Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2019

Ιστορίες με Πύθωνες και άλλα φίδια

Ηθοποιός σημαίνει Φως;
Τελικά, από την παρέλαση των δέκα νεαρών ηθοποιών α λα Monty Python προέκυψε ολόκληρο τσίρκουλο. Αρκετοί, ακόμη και ο ευρωβουλευτής της ΝΔ κ. Σ. Κυμπουρόπουλος, σήκωσαν ευτυχώς το γάντι - ή μάλλον τον μπερντέ - για να δουν και όσοι δεν γνωρίζουν τί έχει μέσα το Μεντράνο.
Μας τα έλεγε πάντα ο Αριστοφάνης, μας τα είπαν και οι βρετανοί Πύθωνες. Με χιούμορ, είτε χοντρό είτε δηλητηριώδες, μπορεί να ξεσκεπαστεί η βαθύτερη ουσία των πραγμάτων. Οι δέκα κοπέλες μας θύμισαν, για μια φορά ακόμη, τί παράδεισο της πολιτικής είχαμε και έχουμε στα δικά μας μέρη. Τουλάχιστον ο ηθοποιός, τώρα δήμαρχος, Γιάννης Βούρος,
θα έπρεπε να ξέρει από δρώμενα και πώς παίζεται επί σκηνής ο πολιτευτάκιας. Δυστυχώς ήταν κακή ηθοποιία. Για να κάνεις τον βλαχοδήμαρχο, πρέπει να μπορείς να τον παίξεις με κάποιο χιούμορ. Κατά προτίμησιν βρετανικόν. Είναι απαραίτητο, ιδίως στις δύσκολες σκηνές. Αυτός είχε την ατυχία να τρακάρει με Πύθωνα, αλλά τυλίχτηκε ανάμεσα στις σκοτεινές ερπετο-σπείρες και o ηθοποιός έπαυσε να σημαίνει φώς.
Ακούσαμε και είδαμε πάλι ιστορίες με φίδια και με φιδέμπορους. 

Ο συνάδελφός του ο Αποστόλης Γκλέτσος στην ατυχία του είχε τύχη: Εκείνος τράκαρε με αγριογούρουνο. Φτηνά τη γλύτωσε ο ίδιος: Πήρε πέντε τούμπες το SUV, το αυτοκίνητο καταστράφηκε, το άτυχο γουρούνι σκοτώθηκε, το έκαναν ψητό οι τυχεροί άνδρες και γυναίκες της Τροχαίας που έτρεξαν στο περιστατικό.
Τι έχουν πάθει τελοσπάντων αυτοί οι ηθοποιοί που έγιναν δήμαρχοι και πολιτικοί; Πώς μπλέκουν έτσι σε αδικαιολόγητα τροχαία, δεν βλέπουν τις προειδοποιητικές πινακίδες;
Αλήθεια, πώς να μην είναι αποτυχημένο ένα κράτος, όταν σ' αυτό, ποικίλα νούμερα, φορώντας διάφορα κοστούμια πολιτικού θεάτρου ποικιλιών, μπορούν και αναδεικνύονται κοινωνικά, γίνονται πολιτικοί της ελεεινής μορφής, βλαχοδήμαρχοι και σχολιαστές που ρίχνουν ριπές στο γάμο του Καραγκιόζη.
Καμαρώνουμε πάλι τους ταγούς του έθνους.
Εθελοντισμός
Ο εθελοντισμός είναι πολύ καλό πράγμα,  εκεί όπου η ανιδιοτελής προσφορά έχει νόημα (και έχει συνάφεια με την αλληλεγγύη, π.χ. στην αλληλοϋποστήριξη των ανθρώπων, υλική και ηθική, ιδίως όταν βιώνουν δύσκολες καταστάσεις). Αλλά δεν έχει καμμιά δουλειά να γίνεται υποκατάστατο του κράτους δικαίου ή εγγυητής της ασφάλειας των πολιτών από το έγκλημα ή από εξωτερικές επιβουλές. Εδώ τον έμπλεξε αδικαιολόγητα, με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, η  υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Δ. Μιχαηλίδου. Τουλάχιστον στον ευρωπαϊκό πολιτικό και νομικό πολιτισμό, αυτό το μπλέξιμο είναι ανεπίτρεπτο, σε αντίθεση ίσως, με τον νομικό πολιτισμό των ΗΠΑ, λόγου χάρη.
Ούτε βέβαια μπορεί ο εθελοντισμός να αναπληρώσει την ανυπαρξία του κράτους πρόνοιας ή να κάνει υποφερτή την στρέβλωση και υφαρπαγή του από σχετικά «ευκατάστατους». Αυτό που συμβαίνει διαχρονικά και διακομματικά στην Ελλάδα, π.χ. με την καταχρηστική ανάθεση καθηκόντων κράτους πρόνοιας στην ευρύτερη οικογένεια (βλέπε στήριξη 30χρονων ή 40χρονων ανέργων από τους γέροντες συνταξιούχους γονείς τους), δεν είναι ούτε εθελοντισμός ούτε αλληλεγγύη, αλλά χαρακτηριστικό γνώρισμα παγίδευσης μιας χώρας σε κοινωνική και πολιτική υποβάθμιση.
Πρωτογενές πλεόνασμα και κοινωνικό μέρισμα
Πώς πρόλαβαν οι κερατούκληδες και πέτυχαν τόσο μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα εννεάμηνου με το διαφορετικό τους μείγμα πολιτικής, μέσα σε 3 μήνες διακυβέρνησης μόνον;
Θαύμα!
Οργανικοί διανοούμενοι στην εποχή των τεράτων
Σχολιαστές αριστερόστροφων εφημερίδων διαπιστώνουν ότι η σημερινή κυβερνώσα παράταξη στερείται σοβαρών οργανικών διανοουμένων. Αλήθεια είναι. Δεν έχει Κωνσταντίνους Τσάτσους, έχει όμως «τσάτσους». Είμαστε - όχι μόνον στην Ελλάδα - σε εποχή που η επικρατούσα κατάσταση στη δημόσια σφαίρα, στον επιστημονικό και πολιτικό διάλογο, σχετίζεται κυρίως με εταιρικά λόμπυ και με ολιγάρχες, πολύ λιγότερο με ανεξάρτητη έρευνα ή με μαικήνες που αγαπούν πιο πολύ τη δόξα παρά το χρήμα.
Ωστόσο, όποιος κάθεται μέσα σε γυάλινο θερμοκήπιο, δεν είναι συνετό να πετάει πέτρες απέναντι. Μήπως, άραγε, πλημμυρίζει από οργανικούς διανοούμενους υψηλού επιπέδου η παράταξη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η αριστερή πλευρά του πολιτικού φάσματος; Όποιος δεν ξέρει, άς ρωτήσει να μάθει. Βλέπουμε πουθενά νέους Γληνούς, νέες Ρόζες Ιμβριώτη, νέους Ηλιού (Ηλίες και Φίλιππους), νέους Αναγνωστάκηδες; Βλέπουμε πουθενά νέους Πουλαντζάδες, νέους Ασδραχάδες και νέους Ελεφάντηδες; Oύτε ένα σοβαρό θεωρητικό περιοδικό της Αριστεράς δεν εκδίδεται στη χώρα.
Καλή και αναγκαία η κριτική των αντιπάλων, αλλά ακόμη πιο αναγκαία η σκληρή αυτογνωσία για
«τα του οίκου». Και επειδή το έλλειμμα τέτοιας αυτογνωσίας δεν είναι καινούργιο ούτε χθεσινό, άς θυμηθούμε πώς αντιμετώπιζε και άλλοτε ο επίσημος κομματικός λόγος, έστω και
«ανανεωτικός», εγχειρήματα υψηλού επιπέδου, όπως π.χ. το περιοδικό ο Πολίτης και τον κύκλο γύρω από αυτόν. Όχι με πολιτική κριτική, αλλά με το πιο σκληρό ρόπαλο: Με τη λαϊκίστικη μομφή περί δήθεν ελιτισμού. Αυτό το παλιό ματς συνεχίζεται τώρα σκληρό και σε άλλες αρένες, ακόμη και όταν μεγαλόψυχα αναγνωρίζεται ότι οι ηττημένοι εκείνων των δεκαετιών «αξίζουν τον κόπο» και οι νικητές, άν και πεσμένοι κατάχαμα, πάλι τα βόλεψαν στηρίζοντας εν μέσω κρίσης την πελατεία τους και το «Εμείς» της.
Πάντως, τώρα δεν σώζεται η παρτίδα με την βολική εικασία ότι οι κάποτε αριστεροί διανοούμενοι είναι άφαντοι γιατί έγιναν «πρώην» και έχουν προσχωρήσει στους σημερινούς κυβερνώντες «για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά». Δυστυχώς ή ευτυχώς, οι κοινοί θνητοί έχουν μυαλά αγύμναστα σε τέτοια ιδεολογήματα (δηλαδή σε διασπορά ψευδαισθήσεων για «πισώπλατα μαχαιρώματα», βολικών για τους εκάστοτε πρώην κυβερνώντες). Αδυνατούν να διακρίνουν φαντάσματα, πρώην νυν και ερχόμενα. Τα μυαλά τους είναι στραμμένα στην τωρινή πραγματική ζωή· προτιμούν να ξεγελιούνται από διαφορετικές ψευδαισθήσεις, τις πιο βολικές γι' αυτούς τους ίδιους τώρα. Το «ουαί τοις ηττημένοις» εξακολουθεί να ισχύει· πάντοτε ισχύει και μετά τις εκλογικές αναμετρήσεις, για κάμποσο καιρό. 
Όμως, εάν μιλήσουμε για την πιο μακρά χρονική κλίμακα, η πικρή αλήθεια είναι ότι σε παρακμιακές κοινωνίες με συρρικνωμένη δημόσια σφαίρα, λείπουν οι οργανικοί διανοούμενοι, τόσο της Δεξιάς όσο και της Αριστεράς.
Όσο για τους αουτσάιντερς, κάμποσοι ανήλικοι στα δωμάτια των ΜΜΕ και μερικοί ζουρ(λι)άρηδες δεν σώζουν την παρτίδα.
Αντί ανταγωνισμού για την εγκυρότητα, ο παραταξιακός δημόσιος λόγος, από δεξιά, από το «κέντρο», δυστυχώς και από αριστερά, προσπαθεί να προσφέρει σε ενδιαφερόμενες ομάδες κοινού αυτά που θέλουν να ακούσουν. Επιδίδεται σε ανταγωνισμό ποιοτικής ισοπέδωσης προς τα κάτω.
Γ. Ρ.

