Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019

Οι αντιφάσεις μιας ελπιδοφόρας πορείας. Προεκλογική πόλωση και μιζέρια, παράγοντες πισωγυρίσματος

του Νίκου Καϊμάκη

© Αναζητήσεις για την Αριστερά - Νίκος Καϊμάκης: Οι αντιφάσεις μιας ελπιδοφόρας πορείας, 28.1.2019

[Γεύση απελευθέρωσης από το λεγόμενο πολιτικό κόστος - «Έξω πάμε καλά»]
Η επικρατούσα διαπίστωση για την πορεία της Ελλάδας στη μεταμνημονιακή περίοδο, στην Ευρώπη, την Ευρωζώνη και στο διεθνές στερέωμα, είναι ενθαρρυντική και ελπιδοφόρα, παρά τις διαπιστωμένες πολιτικές συγκρούσεις που τη χαρακτηρίζουν για μια μακρά περίοδο.
Η οικονομική πορεία της, μετά την έξοδο από την επιτήρηση της οικονομίας της και τη βαθιά μεταρρυθμιστική προσπάθεια που τις επιβλήθηκε από τους δανειστές της, θεωρείται διεθνώς ως ικανοποιητική. Η Ελλάδα κατά γενική εκτίμηση σημαντικών κρατικών οντοτήτων, διεθνών Οργανισμών, θεσμών, επιστημονικών φορέων και οικονομικών τεχνοκρατών διεθνούς εμβέλειας, προφανώς για διάφορους λόγους ο καθένας από αυτούς που δεν μπορούν να αναλυθούν στο πλαίσιο του παρόντος σημειώματος, συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι η Ελλάδα εξέρχεται των μνημονίων με την κοινωνία της πληγωμένη αλλά όρθια, με έναν τολμηρό και χαρισματικό ηγέτη στο τιμόνι της χώρας που δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος και είναι ο μοναδικός ευρωπαίος ηγέτης που τολμάει, ενώ αναδύεται στο πολιτικό προσκήνιο μια διαφαινόμενη ήδη τάση ανακατάταξης του πολιτικού σκηνικού της χώρας.
Για την Ελλάδα όλοι οι διεθνείς παράγοντες, διαπιστώνουν ότι είναι μία ασφαλής χώρα, μέλος της Ευρωζώνης και του ΝΑΤΟ, η οποία παρά τα εσωτερικά οικονομικά προβλήματα που κληρονόμησε από την οκταετή δημοσιονομική κρίση, ορθώνει το ανάστημά της και προβάλλεται ως ο αδιαμφισβήτητος σταθεροποιητικός παράγοντας στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, στα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο. Επιπροσθέτως είναι ειρηνική χώρα, δεν υποφέρει από τη διεθνή τρομοκρατία, έχει σχετικά ικανοποιητικές υποδομές και καταρτισμένο εργατικό δυναμικό, παρά το brain drain που την κτύπησε στην περίοδο της κρίσης. Το κλίμα και το περιβάλλον της είναι από τα καλύτερα και οι επενδυτικές προοπτικές, υπό προϋποθέσεις, διαφαίνονται ελπιδοφόρες.
[Μέσα μιζέρια, η παραδοσιακή απόρριψη του εποικοδομητικού για χάρη του μικροκομματικού]
Στο εσωτερικό όμως της χώρας η πολιτική κατάσταση μετά την κρίση είναι αντιφατική και μίζερη σε απογοητευτικό βαθμό. Δίπλα στην αισιοδοξία των διεθνών εκτιμήσεων για μια νέα ελπιδοφόρα θέση της στο ευρωπαϊκό και το διεθνές στερέωμα, αναδύεται από το επικοινωνιακό και το πολιτικό επίπεδο μια τεχνητή εν πολλοίς απαισιοδοξία, που βρίσκεται σε πλήρη διάσταση με την οικονομική, θεσμική και μεταρρυθμιστική προσπάθεια η οποία αποδίδει θετική και αισιόδοξη προοπτική. Αποτελεί επομένως πρόβλημα προς επίλυση αυτή η αντιφατική πορεία, που προβάλλεται ακριβώς σε μια περίοδο που η χώρα κάνει τα πρώτα της ελπιδοφόρα και ενθαρρυντικά αλλά και αδιαμφισβήτητα βήματα μετά την έξοδο από την κρίση.
Πιο συγκεκριμένα: Η χώρα μας μετά από μία περίοδο «δια πυρός και σιδήρου» κατάφερε να υπερβεί το επικίνδυνο Grexit και να παραμείνει στην Ευρωζωνη. Κατάφερε να ολοκληρώσει ένα πολύ σκληρό και ορισμένες φορές λανθασμένο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, που για πολλά χρόνια καθυστερούσε τον εκσυγχρονισμό της χώρας και την προσαρμογή της στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, ενώ βρίσκονται υπό νέα διαμόρφωση ελλείψεις και καθυστερήσεις στους θεσμούς του κράτους, στη δικαιοσύνη, στην παραγωγική αναδιάρθρωση, στην παιδεία, στην υγεία, στην ασφάλιση και στην απασχόληση. Παρόλη τη βύθιση της οικονομίας και την πρωτοφανή απώλεια του ΑΕΠ της (25 %) σε καιρό ειρήνης και την εκτίναξη της ανεργίας στα ύψη (27 %), σημειώνει μεγεθυντικούς ρυθμούς, εξωστρεφή πορεία με ανταγωνιστικά και εμπορεύσιμα αγαθά, βιώσιμη μεσοπρόθεσμα δημοσιονομική προσαρμογή και διασφαλισμένη εξυπηρέτηση του μεγάλου δημόσιου χρέους, στοιχεία που καλύφθηκαν και από τη συμμετοχή της στην Ευρωζώνη.
[Σταθεροποίηση και αναβάθμιση της χώρας στο ευρωπαϊκό και περιφερειακό επίπεδο]
Η Ελλάδα θεωρείται ως μια αναδυόμενη ισχυρή χώρα με δημιουργικές συμμαχίες στην Ευρώπη και τον διεθνή ορίζοντα, και με βάση τις νέες διεθνείς ανακατατάξεις στο παγκόσμιο καταμερισμό ισχύος εδραιώνεται ως παράγοντας ειρήνης, σταθερότητας και συνεργασίας στην ευρύτερη περιοχή της. Η επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών για το Μακεδονικό, η αναδυόμενη ηγεμονία το χώρο των Βαλκανίων, οι τριγωνικές συμμαχικές σχέσεις της στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, η συμβολή της στη δημιουργία ενεργειακών διαδρόμων για τη ενίσχυση της διαφοροποίησης των πηγών ενέργειας προς την Ευρώπη μέσω της Μεσογείου, το ενδιαφέρον των ΗΠΑ και της Ρωσίας για τις ενεργειακές εξελίξεις στην Ευρώπη, επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις ότι η Ελλάδα είναι εν δυνάμει μια ισχυρή χώρα με σημαντικά διεθνή ερείσματα. Αυτή η διαπίστωση αποτελεί και τη βάση για την επικείμενη αναπτυξιακή προσπάθειά της. Κοινή είναι η διαπίστωση ότι η Ελλάδα και η κοινωνία της άντεξε, ενώ η πολιτική σταθερότητα των τελευταίων τεσσάρων ετών σε σύγκριση τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια είναι συντριπτική. 
[Παραλυτική στασιμότητα στο Ενωσιακό γίγνεσθαι, πολώσεις ποικίλων στοχεύσεων και επιδιώξεων σε επίπεδο εθνικών κρατών]
Μία ανησυχία υπάρχει μόνο, που όμως δείχνει να αποδυναμώνεται αργά αλλά σταθερά, όπως έδειξαν οι δύο πρόσφατες κορυφαίες πολιτικές αναμετρήσεις. Η αμετροεπής πολιτική πόλωση που εγκυμονεί κινδύνους ενόψει και των εκλογικών αναμετρήσεων του 2019, τροφοδοτείται στο εσωτερικό πολιτικό επίπεδο αλλά και από τις ευρύτερες εξελίξεις και ανακατατάξεις στον ευρωπαϊκό στερέωμα (ξενοβοφία, άνοδος των ακροδεξιών ομάδων, παραλυτική στασιμότητα στο Ενωσιακό γίγνεσθαι, πρακτικές «κίτρινων γιλέκων» διαφόρων στοχεύσεων και επιδιώξεων, μεταναστευτικό, πορεία της διεθνούς οικονομίας, κλιματική αλλαγή). Αν υπονομευτεί η κοινωνική ηρεμία, πριν και ιδίως μετά τις εκλογές, μπορεί να προκληθεί πισωγύρισμα. Αυτό θα εξαρτηθεί από την ωριμότητα του ελληνικού λαού, που αυτή τη φορά δεν πρέπει να επιτρέψει να πισωγυρίσει η χώρα, μετά από την πρόσφατη πρωτόγνωρη οικονομική, θεσμική και κοινωνική κατάρρευση που έζησε στο πετσί του, την ανικανότητα και τη φαυλότητα του παλαιού πολιτικού κατεστημένου αλλά και την κοινωνική τύφλωση που προκάλεσε ο ασύδοτος και αλλοτριωτικός καταναλωτισμός που τον διακατείχε τα χρόνια πριν από τη βαθιά δημοσιονομική, πολιτιστική, κοινωνική και πολιτική κρίση. 
  
[Οι μεσότιτλοι προστέθηκαν στον ιστοχώρο Μετά την Κρίση]

 
O Νίκος Καϊμάκης είναι ηλεκτρολόγος μηχανικός. Διετέλεσε ανώτερο τεχνικό στέλεχος της ΔΕΗ, στέλεχος της ανανεωτικής αριστεράς Διετέλεσε επίσης, διευθυντής στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης.

Αρθρογραφεί στην ελληνική έκδοση του Monde Diplomatique



  

Νίκος Καϊμάκης στον ιστοχώρο Μετά την Κρίση: 
 


Νίκος Καϊμάκης: Νέο πολιτικό σκηνικό με ρευστότητα και συμμαχικές αναζητήσεις (στον ιστότοπο Αναζητήσεις για την Αριστερά)

Θεσσαλονίκη, 11.9.2010: Η ρίψη του περιβόητου παπουτσιού
εναντίον του τότε πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου,
από δύο οργισμένους «αντιμνημονιακούς»
τυπικής μεσοστρωματικής κοινωνικής προέλευσης
[...] Τα μεγάλα θεσμικά ελλείμματα στην πορεία ολοκλήρωσης της ΕΕ, η αποτυχία της ευρωπαϊκής συνταγματικής πρότασης του 2005, η υστέρηση στην εμβάθυνση της Ένωσης, η δημοσιονομική κρίση του 2008, οι περιφερειακές συγκρούσεις και η τρομοκρατία του ISIS, οι πρωτόγνωρες για την Ευρώπη μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές [...] προκάλεσαν ανασφάλεια στην ευρωπαϊκή ήπειρο [...]
Το κλίμα αυτό αξιοποίησε με την ακροδεξιά στροφή της η ΝΔ. Στο εσωτερικό της χώρας ίσχυσε η ίδια ακριβώς ακραία πρακτική στην πολιτική της ΝΔ. Προκάλεσε πολιτική κινδυνολογία «σοκ και δέους» σε βάρος της διαχείρισης της εξόδου από την κρίση που εφάρμοσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Η οικονομική, θεσμική και κοινωνική κατάσταση της χώρας, ο απόηχος της κρίσης και οι ελλείψεις ή οι αδυναμίες του ΣΥΡΙΖΑ να διαχειριστεί την εύλογη αντιμνημονιακή υστερία των ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων, αποτέλεσε τον κύριο πολιτικό στόχο της. Η προσπάθειά του ΣΥΡΙΖΑ, να καλύψει την οικονομική κατάρρευση του ενός τρίτου της ελληνικής κοινωνίας, με τις πενιχρές θεσμικές και οικονομικές δυνατότητες που επέτρεπε, το αυστηρό πλαίσιο της προσαρμογής της οικονομίας από τους δανειστές και τους εταίρους μας, διευκόλυνε την καταστροφολογική πολιτική της ΝΔ και κυρίως επηρέασε τα μεσοστρώματα που θεωρούσαν τις προσπάθειες διαχείρισης της νέας φτώχειας ως δική τους εγκατάλειψη. Παράλληλα η ΝΔ επέτυχε να εντάξει στην καταστροφολογική πολιτική της τα περισσότερα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, που είδαν από την δική τους οπτική την κρίση ως ευκαιρία να ιδιοποιηθούν την αγανάκτηση των μεσοστρωμάτων [...] για να αντιμετωπίσουν από καλύτερες θέσεις τα δικά τους εκδοτικά και οικονομικά αδιέξοδα.
[...] Προφανώς το μετεκλογικό σκηνικό δεν θα είναι
εύκολο και ευοίωνο, ούτε για τους δύο νέους μονομάχους ούτε για τη χώρα. Η ευθύνη πλέον μετατίθεται στο κοινωνικό σώμα που θα δώσει και την τελική λύση [...]   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» «Μακεδονικό» 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αριστοτέλης Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Κεντρική Ευρώπη Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κώστας Καραμανλής Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σημίτης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Elmar Altvater Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger J. Augstein Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Otto Bauer Ruskin Sandel Michael Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε, κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι