Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Μετά το δημοψήφισμα στη Βρετανία. Πιο ισχυρή και πιό κοινωνική Ευρώπη εναντίον του λαϊκισμού της Δεξιάς

του Γιάκομπ Άουγκστάιν
 
© Der Spiegel - Jakob Augstein: Kampf gegen Rechtspopulisten: Last Exit, 23.6.2016
  
Τι μας διδάσκει το δημοψήφισμα για την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Η Ευρώπη έχει ανάγκη από μια νέα υπόσχεση. Κάποτε λέγαμε: Ποτέ ξανά πόλεμος. Αν θέλουμε να σταματήσουμε την επανάσταση της ακραίας Δεξιάς, πρέπει να πούμε: Ποτέ ξανά κοινωνική αδικία!
 
Βιώνουμε μεγάλες στιγμές. «Το νιώθετε. Κάτι παλιό τελειώνει, κάτι νέο αρχίζει». Αυτά τα λόγια είπε πρόσφατα ο Ντόναλντ Τουσκ, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Είναι μια ιστορική στιγμή. Δεν συμβαίνει συχνά. Πλέοντας στη θάλασσα της ιστορίας, πάντα προσπαθούμε να διακρίνουμε ποιό κύμα μας οδηγεί, όμως τούτη τη στιγμή εμείς οι ίδιοι είμαστε το κύμα. Μόνον σε στιγμές μεγάλης κρίσης μπορούμε να διακρίνουμε την κίνηση που μας οδηγεί προς τα εμπρός. Ή προς τα πίσω. 
Αυτό το δημοψήφισμα ήταν καταστροφή. Πού ακούστηκε, ένα κράτος όπως η Βρετανία, να ψηφίζει για αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Αυτό σημαίνει ότι η παλαιά Ευρώπη πεθαίνει. Το παλιό συμβόλαιο δεν είναι πλέον έγκυρο. Ήρθε η ώρα για ένα νέο. 
Κάτι νέο αρχίζει. Αλλά τι;  Χρειάζεται επειγόντως μια νέα υπόσχεση. Η ΕΕ χτίστηκε πάνω στα ερείπια του φασισμού. Σήμερα θα πρέπει να ανοικοδομηθεί πάνω στα ερείπια του καπιταλισμού. Η ιδρυτική υπόσχεση της Ευρώπης ήταν: Ποτέ ξανά πόλεμος! Σήμερα πρέπει να είναι: Ποτέ ξανά κοινωνική αδικία! Τότε το ζητούμενο ήταν η αντίθεση στη βία και στο μίσος. Σήμερα πρέπει να είναι η αντίθεση στην ανεργία και τη φτώχεια.
Μια κοινωνική Ευρώπη: αυτή είναι η σύγχρονη εκδοχή της ιδρυτικής υπόσχεσης για μια ειρηνική Ευρώπη. Και είναι η μόνη υπόσχεση με την οποία μπορούμε πια να σταματήσουμε την επανάσταση της ακραίας Δεξιάς. 
Ο Johnny Depp ως William Blake στο φίλμ Dead Man του Jim Jarmusch
Η λαϊκίστικη Δεξιά τύπου UKIP και Εναλλακτικών (AfD) δεν είναι συμπτωματικό, παροδικό ατύχημα του συστήματος
Όλο αυτό αφορά κάτι περισσότερο από την τύχη της Βρετανίας. Με όλο το σεβασμό για τη χώρα αυτή, εδώ συμβαίνει ζημιά και για όλους εμάς τους υπόλοιπους και όλοι μαζί πρέπει να την αντιμετωπίσουμε. Αλλά ο Τουσκ είχε δίκιο όταν είπε: «H Brexit μπορεί να είναι η αρχή της καταστροφής όχι μόνο της ΕΕ αλλά και ολόκληρου του πολιτικού πολιτισμού της Δύσης». Ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός χρειάστηκε μόνον λίγα χρόνια για να καταφέρει αυτό που δεν κατάφερε ποτέ ο σοσιαλισμός του σοβιετικού στρατοπέδου: να στριμώξει τη Δύση στη γωνία.
Δεν είναι καθόλου παράδοξο που τα λεγόμενα αστικά κόμματα και οι αντίστοιχες εφημερίδες αποδεικνύονται τόσο ανήμπορα απέναντι στην επανάσταση από τα δεξιά. Αυτά την έχουν προκαλέσει. Όμως τώρα είναι σε δύσκολη θέση εξ αιτίας της. Υπέθαλψαν ένα οικονομικό σύστημα, το οποίο δεν παράγει μόνον την ανισότητα και την αδικία, αλλά και προάγει τον κυνισμό σε ευρύτατα τμήματα του πληθυσμού. Είναι ο κυνισμός που αρχικά είχαν για τον εαυτό τους και προώθησαν ως τρόπο ζωής οι ίδιες οι ελίτ, όμως τώρα κατηγορούν τους ψηφοφόρους που τον υιοθέτησαν. Η επιτυχία των ακραίων δεξιών είναι ο «πυρετός» της Ευρώπης. Οι δεξιοί δεν είναι η ασθένεια. Είναι το σύμπτωμα. Μπορούμε να κατηγορούμε τους ανθρώπους επειδή βαδίζουν προς εσφαλμένη κατεύθυνση. Αλλά κανείς δεν μπορεί να τους κατηγορεί επειδή δεν θέλουν να παραμείνουν εκεί που βρίσκονται. 
Εξαπατήθηκαν.
Η λαϊκίστικη Δεξιά τύπου UKIP και Εναλλακτικών (AfD) δεν είναι ένα συμπτωματικό, παροδικό ατύχημα του συστήματος, αλλά αναγκαία συνέπεια του. Όποιος θέλει να την σταματήσει, πρέπει να μεταρρυθμίσει το σύστημα από το οποίο προήλθε. Η Ζάρα Βάγκνκνεχτ (Sahra Wagenknecht), συμπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας της Linke, ξέρει πολύ καλά γιατί επαναλαμβάνει συνεχώς τον όρο του παλιού Χριστιανοδημοκράτη καγκελάριου Λούντβιχ Έρχαρντ (Ludwig Erhard): μια κοινωνική οικονομία της αγοράς για την Ευρώπη. Αυτό θα ήταν μια επανάσταση. Η ακραία Δεξιά και ο εθνικισμός εξαναγκάζουν σε αναστοχασμό και επανεξέταση της παρούσας κατάστασης: Ο καπιταλισμός που αφέθηκε ανεξέλεγκτος και αδέσποτος, αποσυνθέτει τη φιλελεύθερη δημοκρατία. Η διαδικασία αυτή βρίσκεται ήδη σε πλήρη εξέλιξη και έχει καταλάβει όλη την Ευρώπη. Και άν είναι να την σταματήσουμε, πρέπει να την σταματήσουμε σ' ολόκληρη την Ευρώπη. Σήμερα, η «κοινωνική οικονομία της αγοράς σε μια και μόνον χώρα» είναι τόσο αδιανόητη και ανέφικτη, όσο ήταν κάποτε ο «σοσιαλισμός σε μία και μόνον χώρα».
 
Η Μέρκελ έκανε ένα σφάλμα: πήρε το δρόμο του μεμονωμένου εθνικού κράτους 
Ο στόχος είναι σαφής. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μιλήσουμε για «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης». Μια ομοσπονδία των εθνικών κρατών-μελών αρκεί. Τα πρώτα βήματα είναι η κοινή δημοσιονομική πολιτική, η συντονισμένη φορολογική πολιτική, η ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Επιτροπής. Αργότερα, μια κυβέρνηση στις Βρυξέλλες, η «κεφαλή» της οποίας θα εκλέγεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και ένα δεύτερο αντιπροσωπευτικό σώμα δίπλα σ' αυτό, ως αντιπροσώπευση των κρατών-μελών.
Στην κρίση της ζώνης του ευρώ δόθηκε η «ευκαιρία για το μεγάλο άλμα». Ετσι το διατύπωσε ο Ευρωπαίος πολιτικός Χαβιέ Σολάνα (Javier Solana) το 2011. Η Άνγκελα Μέρκελ δεν έκανε χρήση αυτής της ευκαιρίας. Αυτή ήταν η μεγάλη, ιστορική αποτυχία της καγκελαρίου. Τη στιγμή της κρίσης, δεν αναζήτησε τον ευρωπαϊκό δρόμο - όπως είχαν κάνει οι παλιοί καγκελάριοι Αντενάουερ (Συνθήκη της Ρώμης), Σμιτ (Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα) και ο Κολ (Συνθήκη του Μάαστριχτ) - αλλά επέλεξε τον εθνικό. Μπορεί να επανορθώσει αυτό το λάθος;
Όποιος έχει παρατηρήσει την Μέρκελ για μεγάλο χρονικό διάστημα ξέρει: Μόνον μια φορά στον πολιτικό της βίο φάνηκε έντονα συγκινημένη. Αυτό συνέβη όταν ο Μπαράκ Ομπάμα της απένειμε το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας (Presidential Medal of Freedom). Όμως εκείνες οι δάφνες της δόθηκαν μόνον ως «προκαταβολή». Όποιος θέλει να σώσει τη φιλελεύθερη δημοκρατία, πρέπει τώρα να σταματήσει την ακραία Δεξιά. Όποιος θέλει να σταματήσει την ακραία Δεξιά, πρέπει να αλλάξει το σύστημα που την παράγει.
Τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε μια αδιαχώριστη σχέση: Η Ευρώπη πρέπει να γίνει και πιο ισχυρή και πιό κοινωνική.
 
O Jakob Augstein, γιός του ιδρυτή του Spiegel Rudolf Augstein, αρθρογραφεί στον Spiegel και στις εφημερίδες Süddeutsche Zeitung, Zeit, Der Freitag (Παρασκευή, την οποία εκδίδει ο ίδιος).
Επιλογή πρόσφατης αρθρογραφίας του J. Augstein: Im Zweifel links (Der Spiegel - γερμανικά)
  
Γιάκομπ Άουγκστάϊν, στον ιστότοπο Μετά την Κρίση
    
Ανοικτή επιστολή προς την καγκελάριο: Αγαπητή κυρία Μέρκελ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»