Τρίτη, 4 Αυγούστου 2015

Από τον Βαρουφάκη στον Τσακαλώτο: Ελλάδα, η επόμενη μέρα

του Andrew Stuttaford
     
© National Review / The Corner: Andrew Stuttaford - Greece: The Day After  6 Ιουλίου 2015
     
Η Ελλάδα συνεχίζει τις διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς της ζώνης του ευρώ χωρίς τον Γιάνη Βαρουφάκη, μαρξιστή, ναρκισσευόμενο, κλόουν και μέχρι πρόσφατα υπουργό Οικονομικών της χώρας. Μια όχι και τόσο άμεμπτη Ιφιγένεια που θυσιάστηκε στους θεούς της ευρωζώνης, μιας και θεωρήθηκε πολύ συγκρουσιακός για να έχει οποιαδήποτε πιθανότητα να κλείσει συμφωνία. 
Ο εκδότης του είδε αμέσως την ευκαιρία και δεν την άφησε να χαθεί, όπως γράφει η Ματίνα Στέβη στην Wall Street Journal: 
Μόλις τρισήμισυ ώρες μετά την παραίτηση του αμφιλεγόμενου Έλληνα Υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, οι εκδότες των βιβλίων του που εδρεύουν στο Λονδίνο έστειλαν αμέσως ένα πληροφοριακό e-mail με αποσπάσματα από την νέα ενημερωμένη έκδοση του βιβλίου του, του Παγκόσμιου Μινώταυρου (Global Minotaur) μαζί με άλλο πληροφοριακό υλικό. Ο διευθυντής του τμήματος ενημέρωσης των Zed Books, του εκδοτικού οίκου των βιβλίων του κ Βαρουφάκη, απέστειλε στους ανταποκριτές των ΜΜΕ ένα email που περιγράφει τον κ Βαρουφάκη ως «τον πιθανώς πιο cool, χαρισματικό και  έξυπνο υπουργό Οικονομικών όλων των εποχών». Πρότεινε επίσης το hashtag: #MinisterofAwesome.
Ο μετα-κεϋνσιανός, ο μαρξιστής, οι οπαδοί του σχήματος «κέντρου-περιφέρειας»
Στην εφημερίδα Daily Telegraph, ο Ambrose Evans-Pritchard ρίχνει μια ματιά στο διάδοχό του, τον Ευκλείδη Τσακαλώτο:
Προέρχεται από τη ριζοσπαστική μαρξιστική πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, και δεν συμμερίζεται ιδιαίτερα τον ευρωπαϊκό ιδεαλισμό του κ. Βαρουφάκη...
Για τους οπαδούς του μαρξιστικού λόγου, με όλη τη τελετουργική του αδιαφάνεια, ιδού ένα άρθρο γραμμένο το 2012 («Διλήμματα των κομμουνιστών για την ελληνική κρίση της ευρωζώνης: Να βγεί κανείς ή να μην βγεί;» - εδώ σε μορφή pdf). Ανάμεσα στους τρείς συγγραφείς του περιλαμβάνεται και ο κ. Τσακαλώτος. Ένα απόσπασμα [στο άρθρο επικρίνονται όσοι εντός του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, επικαλούμενοι τις ανισομερείς σχέσεις με τις οικονομίες των βόρειων χωρών - στην ελληνική γλώσσα εδώ]: 
Μια τέτοια προσέγγιση αντικαθιστά ένα βασικό στοιχείο της προβληματικής του Μαρξ, συγκεκριμένα τους ταξικούς αγώνες ως την κινητήρια δύναμη της ιστορικής εξέλιξης, με ένα αστικό θεωρητικό σχήμα, σύμφωνα με το οποίο την ιστορία την κινούν οι αντιθέσεις και οι εκμεταλλευτικές σχέσεις μεταξύ των καπιταλιστικών κοινωνικών σχηματισμών [ως συνόλων]. Δεν αντιλαμβάνεται το κράτος ως πολιτική συμπύκνωση των ταξικών σχέσεων κυριαρχίας, ως τον παράγοντα που διασφαλίζει την συνοχή μιας καπιταλιστικής κοινωνίας.
Οκέι, σύμφωνοι. Ο Evans-Pritchard επισημαίνει: 
Αν ξύσετε λίγο την επιφάνεια, θ' αρχίσετε να ανακαλύπτετε έναν ευρωσκεπτικιστή που ποτέ δεν ήθελε να ενταχθεί η Ελλάδα στη ζώνη του ευρώ, και ο οποίος προέβλεπε, με αξιοσημείωτη πράγματι ακρίβεια, ήδη από το 1998, ότι η Νομισματική Ένωση δεν θα επιφέρει τη σύγκλιση του ευρωπαϊκού πυρήνα και των περιφερειακών χωρών. Ήταν μίλια μπροστά από ερασιτέχνες που διαλαλούν με θρησκευτική πίστη τα οφέλη της Νομισματικής Ένωσης. Για τον κ Τσακαλώτο, η ένταξη ή όχι μιας χώρας στη Νομισματική Ένωση είναι ζήτημα υπολογισμού κόστους-οφέλους. Το δικό του ακαδημαϊκό έργο διερευνά το θέμα του «πλεονεκτήματος που αποκτά όποιος κάνει την πρώτη κίνηση» μετά από ρήξη των υπαρχουσών συναλλαγματικών ισοτιμιών.
Μιλήσαμε μαζί του όταν ακόμη ήταν στο παλιό γραφείο του, στο υπουργείο Εξωτερικών, λίγο πριν από το δημοψήφισμα. Μας είπε ότι μια Grexit θα ήταν πολύ κακή ιδέα, αλλά επίσης μας έδωσε την ισχυρή εντύπωση ότι πρόκειται για ένα θέμα δούναι και λαβείν, κόστους και οφέλους. Όλα εξαρτώνται από τους συγκεκριμένους όρους που είναι διατεθειμένη να προσφέρει στη χώρα του η ευρωζώνη, ή αν θα προτιμήσει να κρατά την Ελλάδα σε έναν διαρκή «Νιτσεϊκό» κύκλο ελέγχου [«η αιώνια επανάληψη του ιδίου»], όπως είπε ο ίδιος.
Υποστήριξε, επίσης, τη γραμμή - αξιόπιστη κατά τη γνώμη μου - ότι η Grexit θα πυροδοτήσει μια
πολιτική αλυσιδωτή αντίδραση και συνακόλουθα απειλεί εξίσου τόσο το εγχείρημα της Νομισματικής Ένωσης όσο και την ίδια την Ελλάδα.
«Πιστεύω πως αν η Ελλάδα φύγει, τότε η ευρωζώνη θα αποσυντεθεί, γιατί η Grexit μετατρέπει, υποβαθμίζει τη Νομισματική Ένωση σε μια απλή ζώνη σκληρών σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών
».
Το κρίσιμο σημείο είναι ότι η
Νομισματική Ένωση αποτελεί μιαν «αμετάκλητη υπόσχεση» ότι ποτέ, καμία χώρα δεν θα υποτιμήσει ξανά το νόμισμά της. Από τη στιγμή που αυτό παραβιαστεί για πρώτη φορά, οι χρηματοπιστωτικές αγορές δεν θα συνεχίσουν να πιστεύουν στην υπόσχεση αυτή ελαφρά τη καρδία.
 
Υπάρχει πολλή ουσία σ' αυτό. Η διατήρηση μιας αξιόπιστης σταθερής συναλλαγματικής ισοτιμίας, όπως λόγου χάρη κάνει η Δανία εδώ και δεκαετίες, παλιότερα με το γερμανικό μάρκο και στη συνέχεια με το ευρώ, πρέπει να έχει πίσω της κάποια επαρκή οικονομική λογική μαζί με αποδεδειγμένη προθυμία να την υπερασπιστείς σε δύσκολους καιρούς. Αντίθετα, η σταθερή ισοτιμία του πέσο της Αργεντινής  με το δολάριο των ΗΠΑ δεν είχε καμιά οικονομική λογική, όπως αποδείχτηκε τελικά με καταστροφικό τρόπο. Εάν η Ελλάδα εγκατέλειπε το ευρώ, υπάρχουν πολλές άλλες χώρες που θα έθεταν και πάλι υπό αμφισβήτηση τη δική τους σύνδεση με το ενιαίο νόμισμα (Uscitalia;) [το αντίστοιχο του Αγγλικού Grexit στα Ιταλικά = φεύγει η Ιταλία απο την ευρωζώνη, από το ρήμα uscire] και έτσι δυνητικά θα προκαλούσαν μια πολύ επιζήμια και ενδεχομένως επικίνδυνη αύξηση του κόστους δανεισμού.
    
Φυγόκεντρες δυνάμεις, υπερπροσπάθεια των Ανατολικών, η «ολοένα στενότερη ένωση»
Ο Evans-Pritchard γράφει:
«Σφάλλουν όσοι ισχυρίζονται πως δεν υπάρχει πολύς κίνδυνος μετάδοσης τώρα, γιατί δεν ξέρουν πώς θα λειτουργήσει η μετάδοση αργότερα, ίσως μετά απο μήνες, όταν η επόμενη χώρα βρεθεί σε κρίση. Φοβάμαι πως αν αυτό ξεσπάσει τότε, μπορεί να καταλήξει στις εθνικιστικές αντιδραστικές πολιτικές κατά τα πρότυπα της δεκαετίας του 1930 και στην ηγεμονία μιας απωθητικής, σκληρής Δεξιάς», είπε [ο Τσακαλώτος].
Η απωθητική Αριστερά είναι φυσικά ευπρόσδεκτη.
Γράφοντας στον Spectator, από τη σκοπιά της (μη απωθητικής) Αριστεράς, ο Nick Cohen ρίχνει μια ματιά στο πολιτικό τοπίο που δημιουργείται στη ζώνη του ευρώ (η υπογράμμιση δική μου):
Η Ευρώπη φέρνει ειρήνη. Είναι όντως έτσι; Καθίσταται προφανές ότι δεν μπορείς να έχεις την οικονομικά της Μεγάλης Οικονομικής Κρίσης του 1930, χωρίς να έχεις και την πολιτική της Μεγάλης Οικονομικής Κρίσης του 1930. Οι Έλληνες μαρξιστές του Τσίπρα και οι Γάλλοι «μετα-φασίστες» της Marine Le Pen ίσως και να μας φανούν μετριοπαθείς όταν θα συγκριθούν με τους άνδρες και τις γυναίκες που θα έρθουν μετά από αυτούς, εάν τούτη εδώ η κρίση δεν τελειώσει. Εν τω μεταξύ, αντί να δαμάσει τον εθνικισμό, το ευρώ τον υποκινεί. Λαοί οι οποίοι τα πήγαιναν μαζί πολύ καλά στις αρχές της δεκαετίας του 1990, τώρα κυττούν ο ένας τον άλλο με συναισθήματα σχεδόν μίσους. Οι Έλληνες, οι Ιταλοί και οι Ισπανοί αναρωτιούνται γιατί οι Γερμανοί, οι Φινλανδοί και οι Ολλανδοί επιμένουν ότι αυτοί θα πρέπει να υποφέρουν. Οι Γερμανοί, Φινλανδοί και Ολλανδοί αναρωτιούνται γιατί οι Νότιοι Ευρωπαίοι προσδοκούν να αποφεύγουν να πληρώνουν τους φόρους τους.
Και οι Ανατολικο-Ευρωπαίοι αναρωτιούνται το ίδιο. Κάποιοι έμειναν έκπληκτοι από το γεγονός ότι τα μέλη της ζώνης του ευρώ από την Ανατολή είναι μεταξύ εκείνων που ακολουθούν την πιο σκληρή γραμμή απέναντι στην Ελλάδα. Στο Bloomberg View, ο Λεονίντ Μπερσίντσκυ (Leonid  Bershidsky) επισημαίνει: 
Ο εύκολος τρόπος για να εξηγηθεί αυτό είναι η ζήλια: Η Ελλάδα υποβοηθείται εδώ και καιρό για να διατηρεί ένα βιοτικό επίπεδο υψηλότερο από αυτό που έχουν οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Και η κατά κεφαλήν έκθεσή τους στην βοήθεια προς την Ελλάδα είναι υψηλότερη  από εκείνη της Γερμανίας και της Γαλλίας, άν στη σύγκριση ληφθεί υπόψη το μέσο εισόδημα των πολιτών τους. Στην πληγή αυτή επιπροστίθεται και η προσβλητική συμπεριφορά. 
Ωστόσο δεν είναι αυτός ο πραγματικός λόγος
. Αυτές οι χώρες αναγκάστηκαν να κάνουν υπερπροσπάθεια, οπισθοδρομώντας ως προς την κοινωνική τους ευημερία, για να ικανοποιήσουν τις προυποθέσεις για την ένταξη στη νομισματική ένωση, ενώ μόλις πριν από λίγα χρόνια είχαν ήδη παλέψει σκληρά για να καλύψουν τις όλο και περισσότερο απαιτητικές προδιαγραφές για την ένταξη στην ΕΕ. Το μόνο που χρειάστηκε να κάνει η Ελλάδα για να μπει στο ευρώ, ήταν να αποκρύψει με ψευδή στοιχεία το δημοσιονομικό της έλλειμμα...
Δημιουργεί επίσης προηγούμενο (από το οποίο θα ζητήσουν να επωφεληθούν τα επόμενα μέλη της ευρωζώνης και της ΕΕ - αξίζει να διαβάσει κανείς ολόκληρο το άρθρο του Μπερσίντσκυ).
Τι θα ακολουθήσει λοιπόν;
Δεν αμφιβάλλω σχεδόν καθόλου ότι
«οι Βρυξέλλες» θέλουν να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ η Ελλάδα: εν μέρει, για πρακτικούς λόγους (αν μη τι άλλο, με το επιχείρημα που ήδη αναφέραμε, για να μην εκπέσει η Νομισματική Ένωση σε απλή «ζώνη σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών»), αλλά και γιατί παραμένουν προσκολλημένες στην ιδέα ότι η
«ολοένα στενότερη ένωση» («ever closer union») είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αν δεν κινείται συνεχώς προς τα εμπρός. Ωστόσο, μετά τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, είναι πολύ λιγότερο σαφές το άν μπορεί να πείσει άλλες χώρες της ζώνης του ευρώ να παίξουν από κοινού αυτό το παιχνίδι της όλο και στενότερης Ένωσης.
Προς το παρόν, άς παρατηρούμε τι θα γίνει με τις τράπεζες στην Ελλάδα. Επιβίωσαν και επιβιώνουν χάρις στην επείγουσα παροχή ρευστότητας (ELA) που εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αλλά αν αποδειχθεί ότι χρειάζονται πολύ περισσότερα για να κρατηθούν στη ζωή, τότε τι θα κάνει άραγε η πολιτικά «ανεξάρτητη» ΕΚΤ;
© Το πρωτότυπο άρθρο:
http://www.nationalreview.com/corner/420793/greece-day-after-andrew-stuttaford
   
O Andrew Stuttaford γεννήθηκε στην Αγγλία και ζεί στη Νέα Υόρκη. Γράφει στην National Review και National Review Online (http://www.nationalreview.com/author/andrew-stuttaford )
     
Αρθρογραφία του Andrew Stuttaford στην National Review
     
Ο ιστότοπος του Andrew Stuttaford

      
Χ. Λάσκος, Γ. Μηλιός, Ε. Τσακαλώτος: "Displacing class struggle"? Syriza's argument against the "euro-exit" strateg. Communist Dilemmas on the Greek Euro-Crisis: To Exit or Not to Exit? (το αγγλικό πρωτότυπο, ολόκληρο). Εδώ σε μορφή pdf.
* Το άρθρο αυτό, δημοσιευμένο τον Μάιο του 2012 στα αγγλικά και γερμανικά, μάλλον δεν είχε δημοσιευτεί στα ελληνικά. Ίσως οι συγγραφείς δεν ήθελαν τότε να οξύνουν τις εντάσεις εντός ΣΥΡΙΖΑ - μια «αυτοσυγκράτηση» που αποδείχτηκε εντέλει καταστροφική και δημιουργός πολιτικής σύγχυσης. Με βάση την ιδιαίτερη μαρξιστική σκοπιά των συγγραφέων, επικρίνονται οι παράγοντες των «φιλο-δραχμικών» τάσεων του ΣΥΡΙΖΑ που επικαλούνται τις ανισομερείς σχέσεις της Ελλάδας με τις οικονομίες των βόρειων χωρών (π.χ. Κ. Λαπαβίτσας, Στ. Κουβελάκης, άλλα στελέχη της «Αριστερής Πλατφόρμας»), ως οπαδοί του σχήματος «κέντρου-περιφέρειας» που ακολουθούσε το ΠΑΣΟΚ της εποχής του 1980. Καθώς το αντικείμενο είναι επίκαιρο παρά την ηλικία των 3 χρόνων, αλλά και για «ιστορικούς» λόγους, θεωρήθηκε πως αξίζει να υπάρχει στα ελληνικά.
    
Ελληνικά στον ιστότοπο Μετά την Κρίση : 
Χ. Λάσκος, Γ. Μηλιός, Ε. Τσακαλώτος: Έξοδος από τη ζώνη του ευρώ - «Να βγεί κανείς ή να μη βγεί;» Κρίση της Ελλάδας και της ευρωζώνης, διλήμματα των κομμουνιστών (χωρίς ένα μικρό εισαγωγικό).
 
Leonid Bershidsky - Bloomberg View: Greeks Have Voted, Now Kick Them Out
     
Γιάνης Βαρουφάκης: Παγκόσμιος μινώταυρος - Οι πραγματικές αιτίες της οικονομικής κρίσης, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2012 (μετάφραση: Γιάνης Βαρουφάκης, Άγγελος Φιλιππάτος).
«Ο "Παγκόσμιος Μινώταυρος" αφηγείται τα πραγματικά αίτια που επέβαλαν την Κρίση σε ολόκληρο τον πλανήτη... Το βιβλίο μας καλεί να σκεφτόμαστε οικουμενικά ώστε να μπορούμε να κρίνουμε τα της πολιτείας μας, να δρούμε τοπικά, να βελτιώνουμε ό,τι μπορούμε γύρω μας».
http://www.biblionet.gr/book/175335/%CE%A0%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%BC%CE%B9%CE%BD%CF%8E%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%82 
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»