2 σχόλια:

  1. Ο Γληνός στην κατοχή ζητούσε όσες πηγαίνανε με γερμανούς να σημαδεύονται με πυρωμένο σίδερο στο μέτωπο με το "Π" της προδότριας, η Ιμβριώτη ως καθοδηγήτρια αποθάρρυνε τα μέλη του κόμματος να διαβάσουν Κώστα Παπαϊωάννου, ενώ τον Αναγνωστάκη κάπου επισημαίνει ο Ηλίας Πετρόπουλος ότι η ηγεσία της αριστεράς θα τον προτιμούσε νεκρό. Οι δε κοινοί θνητοί μια χαρά ψευδαισθήσεις έχουν και ο ψευδοπραγματισμός τους μια χαρά αφόρητος μπορεί να γίνει. Εκεί είναι και το όριο μιας κριτικής που δεν εκτιμά τα υψηλά κριτήρια αξιολόγησης, τέτοια ήταν του Χατζιδάκι για παράδειγμα.

    Το μπλογκ σου παραμένει πολύ ενδιαφέρον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Χατζιδάκις ήταν και παραμένει μια εντελώς ιδιαίτερη για τα ελληνικά δεδομένα περίπτωση υψηλότατου επιπέδου καλλιτέχνη και δημοσίου προσώπου. Και (ευτυχώς) δεν μπορεί να τον διεκδικήσει στα σοβαρά καμμία από τις υπάρχουσες κομματικές και «ιδεολογικές» παρέες, ούτε οι ευρύτερες παρατάξεις. Πώς να τον αναφέρω;
      Για τους άλλους που κατονομάζετε, υπάρχουν οι ιστορικοί των ιδεών ως έγκυροι κριτές της κάθε περίπτωσης χωριστά. Ο Η. Πετρόπουλος παρήγαγε μεν έργο, αλλά δεν ήταν ακριβώς αυτό.
      Ο ψευδοπραγματισμός των κοινών θνητών είναι ασφαλώς αφόρητη ψευδής συνείδηση· αλλά οι πιό αφόρητες είναι οι ιδεοληψίες πολλών ιδεολογούντων, ιδίως όταν είναι ενσυνείδητες. Και στην περίπτωση αυτή, ελλείψει τρίτου καλύτερου, αναγκαζόμαστε να επιλέγουμε το λιγότερο κακό από τα δύο.

      Διαγραφή

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» «Μακεδονικό» 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αριστοτέλης Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ηγεμονία ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Καταναλωτισμός Κεντρική Ευρώπη Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κράτος Πρόνοιας Κώστας Καραμανλής Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σημίτης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τραμπ Τροβαδούροι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno Albrecht von Lucke André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Chomsky Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Elmar Altvater Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Michel Foucault Miroslav Krleža Mudde Otto Bauer PRAXIS International Ruskin Sandel Michael Strauss Leo Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Tolkien Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» ή μάλλον κάνει φιλοσοφική κοινωνιολογία και κοινωνιολογική φιλοσοφία- τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι