Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Κόλιν Κράουτς: Η εξασθένηση της Σοσιαλδημοκρατίας και η παρακμή των μεγάλων παραδοσιακών κομμάτων - αλλαγή κοινωνικής διαστρωμάτωσης και πολιτικά λάθη

© Frankfurter Rundschau: Agenda 2010 ist eine Ursache des Niedergangs - συνέντευξη του Colin Crouch στον Michael Hesse, 23.5.2016
  
Τι οδήγησε στην εξασθένηση της γερμανικής - και γενικά της ευρωπαϊκής - Σοσιαλδημοκρατίας? Ο Βρετανός πολιτικός επιστήμονας Colin Crouch μιλά στην Frankfurter Rundschau για το τέλος ενός μεγάλου λαϊκού κόμματος - και γενικά για το τέλος των μεγάλων παραδοσιακών λαϊκών κομμάτων.
  
M.H: Κύριε Κράουτς οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες έχουν πέσει σε κάποιες δημοσκοπήσεις ακόμη και κάτω από το 20 %. Το πολιτικό βάρος τους μειώνεται με αυξανόμενο ρυθμό, όπως και πολλών άλλων ευρωπαϊκών Σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων. Πότε άρχισε η πτώση των Σοσιαλδημοκρατών;
C.C: Η πρώτη αιτία αυτής της μείωσης, που είναι κοινή για το SPD και όλα τα άλλα Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, είναι η μείωση της βιομηχανικής εργατικής τάξης, ως αποτέλεσμα της ανάπτυξης της οικονομίας των υπηρεσιών και του τριτογενούς τομέα. Οι άνθρωποι που εργάζονται σ' αυτούς τους νέους τομείς της οικονομίας δεν έχουν ιδιαίτερα σαφή ταυτότητα. Άλλοτε δίνουν την ψήφο τους στους Σοσιαλδημοκράτες, άλλοτε όχι. Δεν είναι τοποθετημένοι πολιτικά. 
  
Το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Σρέντερ «Ατζέντα 2010» ήταν αντίδραση στην πτώση των Σοσιαλδημοκρατών ή αιτία της πτώσης τους;
Ήταν και τα δύο! Όπως ο Μπλερ και οι Νέοι Εργατικοί στη Βρετανία, έτσι και το Νέο Κέντρο στη Γερμανία προσπάθησε να διαμορφώσει ένα κόμμα αριστερά του Κέντρου για την εποχή μετά την εργατική τάξη· αυτή η προσπάθεια ήταν μέρος της απάντησης στην πτώση των Σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων που ήδη είχε αρχίσει. Έπρεπε να κάνουν κάτι, έπρεπε να αντιδράσουν στην πτώση. Ωστόσο, με τις μεταρρυθμίσεις εκείνες προχώρησαν υπερβολικά. Πίστεψαν ότι ο καπιταλισμός και ο ακραίος πλούτος δεν θα μπορούσαν ποτέ πιά να οδηγήσουν σε προβληματικές καταστάσεις[Ως συγκυβερνών κόμμα,] οι Σοσιαλδημοκράτες υιοθέτησαν την πολιτική Hartz IV [για την κοινωνική ασφάλιση και την απασχόληση], η οποία - αν και συνέβαλε στη δημιουργία περισσότερων θέσεων απασχόλησης - ήταν πολύ σκληρή για τους φτωχότερους ανθρώπους. Αυτός είναι ο λόγος που η «Ατζέντα 2010» είναι μια αιτία της περαιτέρω πτώσης των Σοσιαλδημοκρατών στη Γερμανία. 
Ψηφιδωτό από το Σπίτι της Πομπηίας VIII
Γιατί οι Σοσιαλδημοκράτες δεν πείθουν πια τους ψηφοφόρους τους;
Ένα μέρος της απάντησης είναι το εξής: επειδή οι παλιοί ψηφοφόροι δεν υπάρχουν πια. Πρέπει να προστεθεί ότι αυτό δεν αφορά μόνον και ειδικά τους Γερμανούς Σοσιαλδημοκράτες· όπως βλέπετε, έχουν προβλήματα και κόμματα που τοποθετούνται πολιτικά πιό αριστερά, όπως λόγου χάρη η Linke στη Γερμανία. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και σε ορισμένες σκανδιναβικές χώρες. Όμως στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD) δημιουργεί πρόβλημα το γεγονός ότι ένα μέρος της Linke προέρχεται από το παλιό καθεστωτικό κόμμα της τέως Ανατολικής Γερμανία SED, πράγμα που κατά τη γνώμη του SPD, καθιστά το κόμμα της Linke ακατάλληλο για κυβερνητική συνεργασία. Και αυτό έχει μια άλλη συνέπεια: το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα δεν είναι μπορεί πια να παίξει το ρόλο του μεγαλύτερου κόμματος σε μια κυβερνητική συμμαχία. Και έτσι προκύπτει ένα τρίτο πρόβλημα: το να παίζεις το ρόλο του δεύτερου κόμματος σε έναν κυβερνητικό συνασπισμό, συχνά έχει αποδειχθεί ζημιογόνο. Αυτή τη στιγμή, επιπροστίθεται και ένας άλλος παράγοντας, ο οποίος όμως στη Γερμανία δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί όσο σε πολλές άλλες χώρες, όπως είναι η Γαλλία, η Αγγλία και η Αυστρία: η άνοδος των ξενοφοβικών κομμάτων στις προτιμήσεις κοινωνικών στρωμάτων που παλιά υποστήριζαν τη Σοσιαλδημοκρατία. 
Άουγκουστ Μπέμπελ, πατέρας της γερμανικής Σοσιαλδημοκρατίας
Κατέστρεψε τους Σοσιαλδημοκράτες ο νεοφιλελευθερισμός;
Ακριβώς, μαζί με την εξαφάνιση της παλιάς εργατικής τάξης. Ωστόσο, ίσως ήταν αναγκαία για τους Σοσιαλδημοκράτες μια πολιτική πιό φιλική προς την αγορά, προκειμένου να προσεγγίσουν τα νεοδημιουργούμενα κοινωνικά στρώματα. Διαρκές καθήκον των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων είναι να επεξεργάζονται μια καλή ισορροπία μεταξύ της αγοράς και της κοινωνικής πολιτικής. Αυτό είναι εφικτό πέτρα για πέρα, αλλά δεν είναι εύκολο.
   
Γιατί αντέχει ο νεοφιλελευθερισμός, άν και βαρύνεται με ιστορικές αποτυχίες, όπως του 2008;
Πρώτα απ' όλα, γιατί όλοι πίστεψαν ότι έχουμε φτάσει να εξαρτώμαστε τόσο πολύ από τις τράπεζες, ώστε δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση, παρά μόνον να υποστηρίζουμε ακόμη και την πολιτική που υπηρετεί τις τράπεζες. Επιπλέον, οι νεο-φιλελεύθεροι πολιτεύτηκαν πολύ έξυπνα και άλλαξαν το νόημα της δημοσιονομικής κρίσης μετατρέποντάς την σε κρίση του κράτους πρόνοιας. Αλλά τώρα έχει προστεθεί κάτι νέο. Έχει γίνει για πολλούς ανθρώπους της μόδας, να επικρίνουν τις λεγόμενες ελίτ· όμως αυτοί οι επικριτές επικρίνουν εκ του ασφαλούς και οι δηλώσεις τους αποφεύγουν να θίξουν τις ρίζες του προβλήματος. Αυτού του είδους η κριτική εναντίον των νεοφιλελεύθερων ελίτ συμβαδίζει με την ξενοφοβία και με έναν νέο εθνικισμό.    
Ούλοφ Πάλμε με το γιό του, Μπρούνο Κράϊσκυ, Βίλλυ Μπράντ (1971) 
Η κλασική Σοσιαλδημοκρατία των μεταπολεμικών χρόνων
έθεσε αξεπέραστα μέτρα αξιολόγησης της πολιτικής και των πολιτικών
Μήπως, εκτός των άλλων και γι΄ αυτόν το λόγο, οι Σοσιαλδημοκράτες έχουν ανάγκη να προχωρήσουν σε μια νέα συζήτηση περί δικαιοσύνης;
Απολύτως. Εμείς οι σοσιαλδημοκράτες πρέπει να πάρουμε και πάλι στα χέρια μας τον κριτικό λόγο για την ανισότητα, πρέπει να τον αποσπάσουμε από την άκρα Δεξιά.
  
Εξακολουθεί να υπάρχει η δυνατότητα, κόμματα όπως των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών, να ξαναγίνουν και πάλι
[μεγάλα παραδοσιακά πολυσυσυλλεκτικά] λαϊκά κόμματα;
Πιθανώς δεν θα δούμε ποτέ ξανά μεγάλα λαϊκά κόμματα, ούτε δεξιά ούτε αριστερά. Συνακόλουθα, αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια μεγάλη οικογένεια αριστερών κομμάτων, συγγενικών με την ευρεία έννοια, αποτελούμενη από Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινους και Κοινωνικο-Φιλελεύθερους, η οποία να μπορεί να σχηματίσει έναν συνασπισμό εναντίον των νεοφιλελεύθερων και των ξενοφοβικών. Το SPD βρίσκεται σε καλύτερη θέση σε σύγκριση με πολλά από τα αδελφά κόμματά του της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας, επειδή έχει μια μεγάλη εμπειρία με τέτοιες συμμαχίες. Ωστόσο, η θέση του επίσης πιο δύσκολη, επειδή έχει το πρόβλημα με το κόμμα της Linke, που ήδη αναφέραμε.
Ο Colin Crouch (1944) δίδαξε Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία στο London School of Economics και ήταν καθηγητής Διακυβέρνησης και Δημόσιας Διοίκησης στο Warwick Business School. Σήμερα είναι πρόεδρος του Τμήματος Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών και διδάσκει Κοινωνιολογία στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο. Έγινε παγκοσμίως γνωστός με την έννοια και την ανάλυση της «μετα-δημοκρατίας».

   
Ο Michael Hesse, με έδρα την Κολωνία, γράφει στην για πολιτικά θέματα στην Frankfurter Rundschau.
 
Η πρόσφατη αρθρογραφία του στην Frankfurter Rundschau
   
    
       
    
  

 
  
    
Bernd Hüttner/Christiane Leidinger/Gottfried Oy: Die Mosaik-Linke und ihre Medien (Το Ψηφιδωτό της Αριστεράς και τα Μέσα Ενημέρωσής του) - από το Μehring1 - blog κοινωνικής ανάλυσης του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Jan-Werner Müller Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»