πολιτισμό μας σε κινδύνους κατάρρευσης διαφόρων ειδών. Άν και είναι επείγουσα η ανάγκη υπέρβασης, πέρα από την οικονομική μεγέθυνση, τα εμπόδια είναι πολλά. Θα ήθελα λοιπόν να παρουσιάσω τρεις λόγους, για τους οποίους μια τέτοια κοινωνία στο ορατό μέλλον δεν είναι επιτεύξιμη. Οι λόγοι αυτοί σχετίζονται με τρεις πτυχές της ανθρώπινης ψυχολογίας: την νωθρότητα, τη δύναμη των αφηγήσεων και τη συντηρητική αδράνεια.

Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Η «έξοδος στις αγορές»: Είμαστε ακόμα ζωντανοί, και δανειζόμαστε

Για την Ευρωζώνη ως όλον, η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές χρήματος για περιορισμένο δανεισμό, σημαίνει - προς το παρόν - σταθεροποίηση. Η Ευρωζώνη, απο άποψη χρηματο-οικονομική, συνεχίζει το δρόμο της ως ενιαίος οργανισμός. Μετά από χρόνια αποκλεισμού από τις χρηματαγορές και διακρατικής στήριξης εκ μέρους της Ένωσης, με επαχθείς όρους λιτότητας, συμβαίνει περιορισμένη έκδοση ομολόγων δημοσίου της Ιρλανδίας (Δεκέμβριος), Πορτογαλίας (Φεβρουάριος). Και τώρα της Ελλάδας. Άν τις μετρήσουμε στην κλίμακα χρόνου της κρίσης (2008-2014), οι έξοδοι των τριών χωρών στις αγορές είναι ταυτόχρονες.
Η Ευρωζώνη στο ορατό μέλλον δεν θα σκορπίσει στους πέντε ανέμους. Αντέχει. Όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι εργοτάξιο, γιαπί, έργο υπό κατασκευή, με αμήχανους μηχανικούς και με συνεργεία οικοδόμων που το ένα δεν εμπιστεύεται το άλλο. Χρειάζεται επιφύλαξη για το αύριο: ένας απρόοπτος κραδασμός μπορεί να προκαλέσει στο γιαπί νέες καταστροφικές ζημίες.
Τι σημαίνει όμως αυτή η έξοδος στις αγορές για την εσωτερική, πραγματική οικονομία της Ελλάδας; Τίποτε σημαντικό («ζώ μονάχα εν λευκώ»). 
Το τραπεζικό σύστημα εξακολουθεί να απομοχλεύεται και αποφεύγει να δίνει πιστώσεις στην παραγωγική δραστηριότητα. Η πτωτική πορεία στις τιμές των ακινήτων δεν έχει ολοκληρωθεί, και έχει ακόμη δρόμο. Ροή πραγματικών ιδιωτικών επενδύσεων σε σοβαρούς παραγωγικούς τομείς δεν άρχισε. Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν άλλαξε, και πορεύεται χωρίς μέτρα τόνωσης της οικονομικής δραστηριότητας. Και το χειρότερο: το αποτυχημένο οικονομικό πρότυπο του 1990 - 2008 (που αποκλήθηκε κάποτε «ισχυρή Ελλάδα» - ή ευρύτερα, έθρεψε την απατηλή ευημερία των μεγαλομεσαίων στρωμάτων του Ευρωπαϊκού Νότου, και τις μεγάλες κοινωνικές ανισότητες), προς το παρόν δεν λέει να αλλάξει και να παραχωρήσει τη θέση του σε νέο, βιώσιμο. Το πολιτικό προσωπικό; Ζεί στον κόσμο του...
Η πτωτική κίνηση του Ελληνικού ΑΕΠ (μαζί και η ανεργία) δεν θα συναντήσει στερεό «πάτο», πριν το τέλος του 2014.
Γ. Ρ.
 

http://www.spiegel.de/wirtschaft/soziales/griechenland-will-staatsanleihen-ausgeben-a-963475.html
Με ουρανό συννεφιασμένο και βαρύ...
Η Αθήνα θα δανεισθεί πάλι εκδίδοντας ομόλογα δημοσίου (Athen will erstmals wieder Staatsanleihen ausgeben -"Der Spiegel",  9.4.2014)

Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

Ζίγκμουντ Μπάουμαν: Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος

http://occupywallst.org/συνέντευξη στους Ντίνα Δαβάκη - Δημήτρη Μπούκα (εφημ. © Εποχή, 13.1.2014, αναδημοσίευση αριστερή στρουθοκάμηλος, RED Notebook)
 
Ενα χειμωνιάτικο απόγευμα στο σπίτι του στο χιονισμένο Leeds της Μ. Βρετανίας, ο ομότιμος καθηγητής κοινωνιολογίας Ζίγκμουντ Μπάουμαν μάς μίλησε για την κρίση, τον καταναλωτισμό, τις μορφές αντίστασης, την ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας και το πώς βλέπει το μέλλον. 
  
Η Ελλάδα και η Νότια Ευρώπη διέρχονται μια παρατεταμένη οικονομική κρίση και δέχονται συνέχεια σκληρά μέτρα λιτότητας. Ποια είναι η γνώμη σας για αυτά που συμβαίνουν;
Τα μέτρα συνδέονται με τα δάνεια που ζητούνται. Είναι σημαντικό όμως να δει κανείς για ποιο σκοπό χρησιμοποιούνται τα δάνεια που δίνονται στην Ελλάδα. Αν χρησιμοποιούνται για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τότε απλά τρέφεται η ρίζα του προβλήματος και οι πολιτικές λιτότητας θα συνεχιστούν αμείωτες. Οι οικονομικές κρίσεις έχουν να κάνουν όχι με καταστροφή του πλούτου, αλλά με αναδιανομή του. Σε κάθε κρίση υπάρχουν πάντα κάποιοι που κερδίζουν περισσότερα χρήματα σε βάρος των άλλων. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, μετά την κρίση έχει παρατηρηθεί μια αργή ανάκαμψη, όμως το 93% του επιπλέον ΑΕΠ που δημιουργήθηκε κατέληξε μόνο στο 1% του πληθυσμού.
Double bind, της Kirstin Cunningham
Double Bind, του Pat Hickman (2010)

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Η σκοτεινή νύχτα της ψυχής. Για την «Εξέγερση των Ελίτ και την Προδοσία της Δημοκρατίας» (Christopher Lasch)

του Scott London
  
δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο Scott London:  Book Review - Christopher Lasch: The Revolt of the Elites and the Betrayal of Democracy


Ο Κρίστοφερ Λάς ήταν μία από εκείνες τις σπάνιες μορφές της Αμερικανικής δημόσιας ζωής, που ήταν σεβαστές από ανθρώπους τόσο της αριστεράς όσο και της δεξιάς, μεταξύ των ακαδημαϊκών αλλά και συνηθισμένων λαϊκών ανθρώπων, σε πνευματικούς κύκλους αλλά και μεταξύ εκείνων που δεν έχουν υπομονή για αφηρημένες ιδέες. Ως ιστορικός και κριτικός του πολιτισμού, έγινε ίσως πιό γνωστός με το βιβλίο του The Culture of Narcissism, το οποίο έγινε μπεστ σέλερ στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Η Εξέγερση των ελίτ και η Προδοσία της Δημοκρατίας, μια συλλογή δοκιμίων που δημοσιεύτηκαν το 1994, μετά το θάνατό του, αντιπροσωπεύει τον Λάς στα καλύτερά του - έγκαιρος, διορατικός και πνευματικά ασυυμβίβαστος.

Πόσα σφυροδρέπανα έχει η κ. Παπαρήγα στο γραφείο της;

του Δημήτρη Ψυχογιού 

© Athens Voice 5.4.2014, αναδημοσίευση "Πολιτική Επιθεώρηση" 

Το πολιτικό τοπίο έχει μεταβληθεί σε κινούμενη άμμο, κανείς δεν ξέρει ποιος είναι ο επόμενος που θα βυθιστεί. Κυρίως το πολιτικό προσωπικό, που ενδιαφέρεται μόνο για τις ίντριγκες επιβίωσης / κυριαρχίας στις οποίες συμμετέχει. Οι λυσσαλέες κομματικές και ενδοκομματικές συγκρούσεις θα συνεχιστούν πάνω στην άλλη κινούμενη άμμο που είναι η οικονομία. 

Μέχρι πριν λίγη ώρα νόμιζα πως η οπτικοακουστική παγίδευση του Τάκη Μπαλτάκου είχε γίνει στο γραφείο του Ηλία Κασιδιάρη και έβρισκα, ας πούμε, φυσιολογική την ύπαρξη του εικονοστασίου που όλοι διακρίναμε στο βίντεο, στον τοίχο πίσω από την πλάτη του γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου. Δεν γνωρίζω τις θρησκευτικές απόψεις του χρυσαυγίτη βουλευτή αλλά μου φαινόταν λογικό ένας «λαϊκός εθνικιστής», όπως ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζεται, να έχει πολλά εικονίσματα, να τον βοηθούν οι άγιοι στην επίτευξη των ιερών σκοπών του.

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» «Μακεδονικό» 1821 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αριστοτέλης Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ηγεμονία ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Καταναλωτισμός Κεντρική Ευρώπη Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κράτος Πρόνοιας Κώστας Καραμανλής Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σημίτης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τραμπ Τροβαδούροι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno Albrecht von Lucke André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Chomsky Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Elmar Altvater Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Michel Foucault Miroslav Krleža Mudde Otto Bauer PRAXIS International Ruskin Sandel Michael Strauss Leo Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Tolkien Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» ή μάλλον κάνει φιλοσοφική κοινωνιολογία και κοινωνιολογική φιλοσοφία- τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι