Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου 2013

Το λάθος της ΝΔ, το λάθος του ΣΥΡΙΖΑ και το λάθος της Δημοκρατίας !

του Γιάννη Μεϊμάρογλου

δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα Μεταρρύθμιση (19 Σεπτεμβρίου 2013)

Η Νέα Δημοκρατία ανέπτυξε και στήριξε την πολιτική της αντιπαράθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ στην θεωρία των δύο άκρων. Η πολιτική αυτή δεν ήχησε ποτέ πειστικά στʼ αυτιά της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού, γιατί δεν μπορεί ποτέ να παλαντζάρουν στη ζυγαριά, μια επικίνδυνη για το μέλλον της χώρας εξαγγελόμενη οικονομική - και όχι μόνο - πολιτική ή η στήριξη παράνομων ενεργειών, όπως οι καταλήψεις και τα διάφορα "δεν πληρώνω", με τις δολοφονικές ενέργειες των μαχαιροβγαλτών του υποκόσμου.
Το χειρότερο απʼ όλα όμως είναι ότι εξισώνοντας τα δύο άκρα, η ΝΔ δεν κράτησε και ίσες αποστάσεις απʼ αυτά. Αντίθετα, με την πολιτική ατζέντα που σταδιακά υιοθέτησε, με την όλη συμπεριφορά και τη φρασεολογία της, έδειχνε συνεχώς να κλείνει με νόημα το μάτι προς τους ακροδεξιούς.

Θες γιατί θεώρησε ότι οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής προέρχονται από τα δικά της σπλάχνα και αποτελούν, στην πλειοψηφία τους, ένα από τα κομμάτια που τη χωρίζουν από την αυτοδυναμία της, θες γιατί σταδιακά έχει απορροφήσει ήδη ένα στελεχικό κομμάτι το ακροδεξιού χώρου, θες γιατί συνέβαλαν και τα αντιαριστερά απωθημένα των - πάλαι ποτέ - αριστερών της ηγετικής της ομάδας...
Αποδεικνύεται, κάθε μέρα που περνάει, ότι η ΝΔ έκανε λάθος στην επιλογή της πολιτικής αυτής, ένα λάθος που το πληρώνει σήμερα - και θα το πληρώσει ακριβά και στο μέλλον - και η ίδια και κυρίως η χώρα !
Ο ΣΥΡΙΖΑ ανέπτυξε και στήριξε την πολιτική του αντιπαράθεση με την κυβέρνηση στη θεωρία του διαχωρισμού των Ελλήνων πολιτών σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς. Αγνόησε - πρωτοφανές στα χρονικά αριστερού κόμματος - την γραμμή ανάμεσα στην δεξιά και την αριστερά ή, πιο σωστά, τα όρια ανάμεσα στην πρόοδο και την συντήρηση.
Το χειρότερο απʼ όλα όμως είναι ότι, καταργώντας τις υπάρχουσες διαχωριστικές γραμμές και επιδιώκοντας αντιμνημονιακές συμμαχίες - οι συναντήσεις με τον Καμμένο και οι συχνές συμπτώσεις είναι χαρακτηριστικές - άμβλυνε τα αντανακλαστικά των οπαδών του απέναντι ακόμη και στην ακροδεξιά, μια και, έστω και σιωπηλά, αποτελούσε μέλος της αντιμνημονιακής πλειοψηφίας που ήθελε να εμφανίσει.
Το μέτωπο ήταν και είναι αλλού στραμμένο...
Ο απολιτικός... μνημονιακός διαχωρισμός είναι ένα μεγάλο πολιτικό λάθος που το θα το πληρώσουν και ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ίδιος ο τόπος!

Η Δημοκρατία μας - οι θεσμοί της, η πολιτεία και τα κόμματα - εμφανίστηκε με την απόλυτη σιγουριά της σταθερής μεταπολιτευτικής της πορείας και κινήθηκε με βάση το δόγμα: "Στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα".
Στη Δημοκρατία όμως, δεν υπάρχουν αδιέξοδα μόνον όταν όλοι ψάχνουν να βρουν μια δημοκρατική διέξοδο! Δεν μπορεί να αναγνωρίσει η Δημοκρατία τις νεοναζιστικές και ρατσιστικές απόψεις σαν... ιδεολογικό ρεύμα, συστατικό κομμάτι και παράγοντα της θεσμικής της λειτουργίας. Και δεν μπορεί να επιτρέψει στους φορείς τους να λειτουργούν με στόχο την κακοποίηση και την ανατροπή της.
Η Δημοκρατία μας - όλοι εμείς - κάναμε λάθος να πιστέψουμε ότι είμαστε καλύτεροι και ότι θα συντρίψουμε... ιδεολογικά τις συμμορίες των τραμπούκων!
Ένα λάθος που, αν δεν το διορθώσουμε άμεσα, θα το πληρώσουμε - και μεις και οι επόμενες γενιές - πολύ πιο ακριβά απʼ όσο μπορούμε σήμερα να φαντασθούμε...

Ο Γιάννης Μεϊμάρογλου είναι εκδότης της «Μεταρρύθμισης»


Οι Έλληνες γνωρίζουν τι εστί Χρυσή Αυγή - του Νίκου Χρυσολωρά ("Καθημερινή" 18. 9. 2013)


«...Δεν φταίει η λιτότητα του Μνημονίου για την εκτίναξη των ποσοστών των νεοναζιστών. Ανάλογα ποσοστά ανεργίας υπάρχουν και στην Ισπανία, σκληρή λιτότητα εφαρμόζεται και στην Πορτογαλία, αλλά Χ.Α δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην Ευρώπη. Δεν γίνεται κανείς φασίστας σε δύο χρόνια, αν δεν το έχει ήδη μέσα του. Ούτε η λαθρομετανάστευση και η εγκληματικότητα είναι η ρίζα του προβλήματος. Τα ποσοστά εγκληματικότητας στην Ελλάδα, παρά την πρόσφατη αύξησή τους, παραμένουν από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη, ενώ η Χ.Α θερίζει και στην επαρχία, όπου δεν υπάρχουν γκέτο λαθρομεταναστών. Χ.Α ψηφίζουν και στην πατρίδα μου, τη Σέριφο, όπου τα ποσοστά εγκληματικότητας είναι επί χρόνια μηδενικά. 
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι αυτοί οι φασίστες υπήρχαν και πριν την κρίση, μόνο που ήταν κρυμμένοι μέσα στα άλλα κόμματα, τα οποία τους τάιζαν με θέσεις στο δημόσιο και άλλες διευκολύνσεις. Τώρα που δεν υπάρχουν τα λεφτά να ταϊσουμε τα φίδια, αυτά λύσαξαν και δαγκώνουν. Και τα φίδια είναι πολλά, όπως αποδεικνύεται. Δικαιολογίες ότι ο πολύς κόσμος που δηλώνει ότι θα ψηφίσει αυτό το κόμμα δεν συμμερίζεται τον αντισημιτισμό και τον φασισμό του, δεν βασίζονται σε πραγματικά εμπειρικά δεδομένα, αλλά μάλλον αποτελούν ευσεβείς πόθους. Αυτός ο πολύς κόσμος μόνο για φτύσιμο είναι, κανένα ελαφρυντικό δεν υπάρχει...»


Update 20 Σεπτεμβρίου 2013: 
Η υπαρξιακή κρίση της ελληνικής νεοδεξιάς - Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης

«...Η παράταξη που επαίρονταν για τον φιλοευρωπαϊκό προσανατολισμό της, έχει σήμερα να αντιμετωπίσει το εκλογικό της ακροατήριο, το οποίο διακρίνεται για τις αντιευρωπαϊκές, αντιαμερικανικές και εν γένει, αντιδυτικές του διαθέσεις και απόψεις. Την ίδια στιγμή, στο μεγάλο σχηματισμό της δεξιάς, συνυπάρχουν, η πολιτική έκφραση εκείνων που πιστεύουν στους εναέριους ψεκασμούς και οι οπαδοί της ωμής, πρωτόγονης βίας. Η κοινή ιδεολογική τους καταγωγή, δημιουργεί ένα ακόμη πρόβλημα στη σημερινή νεοδεξιά. Πλαγιοκοπούμενη από τα άκρα της παράταξής της, διολισθαίνει ολοένα και περισσότερο σε αυταρχικές αντιλήψεις και πρακτικές. Έτσι όμως, αποξενώνεται διαρκώς από το τμήμα εκείνο του εκλογικού της ακροατηρίου που γαλουχήθηκε με τις ιδέες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και του δυτικού πολιτισμού.
Δεν είναι τυχαίο ότι με αφορμή τη δημοσιονομική αλλά και δομική κρίση του υπάρχοντος μοντέλου, η ελληνική νεοδεξιά βρέθηκε εντελώς απροετοίμαστη απέναντι στις προκλήσεις και τις προσκλήσεις της εποχής. Υιοθετώντας έναν πρωτόγονο «αντιμνημονιακό» λόγο εξ αρχής, μετατράπηκε γρήγορα σε παρία στις συγκεντρώσεις των Ευρωπαίων ομοϊδεατών της. Προτείνοντας πολιτικές λύσεις που κυμαίνονταν από τα όρια του ανέφικτου, στα όρια του γελοίου, προσπάθησε να προσποριστεί πολιτικά οφέλη, μα το γυαλί της επικοινωνίας με τα παραδοσιακά συντηρητικά στρώματα της κοινωνίας, είχε διαρραγεί. Άλλωστε, από τα σπλάχνα της βγήκαν άλλοι, που μπορούσαν με μεγαλύτερη άνεση να επικοινωνούν με το ακροατήριο αυτό, υποσχόμενοι είτε τη βίαιη εκκαθάριση των «διαφθαρμένων» πολιτικών, είτε τα λιντσαρίσματα των πολιτικών τους αντιπάλων.
Ταλαντευόμενη ανάμεσα στον πολιτικό πρωτογονισμό των δεξιών εμφυλιοπολεμικών ανακλαστικών και την αδήριτη ανάγκη να βρει έναν κώδικα επικοινωνίας με τους συγκαιρινούς, η ελληνική νεοδεξιά πάσχει από αυτή τη διπολική διαταραχή και αναζητάει τη θεραπεία σε «παλιές», «καλές», «δοκιμασμένες» συνταγές άλλων εποχών. Για το λόγο αυτό και θα συνεχίσει αυτήν την επαμφοτερίζουσα πολιτική συμπεριφορά, με το ένα πόδι στον ανατολίτικο Βαλκανικό οντά και το άλλο στο κατώφλι της εισόδου υπηρεσίας της Δυτικής πολυκατοικίας».


Update 2 - 30 Σεπτεμβρίου 2013, μετά τις συλλήψεις, πρωί Σαββάτου, των ηγετών της ΧΑ. 
Η αντίθετη άποψη: Υποστηρίζει ότι ο Ελληνικός καπιταλισμός ζεί και "πήρε το μάθημά του":  
«...Η ΧΑ φιλοδοξούσε να γίνει η Ελληνική μαφία με άμεση πολιτική εκπροσώπηση και όχι έμμεση όπως γίνεται στην Ιταλία ή στη Ρωσία και παλιότερα στις ΗΠΑ. Ο Ελληνικός καπιταλισμός ταλαντεύτηκε μπροστά σ’ αυτό το εγκληματικό - οικονομικό project. Η ταλάντευση εμφανίστηκε ως φόβος μιας πιθανής  δημοσκοπικής έκρηξης που θα συνόδευε τα κατασταλτικά μέτρα εναντίον της. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να την προσεταιριστεί, να την χρησιμοποιήσει στις μη συστημικές και παράνομες εμπορικές δραστηριότητες. Αλλά αυτό θα ήταν μια διευρυμένη αναπαραγωγή του υπάρχοντος Ελληνικού καπιταλιστικού μοντέλου, που ήδη πνέει τα λοίσθια.
Η Ελλάδα αν θέλει να σωθεί δεν πρέπει απλά να διευρύνει την παραγωγική της βάση, αλλά και να την αλλάξει, με τη καθοδήγηση των δανειστών. Η τρόικα δεν αστειεύεται και οι εγχώριες ελίτ την έχουν ανάγκη. Έτσι μοιραία, ο ελληνικός καπιταλισμός έβαλε μπροστά το σχέδιο καταστροφής της ΧΑ. Ο φόνος του Παύλου Φύσσα προσέφερε το κατάλληλο timing, αλλά οι αποφάσεις είχαν ήδη ληφθεί. Το αποδεικνύει η μεθοδική προεργασία...
...Ο Ελληνικός καπιταλισμός έστριψε αριστερά με τη συντριβή της ΧΑ, αλλά τόχει στο πρόγραμμα να στρίψει και δεξιά. Δεν θα επιτρέψει σε άλλες Κερατέες και άλλες Σκουριές να του καθορίζουν την επενδυτική πολιτική. Στην όποια συντεχνία να του ρυθμίζει τη διοικητική μεταρρύθμιση...
...Ο ελληνικός καπιταλισμός αντεπιτίθεται μέσω της ισχυροποίησης της αστικής Δημοκρατίας. Δεν θα εκσυγχρονιστεί μονομιάς αλλά θα δώσει τη μάχη τόσο με τις φίλιες όσο και τις αντίπαλες δυνάμεις. Στην επίθεση αυτή η παρωχημένη Αριστερά της μεταπολίτευσης δεν έχει καμιά απάντηση. Θα υπερασπιστεί τις καταλήψεις, δηλαδή την παράγκα του Καραγκιόζη, διατυπώνοντας ριζοσπαστικά φληναφήματα. Τα εκλογικά οφέλη του Σαμαρά δεν έχουν και τόση σημασία, όσο η πολιτική του ηγεμονία στο επίδικο που είναι η οικονομική ανάταξη της χώρας.
Αν υπάρχει μια ελπίδα απάντησης στις επιλογές των δεξιών ελίτ, αυτή βρίσκεται στα σωθικά της Σοσιαλδημοκρατίας. Μόνο που και αυτή πρέπει να εκσυγχρονιστεί, να βρει και να αναδείξει νέες φωνές. Είναι προς το παρόν λίγες αλλά υπάρχουν. Αλλά και τα παλαιό πολιτικό προσωπικό της κεντροαριστεράς μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο, αρκεί βέβαια να απεκδυθεί τον πελατειακό - κρατικιστικό μανδύα και να ενστερνιστεί φιλελεύθερες και αριστερές πολιτικές ιδέες. Δεν είναι τυχαίο ότι το γερασμένο δυναμικό της Ανανεωτικής Αριστεράς αρνείται ακόμα και τη συμμετοχή στις συζητήσεις που δρομολογούνται. Πράττει σοφά γιατί το οδηγεί το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Διαβλέπει και αυτό το δικό του πολιτικό τέλος. Και δεν έχει άδικο...»
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»