Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Χάμπερμας: Η σημερινή Ευρώπη μεταξύ παράλυσης και σύγχυσης

«Η παράλυση μπορεί να ξεπεραστεί μόνον αν τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα συνεργαστούν, παραμερίζοντας τα σύνορα των χωρών τους, με καμπάνιες εναντίον της παραποίησης που μετατρέπει τα κοινωνικά ζητήματα σε εθνικά. Το γεγονός ότι δεν γίνεται αντιπαράθεση απόψεων σχετικά με πολιτικές εναλλακτικές λύσεις, ώστε να διαμορφωθεί η κοινή γνώμη μέσα στα εθνικά κράτη, μπορώ να το εξηγήσω μόνον με το φόβο των δημοκρατικών κομμάτων μπροστά στη δύναμη της δεξιάς. Οι συζητήσεις με αντιπαράθεση για την πορεία της Ευρώπης ξεκαθαρίζουν τα πράγματα και δεν υποδαυλίζουν απλά τις αντιπαλότητες, μόνον αν όλες οι πλευρές παραδεχτούν ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις χωρίς ρίσκο, ούτε δωρεάν. Αντί να στήνουν λάθος μέτωπα κατά μήκος των εθνικών συνόρων, καθήκον των κομμάτων είναι να διακρίνουν τις κοινωνικές ομάδες που βγήκαν χαμένες ή κερδισμένες, άλλες λίγο, άλλες πολύ περισσότερο, από τη διαχείριση της κρίσης, ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους.
Τα ευρωπαϊκά κόμματα της αριστεράς είναι έτοιμα να επαναλάβουν το ιστορικό τους λάθος του 1914. Διστάζουν, φοβούμενα τη μεσαία τάξη που είναι επιρρεπής στο λαϊκισμό της δεξιάς».
   
(από το άρθρο του Χάμπερμας «Δημοκρατία ή καπιταλισμός; Από την δυστυχία του κατακερματισμού σε εθνικά κράτη σε μια καπιταλιστική ενοποιημένη παγκόσμια κοινωνία» (Μάϊος 2013). Περιέχεται στη συλλογική έκδοση «Η Ευρώπη σε κρίση - Δημοκρατία ή καπιταλισμός;» - μια συνεργασία των εκδόσεων «Blätter für deutsche und internationale Politik» και «Επίκεντρο».
Ως κόμματα της αριστεράς o Χάμπερμας εννοεί εδώ κυρίως τα σημερινά κόμματα της Σοσιαλδημοκρατίας. Το 1914, πολλά σοσιαλιστικά κόμματα στις ευρωπαϊκές χώρες υποστήριξαν τη συμμετοχή στον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο, φοβούμενα μην απομονωθούν από τα λεγόμενα μεσαία στρώματα, μεγάλο μέρος των οποίων υποστήριζε ένθερμα την είσοδο της χώρας τους στον πόλεμο, παρασυρμένο από ψευδο-πατριωτικές πολιτικές.
 
Μεταξύ παράλυσης και σύγχυσης
 
συνέντευξη στον εφημερίδα © Le Monde
αναδημοσίευση: Noticias Universitarias 
μέρος της συνέντευξης μεταφράστηκε στα Ελληνικά και στο «Βήμα», 12.11.2014
 
Ο Γερμανός φιλόσοφος Έντμουντ Χούσερλ (1859-1938) είχε πει ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος που απειλεί την Ευρώπη ήταν η κόπωση. Είναι αυτό που συμβαίνει τώρα;
Δεν θέλω να κάνω καμμιά σύγκριση μεταξύ των σημερινών πολιτικών γεγονότων στην Ευρώπη και όσων συνέβαιναν στη διάρκεια της ναζιστικής εποχής. Όμως πράγματι, η λέξη «κόπωση» φαίνεται κατάλληλη: τόσο από πολιτική όσο και από οικονομική άποψη, η Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως η Ευρωζώνη βυθίζεται σε ένα φαύλο κύκλο προβλημάτων για τα οποία είναι η ίδια υπεύθυνη - και από τις κυβερνήσεις μας λείπει το θάρρος και η φαντασία που οι ίδιες θα ήθελαν να έχουν οι άλλοι. Την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της «κόπωσης» που, εδώ και χρόνια μειώνει τον ενθουσιασμό, εγώ θα την χαρακτήριζα ως ένα θανατηφόρο μίγμα παράλυσης και σύγχυσης.
Οι Γερμανοί διανοούμενοι γίνονται ευρωσκεπτικιστές;
Οι προβεβλημένοι διανοούμενοι στη Γερμανία δεν ενδιαφέρονται πολύ για την Ευρώπη. Τους φαίνεται υπερβολικά περίπλοκο θέμα και όχι ελκυστικό. Προς λύπη μου η Ευρώπη παραμένει ένα ακαδημαϊκό αντικείμενο που περιορίζεται σε ένα στενό κύκλο νομικών, κοινωνικών επιστημόνων και οικονομολόγων. 
Όταν η αριστερά επικρίνει τον σχεδιασμό, την ασκούμενη πολιτική και τις περιορισμένες αρμοδιότητες των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, εστιάζει την κριτική της στην υπάρχουσα κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των εθνικών κρατών και του ευρωπαϊκού επιπέδου, η οποία έχει ως μόνο αποτέλεσμα το να παγιώνει το νεοφιλελεύθερο μοντέλο. Συμμερίζομαι τις επικρίσεις αυτές. Ωστόσο θεωρώ καταστροφικά απολιτική την αντίδραση πολλών συναδέλφων μου, οι οποίοι ξεκινώντας από μια σωστή διάγνωση, συνιστούν την επιστροφή στην παλαιά κατάσταση των εθνικών κρατών. Όσον αφορά τους πολίτες της Γερμανίας, δεν είμαι πολύ απαισιόδοξος. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι εξακολουθεί να υπάρχει στη Γερμανία μια πλειοψηφία που μπορεί να κινητοποιηθεί προς φιλοευρωπαϊκή κατεύθυνση, αρκεί να αποφασίσουν οι πολιτικές ελίτ να δείξουν ανάλογη φιλοευρωπαϊκή αποφασιστικότητα. Αλλά με δεδομένο το ρεαλισμό χωρίς προοπτικές που καλλιεργεί η Άνγκελα Μέρκελ, αυτό δεν θα πρέπει να αναμένεται.

Τι γνώμη έχετε γι' αυτές τις φωνές από αριστερά που υποστηρίζουν την εγκατάλειψη του ευρώ;
Στα μάτια των οικονομολόγων, η εγκατάλειψη του ευρώ και επιστροφή στα εθνικά νομίσματα είναι σενάριο καταστροφής. Ως κοινωνιολόγος, με δεδομένο το προχωρημένο στάδιο της ολοκλήρωσης των εταιριών και των οικονομιών μας, δύσκολα μπορώ να σκεφτώ πως μπορεί να γίνει μια τόσο μεγάλης έκτασης αποσύμπλεξη. Επακόλουθό του είναι το γεγονός ότι οι υποστηρικτές από αριστερά της επιστροφής στο έθνος-κράτος δεν διευκρινίζουν πως θα γίνει αυτό. Με την οικονομική παγκοσμιοποίηση, η πολιτική έχει χάσει τις τελευταίες δεκαετίες τη διαπραγματευτική ισχύς της, την έχει παραχωρήσει στις αγορές και δεν μπορεί να την ανακτήσει παρά μόνον σε υπερεθνικό επίπεδοΚατά τη γνώμη μου, ο μόνος τρόπος για τη σωτηρία του κράτους πρόνοιας στην Ευρώπη είναι το πέρασμα από το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα σε μια πολιτική ένωση.

Τι πιστεύετε για τη γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη; 
Η πρωτοκαθεδρία της Γερμανίας μεταξύ των ευρωπαϊκών δυνάμεων, η οποία οφείλεται σε δημογραφικούς-πληθυσμιακούς και σε οικονομικούς λόγους, δεν ήταν ηθελημένη ούτε είναι αποδεκτή. Αν η γερμανική κυβέρνηση έπαιζε όντως το ρόλο μιας δύναμης ηγεμονικής αλλά και υπεύθυνης, δεν θα εκμεταλλευόταν τις πολιτικές κρίσεις των τελευταίων ετών προς όφελός της με τέτοια σκληρότητα. Από την άλλη πλευρά, το κλειδί για την έξοδο από την κρίση θα πρέπει πλέον να αναζητηθεί πρώτα και κύρια στην ίδια την γερμανική κυβέρνηση: εδώ και καιρό οφείλει να ξεκινήσει μια σοβαρή συζήτηση για εναλλακτικές λύσεις του μέλλοντος της Ευρώπης, αναπτύσσοντας παράλληλα τη δική της προοπτική. Σε τελευταία ανάλυση, το συμφέρον της Γερμανίας είναι να υιοθετήσει η Ένωση μια μορφή στην οποία η ύπαρξη μιας χώρας-ηγέτη δεν είναι ούτε εφικτή ούτε απαραίτητη.

Πιστεύετε ότι ο «κινητήρας» της Ευρώπης, ο γαλλο-γερμανικός άξονας, έχει υποστεί μόνιμη βλάβη;
Το γαλλο-γερμανικό ζεύγος, που μόνον αυτό είναι σε θέση να βγάλει την ΕΕ από το τέλμα, βρίσκεται νομίζω σε επικίνδυνη ακινησία. Ένας συντονισμός των θεσμικών οργάνων για τη δημοσιονομική, οικονομική και κοινωνική πολιτική, η οποία θα υπερβαίνει κατά πολύ τις εθνικές αποφάσεις - εξ ου και η «ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση», την οποία η Γαλλία επιθυμεί εδώ και πολύ καιρό - δεν μπορεί να επιτευχθεί με τεχνοκρατικά μέσα. Η ουσιαστική μεταβίβαση κυριαρχίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο απαιτεί δημοκρατικό έλεγχο, δηλαδή μια μετατόπιση ισχύος υπέρ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Δυστυχώς, δεν βλέπω κανένα Τσόρτσιλ, κανένα πολιτικό με αρκετά δυνατούς ώμους για να κάνει μια τέτοια μεταβολή εν κινήσει.

Υποστηρίζετε ακόμη την ενεργοποίηση της ευρωπαϊκής οικοδόμησης μέσω μιας συνταγματικής συζήτησης;
Το αμέσως επόμενο βήμα δεν είναι να γίνει μια αφηρημένη συνταγματική μεταρρύθμιση, αλλά να αποφασίσουν επιτέλους τα κόμματα να εξοικειώσουν τους οπαδούς τους με ένα έργο που οι πολιτικές ελίτ το παραμελούν και το «αφήνουν για αύριο» εδώ και περισσότερο από μισό αιώνα. Οι πολιτικοί δεν πρέπει να φοβούνται τη διαμάχη, τον αγώνα. Θα πρέπει να σηκώσουν τα μανίκια τους και να θέσουν στην ημερήσια διάταξη, ο καθένας μπροστά στην εθνική κοινή γνώμη της χώρας του, τις εναλλακτικές λύσεις που υπάρχουν σήμερα στην Ευρώπη. Θα πρέπει να υπάρξει μια συμμαχία μεταξύ των φιλοευρωπαϊκών κομμάτων σε κάθε χώρα. Είναι αλήθεια ότι ένας τέτοιος Ευρωπαϊκός «μεγάλος συνασπισμός» είναι δύσκολο να συγκροτηθεί στη Γερμανία, αλλά και στη Γαλλία, όπου το χάσμα μεταξύ αριστεράς και δεξιάς είναι τόσο βαθύ. Αλλά σήμερα, μπροστά στο Εθνικό Μέτωπο, τι σημαίνει «δεξιά»;

Πως φαντάζεστε τον υπερεθνικό φεντεραλισμό που υποστηρίζετε;
Η συζήτηση για το μετασχηματισμό της ΕΕ σε μια υπερεθνική δημοκρατία, στην οποία συμμετέχω, είναι μια διαμάχη, όπως και αυτή που αφορά το συνταγματικό ζήτημα της Ευρώπης. Για όσους σκέφτονται «φεντεραλιστικά», η ΕΕ δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως ομοσπονδιακό κράτος, όπως είναι π.χ. οι  Ηνωμένες Πολιτείες, η Ελβετία και η Γερμανία. Οι πολίτες πρέπει να είναι βέβαιοι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα μετατραπεί σε ένα τεράστιο υπερ-κράτος, τη στιγμή που ήδη στο εθνικό πεδίο το κράτος απειλεί σε επικίνδυνο βαθμό την ελευθερία και την ισότητα.
Η ανακάλυψη αντισημιτικών κειμένων στα «Μαύρα Τετράδια» του Γερμανού φιλοσόφου Μάρτιν Χάιντεγκερ (Martin Heidegger, 1889-1976) έχει προκαλέσει σάλο στη Γαλλία. Ποια είναι η γνώμη σας;
Αυτά που διάβασα σχετικά με τα «Μαύρα Τετράδια» σε κριτικές, είναι από μόνα τους συγκλονιστικά, αλλά στην πραγματικότητα δεν εκπλήττουν. Η πρώτη υποδοχή του Χάιντεγκερ στη Γαλλία μετά το 1945, με τη μετάφραση από τον Jean Beaufret του βιβλίου του Επιστολή στον ανθρωπισμό (Lettre sur l’humanisme, Aubier, 1957), ήταν θλιβερά προκατειλημμένη. Από την πλευρά του ο Χάιντεγκερ το χειριστηκε καλά, όμως οι Γάλλοι αναγνώστες αποδείχθηκαν αφελείς! Αλλά το θέμα έχει επίσης να κάνει με το ευρωπαϊκό μας πρόβλημα, να αντιμετωπίσουμε την πληθώρα και την αμοιβαία άγνοια των γλωσσών μας.
Από το 1953 και μετά, δηλαδή μετά τα συνέδρια περί
«
Χάιντεγκερ του 1935» και την «Εισαγωγή στη Μεταφυσική» (γαλλική έκδοση Gallimard, 1967), κανένας Γερμανός σχολιαστής δεν μπορούσε να παραβλέπει το εμποτισμό της ορολογίας του Χάιντεγκερ από το φασισμό. Είχε διατελέσει Ναζί. Αλλά το πιο τρομερό για εμάς, που ως φοιτητές κάποτε είμασταν εκτεθειμένοι στην επιρροή του, ήταν το γεγονός ότι ο Χάιντεγκερ ποτέ δεν αποστασιοποιήθηκε δημοσίως από το ναζιστικό παρελθόν του, ακόμη και όταν ο πρώην μαθητής του Χέρμπερτ Μαρκούζε τον προκάλεσε να το κάνει, λίγα χρόνια μετά τον πόλεμο.
Στον ιστότοπο Μετά την Κρίση:

Τι σημαίνει μια ισχυρή Ευρώπη; Ομιλία του Γιούργκεν Χάμπερμας στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας

Χάμπερμας  
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»