Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Γερμανία: Μια προβληματική περίπτωση χώρας-προτύπου των G20

του Τόμας Φρίκε
 
© Der Spiegel - Thomas Fricke: G20-Gipfel Deutschland - ein vorbildlicher Problemfall, 07.07.2017
 
Η επεισοδιακή σύνοδος των G20 στο Αμβούργο ήταν μια καλή αφορμή και για μια ακτινογραφία της οικοδέσποινας Γερμανίας. Όμως, όχι τόσο υπό το βολικό για τα μέσα ενημέρωσης πρίσμα των επεισοδίων, του γιγαντιαίου μπάχαλου και πώς αυτό επισκίασε τις εκδηλώσεις των πολιτών στην πόλη της Βόρειας Θάλασσας (και ποιοί ωφελούνται από τέτοιου είδους επισκιάσεις), του συνακόλουθου προβληματισμού για το τί σημαίνει δημοκρατική έκφραση της γνώμης, τί είναι δημοκρατική εσωτερική πολιτική στον πολιτικό πολιτισμό των ευρωπαϊκών χωρών κτλ. Αλλά κυρίως υπό το φώς των πραγματικών δεδομένων για την κατάσταση της γερμανικής οικονομίας και κοινωνίας, σε σχέση με τις εξελίξεις στον κόσμο. 
  
Εάν οι σύνεδροι του τελευταίου G-20 στο Αμβούργο είχαν προετοιμαστεί για την επίσκεψή τους στη Γερμανία παίρνοντας συμβουλές από γερμανικές εφημερίδες, θα είχαν μείνει με την εντύπωση πως θα φιλοξενούνταν σε μια χώρα σχεδόν αφόρητα τέλεια: Χώρα-πρωταθλήτρια στις εξαγωγές, χώρα που δεν δημιουργεί νέα χρέη και, τώρα πιά, δεν έχει (σχεδόν) καθόλου λαϊκιστές· επιπλέον έχει κάνει και προόδους στην κατάκτηση της αιώνιας ζωής - τουλάχιστον στην καγκελαρία. Μεγαλύτερη πολιτική σταθερότητα είναι αδύνατη. Είναι η χώρα των παγκόσμιων πρωταθλητών ποδοσφαίρου και πατρίδα του καγκελάριου της επανένωσης των δύο Γερμανιών. Αλλά και χώρα όπου οι άνθρωποι δεν έχουν κατάλληλες θέσεις εργασίας ακριβώς επειδή δεν εκπαιδεύονται κατάλληλα για να έχουν. 
Και πως μπορούν και ισχυρίζονται κάποιοι ότι, απλά, στη χώρα αυτή «όλα πάνε καλά»; Αυτή δεν είναι η επίσημη διάγνωση της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης; Άν ξέφευγε μια τέτοια φράση από το στόμα του Ντόναλντ Τραμπ, αυτός δεν θα γινόταν ποτέ Πρόεδρος [...]
Θα μπορούσαμε πάντως να θυμίσουμε στους συνέδρους που ζηλεύουν τη Γερμανία, ότι η καγκελάριός της αισθάνεται βαθιά μέσα της ως ένα είδος ανώτατου εκφραστή της αυτοσυγκράτησης και της υποβάθμισης των πραγματικών γεγονότων, ιδίως τώρα που μόλις άρχισε η προεκλογική εκστρατεία - και αυτή προκαλεί σε μερικούς από τους κυβερνητικούς παράγοντες κάποια διαταραχή της αντίληψης του ενός ή του άλλου τύπου. 
Όσο για την αίσθηση πως οι τωρινοί άνθρωποι είναι σε καλύτερη κατάσταση από όλους όσοι έχουν ζήσει στη Γερμανία παλιότερα, οι ερευνητές λένε ότι δεν είναι και τόσο σίγουροι εάν οι άνθρωποι της Λίθινης Εποχής δεν ήταν πιο ευτυχισμένοι απο τους τωρινούς (παρόλο που δεν είχαν την Μέρκελ). Τέλος, ο ισχυρισμός ότι η Γερμανία δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα με την παγκοσμιοποίηση είναι φυσικά και αυτός ψευδής: Ζούμε σε μια εξαγωγική χώρα, στην οποία όμως πάρα πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η παγκοσμιοποίηση δεν πρόσφερε σ΄ αυτούς κανένα πλεονέκτημα. 
Πάρα πολλοί χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι και στη Γερμανία
Στην πραγματικότητα, εμείς οι Γερμανοί θα μπορούσαμε να πούμε στους άλλους των G20 ότι έχουμε και εδώ κοινωνικές ομάδες εξίσου πολυπληθείς με τις αντίστοιχες στις Ηνωμένες Πολιτείες του Tραμπ ή στην Brexit-ανία, οι οποίες δεν είδαν καμία αύξηση του πραγματικού εισοδήματός τους εδώ και αρκετές δεκαετίες. Και ότι σε παγκόσμιο επίπεδο, η Γερμανία είναι
περίπτωση χώρας παραδειγματική για το μεγάλο ποσοστό εργαζομένων που λαμβάνουν χαμηλούς μισθούς· τόσο χαμηλούς, ώστε κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει καλά με αυτούς σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Κάτι τέτοιο το έχουν καταφέρει τόσο «καλά» μόνον μερικές από τις λεγόμενες αναπτυσσόμενες χώρες. Βρισκόμαστε λοιπόν στην ίδια βάρκα με πολλούς άλλους των G20. 
Ένα άλλο παράδοξο λάθος είναι το γεγονός πως μερικοί εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την Γερμανία ως την παγκόσμια πρωταθλήτρια των εξαγωγών - ωστόσο, αυτό το λάθος οφείλεται σε ένα μικρό μαθησιακό πρόβλημα. Εδώ και μερικά χρόνια, με βαρχύβια διαλείμματα, οι πρώτοι στις εξαγωγές εμπορευμάτων είναι οι Κινέζοι, όχι οι Γερμανοί. Άν μάλιστα συνυπολογίσουμε στο σύνολο των εξαγωγών και τις εξαγωγές υπηρεσιών, προηγούνται σαφώς οι Αμερικανοί και οι Κινέζοι, έχοντας ποσοστό 10,8 % των ολικών παγκόσμιων εξαγωγών η καθεμία από τις δύο αυτές χώρες, ενώ εμείς οι Γερμανοί με το 7,6 % ερχόμαστε τρίτοι με αρκετή διαφορά. Το σκορ δεν είναι πάντως κακό, άν λάβουμε υπόψη ότι η Γερμανία είναι «λίγο» μικρότερη χώρα απο την Κίνα και τις ΗΠΑ.
Αν η Γερμανία προηγείται σε κάτι, αυτό είναι το εξής: εξάγει πολύ περισσότερα από όσα εισάγει. Έτσι, το πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο ανέρχεται σε 260 δισεκατομμύρια δολάρια για το τρέχον έτος, είναι σχεδόν 100 δισεκατομμύρια υψηλότερο από το αντίστοιχο πλέονασμα της κινεζικής οικονομίας. Αυτό όμως δεν συνέβη κατά πρώτο λόγο επειδή η βιομηχανία μας είχε καταφέρει και συνεχίζει να βελτιώνει διαρκώς την ανταγωνιστικότητά της - όπως ισχυρίζονται διαρκώς οι εντόπιοι πανηγυριώτες οικονομολόγοι - αλλά κυρίως επειδή η Γερμανία εισάγει από το εξωτερικό πολύ λίγα πράγματα αναλογικά με το μέγεθός της. Αυτό είναι το «γερμανικό πρόβλημα», όπως το συνοψίζει εύστοχα ο  βρετανικός «Economist».
Ως προς την ανταγωνιστικότητα, συμβαίνει το αντίστροφο από τα θρυλούμενα: η Γερμανία μόλις και μετά βίας έχει βελτιώσει την θέση της τα τελευταία χρόνια. Από το 2012 μέχρι σήμερα οι εξαγωγές της αυξήθηκαν τόσο περίπου, όσος είναι ο μέσος όρος αύξησης της ζήτησης για εισαγωγές στο σύνολο των αγορών του εξωτερικού. Από το 2011, η ετήσια αύξηση των εξαγωγών είναι μόλις πάνω από το θλιβερό 2 % - πράγμα που, εκτός των άλλων, είναι επακόλουθο της υφέρπουσας απο-παγκοσμιοποίησης. 
Ωστόσο, ακόμη και αυτά μπορούν να κάνουν κάποιους να ζηλεύουν την Γερμανία. Αλλά το κρίσιμο ερώτημα είναι, αν το μοντέλο της Γερμανίας εξακολουθεί να λειτουργεί στη νέα εποχή της «καταβεβλημένης» παγκοσμιοποίησης και της επιταχυνόμενης ψηφιοποίησης. 
Υπάρχουν λοιπόν αρκετοί λόγοι για να βλέπει κανείς πολύ πιο κριτικά την κατάσταση της Γερμανίας. Και ο κατάλογος των ευρημάτων με τα όχι και τόσο λαμπρά επιτεύγματά της, μπορεί βέβαια, άν χρειάζεται, να γίνει ακόμη μεγαλύτερος. 
Είναι σαφές ότι η Γερμανία έχει εφέτος ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Μόνον που ο υπουργός Οικονομικών μας ποτέ δεν έχει εφαρμόσει σ' αυτή τη χώρα την λιτότητα, για την οποία τόσο αρέσκεται να πανηγυρίζει, προβάλλοντας την ως αυτό που έφερε τον ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Ο υπουργός οικονομικών Σόιμπλε εξοικονόμησε απροσδόκητα 200 δις ευρώ και κάτι παραπάνω, χάρις στα χαμηλά επιτόκια - για τα οποία, όμως, επιπλήττει τον επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Mario Draghi, θέλοντας να παραστήσει στους πολίτες τον πρωταθλητή της εξοικονόμησης. Βέβαια, χωρίς αυτά τα 200 δις ευρώ, η Γερμανία δεν θα είχε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Γι' αυτόν τον λόγο λοιπόν, η Γερμανία είναι χώρα-πρότυπο μόνον υπό την εξής αυστηρή έννοια: Ήταν τυχερή. 
Το βασικό είναι, ότι είμαστε πράγματι σε μια ωραία κατάσταση, όμως, κατά τα άλλα, είμαστε στην πραγματικότητα μια εντελώς συνήθης χώρα. Αυτή η διαπίστωση είναι ευχάριστη σε πολλούς από τους άλλους συνέδρους των G20.



Ο Thomas Fricke διετέλεσε επικεφαλής οικονομολόγος της γερμανικής έκδοσης των Financial Times και διευθύνει τώρα τον ιστοχώρο WirtschaftsWunder είναι δε επικεφαλής οικονομολόγος του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για το Κλίμα. (European Climate Foundation). Από τον Απρίλιο του 2016 γράφει τακτικά στον Spiegel Online. Εργάστηκε επίσης στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung.
   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»