Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Ποιό το πραγματικό πρόβλημα της Γαλλίας; Η τύχη του νέου Γάλλου Προέδρου θα κριθεί στην ευρωπαϊκή αρένα

του Φραντσέσκο Σαρατσένο

© Social Europe - Francesco Saraceno: French Voters Hold Key To Saving Europe, 5.5.2017

O μεγάλος ασθενής της Ευρώπης δεν είναι η Γαλλία αλλά η ίδια η Ευρώπη, διότι πάσχει από χρόνια ανικανότητα να παράγει επαρκή εγχώρια ζήτηση.
 
Μολονότι είναι πιθανότατο να αποκρουστεί στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, ο λαϊκιστικός πειρασμός της Γαλλίας δεν πρέπει να υποτιμάται, διότι υπογραμμίζει τις δυσκολίες που περνά ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 
Η συμβατική σοφία περιγράφει την Γαλλία ως μια πεισματικά άκαμπτη οικονομία, η οποία έχει αλλεργία στις μεταρρυθμίσεις, πράγμα που την καθιστά ολοένα και λιγότερο ανταγωνιστική. Η αύξηση των ελλειμμάτων στο εμπορικό ισοζύγιο πληρωμών είναι ο καλύτερος δείκτης αυτής της απώλειας ελκυστικότητας της γαλλικής οικονομίας. 
Όπως συμβαίνει συχνά, η συμβατική σοφία δείχνει μιαν εικόνα που είναι υπερβολικά απλοϊκή. Η παραγωγικότητα της Γαλλίας δεν είναι σήμερα στάσιμη ούτε και ήταν στάσιμη στο παρελθόν. Από τη δεκαετία του 1970, το οικονομικό προϊόν ανά εργαζόμενο στη Γαλλία και τη Γερμανία αυξήθηκε ευρέως, με τον ίδιο μέσο ρυθμό ανόδου, ρυθμό πολύ υψηλότερο σε σύγκριση με του Ηνωμένου Βασίλειου ή της Ιταλίας. Όσον αφορά τις επενδύσεις, την καινοτομία, την έρευνα και ανάπτυξη, οι επιδόσεις της Γαλλίας είναι εξίσου καλές όσο και των περισσότερων από τους κύριους εμπορικούς εταίρους της, για να μην πούμε ακόμη καλύτερες. Το εργατικό δυναμικό της είναι καλά εκπαιδευμένο. Τόσο οι εξερχόμενες όσο και οι εισερχόμενες διασυνοριακές ροές άμεσων επενδύσεων είναι παρόμοιες με άλλων χωρών του ΟΟΣΑ· οι υποδομές είναι από τις καλύτερες στην Ευρώπη· και η συνολική της οικονομική ελκυστικότητα (όπως μετράται, για παράδειγμα, με τον Δείκτη Ευκολίας του ΕπιχειρείνEase of Doing Business index), μολονότι δεν είναι κορυφαία, κάθε άλλο παρά εμπνέει ανησυχίες. Όλα αυτά δεν διαψεύδουν το γεγονός ότι η Γαλλία έχει προβλήματα - κυριότερο είναι το ποσοστό της ανεργίας, που παραμένει πεισματικά υψηλό και κόστισε πολύ στον Φρανσουά Ολάντ (François Hollande). Όμως αυτά τα προβλήματα πρέπει να αξιολογηθούν (και να αντιμετωπιστούν) εξετάζοντας την ευρύτερη εικόνα· και η πραγματική εικόνα είναι μιας χώρας συγκρίσιμης σε δυναμισμό και οικονομική απόδοση με άλλες προηγμένες οικονομίες. 
Το πρόβλημα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών προκύπτει από την πλευρά του κόστους, καθώς ο ανταγωνισμός στις τιμές, ιδίως εκ μέρους του κύριου εταίρου και ανταγωνιστή της Γαλλίας, της Γερμανίας, οδήγησε σταδιακά στην απώλεια μεριδίου αγοράς για τις γαλλικές επιχειρήσεις. Όμως αυτό δεν σηματοδοτεί ένα πρόβλημα της Γαλλίας, αλλά μάλλον το αντίθετο. Από τότε που εισήχθη το ευρώ ως κοινό νόμισμα, το εργασιακό κόστος στη Γαλλία αυξήθηκε σύμφωνα με την αύξηση της παραγωγικότητας, ενώ δεν μπορεί να ειπωθεί ότι συνέβη το ίδιο στη Γερμανία, ιδιαίτερα μετά τη συμπίεση των μισθών που ξεκίνησε εκεί στα μέσα της δεκαετίας του 2000.
Σε αντίθεση με άλλες χώρες, η Γαλλία επέλεξε να μη συμμετάσχει στη συμπίεση των μισθών και της εγχώριας ζήτησης. Και σε αντίθεση με τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, δεν υποχεώθηκε να περάσει από μια διαδικασία εσωτερικής υποτίμησης εξαιτίας μιας κρίσης χρέους. Ως αποτέλεσμα, η ισχυρή εγχώρια ζήτηση της Γαλλίας απορροφά ένα μέρος των πλεονασμάτων άλλων χωρών και, μαζί με την υπόλοιπη παγκόσμια οικονομία, διατηρεί την ανάπτυξη αυτών των πλεονασματικών χωρών.
Το θεσμικό πλαίσιο που ισχύει σήμερα και οι πολιτικές που ακολουθούνται από το 2010, επιβάλλουν στις χώρες μια διλημματική επιλογή: είτε τη Σκύλλα του δημοσιονομικού ανταγωνισμού μέσω της μείωσης του εργασιακού κόστους (και της συνακόλουθης, αναπόφευκτης υποβάθμισης του κράτους πρόνοιας), είτε τη Χάρυβδη της προστασίας του κράτους πρόνοιας, με απώλειες στο παιχνίδι της ανταγωνιστικότητας των τιμών. Η αποτυχία του Ολάντ και πολλών άλλων ευρωπαίων ηγετών, ήταν η ανικανότητά τους να απελευθερωθούν από αυτή την διλημματική επιλογή. 
Εάν η Γαλλία και η Ευρώπη δεν θέλουν να εγκαταλείψουν το δικό τους κοινωνικό μοντέλο, πρέπει να βρουν έναν τρόπο να διατηρήσουν την οικονομική ανάπτυξη χωρίς να εμπλακούν στο παιχνίδι αρνητικού αθροίσματος που συνίσταται σε εσωτερική υποτίμηση και σε ανταγωνισμό των τιμών. Πρέπει να γίνει σαφές, ειδικά αυτή την ευαίσθητη στιγμή, ότι η έξοδος (από το ευρώ, από την ΕΕ) δεν αποτελεί βιώσιμη επιλογή. Οι χώρες δεν μπορούν να ανακτήσουν τον έλεγχο στις πολιτικές τους και να διατηρήσουν το κοινωνικό τους μοντέλο, με το να υποκαταστήσουν την εσωτερική (δηλαδή μισθολογική) υποτίμηση με την εξωτερική υποτίμηση (δηλαδή με την υποτίμηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας). Μια μικρή ανοικτή οικονομία, μόνη της, έχει περισσότερες και όχι λιγότερες πιθανότητες να υποβληθεί σε εξωτερικούς περιορισμούς και πιέσεις - εκτός και κλειστεί στον εαυτό της και περιχαρακωθεί ώστε να μην επηρεάζεται από την παγκόσμια οικονομία, όμως αυτό είναι μια επιλογή που ποτέ δεν είχε επιτυχία στο παρελθόν. Οι διαφορετικές πολιτικές είτε είναι εφικτές εντός της Ευρώπης, είτε είναι γενικά ανέφικτες. Ομοίως, με δεδομένο το σημερινό ευρωπαϊκό πλαίσιο, είναι πολύ δύσκολο να δούμε πώς θα μπορούσε μια μεμονωμένη χώρα να διατηρήσει το κοινωνικό της μοντέλο, ενώ ταυτόχρονα θα δεχτεί να συμμετάσχει σε μια κούρσα ανταγωνιστικότητας των τιμών προς τα κάτω.
Η τύχη του επόμενου Γάλλου Προέδρου θα κριθεί στην ευρωπαϊκή πολιτική αρένα. Πρέπει να συμμετάσχει ενεργά σε μια σοβαρή προσπάθεια για να οικοδομηθεί μια συμμαχία και να μεταρρυθμιστεί η Ευρώπη. Ο Ολάντ εξελέγη έχοντας εντολή για μια τέτοια ημερήσια διάταξη, αλλά στη διάρκεια της θητείας του η Γαλλία ήταν εντυπωσιακά απούσα από την ευρωπαϊκή συζήτηση. Δεν λείπουν οι προτάσεις που θα βοηθήσουν να αποφύγουμε τον ανταγωνισμό προς τα κάτω: Οποιαδήποτε θεσμική αλλαγή, η οποία θέτει σε εφαρμογή μηχανισμούς που εμποδίζουν την απόκλιση μεταξύ των χωρών-μελών, θα βοηθούσε. Αυτό που λείπει πολύ είναι η πολιτική βούληση και η ικανότητα επιβολής τέτοιων θεσμικών αλλαγών. Εάν ο νέος Γάλλος Πρόεδρος δεν καταφέρει να παίξει αυτόν τον ρόλο μέσα στην Ευρώπη, θα μείνει παγιδευμένος ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη που καταδίκασαν τους δύο προκατόχους του και τους οδήγησαν σε σύγχυση και σε λανθασμένες πολιτικές. Η Γαλλία δεν μπορεί να διατηρήσει το κοινωνικό μοντέλο της εάν δεν καταφέρει να πυροδοτήσει αλλαγές στην Ευρώπη. Και αντιστρόφως, μόνον η Γαλλία έχει τη δύναμη να χτίσει έναν συνασπισμό με στόχο να αντιστραφούν οι αποπληθωριστικές πολιτικές που μαστίζουν την Παλαιά Ήπειρο. Στις 7 Μαΐου 2017 διακυβεύεται η Ευρώπη.
Ο Francesco Saraceno είναι ερευνητής και αναπληρωτής διευθυντής τμήματος του Γαλλικού Παρατηρητηρίου της Οικονομίας (Observatoire Français des Conjonctures Économiques OFCE) στο διεθνές ερευνητικό πανεπιστήμιο Sciences-Po (Παρίσι). Σπούδασε στα πανεπιστήμια Columbia (ΗΠΑ) La Sapienza (Ρώμη). Στα ερευνητικά αντικείμενά του περιλαμβάνονται η σχέση μεταξύ κοινωνικής ανισότητας και μακροοικονομικής αποτελεσματικότητας, οι ευρωπαικές μακροοικονομικές πολιτικές και η  αλληλεπίδραση μεταξύ διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής. Δημοσιεύει εργασίες του σε περιοδικά (μεταξύ άλλων Journal of Public Economic TheoryJournal of Economic Behavior and Organization, Journal of Economic Dynamics and ControlScottish Journal of Political EconomyJournal of Post-Keynesian Economics, Journal of Evolutionary Economics και Structural Change and Economic Dynamics). Το 2000 έγινε μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων Council of Economic Advisors του ιταλικού πρωθυπουργικού γραφείου. Μετά το 2002 εργάζεται στο OFCE και διδάσκει στο Sciences-Po διεθνή και ευρωπαικά μακροοικονομικά.
Εργάστηκε επίσης στο γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) και ως ερευνητής στο Ινστιτούτο Δικαίου και Οικονομίας (IDEFI, Νίκαια Σοφία-Αντίπολις). 
  
Ο προσωπικός ιστοχώρος του Φρ. Σαρατσένο για ευρωπαϊκά θέματα: Sparce Thoughts  of a Gloomy European Economist 

Αρθρογραφία του Francesco Saraceno στο Project Syndicate 

Στο Keynes blog (ιταλικά) 

Francesco Saraceno: The Euro Crisis: A Tale of Two Narratives (Max-Plank Institut

https://www.brookings.edu/blog/up-front/2014/09/03/an-investment-new-deal-for-europe/
  
Kemal Derviş and Francesco Saraceno: An Investment New Deal for Europe (Brookings Institute)

 
Francesco Saraceno στον ιστοχώρο MacroPolis - Agora (με ελληνικά θέματα) 


  
http://aftercrisisblog.blogspot.gr/2017/04/blog-post_23.html#more
Μόνον μαζί μπορούμε να μεταρρυθμίσουμε την Ευρώπη - Γάλλοι και Γερμανοί για καλύτερη Ευρώπη: Διακήρυξη υπέρ μιας γαλλο-γερμανικής συνεργασίας για μεταρρύθμιση και αναβάθμιση της ΕΕ. Πρωτοβουλία των Πράσινων κοινοβουλευτικών Franziska Brantner και Sven Giegold. Υπογράφεται από μια εκατοντάδα προσωπικοτήτων της πολιτικής και της επιστήμης. Μεταξύ αυτών είναι Σοσιαλδημοκράτες κοινοβουλευτικοί όπως η Heidemarie Wieczorek-Zeul και η Gesine Schwan, το πρώην μέλος της ομοσπονδιακής γερμανικής κυβέρνησης και πρώην εκτελεστικός σύμβουλος της ΕΚΤ Jörg Asmussen (SPD), πολιτικοί επιστήμονες, κοινωνιολόγοι και οικονομολόγοι όπως οι Hauke Brunkhorst, Sebastian Dullien, Ulrike Guerot, Gustav Horn, Julian Nida-Rümelin, Claus Offe, ο πρόεδρος της ομοσπονδίας γερμανικών συνδικάτων κοινής ωφέλειας Frank Bsirske και πολλοί άλλοι.

  
Γιόσκα Φίσερ : Οι γαλλικές εκλογές και το μέλλον της ΕυρώπηςProject Syndicate, αναδημ. Social Europe) 
© ελλ. μετάφραση του Γ.-Β. Δάβου στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Ετιέν Μπαλιμπάρ: Το «καθήκον» του δεύτερου γύρου (Liberation, ελλ. Εφ.τ.Συν)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»