Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

Μάρτιν Γουλφ: 2018 - Η κακή κατάσταση στην παγκόσμια πολιτική θα βλάψει την παγκόσμια οικονομία;

© ft - Αναδημ. Irish Times - Martin Wolf: Who will blink first? Bad politics or good economics, 9.1.2018
  
Ως προς τα πιο μακροπρόθεσμα, το ζήτημα που αναγκαστικά θα τεθεί έχει τρεις εκδοχές και είναι το εξής: Θα αποτύχει η οικονομία από μόνη της και από δική της υπαιτιότητα; Ή η πολιτική θα καταστρέψει την οικονομία; Ή, στην καλύτερη από τις τρείς εκδοχές, η οικονομία θα θεραπεύσει την πολιτική;
  
Στις αρχές του 2018 ο κόσμος μάς παρουσιάζεται με αντιφατικό πρόσωπο: Απογοητευτική η πολιτική του κατάσταση, βελτιωμένη η κατάσταση της οικονομίας του. Μπορεί αυτή η απόκλιση να συνεχιστεί επ' αόριστον; Ή είναι πιο πιθανό, το ένα από τα δύο να καταβάλει το άλλο; Και αν ναι, τί από τα δυό θα συμβεί; Η κακή κατάσταση στην πολιτική θα καταστρέψει την οικονομία ή μια καλή κατάσταση στην οικονομία μπορεί να θεραπεύσει την κακή κατάσταση στην πολιτική;
Όπως υποστήριξα την περασμένη εβδομάδα, υπάρχουν αρκετές απειλές για μια παγκόσμια πολιτική τάξη πραγμάτων που θα διέπεται από πνεύμα συνεργασίας. Η εκλογή του Ντόναλντ Τράμπ, ενός στρατευμένου εθνικιστή που δεσμεύεται ελάχιστα από τους κανόνες της φιλελεύθερης δημοκρατίας, απειλεί να καταστρέψει τη συνοχή της Δύσης. Η πολιτική του αυταρχισμού είναι σε άνοδο και η εμπιστοσύνη στους δημοκρατικούς θεσμούς φθείρεται σχεδόν παντού. Εν τω μεταξύ, η διαχείριση ενός αλληλοεξαρτώμενου κόσμου απαιτεί συνεργασία μεταξύ ισχυρών χωρών, ιδιαίτερα των ΗΠΑ και της Κίνας. Το χειρότερο από όλα, είναι το γεγονός ότι ο κίνδυνος πραγματικής σύγκρουσης αυτών των δύο υπερδυνάμεων είναι πραγματικός.
Η αισιοδοξία
Παρόλα αυτά, η μηχανή της παγκόσμιας οικονομίας ακούγεται να λειτουργεί καλά, τουλάχιστον άν τη συγκρίνουμε με την περασμένη δεκαετία. Σύμφωνα με συγκλίνουσες προβλέψεις, η αισιοδοξία για τις προοπτικές της ανάπτυξης
στο επόμενο έτος βελτιώθηκε σημαντικά για τις ΗΠΑ, στη ζώνη του ευρώ, στην Ιαπωνία και στη Ρωσία. Συγκλίνουν επίσης στην πρόβλεψη για άνοδο της παγκόσμιας οικονομίας κατά 3,2 % μέσα στο 2018 (σε τιμές αγοράς), ποσοστό ελαφρώς υψηλότερο από τον ταχύ ρυθμό ανόδου του 2017. 
Ο οικονομολόγος Gavyn Davies είναι ακόμη πιο αισιόδοξος. Κατά την άποψή του, αυτές οι συγκλίνουσες προβλέψεις δεν έχουν λάβει υπόψη τα εξαιρετικά ισχυρά οικονομικά στοιχεία για το τελευταίο τρίμηνο του 2017, που αναφέρουν οι εκτιμήσεις και προβλέψεις της «τελευταίας στιγμής». Μάλιστα, αναμένει περαιτέρω ανοδική αναθεώρηση των προβλέψεων. Υποστηρίζει μάλιστα ότι ο ετήσιος ρυθμός ανόδου της παγκόσμιας οικονομικής δραστηριότητας ανέρχεται σήμερα περίπου στο 5 % (με βάση την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης, η οποία αυξάνει τους παγκόσμιους ρυθμούς οικονομικής δραστηριότητας κατά περίπου μισή εκατοστιαία μονάδα πάνω από την άνοδο την μετρούμενη σε τιμές αγοράς). 
Ακόμη και έτσι, το ποσοστό αυτό υπερβαίνει τη μια εκατοστιαία μονάδα πάνω από την τρέχουσα ανοδική τάση, σύμφωνα με τις προβλέψεις, της οικονομικής δραστηριότητας. Σε πρώτη ανάγνωση, το ποσοστό αυτό δεν είναι διατηρήσιμο. Μια αισιόδοξη απάντηση θα μπορούσε να είναι,  ότι οι προβλέψεις έχουν υποεκτιμήσει την τρέχουσα ανοδική τάση. 
Το πιο σημαντικό είναι το εξής: Οι επενδύσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στη δημιουργία ισχυρότερης ζήτησης, ιδίως στη ζώνη του ευρώ. Με τη σειρά της, η ισχυρότερη ζήτηση παρακινεί και οδηγεί σε ακόμη υψηλότερες επενδύσεις. Στα δύο τρίμηνα του δευτέρου εξαμήνου του 2017, σημειώνει ο κ. Davies, οι επενδύσεις στις ΗΠΑ, στη ζώνη του ευρώ και στην Ιαπωνία αυξήθηκαν με πραγματικούς ρυθμούς 8-10%, μετρούμενες σε σύγκριση με τα αντίστοιχα τρίμηνα του 2016. Πρόκειται για ποσοστό ανόδου πολύ καλύτερο από κάθε άλλο μετά το 2010. Ασφαλώς είναι λογικό να υποθέσουμε ότι αρχίζει ένας «μη φαύλος κύκλος» έντονης οικονομικής ανόδου ανάπτυξης που οδηγεί σε ακόμη πιο έντονη δυνητική άνοδο.
Κίνδυνοι
Αν αυτός ο ρυθμός οικονομικής ανόδου αποδειχθεί μη βιώσιμος, το ερώτημα είναι αν θα τερματισθεί ήπια ή με απότομη πτώση. Οι κίνδυνοι απότομης πτώσης είναι σημαντικοί, με δεδομένα τα υψηλά επίπεδα χρέους και τις υψηλές αποτιμήσεις περιουσιακών στοιχείων, ιδίως των αμερικανικών μετοχών. Ευτυχώς, ο πληθωρισμός παραμένει υποτονικός και τα πραγματικά και ονομαστικά επιτόκια είναι χαμηλά. Αυτές οι συνθήκες καθιστούν προς το παρόν
πιο υποφερτό το υψηλό επίπεδο χρέους και κάνουν τις υψηλές αποτιμήσεις των περιουσιακών στοιχείων να φαίνονται πιο λογικές. 
Εντούτοις, εύκολα μπορεί να ενσκήψει μια αναστάτωση, ίσως από άνοδο του πληθωρισμού ή από αμφιβολίες για τη φερεγγυότητα μεγάλων οφειλετών. Μπορεί επίσης να προέλθει από κατάρρευση υπερτιμημένων περιουσιακών στοιχείων ή από αναταραχή στις υπερεκτεθειμένες σε δανειοδοτήσεις χρηματαγορές. Τότε, εάν οι οικονομίες αρχίσουν να επιβραδύνουν σημαντικά, το περιθώριο ελιγμών στην νομισματική ή δημοσιονομική πολιτική των χωρών υψηλού εισοδήματος φαίνεται μικρό.
Ωστόσο, όπως υποστήριξα πριν από ένα χρόνο, τέτοιες μεγάλες οικονομικές αναταραχές είναι γεγονότα σπάνια. Αξιοσημείωτο είναι, ότι από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 η παγκόσμια οικονομία κινείται κάθε χρόνο με αυξητικούς ρυθμούς. Και επιπλέον, στο διάστημα αυτό, αυξητικοί ρυθμοί μικρότεροι από 2 % (με βάση την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης) εμφανίστηκαν μόνον σε πέντε χρονιές: 1975, 1981, 1982, 1991 και 2009. 
Τι προκαλεί έντονες (και συνήθως απροσδόκητες) επιβραδύνσεις της οικονομίας; Οι απαντήσεις είναι: Κρίσεις στο χρηνατοπιστωτικό σύστημα, πληθωριστικές αναταραχές και πόλεμοι. Ο πόλεμος είναι ο μεγαλύτερος πολιτικός κίνδυνος για την οικονομία. Στις αρχές του 20ού αιώνα, λίγοι Ευρωπαίοι μπορούσαν να φανταστούν τί οικονομική και κοινωνική καταστροφή έμελλε να υποστούν [με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά με τον Δεύτερο]. Ένας πυρηνικός πόλεμος θα μπορούσε να αποδειχτεί δυο τάξεις μεγέθους πιο καταστροφικός.
Πολιτικές
Οι πόλεμοι μεταξύ πετρελαιοπαραγωγών χωρών ήταν επίσης εξαιρετικά ισχυροί πρόξενοι δυσλειτουργιών στην οικονομία. Να θυμηθούμε τις δύο πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970. Ένας πόλεμος μεταξύ του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας μπορεί να αποδειχτεί πολύ καταστροφικός για την παγκόσμια οικονομία. Οι πολιτικές που εφαρμόζονται και επομένως η πολιτική ως όλον παίζουν επίσης τον κυρίαρχο ρόλο στην άνοδο του πληθωρισμού και στις επακόλουθες έντονες κρίσεις αποπληθωρισμού. Η πολιτική είναι επίσης αυτή που παρακινεί και οδηγεί στον προστατευτισμό και στην ανεύθυνη φιλελευθεροποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Συνολικά, οι κίνδυνοι μιας αναταραχής στην οικονομία που προέρχονται από την πολιτική ίσως είναι μεγαλύτεροι σήμερα σε σύγκριση με αρκετές προηγούμενες δεκαετίες.
Επίσης, η πολιτική διαμορφώνει τις πολιτικές αποφάσεις μακροπρόθεσμης εμβέλειας, τις καθοριστικές για την απόδοση των οικονομιών. Γνωρίζουμε ότι οι πολιτικές που εφαρμόζονται συχνά απέχουν πολύ από το να υποστηρίζουν μια οικονομική ανάπτυξη διατηρήσιμη και επωφελή για ευρέα κοινωνικά στρώματα, μολονότι υπάρχουν τα μέσα και οι δυνατότητες για να το κάνουν. Δεν είναι αξιόπιστη ούτε η ιδέα της Δεξιάς, ότι το μόνο που χρειάζεται είναι να περικοπούν οι φόροι και οι ρυθμιστικοί κανονισμοί, ούτε η άποψη της Αριστεράς ότι ένα πιο παρεμβατικό κράτος θα λύσει όλα τα προβλήματα. Η αναζωογόνηση της οικονομικής δυναμικής είναι εξαιρετικά δύσκολο και πολύ απαιτητικό εγχείρημα.
Ωστόσο, είναι εφικτό να δούμε τα πράγματα και υπό ένα πρίσμα πιο αισιόδοξο. Η κακή πολιτική κατάσταση του σήμερα είναι, σε σημαντικό βαθμό, αποτέλεσμα της κακής κατάστασης στην οικονομία και της κακής διαχείρησης της οικονομίας στο παρελθόν· ιδιαίτερα είναι επακόλουθο της αρρωστημένης κατάστασης που επικράτησε στις χώρες υψηλού εισοδήματος μετά την κρίση. Επίσης είναι επίπτωση της επακόλουθης κατάρρευσης των τιμών των βασικών εμπορευμάτων, που έπληξε πολλές αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες χώρες.
Ίσως μπορούμε να ελπίζουμε στο εξής: Καθώς η παγκόσμια οικονομία θα ανακάμπτει και η αισιοδοξία για το μέλλον θα εδραιώνεται, θα αρχίσει να θεραπεύεται και η νοσογόνος αναστάτωση στην πολιτική που βλέπουμε τώρα σε πολλές χώρες. Επίσης, αυτό ίσως αρχίσει να αποκαθιστά την εμπιστοσύνη στις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, πράγμα που μπορεί να κάνει την πολιτική λιγότερο «πολεμοχαρή» και πιο συναινετική. Μπορεί επίσης να απομακρύνει τη δημόσια συζήτηση από τις τρικυμισμένες θάλασσες του λαϊκισμού. 
Επομένως, για ένα χρονικό διάστημα, η οικονομία και η πολιτική θα συνεχίσουν να πορεύονται τους αρκετά ξεχωριστούς δρόμους τους. Όμως, ως προς τα πιο μακροπρόθεσμα, το ζήτημα που αναγκαστικά θα τεθεί έχει τρεις εκδοχές και είναι το εξής: Θα αποτύχει η οικονομία από μόνη της και από δική της υπαιτιότητα; Ή, μήπως, η πολιτική θα καταστρέψει την οικονομία; Ή, στην καλύτερη από τις τρείς εκδοχές, η οικονομία θα θεραπεύσει την πολιτική;  
Ας ελπίζουμε γι΄ αυτήν την τελευταία εκδοχή. Γι' αυτήν αξίζει να αγωνιζόμαστε.
 
© Copyright The Financial Times Limited 2018 
Άρθρα του Μάρτιν Γουλφ:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ισπανία ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger J. Augstein Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Otto Bauer Ruskin Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε, κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι