Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2019

Βόλφγκανγκ Μυνχάου: Οι ευρωεκλογές και ο Μακρόν. Μπορεί η ΕΕ να στηριχτεί στον εαυτό της;

Financial Times - Wolfgang Münchau: A Macron failure would bode ill for the EU’s future, 30.12.2018
  
Εμείς οι Ευρωπαίοι δεν επενδύουμε στο μέλλον. Μένουμε όλο και πιο πίσω στην καινοτομία και γερνάμε. Οι ευρωεκλογές τον Μάιο θα καθορίσουν εάν ο συσχετισμός των δυνάμεων εντός της Ένωσης θα «γείρει» προς τους μεταρρυθμιστές της ΕΕ, προς τα διάφορα είδη λαϊκιστών ή προς τη νέα «βόρεια» ομάδα επιβραδυντών της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Το ουσιαστικό θέμα αυτών των ευρωεκλογών είναι εάν η ΕΕ μπορεί να σταθεί στα πόδια της και να στηριχτεί στον εαυτό της, σε έναν κόσμο που γίνεται πιο εχθρικός.
 
Το 2019 προοιωνίζεται ως έτος σημαντικών αποφάσεων για την ΕΕ. Ίσως η πιο μεγάλη απόφαση δεν θα σχετίζεται με την Brexit, αλλά με τις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Μάιο και με τις αποφάσεις για τη μελλοντική κατεύθυνση της ΕΕ, στις οποίες οι εκλογές αυτές και το αποτέλεσμά τους θα βάλουν τη σφραγίδα τους. Οι ευρωπαϊκές εκλογές θα καθορίσουν εάν ο συσχετισμός των δυνάμεων θα «γείρει» προς αυτούς που επιθυμούν τη μεταρρύθμιση της ΕΕ ή προς τα διάφορα είδη λαϊκιστών ή προς μια νέα ομάδα συνασπισμένων επιβραδυντών της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, προερχόμενων κυρίως από χώρες της Σκανδιναβικής Χερσονήσου και άλλες χώρες γύρω από τη Βόρεια Θάλασσα ή γενικά του Βορρά της Ένωσης. Αυτός ο συνασπισμός είναι επίσης γνωστός με το παρατσούκλι της «νέας Χανσεατικής Ένωσης» και καθοδηγητής του είναι ο κ. Μαρκ Ρούτε (Mark Rutte), πρωθυπουργός της Ολλανδίας.
Οι λεγόμενοι λαϊκιστές δεν έχουν καμία πιθανότητα να πάρουν τον έλεγχο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά μπορεί να γίνουν αυτοί το βάρος που θα γείρει στο τέλος τη ζυγαριά της ισορροπίας των δυνάμεων προς τη μια ή προς την άλλη κατεύθυνση. 
Ο Εμμανουέλ Μακρόν, ο πρόεδρος της Γαλλίας, είναι ο μοναδικός σημερινός πολιτικός ηγέτης που ξεκίνησε σε επίπεδο εθνικού κράτους μια εκστρατεία με ομοσπονδιακό όραμα για το μέλλον της ΕΕ και της ευρωζώνης, στην αρχή με επιτυχία. Μετά την αποχώρηση από την πολιτική σκηνή στη δεκαετία του 1990 των μεγάλων υποστηρικτών της ευρωπαικής ενοποίησης [Ντελόρ, Κολ, Μιτεράν], δεν υπήρξε καμμιά άλλη αξιοσημείωτη πολιτική προσωπικότητα που να ανήκει ψυχή τε και σώματι στο στρατόπεδο αυτό και να δρά ως συνεχιστής τους. 
Ο κ. Μακρόν δεν κατάφερε μέχρι στιγμής να συσπειρώσει τα κράτη-μέλη της ΕΕ, ώστε να ακολουθήσουν τις μεταρρυθμιστικές του ιδέες. Αυτό δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι πέρασαν λιγότερα από δύο χρόνια της πενταετούς προεδρικής του θητείας. Θα ήταν παράλογο να περιμένουμε από έναν και μόνο πολιτικό πάρα πολλά πράγματα σε πάρα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. 
Επίσης, πολλή από την προσπάθειά του την δαπάνησε στην υποστήριξη της πρότασής του για ένα κοινό ταμείο των χωρών της ζώνης του ευρώ για άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής, για το οποίο δεν θα έλεγα ότι αποτελεί πρώτη προτεραιότητα.  
Στη χώρα του τη Γαλλία, ο κ. Μακρόν αντιμετωπίζει ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα. Έχει μια τάση να κάνει εσφαλμένες κρίσεις και αξιολογήσεις, μαζί με τη μόνιμη αδυναμία «του παράφωνου, που δεν καταφέρνει να χτυπά τις σωστές νότες στην πολιτική του μουσική». Πρόσφατα είπε σε μια ομάδα συνταξιούχων να παύσουν να παραπονούνται· και συμβούλευσε έναν κηπουρό που είναι άνεργος να μην διαμαρτύρεται, γιατί υπάρχουν θέσεις εργασίας στα Παρισινά καφέ. 
© Green European Journal
Είναι πολύ νωρίς για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι μπροστά μας ανοίγεται η άβυσσος μιας ακόμη αποτυχημένης γαλλικής Προεδρίας [όπως οι προηγούμενες του Σαρκοζύ και του Ολάντ] - ο Μακρόν έχει ακόμη χρόνο για να ανακάμψει. Αλλά για να γίνει αυτό, χρειάζεται μια δραματική επανεκκίνηση της προεδρίας του. Και ίσως να την άρχισε ήδη, τη στιγμή που συμφώνησε σε κάποια επιλεκτικά μέτρα δημοσιονομικής ώθησης για να κατευνάσει τους διαδηλωτές των «Κίτρινων Γιλέκων». Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί έπρεπε να το κάνει αυτό, ωστόσο το επακόλουθό του, δηλαδή η υπέρβαση από τη Γαλλία των κανόνων της ΕΕ για τα ελλείμματα, θα θέσει σε κίνδυνο την αξιοπιστία της πολιτικής ατζέντας του Μακρόν για την Ευρώπη. 

Το πιο σημαντικό και επείγον ζήτημα σε βραχυπρόθεσμη κλίμακα, είναι αν μπορεί να ανακάμψει εγκαίρως πριν τις ευρωπαϊκές εκλογές. Ίσως δεν προλαβαίνει· και μια τέτοια αποτυχία πιθανώς θα έθετε τέλος σε κάθε ελπίδα για περαιτέρω ευρωπαϊκή ολοκλήρωση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Χωρίς τον Μακρόν, δεν θα υπάρχει κανένας άλλος με πολιτικό βάρος στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για να πιέζει. 
Η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ βρίσκεται πια στα χρόνια του λυκόφωτος της σταδιοδρομίας της. Δεν πρόκειται να δαπανήσει στην ΕΕ όι απέμεινε από το πολιτικό της κεφάλαιο. Πάντοτε έκανε τα ελάχιστα αναγκαία για να αποτρέπει την κατάρρευση της ευρωζώνης, αλλά ποτέ δεν επένδυσε σοβαρό πολιτικό κεφάλαιο στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η άρνησή της να συμπήξει μια ισχυρή πολιτική συμμαχία με τον Γάλλο Πρόεδρο ήταν στρατηγικό λάθος. 
Ακόμη και με το πιο αισιόδοξο σενάριο, ο κ. Μακρόν και οι φιλελεύθεροι σύμμαχοί του δεν έχουν καμία πιθανότητα να καταστούν η ισχυρότερη ευρωκοινοβουλευτική ομάδα σ' αυτές τις ευρωπαϊκές εκλογές. Ωστόσο, και ανάλογα με το εκλογικό αποτέλεσμα, ο Μακρόν θα μπορούσε να διαμορφώσει την ατζέντα της ΕΕ για τα επόμενα πέντε χρόνια και να συμβάλει στη διαμόρφωση ενός φιλοευρωπαϊκού συνασπισμού κομμάτων. Κανένα κόμμα δεν πέτυχε ποτέ απόλυτη πλειοψηφία στις ευρωεκλογές και το πολιτικό τοπίο στο Ευρωκοινοβούλιο διαμορφώνεται μονίμως από διαρκώς μεταβαλλόμενες κοινοβουλευτικές ομάδες και τις συμμαχίες τους
Είναι δεδομένος και ο πειρασμός να υποτιμήσουμε την ενδεχόμενη αποτυχία του κ. Μακρόν ως «μη σοβαρό ατύχημα» για την ΕΕ. Εάν το δούμε μόνον επιφανειακά, μια τέτοια αξιολόγηση φαίνεται εύλογη. Η ΕΕ δεν θα καταρρεύσει. Η ιστορία της Brexit μας δείχνει ότι η διάβρωση και αποσύνθεση είναι ακόμη πιο δύσκολη από την ολοκλήρωση. Δεν πρέπει όμως να υποτιμούμε τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της παγίδευσης και ακινησίας.  
Μέχρι τώρα η ΕΕ μπορούσε να στηρίζεται ανέξοδα στις ΗΠΑ για την άμυνά της, όμως αυτό τελειώνει - και η πρόσφατη παραίτηση του Jim Mattis από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ μπορεί να επιταχύνει τη διαδικασία αυτή. Το ευρώ θα μπορούσε να είναι ήδη δραστικό και αποτελεσματικό εργαλείο για τη διπλωματική δραστηριότητα της Ένωσης, όμως η ΕΕ δεν ήταν αρκετά τολμηρή για να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του.
Η Ένωση, εκτός των άλλων, πρέπει να βρει έναν τρόπο για να συγκροτήσει μια στρατηγική απάντηση στην Κίνα. Πρόσφατα, η κινεζική κυβέρνηση δεν άφησε καμιά αμφιβολία για το τί θέλει από την ΕΕ: Ελεύθερη πρόσβαση στις ευρωπαϊκές αγορές, συνεργασία σε τομείς που εκείνη θεωρεί σημαντικούς και, βεβαίως, καμία παρέμβαση στις κινεζικές εσωτερικές υποθέσεις. Είναι πολύ λιγότερο σαφές τί θέλει η ΕΕ από την Κίνα. 
© Green European Journal
Εάν ο κ. Mακρόν αποτύχει, η ΕΕ θα αρχίσει να υποχωρεί από τον στίβο της παγκόσμιας πολιτικής και να κλείνεται στον εαυτό της· ως επακόλουθο θα επαφίεται όλο και περισσότερο στο έλεος των εξωτερικών δυνάμεων, μεταξύ των οποίων και της Κίνας. Σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αυτής 
δεν θα ακουστεί ένας δυνατός «κρότος», αλλά ίσως θα ακούγεται ευδιάκριτα η αμυδρή ηχώ από το ξεφούσκωμα της ευρωπαϊκής ήπιας ισχύος (soft power)
Πράγμα που σημαίνει, ότι εμείς οι Ευρωπαίοι έχουμε ακόμη βατό δρόμο μπροστά μας. Είμαστε φιλελεύθεροι και πλούσιοι, έχουμε μερικές από τις πιο όμορφες πόλεις του κόσμου, έχουμε μεγαλειώδη έργα τέχνης και υπέροχα κρασιά· επίσης, η αντιπροσώπευση μας στους διεθνείς οργανισμούς είναι δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με τον πληθυσμό της ηπείρου μας. Ωστόσο δεν επενδύουμε στο μέλλον. Μένουμε όλο και πιο πίσω στην καινοτομία και γερνάμε. Το θέμα των ευρωεκλογών του 2019 είναι εάν η ΕΕ μπορεί να σταθεί στα πόδια της και να στηριχτεί στον εαυτό της, σε έναν κόσμο που γίνεται πιο εχθρικός

 
O Wolfgang Münchau είναι βασικός συντάκτης των Financial Times με έδρα τη Μ. Βρετανία.
 
Wolfgang Münchau - Financial Times, αρθρογραφία

 
Wolfgang Münchau στον ιστοχώρο Μετά την Κρίση:
  
 
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» «Μακεδονικό» 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αριστοτέλης Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ηγεμονία ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Καταναλωτισμός Κεντρική Ευρώπη Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κράτος Πρόνοιας Κώστας Καραμανλής Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σημίτης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τραμπ Τροβαδούροι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno Albrecht von Lucke André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Chomsky Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Elmar Altvater Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Michel Foucault Miroslav Krleža Mudde Otto Bauer PRAXIS International Ruskin Sandel Michael Strauss Leo Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Tolkien Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» ή μάλλον κάνει φιλοσοφική κοινωνιολογία και κοινωνιολογική φιλοσοφία- τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι