Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Άνοδος της Ακροδεξιάς: Προκαλεί μεγάλη ανησυχία, αλλά όχι αυτοεξέταση και έρευνα για το πώς και το γιατί

του Γιάκομπ Άουγκστάιν
 
© Der Spiegel - Jakob Augstein: AfD vor Einzug in den Bundestag Tüchtig aufgeregt, wenig überlegt, 11.09.2017

Με αφορμή το γερμανικό κόμμα της Εναλλακτικής (AfD), το οποίο γεννήθηκε ως ακραία ευρωσκεπτικιστικό-νεοφιλελεύθερο και ενηλικιώθηκε ως ακροδεξιό εθνικιστικό-ρατσιστικό, ο Jakob Augstein λέει πράγματα που ισχύουν ευρύτερα. Μιλά για το πώς αντιμετωπίζουν οι Δυτικές κοινωνίες και οι φιλελεύθερες δημοκρατίες την άνοδο ακροδεξιών ή ριζοσπαστικών εθνικιστικών κομμάτων: Στη Γερμανία, στις ΗΠΑ, στην Ελλάδα, στη Βρετανία ή αλλού. «Πρέπει να ανησυχούμε και να αναστατωνόμαστε πολύ», λένε· «αλλά προς Θεού, δεν πρέπει θέσουμε το ερώτημα πώς σχετίζεται η άνοδος αυτή με εμάς. Με το τί πράξαμε και τί πράττουμε εμείς οι φιλελεύθεροι δημοκράτες».
Κι όταν το εκλογικό ποσοστό ενός κόμματος σαν την ΧΑ εμμένει σταθερά επί αρκετά χρόνια λίγο κάτω από το 10 %, αυτό δεν είναι σοβαρή ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά στη δημοκρατική Πολιτεία και στην κοινωνία που το παράγει; 
Γ. Ρ.
  
Η χειρότερη υποψία επαληθεύτηκε: Η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) είναι κόμμα ακροδεξιό. Με δεδομένη την γενική αγανάκτηση για το e-mail που αποδίδεται στην πολιτικό αυτού του κόμματος Αλίς Βάιντελ (Alice Weidel), έρχεται στο νού, κάπως παραλλαγμένο, ένα παλιό ανέκδοτο για τον «Τιτανικό»: Τουλάχιστον τώρα, κανείς πια δεν μπορεί να πει ότι δεν ήξερε τι υποστηρίζει η AfD.  
Παράλογο. Οι ψηφοφόροι της AfD το ήξεραν  πολύ καλά ήδη από πριν. Οι άνθρωποι αυτοί δεν ψηφίζουν αυτό το κόμμα παρόλες τις ακροδεξιές του εκρήξεις, αλλά ακριβώς εξαιτίας αυτών. Τι λέει το κόμμα αυτό για τη Γερμανία;
Οι Άραβες, οι Τσιγγάνοι είναι «λαοί χωρίς πολιτισμό», οι κυβερνητικοί πολιτικοί της Γερμανίας είναι «γουρούνια» και η Γερμανία «δεν είναι κυρίαρχο κράτος». Αυτά φέρεται να έγραψε πριν λίγο καιρό στη Φρανκφούρτη η Alice Weidel, η ωραία οικονομολόγος, και τώρα, στην τελευταία φάση της προεκλογικής εκστρατείας, αυτές της οι λέξεις πλανώνται παντού στον αέρα. Αλλά η Βάιντελ δεν είναι μόνη της. Δίπλα της, σ' αυτό το κόμμα βρίκονται ο κακός Μπιερν Χέκε (Björn Höcke) που μιλάει για «το μνημείο της ντροπής» [αναφερόταν στο Μνημείο του Ολοκαυτώματος στο Βερολίνο] και ο κομψός Αλεξάντερ Γκάουλαντ (Alexander Gauland), που θέλει να «ξεφορτωθεί» μια πολιτικό στέλνοντάς την στην Ανατολία [αναφερόταν στην τουρκικής καταγωγής βουλευτή - και μία από τις αντιπροέδρους του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας - Aydan Özoguz, η οποία από το 2013 είναι υπουργός παρά την καγκελλάριο Μέρκελ με αρμοδιότητα για τους μετανάστες, τους πρόσφυγες και την ενσωμάτωσή τους στη γερμανική κοινωνία]. Αυτή είναι ναζιστική ορολογία. 
Η αντιευρωπαϊκή αρχή της AfD και η ακροδεξιά-ρατσιστική της «ωριμότητα»
Έτσι μιλά το ηγετικό προσωπικό ενός κόμματος, το οποίο στις εκλογές αυτές θα μπεί στην Ομοσπονδιακή Βουλή, και ίσως με διψήφιο ποσοστό. Ίσως σύντομα θα υπάρχουν στη γερμανική Βουλή 70 βουλευτές που δεν θα έχουν καμμιά αντίρρηση σε μια τέτοια συνθηματολογία. Διότι, από τότε που αποχώρησε από αυτό το κόμμα και την κοινοβουλευτική του ομάδα στο Μεκλεμβούργο - Πρόσω Πομερανία ο Holger Arppe, από το κόμμα αυτό δεν ακούγεται τσιμουδιά εναντίον της τέτοιας ρητορικής. Εκείνος είχε γράψει σε μια διαδικτυακή συζήτηση τα εξής, μεταξύ άλλων: «[...] να στείλουμε όλα αυτά τα Κοκκινο-Πράσινα ζωύφια στο ικρίωμα. Και μετά να δουλέψει η λαιμητόμος πάνω-κάτω, μέχρι να σπάσει». Αλλά αυτό διαφέρει μόνον ως προς την απόχρωση. 
Η εφημερίδα του Βερολίνου Tagesspiegel γράφει το εξής: «Αν, μετά τον Σεπτέμβριο, η εθνοφυλετική και εθνικιστική συνθηματολογία θα ακούγεται μέσα στην Ομοσπονδιακή Βουλή, αυτό θα συμβεί επειδή το θέλει ένα μέρος των ψηφοφόρων». Σωστό. Όμως η έκπληξη του συναδέλφου δημοσιογράφου είναι εμφανής. Προφανώς δεν θέλει να αποδεχτεί το γεγονός ότι πολλοί ψηφοφόροι, εν πλήρει συνειδήσει, ​​θέλουν να δουν ρατσιστές στο Κοινοβούλιο.
Απλά, η φιλελεύθερη - ό,τι και να σημαίνει ο όρος αυτός - πλειοψηφία στη χώρα μας δεν μπορεί να το καταλάβει. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να δούν ρατσιστές στο Κοινοβούλιο;
Γιατί, αφού όλα πάνε τόσο καλά «εδώ, σε μας»; «Στη Γερμανία επικρατεί έντονη οικονομική άνοδος», είπε στον Μάρτιν Σουλτς με επιτιμητικό τόνο η παρουσιάστρια Sandra Maischberger στην τηλεοπτική συζήτηση Σουλτς - Μέρκελ, «υπάρχει πρωτοφανής οικονομική ανάπτυξη [...] και όμως εσείς λέτε: Ένα βαθύ ρήγμα διασχίζει την κοινωνία μας. Μήπως ζείτε σε άλλη χώρα, μήπως συζητάτε με άλλους συμπολίτες;»
Άν ο Μάρτιν Σουλτς ήταν θαρραλέος υποψήφιος καγκελλάριος, θα της είχε απαντήσει ως εξής: Αγαπητή κυρία Maischberger, μήπως αυτό μου το λέτε, απλά και μόνον διότι άνθρωποι σαν εσάς και σαν εμένα, άνθρωποι που είναι «ευκατάστατοι» - στην περίπτωση της κας Maischberger πάρα πολύ «ευκατάστατοι» - δεν έχουν ιδέα γι' αυτό που βιώνουν οι λεγόμενοι κανονικοί άνθρωποι; Τι τους απασχολεί; Από τι φοβούνται;
Alice Weidel, Alexander Gauland
Björn Höcke
Ο Spiegel γράφει: «Υπάρχει μια διαδεδομένη άποψη ότι η AfD είναι το κόμμα των αποκλεισμένων κοινωνικών στρωμάτων, των άνεργων και των ανθρώπων χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. Ωστόσο αυτό ελάχιστα ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα». Αυτό είναι βασική διαπίστωση [βλ. και στην εφημερίδα Die Welt, παρουσίαση από τον Martin Greive μιας έρευνας του Ινστιτούτου Γερμανικής Οικονομίας στην Κολωνία - Institut der deutschen Wirtschaft Köln: Η AfD είναι κόμμα «ευκατάστατων» και μορφωμένων - Die AfD ist eine Partei der Besserverdiener und Gebildeten, βλ. και άλλα στοιχεία με μια διαφορετική άποψη ως κατάληξη στον Spiegel] Και είναι πράγματι γεγονός ότι οι υλικές συνθήκες διαβίωσης πολλών ανθρώπων έχουν επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια. Όμως, σήμερα έχει καταλήξει να μην είναι επιτρεπτό να επικαλούμαστε ως εξήγηση για την επιτυχία των ακροδεξιών αυτά που αποκαλούσαμε κάποτε «κοινωνικοοικονομικά αίτια». 
Διότι άν τα επικαλεστούμε, τότε η πλειοψηφία της κοινωνίας θα πρέπει να αποδεχτεί τα λάθη της. Πώς κατανέμονται τα αγαθά και οι ευκαιρίες; Ποιές αξίες μετράνε και ποια ταμπού ισχύουν; Τι διδάσκεται στα σχολεία και στα πανεπιστήμια; Για ποιά πράγματα αισθάνονται υπεύθυνοι οι άνθρωποι στις εφημερίδες και στα στούντιο της τηλεόρασης;
Όσοι δεν θέλουν να ασχοληθούν με τα κοινωνικά αίτια, αναγκάζονται να καταφύγουν σε ανθρωπολογικές ερμηνείες. Λένε ότι ο ρατσισμός είναι μια δυσάρεστη, λυπηρή σταθερά, εγγενής της ανθρώπινης φύσης, την οποία μπορούμε μεν να καταπολεμήσουμε, αλλά όχι να επηρεάσουμε. Έτσι, η αντιπαράθεση με ρατσιστικά κόμματα όπως η AfD μετατρέπεται σε ένα απολιτικό γεγονός. 
Παρεπιμπτόντως, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει η φιλελεύθερη κοινωνία τα ακροδεξιά κόμματα όπως η AfD, δεν διαφέρει σε τίποτε από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την τρομοκρατία, τον Ντόναλντ Τραμπ ή άλλα φαινόμενα που στρέφονται εναντίον της με πολλή εχθρότητα. Λέει: Πρέπει να ανησυχούμε και να αναστατωνόμαστε πολύ, αλλά προς Θεού, δεν πρέπει θέσουμε το ερώτημα πώς σχετίζονται όλα αυτά με εμάς.
Στην πραγματικότητα, όλα αυτά δεν έπεσαν πάνω μας ξαφνικά. Αρκεί να διαβάσουμε τι έλεγε ο κοινωνιολόγος Βίλχελμ Χάιτμάγιερ (Wilhelm Heitmeyer)
μεταξύ των ετών 2002 και 2011. Τότε, με βάση τη διαχρονική μελέτη του Πανεπιστημίου του Μπίλεφελντ «Deutsche Zustände», ο Χάιτμαγιερ έδειξε τι συμβαίνει σε με μια κοινωνία, όταν εξαπλώνεται η επισφάλεια στη συμμετοχή στα υλικά αγαθά της και μειώνεται η συμμετοχή στην πολιτική και η ηθική αναγνώριση.
Όταν διαβάζουμε σήμερα συνεντεύξεις με τον Heitmeyer, σκεφτόμαστε τα εξής: Ο άνθρωπος αυτός ήταν δικαίως απαισιόδοξος. Προειδοποιούσε. Αλλά δεν τον ακούσαμε. Έλεγε: «Υπήρχε και υπάρχει ένας ευρύτατα διαδεδομένος πολιτικός αυτισμός. Δεν θέλουν να καταλάβουν πόσο επισφαλής είναι ο κοινωνικο-πολιτικός πολιτισμός, η συνοχή της κοινωνίας των πολιτών» [από συνέντευξη στην Berliner Zeitung: Η επιτυχία της AfD δεν μου προκαλεί έκπληξη, 22.10.2016].
Η ακροδεξιά και η Εναλλακτική για τη Γερμανία είναι η παράπλευρη απώλεια μιας πολιτικής, την οποία η χώρα αυτή αποφάσισε εν πλήρει συνειδήσει. Οι Ναζί είμαστε εμείς.

O Jakob Augstein, γιός του ιδρυτή του Spiegel Rudolf Augstein, αρθρογραφεί στον Spiegel και στις εφημερίδες Süddeutsche Zeitung, Zeit, Der FreitagΠαρασκευή», την οποία εκδίδει ο ίδιος).

Επιλογή πρόσφατης αρθρογραφίας του J. Augstein: Im Zweifel links (Der Spiegel - γερμανικά)


  


  
  

2 σχόλια:

  1. Τελικά δεν καταλάβαμε (προσωπικά τουλάχιστον) εάν η εξήγηση ειναι τα "κοινωνικοοικονομικά αίτια" και άρα η Afd είναι πιο πολύ "κόμμα των αποκλεισμένων" ή είναι κόμμα βασικά των "ευκατάστατων και μορφωμένων" και άρα η εξήγηση ειναι μάλλον "ανθρωπολογική" κι όχι τόσο
    κοινωνικοοικονομική ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πιθανώς ο συγγραφέας παραπέμπει στο γεγονός ότι η ανασφάλεια για το μέλλον πλήττει και μεσαία στρώματα, επομένως πάλι η εξέλιξη ανάγεται σε τελευταία ανάλυση σε κοινωνικοικονομικά αίτια.
      Το ότι την AfD την ψηφίζουν κυρίως μεσο-μικροαστικά στρώματα εκτός των μεγάλων πόλεων (και όχι άνεργοι, επισφαλείς μισθωτοί κτλ αυτών των περιοχών - αυτοί συχνά δεν ψηφίζουν καθόλου) φαίνεται σε όλες τις δημοσκοπικές μελέτες.
      Από την άλλη πλευρά, το γεγονός ότι η ανασφάλεια αφορά και μεσαία στρώματα φαίνεται σαφώς στην αναφερόμενη παλιότερη διαχρονική μελέτη του Χάιτμάγιερ αλλά ένδειξή της είναι και η πρόσφατη ανάλυση του οικονομολόγου Μάρτσελ Φράτσερ που δημοσιεύτηκε πρόσφατα σε ελληνική μετάφραση εδώ:
      Παράδοξα της ευημερούσας Γερμανίας. Χαμηλή ανεργία, αύξηση άτυπης εργασίας, συρρίκνωση των μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων
      http://aftercrisisblog.blogspot.com/2017/08/blog-post_28.html

      Διαγραφή

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Jan-Werner Müller Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»