Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2018

Ο ταξικός αγώνας είναι εδώ, αλλά έχει έλλειψη πολιτικών συνηγόρων. Σοσιαλδημοκρατία σε κρίση

του Λέαντερ Σολτς
  

Η πολιτική υπέρ της κοινωνικής ποικιλομορφίας δεν επαρκεί. Χωρίς πολιτικές υπέρ της ισότητας η Σοσιαλδημοκρατία θα πεθάνει. Και μαζί της η δημοκρατία
  
Ανάμεσα στους ψηφοφόρους και στα μέλη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας υπάρχουν ορισμένοι που του μένουν πιστοί, μολονότι είναι πάρα πολύ δυσαρεστημένοι με το κόμμα τους. Ανήκω σε αυτή τη μερίδα. Η σκέψη και η δράση μου είναι τόσο στενά συνδεδεμένη με την φιλοσοφική και πολιτική παράδοση αυτού του κόμματος, ώστε δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να προτιμά ένα άλλο κόμμα.
Αυτός ο ισχυρός δεσμός χαρακτηρίζει το SPD. Αλλά είναι και πρόβλημα. Το κόμμα αυτό έχει περάσει πολλές κρίσεις και συχνά μέσα από αυτές ακριβώς τις κρίσεις κατάφερνε να ανανεωθεί. Αυτό δεν ισχύει τώρα. Οι απώλειες στις εκλογές των ομόσπονδων χωρών της Βαυαρίας και της Έσσης δείχνουν το εξής: Εδώ και πολύ καιρό, στο κόμμα παραβλέπουν ένα πρόβλημα που ξεσπά τώρα με δραματικό τρόπο.
Από τη δεκαετία του 1990 μέχρι σήμερα η κοινωνική πρόοδος είναι σχεδόν μηδενική. Η τότε τάση για ελάττωση του ωραρίου εργασίας έχει αντιστραφεί. Το ωράριο εργασίας των πιο πολλών ανθρώπων έχει αυξηθεί και πάλι και φυσικά το εργάσιμο πενθήμερο της εβδομάδας δεν έχει γίνει τετραήμερο. Αυξήσεις στο ύψος των μισθών δίνονται επιλεκτικά και με πολύ άνισο τρόπο και η αγοραστική δύναμη μέρους των εργαζομένων έχει μειωθεί. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που ζούν κάτω από το όριο της φτώχειας παρόλο που δεν είναι άνεργοι.

[Πολιτικά ακαθοδήγητη παγκοσμιοποίηση - Η κοινωνία θεωρείται απλή παράμετρος των «τοπικών συνθηκών» που προσδιορίζουν την εθνική επίδοση στον παγκόσμιο οικονομικό ανταγωνισμό]
Εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες, ο στόχος δεν είναι το ιδανικό της δίκαιης τάξης πραγμάτων, αλλά η προσαρμογή του κοινωνικού κράτους πρόνοιας στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Η κοινωνία θεωρείται πια απλή παράμετρος των «τοπικών συνθηκών» που προσδιορίζουν την εθνική επίδοση στον παγκόσμιο οικονομικό ανταγωνισμό. Πολλοί μηχανισμοί προστασίας των πολιτών από διακινδυνεύσεις, οι οποίοι ήταν προηγουμένως λειτουργίες του κράτους πρόνοιας, τώρα έχουν ιδιωτικοποιηθεί. Η πολιτικά ακαθοδήγητη παγκοσμιοποίηση και η επέκταση της αγοράς σε νέα πεδία έχουν δημιουργήσει οικονομικές εξουσίες που είναι πέραν του ελέγχου της δημοκρατικής βούλησης. Το SPD έχει επιβάλει στον εαυτό του την ψευδή διλημματική εναλλακτική επιλογή μεταξύ ελεύθερων αγορών και εθνικής περιχαράκωσης. Παρέλειψε να απαιτήσει, μαζί με την οικονομική, και την κοινωνική παγκοσμιοποίηση· και απέτυχε να διεκδικήσει από τους διεθνείς εμπορικούς εταίρους να συμμορφωθούν με τα ελάχιστα πρότυπα.

[Παρακμή της εργατικής τάξης ή ψευδαίσθηση; - Την κοινωνική Αριστερά την έχει απωθήσει στο περιθώριο μια Αριστερά της πολιτισμικής ποικιλομορφίας και της ποικιλομορφίας των προσανατολίσμών φύλου]
Συχνά η παρακμή του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας συνδέεται με την παρακμή της εργατικής τάξης. Στην πραγματικότητα όμως, το προλεταριάτο σε παγκόσμια κλίμακα έχει αυξηθεί πολύ στις τελευταίες δεκαετίες. Μόνον που οι εργαζόμενοι στις διαφορετικές χώρες δεν είναι κοινά διασυνδεδεμένοι και οργανωμένοι και για τον λόγο αυτό οι αντίπαλοί τους μπορούν εύκολα να τους φέρνουν σε συγκρούσεις μεταξύ τους. Με αυτόν τον τρόπο, τα συνδικάτα έχουν αποδυναμωθεί.
Υπάρχουν και στην σημερινή εποχή ευρύτατα αδύναμα κοινωνικά στρώματα, αλλά αυτή τη φορά χωρίς προοπτική ενός καλύτερου μέλλοντος. Τμήματα της εργατικής τάξης έχουν γίνει επισφαλείς εργαζόμενοι. Η αυτοπεποίθηση που είχε η οργανωμένη κάποτε εργατική τάξη έχει εξαφανιστεί. Όποιος αισθάνεται αδύναμος και απομονωμένος, σιωπά. Την κοινωνική Αριστερά την έχει απωθήσει στο περιθώριο μια πολιτισμική Αριστερά. Αλλά ενώ η κοινωνική πολιτική ορίζονταν και έπαιρνε δυνάμεις από την συμμετοχή στα συνδικάτα, τώρα έχει καταλάβει το επίκεντρο της προσοχής η πολιτισμική ποικιλομορφία και η ποικιλομορφία των πσοσανατολισμών φύλου. Στο πρόγραμμα της πολυπολιτισμικότητας αντικατοπτρίζονται οι εμπειρίες πλανητικής κλίμακας που έγιναν εφικτές μετά το τέλος της διαίρεσης του κόσμου σε δύο στρατόπεδα. Αυτή η νέα πολιτική εξακολουθεί να αυτοκατανοείται ως προοδευτική, όμως οι κοινωνικές ομάδες στις οποίες επικεντρώνεται (target groups) είναι τα μοντέρνα μεσαία κοινωνικά στρώματα των πόλεων, στα οποία η παγκοσμιοποίηση έχει ανοίξει νέα περιθώρια για κίνηση και δράση. Το εθνικό κράτος, το οποίο στον 19ο αιώνα ενέπνευσε τη δημοκρατική ισότητα όλων των πολιτών, έχει απογίνει κάτι που είναι μόνον για αυτούς που βγήκαν χαμένοι από τις αλλαγές του καιρού μας, για όσους δεν βρίσκουν πια μια θέση στη νέα εποχή. Ταυτόχρονα με την υποβάθμιση της εργατικής τάξης, εμφανίστηκε σε πλανητικό επίπεδο ένα μεσαίο κοινωνικό στρώμα, για την ταυτότητα του οποίου ο προοδευτικός τρόπος ζωής είναι πιο σημαντικός από το ανήκειν σε ένα έθνος. Για κάποιους παγκοσμιοποίηση σημαίνει ευκολία και απλοποίηση στα ταξίδια, για άλλους απειλή να χάσουν τη θέση εργασίας τους. Μερικοί, όταν ακούν τον όρο πολυπολιτισμική κοινωνία έρχεται στο μυαλό τους ένα διεθνές σχολείο, άλλοι εθνοτικές συγκρούσεις σε μια εύφλεκτη εστία κοινωνικής αναταραχής.
Η κοινωνία αποτελείται τώρα από ένα πλήθος κοινοτήτων [Communitys, αγγλικά στο γερμανικό κείμενο], οι οποίες αυτοπροσδιορίζονται εθνοτικά, πολιτισμικά, θρησκευτικά ή μέσω ταυτοτήτων φύλου. Από αυτή την άποψη, η Γερμανία έχει ευθυγραμμιστεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, το τίμημα που συνεπάγεται η παραίτηση από μια ισχυρότερη κοινότητα, είναι η δυσκολία να εξευρεθεί η συναίνεση για κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Όσο σημαντική και να είναι η απαίτηση για ποικιλομορφία, συχνά παραβλέπεται ότι αυτή ανήκει σε ένα προγραμματικό  πλαίσιο πολιτικά φιλελεύθερο. Ακόμη και σε μια κοινωνία «
πολύχρωμη», κάποιοι βρίσκονται «επάνω» και κάποιοι άλλοι «κάτω»· πάρα πολύ λίγοι έχουν πάρα πολλά και πάρα πολύ πολλοί έχουν πάρα πολύ λίγα. Το χαρακτηριστικό μιας φιλελεύθερης κοινωνίας είναι η δυνατότητα να υπάρχουν παράλληλα και ο ένας δίπλα στον άλλο διαφορετικές επιλογές ζωής και διαφορετικοί τρόποι ζωής. Από την άλλη πλευρά, σε ένα ισχυρό κράτος πρόνοιας πρέπει κατ' αρχήν ο καθένας να μπορεί να ενστερνιστεί τη θέση του καθενός άλλου. Αν ο καθένας ταυτίζεται μόνον με τη δική του ομάδα, τότε η προθυμία για αναδιανομή μειώνεται.
Οι Σοσιαλδημοκράτες στη θέση της προοδευτικής εργατικής τάξης έβαλαν τα προοδευτικά μεσαία στρώματα - Η μονόπλευρα φιλελεύθερη προσέγγιση είναι ανεπαρκής
Στις τελευταίες δύο δεκαετίες, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας έχει υποβαθμίσει το πολιτικό αίτημα της ισότητας για χάρη ενός προγράμματος της ποικιλομορφίας. Αντί για την κοινωνική ισότητα υποστηρίζει την ισότητα των ευκαιριών. Από Αριστερά έγινε φιλελεύθερη Αριστερά. Στη θέση της προοδευτικής εργατικής τάξης μπήκαν τα προοδευτικά μεσαία στρώματα.
Σε καμία περίπτωση δεν αλληλοαποκλείονται η ισότητα και η ποικιλομορφία· όμως τα μέσα για να επιτεχθούν οι δύο αυτοί στόχοι διαφέρουν. Για να γίνει πράξη η ποικιλομορφία των τρόπων ζωής, χρειάζονται, εκτός από τα μέσα των νόμων, και μέσα συμβολικά. Η ποικιλία πρέπει να είναι ορατή, τόσο ως γλώσσα όσο ως εικόνα. Πρέπει σε όλους να δίνεται η δυνατότητα να συμμετέχουν σε μια φιλελεύθερη κοινωνία.
Αντίθετα, η απαίτηση για ισότητα στοχεύει σε μια κοινή εμπειρία που είναι θεμελιώδης για κάθε δημοκρατία. Πρέπει να διασφαλίζει ότι οι πραγματικότητες της ζωής δεν διαφέρουν πάρα πολύ από άτομο σε άτομο. Εκείνοι που αναμένουν να ζήσουν στερημένα όταν γεράσουν, θα ζουν διαρκώς με φόβο για το μέλλον. Από την άλλη πλευρά, όσοι μέσα σε έναν και μόνο χρόνο κερδίζουν περισσότερα από όσα άλλοι σ' ολόκληρη τη ζωή τους, πολύ δύσκολα κατανοούν την κατάσταση ανάγκης εκείνων που έχουν εγκαταλειφθεί στο έλεος της μοίρας τους. Η ποικιλομορφία και η ισότητα δεν συμβαδίζουν πάντοτε. Στην ποικιλομορφία τονίζεται το ιδιαίτερο και ξεχωριστό, στην ισότητα αυτό πρέπει να αποφεύγεται. Η ποικιλομορφία απαιτεί σεβασμό για ό,τι είναι διαφορετικό. Η ισότητα, όταν είναι χειροπιαστή, συνδέει και ενώνει.
Γι' αυτό τον λόγο, μια προσέγγιση  μονόπλευρα φιλελεύθερη είναι ανεπαρκής. Το μέλλον της δημοκρατίας μας κρίνεται από την κοινωνική πολιτική. Η φιλελευθεροποίηση έχει διαπεράσει τον ιστό της κοινωνίας μας και έχει διαβρώσει τους πόρους και τις πηγές από τις οποίες τρέφεται και αρδεύεται η κοινωνία. Οι εργάσιμες ώρες της ημέρας είναι υπερβολικά πολλές και συχνά απαιτείται από τους εργαζόμενους υπερβολική ποσότητα εργασίας. Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν σχεδόν καμμιά δυνατότητα ή χρόνο για να φροντίσουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα, παρά μόνον εάν διακινδυνεύσουν να περιπέσουν στη φτώχεια. Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται υπερφορτωμένοι και εξαντλημένοι. Οι απογοητεύσεις έχουν γίνει μέρος της καθημερινής ζωής και μερικές φορές εκτονώνονται σε εκρήξεις θυμού, ακόμη και σε μίσος εναντίον των άλλων. Ο ανταγωνισμός κάνει τους ανθρώπους εγωιστές. Όμως ο κόσμος του επαγγέλματος και του βιοπορισμού δεν είναι ο μόνος κόσμος ο οποίος είναι δεσμευτικός και αναπόφευκτος για όλη τη ζωή μας. Δυστυχώς η εργασία μέσα στην οικογένεια και η φροντίδα για άλλους ανήκουν στις δραστηριότητες που απολαύουν όλο και λιγότερης εκτίμησης. 
H συζήτηση για το τί δεν επιτρέπεται να ρυθμίζεται από την αγορά, αφορά την ίδια την κοινωνική τάξη πραγμάτων
Λείπει η άσκηση στην πράξη των αρετών της κοινότητας, στην οποία πρέπει όλοι να συμμετέχουν. Το SPD πρέπει να εργασθεί για να γίνει υποχρεωτικό το Έτος Κοινωφελούς Εργασίας [Soziales Jahr - σήμερα είναι εθελοντικό στην Γερμανία και Αυστρία], διότι μόνον έτσι μπορούν να γίνουν βιωμένη εμπειρία οι πραγματικές συνθήκες ζωής άλλων ανθρώπων. Βασικές πολιτικές στοχεύσεις του SPD είναι. ή πρέπει να είναι, μεταξύ άλλων, ένα ενιαίο ασφαλιστικό σύστημα όλων των πολιτών και ένα συνταξιοδοτικό ταμείο στο οποίο θα συλλέγονται όλες οι συνταξιοδοτικές εισφορές, εργοδοτών και εργαζομένων. Όμως η συζήτηση για το τί δεν πρέπει να επαφίεται στην αγορά, αφορά όχι μόνον την παροχή κοινωφελών υπηρεσιών αλλά και την ίδια την κοινωνική τάξη πραγμάτων. Εάν το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα δεν καταφέρει να προωθήσει περισσότερα εγχειρήματα ισότητας, θα καταστεί περιττό ως κόμμα. 
Οι δεσμοί που ενώνουν ανθρώπους σε μια κοινότητα προκύπτουν από τη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων. Και εξασθενούν όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι η γνώμη τους δεν λαμβάνεται πια υπόψη. Η συναπόφαση δεν πρέπει να περιορίζεται στο πολιτικό δικαίωμα ψήφου, αλλά πρέπει να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε όλη την κοινωνική και οικονομική ζωή. Και δεν αρκεί να συμπληρωθεί η αντιπροσωπευτική δημοκρατία με στοιχεία άμεσης δημοκρατίας. Ο εκδημοκρατισμός πρέπει να αγκαλιάσει ολόκληρη την κοινωνία. Διοτι με τη σημερινή κατάσταση, δεν είναι καθόλου εξασφαλισμένο ότι η σημερινή δημοκρατία θα συνεχίσει να υπάρχει στο μέλλον.
Εδώ και καιρό, οι ταξικοί αγώνες είναι πάλι εδώ, αλλά δεν έχουν υποστηρικτές και πολιτική συνηγορία. Η διαπερατότητα και κινητικότητα μεταξύ των κοινωνικών στρωμάτων έχει μειωθεί. Όχι λίγοι από εκείνους που είναι «επάνω» αντικρύζουν με περιφρόνηση εκείνους που είναι «κάτω». Δεν πρέπει να αφήσουμε τον θυμό στα χέρια αυτών που θέλουν να τον οδηγήσουν σε έναν νέο εθνικισμό. 
Τον 19ο αιώνα, το εργατικό κίνημα πολέμησε για τη μετάβαση από τη φιλελεύθερη στην κοινωνική δημοκρατία· και το πέτυχε. Σήμερα οι αντιλήψεις περί σοσιαλισμού του παρελθόντος δεν μας βοηθούν πια. Ωστόσο αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα. Πρέπει να θέσουμε το ερώτημα. τί λογής μπορεί να είναι μια κοινωνική δημοκρατία της οποίας όλοι θα είναι μέτοχοι, πολιτικά και υλικά. Χωρίς τη δημιουργία ενός «πατριωτισμού υπέρ της δημοκρατίας», οι θεσμοί της δημοκρατίας δεν θα μακροβιώσουν.
Ο Leander Scholz γεννήθηκε το 1969 στο Άαχεν της Βόρειας Ρηνανίας. Σπούδασε Γερμανική Φιλολογία, Φιλοσοφία και Ιστορία της Τέχνης στο Ρηνανικό Πανεπιστήμιο του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου (Βόννη), στο Πανεπιστήμιο του Ρουρ (Μπόχουμ), στη Σορβόννη των Παρισίων και στην Κολωνία. Είναι κάτοχος του Βραβείου του Πανεπιστημίου της Βόννης (GEFFRUB) για τη διδακτορική του διατριβή περί «θεωρίας της πολιτικής ευφυίας». Από το 2008 είναι επιστημονικός συνεργάτης στο Πανεπιστήμιο Bauhaus της Βαϊμάρης με υφηγεσία από το 2012 (η διατριβή του είχε ως θέμα τα Μέσα Ενημέρωσης υπό το πρίσμα της πολιτικής φιλοσοφίας). Συμμετέχει ως σύμβουλος σε επιστημονικά περιοδικά έρευνας των Μέσων Ενημέρωσης και του πολιτισμού και συνεργάζεται με το ραδιόφωνο Deutschlandfunk.
Έγραψε τα μυθιστορηματα: Fünfzehn falsche Sekunden, Μόναχο, εκδ. Hanser (2005), Rosenfest, Μόναχο, εκδ. Hanser (2001), Windbrau, Μόναχο, εκδ. dtv (2002), Jungfernpergament, Ζυρίχη, εκδ. Bilger (1995) και τον τόμο διηγημάτων Zwei gegen einen, Κολωνία, εκδ. Tropen (1998).
Στα θεωρητικά του έργα περιλαμβάνονται Der Tod der Gemeinschaft. Ein Topos der politischen Philosophie (Ο Θάνατος της Κοινότητας ως Θέμα της Πολιτικής Φιλοσοφίας), Βερολίνο, Akademie (2012 - Deutsche Zeitschrift für Philosophie, Sonderband 33), Das Archiv der Klugheit. Strategien des Wissens um 1700, Τύμπιγκεν, εκδ. Niemeyer (2002) και το πολύ ενδιαφέρον πρόσφατο δοκίμιο: Zusammenleben. Über Kinder und Politik (Συμβίωση - Παιδιά και Πολιτική), Βερολίνο εκδ. Hanser (2018).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ισπανία ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger J. Augstein Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Otto Bauer Ruskin Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε, κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι