Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

Αποχαιρετισμός στη λίμνη

για την Κορώνεια ή λίμνη του Αγίου Βασιλείου  
του Γιώργου Β. Ριτζούλη 
 
δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Χορτιάτης 570», φύλλο 156 - καλοκαίρι 2013
 αναδημοσιεύεται από την ηλεκτρονική της έκδοση - ιστοσελίδα «Χορτιάτης 570» :
 
Ακόμη και τώρα, τον κόσμο όπου έζησα σαν παιδί και μέσα του μεγάλωσα, δύσκολα μπορώ να τον φαντασθώ χωρίς νερά. Στο Ασβεστοχώρι υπήρχαν βρύσες που έτρεχαν ελεύθερες, όπως η Πόποβα, «η βρύση του παπά». Ήταν κοντά στην εκκλησία, δυο βήματα από το σπίτι μου. Είχε το πιο καλό νερό στο χωριό, αυτό που πίναμε. Δεν βρίσκεται μακριά η πηγή απ’ όπου ανάβλυζε. Υπήρχαν και πολλές άλλες πηγές με πόσιμο νερό, τρεχούμενο, όχι μακριά από τα τελευταία σπίτια. Μια ήταν σε μια ρεματιά κάτω από την Αγία Παρασκευή, ανάμεσα στους κράταιγους με τα κόκκινα «κερασάκια», εκεί που στήναμε τον Σεπτέμβριο ξόβεργες και παγίδες, για να πιάσουμε καρδερίνες, σκαθιά και φανέτα.
Υπήρχε και το μεγάλο ρέμα, τότε ανοιχτό, πριν σκεπαστεί και γίνει δρόμος. Διέσχιζε το χωριό και το έκοβε στα δύο, στην πάνω και την κάτω γειτονιά. Δυό σιδερένιες γέφυρες ένωναν τις γειτονιές. Αν και το ρέμα δεν ήταν εντελώς καθαρό, ήταν πρώτης τάξεως τόπος για παιχνίδι. Παντού είχε δέντρα, θάμνους και σκιερές κρυψώνες. Χανόμασταν μέσα σε ιτιές, πλατάνια, σκλήθρα και στις κουφοξυλιές που άνθιζαν το Μάη. Γύρω πετούσαν αμέτρητες πεταλούδες, οι μεγάλες ασπροκίτρινες τιγρέ με "ουρές στα φτερά", οι μικρές γαλάζιες με τη μεταλλική λάμψη, και  πολλές  λιμπελλούλες, με κίτρινα ή γαλαζωπά φτερά. Είναι έντομα σαρκοφάγα, αρπακτικά και εξυπηρετικά για τους ανθρώπους. Άρπαζαν τα ενοχλητικά κουνούπια στον αέρα. Εμείς ρίχναμε στο νερό μικρές βάρκες, με κούφιο κύτος σκαλισμένο στη χονδρή φλούδα πεύκου, και κάναμε ναυμαχίες με μικρές πιρόγες από άχρηστα σανίδια, σε σημεία που το ρέμα ήταν πιο βαθύ.
Ι
Αλλά το «μεγάλο νερό», στην αρχή όνειρο που δεν μπορούσα ν’ αγγίξω, όραμα σε απόσταση και απλησίαστο, γι’ αυτό αφάνταστα επιθυμητό, ήταν η λίμνη. Όταν μικρός πήγα για πρώτη φορά νωρίς πρωί-πρωί στο δάσος, και πιο πέρα στο λιβάδι, στα Κόκκινα Χώματα, είδα μπροστά μακριά και κάτω, χαμηλά, για πρώτη φορά, τη λίμνη που τώρα πεθαίνει. Θυμάμαι τον γκριζογάλαζο οβάλ καθρέφτη. Τέλεια καθρέφτιζε γρήγορα σύννεφα, που είχαν το χρώμα του άσπρου του ματιού. Μέσα στον καθρέφτη έβλεπες ανάποδα μικρά άγνωστα μακρινά χωριά, με τα καμπαναριά τους προς τα κάτω, έβλεπες κίτρινα χωράφια, αντεστραμμένα δέντρα που φωσφόριζαν σαν χρυσοπράσινες σκιές μέσα στο νερό, ακίνητα, εκεί που τα κάρφωσε ο ήλιος.
Λίγα χρόνια αργότερα, στα έντεκα μου, η πρώτη λαθραία περιπλάνηση μακριά από το χωριό με συνομήλικους συντρόφους, έφερε τα βήματά μας μέχρι την όχθη της. Ξεκινήσαμε από το Κουρί και κατεβήκαμε από τα Κόκκινα Χώματα, από το μονοπάτι που κατηφόριζε με ελιγμούς ανάμεσα σε πουρνάρια και σε παλιούρια. Κάτω είδαμε τις σκούρες πισσωμένες βάρκες, είδαμε πελαργούς, βουτηχτάρια και μαύρους κορμοράνους με το στριφτό λαιμό. Είδαμε τα καφετιά δίχτυα, τις ψαροκασέλες με τα ασημοπράσινες λιστίκες και χοντρά γριβάδια με φουσκωμένες κοιλιές, που έτρεμαν και δεν ήθελαν να πεθάνουν. Σπάσαμε κοφτερά καλάμια και τα κάναμε ακόντια για να βυθομετρήσουμε τη λίμνη από την όχθη, καθίσαμε κάτω από τεράστια κλαδιά πλάτανων, άσπρα από τις κουτσουλιές. Μας έρχονταν από παντού οσμές ψαρίλας και σάπιων φυκιών, άρωμα λεύκας και μανιταριών που φούσκωναν κάτω από τη βρεγμένη γη. Δίπλα σ’ ένα λιβάδι υπήρχε μια μικρή ταβέρνα που πρόσφερε στους πελάτες μόνον ψάρια της λίμνης, τηγανιτά γριβάδια. Όλη την ώρα άκουγες από μέσα, από το γραμμόφωνο τις φωνές του Καζαντζίδη και της Μαρινέλλας. Ξαφνικά, πέρασαν με πολύ θόρυβο ανάμεσα στα πλίθινα και τα πέτρινα σπίτια δυο μαύρα βουβάλια, σέρνοντας ένα ξύλινο κάρο στολισμένο με πολλά χρώματα, και χάθηκαν στην ομίχλη. Φοβηθήκαμε, πρώτη φορά βλέπαμε βουβάλια, και μάλιστα να σέρνουν κάρο. Ύστερα από αυτό δεν τολμήσαμε να σκαρφαλώσουμε, όπως είχαμε πριν αποφασίσει, στον παλιό σκοτεινό μισογκρεμισμένο πύργο, δίπλα στην όχθη της λίμνης, αυτόν που θα αποκαλούσε πολλά χρόνια αργότερα ο γυιός μου «πύργο του μάγου Ρότμπαρτ», λές και ήταν εδώ η Λίμνη των Κύκνων του Τσαϊκόφσκι.
Κάποτε είδαμε τον ήλιο να χαμηλώνει προς το δικό μας βουνό, στα δυτικά. Καταλάβαμε ότι το ταξίδι τέλειωσε. Είχε έλθει η ώρα να περπατήσουμε τον δύσκολο ανήφορο της επιστροφής, μέσα από τους αγκαθωτούς θάμνους, τα πουρνάρια και τα παλιούρια, και μετά να σχολιάσουμε με περηφάνια τις γρατσουνιές και το αίμα στις γυμνές γάμπες. Στο τέλος, φθάσαμε αργοπορημένοι στα σπίτια μας. Ήταν σκοτάδι πια, είχε έλθει η ώρα να επιβάλουν οι γονείς τις αναμενόμενες ποινές για την παράτολμη πράξη.
Αυτά έγιναν τότε, γύρω στο 1962 με 1965.
http://protostrator.blogspot.gr/2011/01/blog-post.html

ΙΙ
Τώρα δεν μένει αρκετό νερό για να κρατά γεμάτη τη λίμνη, όπως ήταν τότε, όπως ήταν πριν από μας, και όπως ήταν πολύ πιο πριν από μας. Τότε, το γλυκό νερό της γης κατάφερνε πάντοτε, κάνοντας τον κύκλο της διαδρομής του, να την τροφοδοτεί. Και με το παραπάνω. Ξεχείλιζε και όσο περίσσευε, έρεε με ένα ρυάκι προς την «αδελφή» της λίμνης, την Βόλβη, που είναι δίπλα λίγο πιο χαμηλά και έχει πολύ πιο βαθιά νερά.
Τώρα, από το υδάτινο στοιχείο πήραν τη δύναμη που κρατούσε αδιάσπαστο τον κύκλο του, και δεν μπορεί. Ένα μεγάλο μέρος των νερών της γης το τραβούν με αντλίες από πολύ μεγάλα βάθη, άνοιξη, καλοκαίρι και φθινόπωρο, αδειάζοντας τα αποθέματα των πιο παρθένων υπόγειων δεξαμενών. Αρκετό από το νερό σπαταλιέται για εντελώς μάταιους σκοπούς. Πολύ πάει για πότισμα των χωραφιών, γίνεται ψιλές σταγόνες και σκορπίζεται στον αέρα και στο καυτό χώμα με πελώριες τεχνητές βροχές, έργα των μηχανών. Ύστερα, το πιο πολύ από αυτό δεν μένει στη γη, αλλά εξατμίζεται. Αλλά ακόμη πιο κακό είναι, ότι οι πραγματικές βροχές, οι βροχές των σύννεφων, λιγόστεψαν και εδώ στον γύρω τόπο, καθώς όλο το σύστημα του καιρού και της ατμόσφαιρας στη γη αρχίζει να γίνεται άτακτο, διαταραγμένο και ανισόρροπο. Το νερό, όταν γίνεται ατμός και αόρατες μικρές σταγόνες και πάει ψηλά στα σύννεφα, δεν επιστρέφει στη γη, σ' αυτήν εδώ τη γη, όπως επέστρεφε πάντοτε. Πάει να γίνει βροχή που πέφτει σ’ άλλους τόπους. 
Η λίμνη έχει μεγάλο έλλειμμα νερού και μίκρυνε πολύ, τα καλοκαίρια χάνεται εντελώς. Εδώ και χρόνια έχουν χαθεί όλα τα ψάρια της. Δεν υπάρχουν τα γριβάδια που - παράξενο για παιδί - μου άρεζαν τόσο όταν ήμουν μικρός, μαγειρεμένα με κρεμμύδι, τηγανητά ή σε υπέροχη ψαρόσουπα. Δεν υπάρχουν πιρκιά, πεταλούδες και λιστίκες. Καμμιά νοικοκυρά τώρα δεν θα βάλει δυο μέρες μέσα στο κρασί, στην μαρινάτα, αγριόπαπιες και βουτηχτάρια, να φύγει από το κόκκινο κρέας τους η οσμή της ψαρίλας για να είναι έτοιμο για ψήσιμο.
Έφυγαν πολλά είδη από τα λιμνοπούλια και ήρθαν στη θέση τους χιλιάδες κάργες και κοράκια, πουλιά της σκόνης και του διψασμένου χώματος. Οι γεωργοί βρήκαν ευκαιρία: Καίνε όλο και περισσότερους καλαμιώνες και προσπαθούν να κάνουν πεδιάδα όλο τον πυθμένα. Ότι απέμεινε από το νερό μυρίζει σαπισμένο βάλτο. Επιπλέουν εδώ κι εκεί πράσινα σγουρά φύκια σαν μαρουλόφυλλα και ακούς γύρω βατράχους να κοάζουν. Στα παραλίμνια χωριά παντού στριφογυρίζει στον αέρα μια γκρίζα λεπτή σκόνη, σαν βρώμικο αλεύρι, μπαίνει από τις πιο στενές χαραμάδες μέσα στα σπίτια, σκεπάζει έπιπλα ή ρούχα ανθρώπων και πνίγει τις αναπνοές.
Βουτηχτάρια
Βουτηχτάρια
Το καλοκαίρι, όταν είσαι ψηλά στα Κόκκινα Χώματα, δεν βλέπεις τώρα τον γκριζογάλαζο οβάλ καθρέφτη, αλλά μια μεγάλη σκούρα γκρι, σχεδόν μαύρη χωμάτινη κηλίδα μέσα στον κίτρινη ξερή πεδιάδα. Ο βυθός έγινε επιφάνεια που τίποτε δεν μπορεί να καθρεφτίσει. 

Όμως δεξιά στο βάθος, όταν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή, βλέπεις μιαν άκρη από το νερό της ζωντανής, ολοζώντανης «αδελφής», της Βόλβης.
Farewell to the Lake   Google Maps - Κορώνεια

Το γραπτό στην Αγγλική γλώσσα:   Farewell to the Lake
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»