Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Η κρίση, αφορμή για την έκρηξη των ανισοτήτων

του Κώστα Καλλίτση

αναδημοσιεύθηκε στους ιστοτόπους: «εξαγόρευσις», και αλλού
 
Οι ανισότητες είναι το μείζον, απτό και πραγματικό πρόβλημα

Αρχές Μαρτίου στις Βρυξέλλες, έγινε ένα σημαντικό επιστημονικό συνέδριο με ευρεία συμμετοχή οικονομολόγων από την Ευρώπη και την Αμερική, παράλληλα με το συνέδριο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Θέμα του, «ανισότητες, συνέπειες για την κοινωνία, την πολιτική και τους λαούς». Για καθεμία από τις τέσσερις θεματικές ενότητές του («εναλλακτικές πολιτικές στη λιτότητα», «ανισότητα και κρίση», «μεταρρύθμιση της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης» και «επανεξετάζοντας την οικονομική πολιτική»), είχαν υποβληθεί δεκάδες επιστημονικές εργασίες, από τις οποίες η επιστημονική επιτροπή του συνεδρίου (με συμμετοχές όπως των J.P. Fitoussi, J. Galbraith, J. Stiglitz…) επέλεξε τις δέκα πλέον αξιόλογες ανά θεματική ενότητα για να παρουσιαστούν σε αυτό. Το πρώτο βραβείο στην ενότητα «επανεξετάζοντας την οικονομική πολιτική» κέρδισε η εργασία τριών Ελλήνων οικονομολόγων: του Βασίλη Ράπανου, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, της Γεωργίας Καπλάνογλου, επίκουρης καθηγήτριας, και της Ιωάννας Μπαρδάκα, οικονομολόγου στην Τράπεζα της Ελλάδος. Ποιο ήταν το αντικείμενο της εργασίας; Οι τρεις οικονομολόγοι είχαν θέσει ένα κρίσιμο ερώτημα: Αν «μετράει» η κοινωνική δικαιοσύνη στην προσπάθεια μείωσης ελλειμμάτων και χρέους, αν η δίκαιη κατανομή των βαρών επηρεάζει ή όχι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής δημοσιονομικής προσαρμογής.
http://www.tanea.gr/news/economy/article/5018531/anaptyksh-me-dikaih-litothta/
Πηγή:  "Τα Νέα", άρθρο της Ειρήνης Χρυσολωρά

Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014

Η ουτοπία ως εφιάλτης - για το βιβλίο του Λεωνίδα Χατζηπροδρομίδη «Ο σταλινισμός και οι μεταμοντέρνοι θαυμαστές του»

του Μάκη Καραγιάννη

από την Παρέμβαση, τ.170
(αναδημοσίευση "Τοις Εντευξομένοις" "Πολιτική Επιθεώρηση",
  Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης:
Ο σταλινισμός και οι μεταμοντέρνοι θαυμαστές του, εκδ. Επίκεντρο 2013 σ. 240
 


Έχει άραγε κάποιο νόημα η ενασχόληση με τον Σταλινισμό σήμερα ή πρόκειται απλώς για ένα βίτσιο των παλιών αριστερών και των ιστορικών; Δυστυχώς τα φαντάσματα των μαύρων και κόκκινων ολοκληρωτισμών που νομίσαμε ότι έθαψε ο 20ος αιώνας, επανέρχονται δριμύτερα. Στον δημόσιο λόγο κυριαρχεί μια ρητορική από τη Χρυσή Aυγή μέχρι τους αντιεξουσιαστές που βλέπει μόνον ξεπουλημένους, προδότες και δοσίλογους. Τσιτάτα ξετρυπώνουν μέσα από τις μουχλιασμένες σελίδες του Νετσάγιεφ. Το ΚΚΕ αποκαθιστά και επισήμως τον Στάλιν, ενώ ο Σύριζα είναι ερωτευμένος με τον Σλαβόι Ζίζεκ που θεωρεί ότι η «σοφία» των Ιακωβίνων και των μπολσεβίκων, «η σωφρονιστική τρομοκρατία και ο πολιτικός βολονταρισμός» είναι η απάντηση στα σημερινά προβλήματα.
Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης, Μάκης Καραγιάννης, Ζόραν Μούτιτς, Αλέκος Πετρίδης

Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

Η Ελληνική Δημοκρατία του Ρήγα: πολυεθνική, δημοκρατική, φιλελεύθερη - του Αριστόβουλου Μάνεση

Η προετοιμασία της Επανάστασης του 1821, ο δημοκρατικός πατριωτισμός του Ρήγα Βελεστινλή και τα οικουμενικά δίκαια του ανθρώπου.  «Υπέρ των νόμων και της πατρίδος, Ελευθερία, ισοτιμία, αδελφότης»

«Η πολιτική ιδεολογία του Ρήγα», στον τόμο Τιμή στον Ρήγα Βελεστινλή, επιμ. Μαρία Ευθυμίου, Δημήτρης Καραγεώργης, Αθήνα 2002 (περιλαμβάνεται και στο Πασχάλης Κιτρομηλίδης: Ρήγας Βελεστινλής. Ο οραματιστής της «Ελληνικής Δημοκρατίας», σειρά: Ιστορική Βιβλιοθήκη, επιμ. σειράς Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Τα Νέα, Αθήνα 2009)
 
Ρήγας, πορτρέτο του Α. Κριεζή
δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα © Αυγή, 25 Μαρτίου 2011
 
Η πολιτική και ιδεολογική προετοιμασία της Επανάστασης του 1821 στον απόηχο της Γαλλικής Επανάστασης και ενώ επωάζονται οι εξεγέρσεις κατά της απολυταρχίας σε όλη την Ευρώπη των αρχών και μέσων του 19ου αιώνα: Ο δημοκρατικός πατριωτισμός του Ρήγα Βελεστινλή και τα οικουμενικά δίκαια του ανθρώπου. «Υπέρ των νόμων και της πατρίδος, Ελευθερία, ισοτιμία, αδελφότης»: Για το Σχέδιο Συντάγματος του Ρήγα Φεραίου και την Διακήρυξή του για τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη (1797)



Το πολίτευμα που σχεδίασε ο Ρήγας, όπως προκύπτει από τη Διακήρυξη Δικαιωμάτων και από το Σχέδιο Συντάγματος, δεν ήταν πρωτότυπο. Τα κείμενα αυτά αποτελούσαν κατά μεγάλο μέρος παράφραση της γαλλικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη και του ιακωβινικού Συντάγματος του 1793 (με δύο διατάξεις παρμένες από το Σύνταγμα του 1795). Υπήρχαν όμως και στοιχεία νέα, πρωτότυπα, και αξιόλογες καινοτομίες, επίσης δε προσαρμογές, καθώς ο Ρήγας επεχείρησε πρώτος τη θεσμική υλοποίηση των φιλελεύθερων και δημοκρατικών αρχών της γαλλικής Επανάστασης στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Θεόφιλος: Ο Ρήγας σπέρνει το σπόρο της ελευθερίας

Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Ανοιχτοί λογαριασμοί από το παρελθόν: Το ιστορικό υπόβαθρο της Κρίσης στην Ουκρανία

του Αντώνη Λιάκου


Στη δεκαετία του ’90, στην Οδησσό, όταν παντού έβλεπες ουκρανικές σημαίες και άκουγες για το ουκρανικό παρελθόν της πόλης, μια ηλικιωμένη κυρία, ελληνίδα της Οδησσού, μου έλεγε:“Από που έως που αυτή η πόλη είναι ουκρανική; Εδώ ζούσαν και ζουν Ρώσοι, Εβραίοι και Έλληνες”. Η Οδησσός ήταν μια αυτοκρατορική πόλη που ιδρύθηκε από την Αικατερίνη το 1794, δυο χρόνια μετά την εκδίωξη των Τούρκων και την ήττα των Τατάρων. Αυτοκρατορικές πόλεις ήταν επίσης η Σεβαστούπολη και η Συμφερούπολη,  τα μεγάλα κέντρα της Κριμαίας, ιδρυμένες εκείνη την εποχή και με πρόσκληση εποικισμού προς ελληνικούς πληθυσμούς.  Πώς λοιπόν η Οδησσός και η Κριμαία βρέθηκαν στην Ουκρανία;

Καπιταλισμός όπως παντού στον κόσμο:
Αλλά με ενισχυμένη δόση ανήθικου εγωϊσμού

ένα άρθρο του Νίκου Κωνσταντάρα και ένα βιβλίο του Φίλιππου Δραγούμη

Κοινωνία χτισμένη πάνω στην αδικία
του Νίκου Κωνσταντάρα

© "Καθημερινή" 21.3.3014, αναδημοσίευση "Πολιτική Επιθεώρηση"

Η Ελλάδα ήταν απροετοίμαστη για την κρίση και η κατάσταση χειροτέρεψε δραματικά στα πέντε χρόνια της οικονομικής συρρίκνωσης, σημειώνει μελέτη του ΟΟΣΑ, υπογραμμίζοντας την επιτακτική ανάγκη για μεταρρυθμίσεις που θα βελτιώσουν την προστασία των ασθενέστερων της κοινωνίας. Αυτά τα γνωρίζαμε. Προσθέτει, όμως, στοιχεία που δείχνουν ότι πριν από την κρίση, πολλές παροχές κατευθύνονταν σε πλουσιότερους πολίτες, εις βάρος όσων είχαν μεγαλύτερη ανάγκη. Η παρατήρηση γεννάει σοβαρά ερωτήματα για την ανισότητα στην καρδιά της κοινωνίας μας.

Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Τα κόμματα - βοϊδάμαξες και η πολιτική χωρίς παλαιοκομματικό παρελθόν

του Πλάμεν Τόντσεφ
Κόμματα -  βοϊδάμαξες
από το © protagon, 19.3.2014
 
Με όλα τα νέα κόμματα που ιδρύονται μέρα παρά μέρα στην Ελλάδα, μου 'ρχεται στο νου ένα παρόμοιο φαινόμενο που έχω δει στο Πακιστάν. Εκεί τα άπειρα κομματίδια, τις περισσότερες φορές προσωποπαγή και οικογενειοκρατούμενα, είναι γνωστά ως tonga parties. Tonga στη γλώσσα Urdu είναι η βοϊδάμαξα, στην οποία χωράνε όλα τα στελέχη του κόμματος, μαζί με τους ψηφοφόρους του...
  

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

Η κρίση της Κριμαίας και οι υπνοβάτες του 2014

Ρωσία, Ουκρανία, Λευκορωσία
του Γιάκομπ Άουγκστάϊν
 

«Μαζί μας μπορούν να μιλήσουν - αλλά οι Ρώσοι στέλνουν στρατιώτες». Αυτή η αυτοπροσωπογραφια της Δύσης είναι λανθασμένη και επικίνδυνη. Στην πραγματικότητα, οδεύουμε από το 1989 σε μια πορεία αντιπαράθεσης με τη Ρωσία - και πότε θα τελειώσει; 

96,8 %; Οι Ρώσοι είναι ανεπίδεκτοι βοήθειας. Καταλαβαίνουν τόσο λίγα από εκλογές, ώστε ακόμη και τώρα, ούτε καν μια εκλογική νοθεία δεν μπορούν να κάνουν με αξιοπρεπή τρόπο. Όμως το δημοψήφισμα της Κριμαίας την Κυριακή 16 Μαρτίου 2014, ήταν μάλλον μια φάρσα Ανατολικο - Δυτική. Οι Ρώσοι δεν είχαν καμμιά ανάγκη να πειράξουν τους αριθμούς: Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι η πλειοψηφία του πληθυσμού της Κριμαίας έχει Ρωσικά φρονήματα. Από την άλλη πλευρά, η Δύση είχε ήδη ανακηρύξει εκ των προτέρων παράνομο το όλο δημοψήφισμα. Μια «ψευδο - δημοσκόπηση», δήλωσε ο Φρανσουά Ολάντ, «χωρίς καμμία νομική αξία».
Ουκρανία, Ρωσία, Λευκορωσία
Ρωσία και Ουκρανία

Σάββατο, 8 Μαρτίου 2014

Αριστερή διακυβέρνηση, σοσιαλισμός, φόροι

δύο γραπτά του Χρήστου Λάσκου 

Ι.  Σοσιαλισμός ή γιατί έχει δίκιο ο Τσακαλώτος

από το © RED NoteΒook, 11 Μαρτίου 2014, αναδημοσίευση alterthess 
 
Το τι σημαίνει αριστερή κυβέρνηση, το τι κάνει μια αριστερή κυβέρνηση και το τι κάνει μια κυβέρνηση να είναι αριστερή, είναι ανοιχτά ερωτήματα προς απάντηση. 

Δεδομένου πως είναι γενικά παραδεκτό πλέον πως η πιθανότητα να έχουμε σύντομα κυβέρνηση της Αριστεράς στη χώρα μας είναι πολύ αυξημένη, θα είχε αξία να θυμηθούμε με ποιές μορφές εμφανίσθηκε στο παρελθόν η ίδια προοπτική. 
Σχηματοποιώντας, νομίζω πως η θεματική της κυβέρνησης της Αριστεράς αντιμετωπίστηκε ιστορικά σε δύο παραλλαγές, εξαιρετικά αποκλίνουσες μεταξύ τους:

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

«Δεν τράβηξε κανένας γείτονας το κουρτινάκι να δει τι γίνεται»

του Σταύρου Τζήμα

  © «Καθημερινή», 6.3.2014, αναδημοσίευση «Πολιτική Επιθεώρηση»

Αύριο θα είναι μια δύσκολη ημέρα για την Εσθήρ Κοέν. Θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της Γερμανίας Γιόακιμ Γκάουκ και κάθε άλλο παρά για ευχάριστα θέματα θα συζητήσουν. Η ενενηντάχρονη Στέλλα στα ελληνικά, Κοέν, είναι μία από τους δύο εν ζωή Εβραίους των Ιωαννίνων, από τους πενήντα περίπου που επέζησαν του Ολοκαυτώματος και επέστρεψαν από το Αουσβιτς. Και ο Γερμανός πρόεδρος ζήτησε να τη δει.
Τον ανεξίτηλο αριθμό από το Αουσβιτς δείχνει η Εσθήρ Κοέν

Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014

Στην εποχή της νέας ανασφάλειας, να υπερασπισθούμε μαχόμενοι την κοινωνική δημοκρατία.
Να μην προδώσουμε τις προηγούμενες και επόμενες γενιές

Τα κρίσιμα χρόνια τα έφαγαν οι ακρίδες. 
Τι είναι ζωντανό και τι νεκρό στη Σοσιαλδημοκρατία; 
     
 του Τόνυ Τζάντ
     
Διάλεξη του Tony Judt στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης (19 Οκτωβρίου 2009).
Δημοσιεύθηκε στην © New York Review of Books, vol. 56, Nr. 20, 17 Δεκεμβρίου 2009:
Αυτή η ομιλία, με αναθεωρήσεις και συμπληρώσεις, έγινε η βάση για το βιβλίο του Τζάντ Ill Fares the Land (Ελληνική έκδοση Τα δεινά που μαστίζουν τη χώρα). O τίτλος Ill Fares the Land είναι παρμένος από το ποίημα του Άγγλου ποιητή Oliver Goldsmith (1770) «The Deserted Village»:  
Ill fares the land, to hastening ills a prey / Where wealth accumulates, and men decay.
«Πρόκειται για την πνευματική διαθήκη ενός ιστορικού που αφιέρωσε τη ζωή του στην εντατική μελέτη και τον βαθύ αναστοχασμό των αποτυχιών και των επιτυχιών της Δύσης από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου» (Los Angeles Times) 
   
Κάτι δεν πάει καθόλου καλά, όχι μόνο με τον τρόπο που ζούμε σήμερα, αλλά και με τον τρόπο που σκεφτόμαστε τη ζωή μας. Ο κορυφαίος ιστορικός Τόνυ Τζαντ αποκρυσταλλώνει τα δεινά που συσσωρεύονται στον σημερινό κόσμο και τη μεγάλη συλλογική μας δυσφορία, δείχνοντας ότι είναι ακόμα δυνατό να σκεφτούμε μια διέξοδο. 
 
O Τόνυ Τζαντ και (από αριστερά) 
ο γιος του Ντάνιελ, η γυναίκα του Τζέννυ, 
ο φοιτητής του Σωλ Γκόλντμπεργκ 
και ο γιος του Νίκολας
Οι Αμερικανοί θα ήθελαν τα πράγματα να είναι καλύτερα. Σύμφωνα με έρευνες της κοινής γνώμης κατά τα τελευταία χρόνια, όλοι θα ήθελαν να βελτιωθούν οι πιθανότητες επιβίωσης του παιδιού τους κατά τη γέννηση. Θα προτιμούσαν, η γυναίκα ή η κόρη τους να είχε τις ίδιες πιθανότητες επιβίωσης κατά τη γέννα, όπως οι γυναίκες σε άλλες προηγμένες χώρες. Θα εκτιμούσαν την πλήρη ιατρική κάλυψη με χαμηλότερο κόστος, τη μεγαλύτερη προσδόκιμη διάρκεια ζωής, τις καλύτερες δημόσιες υπηρεσίες και τη λιγότερη εγκληματικότητα.
Όταν τους είπαν, ότι όλα αυτά τα πράγματα τα έχουν εξασφαλισμένα οι άνθρωποι στην Αυστρία, στη Σκανδιναβία, ή στην Ολλανδία, αλλά τα επιτυγχάνουν με υψηλότερους φόρους και με «παρεμβατικό» κράτος, πολλοί από τους ίδιους αυτούς Αμερικανούς απάντησαν:
«Μα αυτό είναι σοσιαλισμός! Δεν θέλουμε να παρεμβαίνει το κράτος στις υποθέσεις μας. Και πάνω απ' όλα, δεν θέλουμε να πληρώνουμε περισσότερους φόρους».
John Glover Ill Fares the Land (πίνακας) - το βιβλίο του Judt

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014

Η κρίση της Κριμαίας: Η γερμανική (και ευρωπαϊκή) καταστροφή

Μετά την κρίση της Κριμαίας («η μεγαλύτερη μετά την πτώση του Τείχους στο Βερολίνο», λέει ο υπουργός εξωτερικών της Γερμανίας), πόσο θα μοιάζουν οι ευρωπαϊκές και παγκόσμιες σχέσεις, με αυτές που συνηθίσαμε τις τελευταίες δεκαετίες;
Σε κάθε περίπτωση, η εκτίμηση του Ιμμάνιουελ Βάλλερστάϊν ότι ύψιστη φροντίδα ισχυρών μερίδων της πολιτικής των ΗΠΑ είναι να εμποδισθεί κάθε ενδεχόμενο γεωπολιτικής συμμαχίας της Γερμανίας/Γαλλίας και της Ρωσίας - «εφιάλτης για την Ουάσιγκτων ένας άξονας Παρίσι - Βερολίνο - Μόσχα» - φαίνεται όλο και πιό εύστοχη. Οι κοινωνικές και πολιτικές συγκρούσεις μέσα στην Ουκρανία χρησιμοποιούνται πολύ επιδέξια από την Αμερικανική διπλωματία για να μπήξουν πολύ βαθειά σφήνα ανάμεσα στην ΕΕ και το ρωσικό ιμπέριουμ. Που δύσκολα θα φύγει. Και εκτός από τη γυμνή γεωπολιτική στον νέο πολυπολικό κόσμο, υπάρχει το πλανητικό παιχνίδι για τους υδρογονάνθρακες και τις ενεργειακές λεωφόρους, για το ρωσικό φυσικό αέριο και την σημερινή ευρωπαϊκή εξάρτηση από αυτό, για το ανταγωνιστικό σχιστολιθικό φυσικό αέριο των ΗΠΑ, για το πετρέλαιο...
Εκτός από τον ίδιο τον λαό της Ουκρανίας, μεγάλοι χαμένοι του σκακιστικού παιγνίου είναι μέχρι τώρα η ΕΕ αλλά και η ίδια η Ρωσία. Το ρούβλι και οι μετοχές ρωσικών εταιριών (π.χ. ο ενεργειακός γίγαντας Gazprom έχασε 13 % της αξίας του σε μία μέρα) καταρρέουν στα διεθνή χρηματιστήρια, η Ευρώπη φοβάται για την ενεργειακή τροφοδοσία της. Οι ηγέτες που κρατούν αυτή τη στιγμή το τιμόνι στην Ευρώπη ενεργούν διαρκώς σαν να είναι μύωπες, βαρήκοοι και αργόστροφοι. Στο ένα θέμα μετά το άλλο. Η ευρείας κλίμακας γεωπολιτική πρωτοβουλία των ΗΠΑ εκδηλώθηκε με την περιβόητη, καθόλου διπλωματική αλλά ειλικρινέστατη προτροπή της δεύτερης στην ιεραρχία της Αμερικανικής διπλωματίας: «fuck the EU». Το 'πε κι έγινε...
 
© Ηλίας Μακρής - "Καθημερινή"
 
Η κρίση της Κριμαίας: Η γερμανική καταστροφή
 
του Γιάκομπ Άουγκστάϊν

 Jakob Augstein: Krim-Krise: Das deutsche Desaster © Spiegel, In zweifel links, 3.2.2014 

Τι περίμενε η Δύση; Ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι μεν ο «κακός της ιστορίας», αλλά ένας πρόεδρος της Ρωσίας δεν μπορεί να εγκαταλείψει την Κριμαία  Η Καγκελάριος Merkel και ο υπουργός Εξωτερικών Steinmeier όφειλαν να το γνωρίζουν. Αν έχει τέτοια όψη ο νέος γερμανικός ρόλος στον κόσμο, καλύτερα να μας λείπει. 
   
Η Γερμανία είναι «υπερβολικά μεγάλη, για να σχολιάζει μόνον την παγκόσμια πολιτική», δήλωσε πρόσφατα ο Frank - Walter Steinmeier. Τώρα θα δούμε τι εννοούσε ο υπουργός Εξωτερικών. Στο Κίεβο η Γερμανία δεν έκανε μόνον σχόλια, αλλά αναμίχθηκε ενεργά. Το αποτέλεσμα είναι μια διπλωματική καταστροφή.
 

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

Θα πάνε χαμένες οι θυσίες του Ελληνικού λαού;

 του Κώστα Καλλίτση

© «Καθημερινή», 2.3.2014: Πότε θα πάνε χαμένες οι θυσίες
αναδημοσιεύθηκε στους ιστοτόπους: 
Υπάρχει κίνδυνος να πάνε χαμένες οι θυσίες του ελληνικού λαού;
Πολλά μπορούν (και πρέπει) να ειπωθούν για το πώς φτάσαμε στο ξέσπασμα της κρίσης, ποια ήταν η αντίδραση των Ευρωπαίων ηγετών, του ημεδαπού πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας, όταν οι αγορές αρνήθηκαν να συνεχίσουν να μας δανείζουν. Πέραν της πολιτικής υπάρχει, ωστόσο, και η οικονομία. Κι η αλήθεια είναι ότι η κρίση δεν ήρθε ως αποτέλεσμα μιας «λαθεμένης» πολιτικής. Ηταν η βίαιη εκδήλωση της εξάντλησης ενός ολόκληρου μοντέλου ανάπτυξης, κρίση του μοντέλου παρασιτικού καπιταλισμού με τα παρακολουθήματά του – διευρυμένες ανισότητες, βαθιά διαφθορά, στέγνωμα της δημοκρατίας σε ένα καθεστώς με καταθλιπτική την κυριαρχία στη λήψη των αποφάσεων μιας ευάριθμης ομάδας πλούτου - media - εξουσίας.
Χάος, πίνακας της © Karina Eibatova, Βιέννη - Αυστρία

Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

Η χερσόνησος της Κριμαίας και η Ρωσία - Ο Πούτιν και τα μαντρόσκυλα - Τι τρέχει με τον Βλαδίμηρο;

του Κλάους - Χέλγκε Ντόνατ

1.  Η χερσόνησος της Κριμαίας και η Ρωσία: «Από τώρα και στο εξής, για πάντα»
  
το άρθρο του © Klaus-Helge Donath,
Die Halbinsel Krim und Russland: „Von nun an für alle Zeiten“ 
από την εφημερίδα του Βερολίνου © Die Tageszeitung (taz) 2.3.3014
   
Μόσχα, Taz |Oι παρουσιαστές της Ρωσικής κρατικής τηλεόρασης, εδώ και εβδομάδες, ήταν ήδη κάθε βράδυ σε εκστρατεία στο Δυτικό Μέτωπο. Εξοικείωναν το κοινό αργά και σταθερά με την ιδέα ότι οι «Μικρορώσοι» - οι Ουκρανοί - χρειάζεται να πάρουν ένα μάθημα. 
Βέβαια τη λέξη πόλεμος την απέφευγαν. Ωστόσο, το ότι σε μια επέμβαση θα μπορούσαν να δράσουν με τρόπο πιο σκληρό, οι πολίτες το καταλαβαίνουν με τη διαίσθηση. Και η πλειοψηφία των Ρώσων δεν θα θύμωνε με τον ηγέτη του Κρεμλίνου Βλαντιμίρ Πούτιν, αν προχωρούσε σε μια σύντομη επέμβαση.

Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

Η δημοκρατία είναι κρίση

των Ντέιβιντ Ράνσιμαν και Μίκαελ Βίντερστάϊν

η συζήτηση του David Runciman με τον © Michael Wiederstein "Demokratie ist Krise" δημοσιεύθηκε
στο περιοδικό © Schweizer Monat ("Ελβετικός Μήνας", 2/2014, Γερμανόγλωσση έκδοση
και αναδημοσιεύθηκε στο Eurozine   (εδώ σε μορφή pdf,  Γερμανική γλώσσα)

Ο Ντέϊβιντ Ράνσιμαν δεν ακούει καθόλου τους αισιόδοξους ή τους απαισιόδοξους μοιρολάτρες. H Ευρώπη, όπως ο ίδιος πιστεύει, ούτε θα καταρρεύσει, ούτε θα απορροφηθεί από ένα υπερκράτος. Ο δημοσιογράφος του "Ελβετικού Μήνα" Μίκαελ Βίντερστάϊν σε μια διασκεδαστική σύσκεψη κρίσης με έναν πολιτικό επιστήμονα από το πανεπιστήμιο του Καίημπριτζ. 
      
Michael Wiederstein: Kύριε Runciman, συναντιόμαστε για συζήτηση κρίσης...  
David Runciman: Το ξέρω! Πολλές φορές, όταν δειπνούμε μαζί, η γυναίκα μου με υποδέχεται με αυτά τα λόγια (γέλια). 
MW: Λένε ότι τη λέξη «κρίση» δεν μπορούμε πιά να την αποφύγουμε σε μερικές σχέσεις, καθώς και στο δημόσιο λόγο. Χρηματοπιστωτικές κρίσεις, πολιτικές κρίσεις, κρίσεις του κλίματος - όλο και πιό συχνά, με το βλέμμα στραμμένο προς την ΕΕ και την Ευρώπη, γίνεται λόγος για κρίση της δημοκρατίας. Πώς φθάσαμε σε αυτό τον πληθωρισμό των «κρίσεων»;
Jozsef Borsos -
Crisis in the Life of a Painter (1852)
Earth Crisis - Ιkahl Beckford

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» «Μακεδονικό» 1821 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αριστοτέλης Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ηγεμονία ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Καταναλωτισμός Κεντρική Ευρώπη Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κράτος Πρόνοιας Κώστας Καραμανλής Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σημίτης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τραμπ Τροβαδούροι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno Albrecht von Lucke André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Chomsky Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Elmar Altvater Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Michel Foucault Miroslav Krleža Mudde Otto Bauer PRAXIS International Ruskin Sandel Michael Strauss Leo Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Tolkien Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» ή μάλλον κάνει φιλοσοφική κοινωνιολογία και κοινωνιολογική φιλοσοφία- τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι