Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

Η κρίση της Ευρωζώνης έγινε χρόνια νόσος

του Βόλφγκανγκ Μύνχάου
 
© Der Spiegel - Die Spur des Geldes:  
Wolfgang Münchau: Die Eurokrise ist zur chronischen Krankheit geworden (18.08.2014)
 
Τελείωσε η κρίση στη ζώνη του ευρώ; Από πουθενά δεν προκύπτει. Εδώ και χρόνια η καγκελάριος Μέρκελ χτίζει ερασιτεχνικά μια ψευδαίσθηση. Όμως το θεμέλιο είναι επισφαλές. Αυτό δείχνει και η πρόσφατη ύφεση στη Γερμανία.
   
Το βλέπουμε σε κάθε νέα ανακοίνωση των στατιστικολόγων. Σιγά-σιγά αποκαλύπτεται πόσο κοστίζει αυτός ο βηματισμός χωρίς κατεύθυνση. Η οικονομική ανάπτυξη περνά πάλι σε αρνητικό έδαφος. Η ανάκαμψη έχει τελειώσει πριν αρχίσει πραγματικά.
Ο πολυσυζητημένος πραγματισμός της Άνγκελα Μέρκελ στην αντιμετώπιση της κρίσης αποδεικνύεται οφθαλμαπάτη: αυτό που πάντα ήταν. Όταν ένας σπιτονοικοκύρης καταπολεμά την υγρασία που μπαίνει στο σπίτι με ένα νέο βάψιμο των τοίχων, αυτός δεν προλαβαίνει να χαρεί για πολύ. Το ίδιο ισχύει και για μάς: Η ζώνη του ευρώ είναι άρρωστη. Δεν πρέπει να μιλάμε για κρίση. Η κρίση προκαλεί στροφή, αλλαγή. Η δική μας αρρώστια είναι χρόνια
Η Άνγκελα Μέρκελ στις Άλπεις (2013)
Εδώ στη Γερμανία, αυτή η ύπουλη ασθένεια ήταν λιγότερο αισθητή. Αλλά και εδώ, το οικονομικό προιόν έπεσε ξαφνικά το δεύτερο τρίμηνο του 2014. Συρρικνωνόμαστε στον ίδιο ρυθμό με την Ιταλία, πιο πολύ απ' όσο συρρικνώνεται η Γαλλία. Η επεκτατική τάση του Πούτιν στην Ανατολική Ευρώπη και οι κυρώσεις εναντίον του έχουν αναστατώσει την οικονομία. Στα επόμενα χρόνια θα έχουμε το δημογραφικό σοκ της πολύ χαμηλής γεννητικότητας στη Γερμανία. Τα επιτόκια των κρατικών ομολόγων δεκαετούς διαρκειας έχουν πλέον πέσει κάτω από το 1 %. Η αγορά βλέπει τις μελλοντικές τιμές του πληθωρισμού μόνιμα παγιδευμένες στο υπόγειο. Σύντομα θα έχουμε καταστάσεις όμοιες με της Ιαπωνίας.
Οι χαμένες οικονομικές δεκαετίες της Ιαπωνίας είναι από τα πιο σημαντικά γεγονότα στην οικονομία της εποχής μας. Όμως η Ιαπωνία είχε και τύχη μέσα στην ατυχία της: Η ιαπωνική κυβέρνηση κατάφερε να μετριάσει το σόκ από την απομόχλευση του ιδιωτικού τομέα, χρεώνοντας το κράτος. Σήμερα, το επίπεδο του ιαπωνικού δημόσιου χρέος ανέρχεται σε ύψος που θα ήταν αδιανόητο για μας - πάνω από το διπλάσιο του ετήσιου οικονομικού προιόντος. Φανταστείτε να είχαν θεσπίσει και στην Ιαπωνία το φρένο χρέους της Γερμανίας ή τους δημοσιονομικούς κανόνες της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Η χώρα θα κατέρρεε από οικονομική συρρίκνωση.
Ακριβώς αυτό μας απειλεί τώρα. Κατάρρευση ακολουθούμενη από άλλες. Η κατάρρευση είναι η ίδια η μόνιμη κατάσταση αδυναμίας: μηδενική ανάπτυξη, υψηλά πραγματικά επιτόκια, υπερτιμημένη συναλλαγματική ισοτιμία επί δεκαετίες.
Η Άνγκελα Μέρκελ στη σάρα (Άλπεις, 2013). Θα γίνει κατολίσθηση;
Καταπολεμούν την έλλειψη ζήτησης με πολιτική που ενισχύει την προσφορά.
Είναι αδύνατο να βρούμε πόσο καιρό μπορεί να διαρκέσει αυτή η κατάσταση κατάρρευσης. Ποιός μπορεί να προβλέψει, για πόσο καιρό θα έχει η Ισπανία το επίμονο ποσοστό ανεργίας 25 %; Ο Βέλγος οικονομολόγος Paul de Grauwe έχει περιγράψει εύστοχα τι παραφροσύνη κρύβεται στην σημερινή ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική, λέγοντας ότι καταπολεμούμε ένα πρόβλημα ανεπαρκούς ζήτησης με πολιτική που ενισχύει την προσφορά.
Μ' αυτή τη στάση πορευόμαστε παραπατώντας μέσα στην κρίση με αυτοσχεδιασμούς. Θέλουμε να διατηρήσουμε την νομισματική ένωση επειδή φοβόμαστε τις πολιτικές συνέπειες της κατάρρευσης. Αλλά δεν είμαστε διατεθειμένοι να αναλάβουμε συλλογικά το ρίσκο. Η Μέρκελ μπορεί να ζήσει θαυμάσια με αυτή την εσωτερική αντίφαση. Η οικονομία όχι. Ο Χέλμουτ Κόλ μαζί με τον πρόεδρο της Γαλλίας είχαν ήδη προτείνει ένα δεκαετές σχέδιο για τη δημοσιονομική ένωση. Με την Μέρκελ υπάρχει μόνον ο ψευδοπραγματισμός των μικρών βημάτων, χωρίς στρατηγική κατεύθυνση. Όπως ένας πεζός, ο οποίος περπατά χωρίς να ξέρει που πάει και χωρίς αίσθηση προσανατολισμού, έτσι και εμείς στην Ευρώπη, μετά από πολλή περιπλάνηση επιστρέφουμε ξανά στο σημείο εκκίνησης.
Από οικονομική άποψη, αυτή η Οδύσσεια μας μέσα στη σύγχυση είναι μια προεπιλεγμένη πτώχευση. Στην Ισπανία ο ιδιωτικός τομέας θα υποφέρει επί δεκαετίες λόγω των χρεών του. Τα επίπεδα του χρέους του Ιταλικού κράτους αυξάνονται με ξέφρενο ρυθμό. Η Ελλάδα είναι το ίδιο χρεοκοπημένη όσο ήταν και πριν από έξι χρόνια (2008). Όλοι καταλαβαίνουμε ότι μια τέτοια πολιτική δεν μπορεί να έχει καλό αποτέλεσμα, όμως προτιμούμε να απωθούμε το πρόβλημα.
Οι εσωτερικές αντιφάσεις της νομισματικής ένωσης που θέλει να είναι μόνον αυτό αλλά όχι κάτι περισσότερο, τώρα μας παρασύρουν. Αντί να αντιμετωπισθεί η κρίση χρέους με μια διάσκεψη για το χρέος, μετατοπίζεται το πρόβλημα με τη δημιουργία περίπλοκων δικτύων ασφαλείας, που απλώς μετακινούν το χρέος από τη μια γωνία του συστήματος στην άλλη [π.χ. απο τραπεζικό χρέος το μετατρέπουν σε δημοσιονομικό]. Αυτό εκ πρώτης όψεως φαίνεται καλό, αλλά δεν αλλάζει τίποτε στην υπερχρέωση της Ελλάδας και την Πορτογαλίας.

Οι υποστηρικτές των μικρών βημάτων αισθάνονται δικαιωμένοι
Το περιβόητο πρόγραμμα του Μάριο Ντράγκι για αγορά κρατικών ομολόγων, είναι και αυτό ένας από τους ψευδογίγαντες της πολιτικής μας για την κρίση. Το πρόγραμμα λειτούργησε, υπό την έννοια ότι μείωσε τα υψηλά περιθώρια κέρδους των κρατικών ομολόγων στην περιφέρεια. Αλλά επίσης, τερμάτισε κάθε ουσιαστική πολιτική για την κρίση. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) παραμελεί την παραδοσιακή νομισματική πολιτική της, παρακολουθώντας άπραγη την πτώση του πληθωρισμού σε αρνητικά επίπεδα. Η δημοσιονομική ένωση της ΕΕ τέθηκε σε καταστολή από την Άνγκελα Μέρκελ και τους συνεργάτες της στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και μετά τοποθετήθηκε ήσυχα-ήσυχα στο ράφι. Η τραπεζική ένωση αποδυναμώθηκε σε όλα τα ουσιώδη σημεία της. Με τις προβλέψεις περί ανάκαμψης, ήρθε η ελπίδα ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε την κρίση αργά-αργά. Οι υποστηρικτές της πολιτικής των μικρών βημάτων αισθάνθηκαν επιβεβαιωμένοι. 
Στα σαθρά θεμέλια της απατηλής ελπίδας για ανάκαμψη στηρίζεται η τρέχουσα φήμη της Μέρκελ. Μοιάζουμε με τον σπιτονοικοκύρη που τον επόμενο χειμώνα βλέπει με φρίκη να επανεμφανίζονται οι υγρές κηλίδες κάτω από το νέο χρώμα που έβαψε. Νόμιζε ότι εξοικονόμησε κάποια χρήματα. Τώρα πρέπει να πληρώσει ακόμη περισσότερα, ακριβώς γιατί ανέβαλε τη λύση του προβλήματος.
Για όλους μας, εκτός από την ίδια την Μέρκελ, η πολιτική της καθυστέρησης είναι πολύ δαπανηρή.
 
http://aftercrisisblog.blogspot.gr/search/label/Wolfgang%20M%C3%BCnchau O Wolfgang Münchau είναι οικονομικός συντάκτης (Financial Times  Spiegel)










Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»