New Politics: Στο νέο βιβλίο σας «Expulsions: When Complexity Produces Elementary Brutalities» υποστηρίζετε ότι ο «εξοβελισμός», ο «εκτοπισμός», είναι μια νέα λογική· δηλώνετε επίσης ότι η σχέση μεταξύ αυτής της προηγμένης μορφής καπιταλισμού και της παραδοσιακής μορφής του μοιάζει με τη σχέση μεταξύ [πρώιμου] καπιταλισμού και φεουδαρχίας. Λειτουργεί ο «εκτοπισμός» όπως λειτούργησαν οι «περιφράξεις» [στη Μ. Βρετανία] στην πρώιμη φάση της ανάπτυξης του καπιταλισμού; Ή, μήπως, όπως λειτουργεί σήμερα στη Λατινική Αμερική η «εξορυκτική» οικονομική λογική» [“extractivism”]; Ποιά σημασία κρύβεται πίσω από την χωρική έννοια του όρου “expulsion” [= «εξοβελισμός», «εκτοπισμός»];
Saskia Sassen: Σ' αυτό το βιβλίο η έρευνα επικεντρώνεται στις συστημικές οριακές ζώνες (systemic edges). Η κρίσιμη δυναμική σ' αυτές τις οριακές ζώνες είναι η αποβολή, ο εξοβελισμός από τα διαφορετικά λειτουργικά συστήματα - οικονομικά, κοινωνικά, της βιόσφαιρας. Αυτές οι οριακές ζώνες είναι κάτι θεμελιωδώς διαφορετικό από τις γεωγραφικές συνοριακές ζώνες του διακρατικού συστήματος. Εστιάζω στην οριακή ζώνη εξαιτίας μιας από τις βασικές υποθέσεις, με βάση τις οποίες οργανώνεται αυτό το βιβλίο: ότι η κίνηση από τον Κεϋνσιανισμό προς την παγκόσμια εποχή των ιδιωτικοποιήσεων, της απορρύθμισης και των συνόρων που είναι ανοιχτά για μια μερίδα ανθρώπων, συνεπάγεται τη μετάβαση από τη δυναμική του ελκυσμού, που «τραβούσε» τους ανθρώπους για να τους φέρει κάπου, σε μιαν άλλη δυναμική, που ωθεί τους ανθρώπους προς τα έξω.
