![]() |
| Μιχαήλ Λέρμοντοφ, πορτρέτο του 1941 από τον Νικολάϊ Πάβλοβιτς Ουλιάνοφ (1877–1949) |
![]() |
| Ο Βλαδίμηρος Βισότσκι και η γυναίκα του, η Γαλλίδα ηθοποιός Μαρίνα Βλαντύ |
(βασισμένο στην Ελληνική απόδοση του Γιώργου Σοϊλεμεζίδη, με επιμέρους επανεπεξεργασία Λ.Α.)
Σε Αραβικής ερήμου ανοιχτή απλωσιά
Περήφανα ύψωσαν τρεις χουρμαδιές κορμιά
Ανάμεσά τους, κελαρύζοντας μέσ' από γη στεγνή
Ανάβλυζε μια κρήνη κρυσταλλένια, δροσερή
Και την προστάτευε η φυλλωσιά η πράσινη
Απ' τον καυτό ήλιο κι από άμμο χρυσοκόκκινη
Αθόρυβα τα χρόνια αχόρταγα κυλούσαν
Όμως προσκυνητές καθόλου δεν περνούσαν
Για να γευτούν κρύο νερό πηγής μικρής
Και ν' απολαύσουν δροσιά σκιάς ελαφρής
Άρχισαν να ξεραίνονται από ήλιο καυτό
Μεγαλόπρεπα φύλλα, ρυάκι ηχηρό
Οι φοίνικες τότε στο Θεό παραπονιούνται:
«Για ποιο σκοπό τα δέντρα, τα φυτά, γεννιούνται;
Για να μαραίνονται ανώφελα στην ερημιά;
Αυτή είναι η μοίρα μας και η κληρονομιά;
Μη μας χαρεί κανενός ματιά ευνοϊκή;
Τότε δεν είναι δίκαιη, ω! Ύψιστε, η κρίση σου η ιερή!»



