Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Βόλφγκανγκ Μύνχάου: Ο αργός μαρασμός της Ευρώπης.
«Όχι με βρόντο, αλλά μ' έναν λυγμό»

 
Οι τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις προμηνύουν κακά: Η ΕΕ δεν θα καταρρεύσει με θεαματικό τρόπο, αλλά θα «ξεφτίζει» στις περιφερειακές της ζώνες και θα γίνεται όλο και πιο κούφια στο εσωτερικό της.
   
Μετά από 15 χρόνια συνολικά και 5 στον SPIEGEL ONLINE αυτή είναι η τελευταία εβδομαδιαία στήλη μου. Ήταν χρόνια της κρίσης, μιας κλιμακούμενης οικονομικής κρίσης, η οποία, με την πάροδο του χρόνου έπαιρνε και παίρνει διαρκώς νέες, διαφορετικές μορφές.
Αρχίζοντας από την κατάρρευση της αγοράς ακινήτων στις ΗΠΑ και αφού προχώρησε στη ζώνη του ευρώ, η κρίση έχει φτάσει τώρα στις αναδυόμενες χώρες, ενώ προσωρινά επισκιάστηκε από μια σειρά πολιτικών κρίσεων στην Ευρώπη. Θα έχει τελειώσει αυτή η οικονομική κρίση μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια; Ή θα είναι εδώ και θα μας απασχολεί σε όλη την δεκαπενταετία που έρχεται.
Ασφαλώς, τα βαθειά αίτια της κρίσης δεν θα πρέπει να τα αναζητήσουμε σε λανθασμένες μεμονωμένες συμπεριφορές. Υπήρξαν και τέτοιες, αλλά δεν προσφέρονται ως εξήγηση.
Λαμβάνοντας υπόψη τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις υπάρχουν ενδείξεις ότι η συνέχεια της κρίσης δεν θα είναι ανώδυνη.
  • Με την επανεισαγωγή ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα μεταξύ χωρών μελών της ΕΕ απειλείται με κατάρρευση το σύστημα Σένγκεν της ελεύθερης εσωτερικής μετακίνησης. Ωστόσο, αυτό θα ήταν μια από τις πιο ακίνδυνες επιπτώσεις.
  • Βλέπω επίσης μεγάλα προβλήματα να απειλούν την Ιταλία. Η χώρα, παρά την πρόσφατη πρόοδο στην προσπάθειά της να συγκροτήσει έναν μηχανισμό διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων [κόκκινων] ιδιωτικών χρεών, έχει ένα χρεοκοπημένο τραπεζικό σύστημα. Συνακόλουθα, δεν είμαστε πολύ μακριά από τη στιγμή που ακόμη και κάποιοι ορθολογικά σκεπτόμενοι Ιταλοί πολιτικοί θα μπορούσαν ν' αρχίσουν να κάνουν σκέψεις για έξοδο από την ευρωζώνη
  • Το άν οι Βρετανοί θα μείνουν στην ΕΕ ή το αν οι Πολωνοί και οι Ούγγροι θα εγκαταλείψουν τα προ-δημοκρατικά πειράματά τους, είναι αβέβαιο.
Πιστεύω, επίσης, ότι σε πέντε χρόνια η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία και ιδιαίτερα η γερμανική, θα είναι μικρότερη από ό, τι είναι σήμερα. Ο βιομηχανικός αυτός κλάδος, ο οποίος διαδραματίζει τόσο σημαντικό ρόλο στη σημερινή Γερμανία έχει μπεί, κατά κάποιον τρόπο, στον ίδιο δρόμο που είχαν μπεί κάποτε τα παλιά επαγγέλματα του βιβλιοδέτη, του αμαξά και του δήμιου. Σε 15 χρόνια, δύσκολα κανείς θα αναζητεί κάποιο μέλλον σ' αυτόν τον βιομηχανικό κλάδο.
Κάτι πρέπει να αλλάξει
Το άν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτές τις αλλαγές, εξαρτάται από την προθυμία μας για εποικοδομητική πολιτική. Είναι βέβαιο ότι με οπισθοχώρηση στο εθνικό κράτος καμμιά παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση δεν μπορεί να καταπολεμηθεί. Για την αντιμετώπιση της κρίσης στη ζώνη του ευρώ θα χρειαστεί στο τέλος η προθυμία και ετοιμότητα για μια κοινή οικονομική πολιτική, έστω και αν τώρα στη Γερμανία δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες πολιτικές πλειοψηφίες και οι συνταγματικές δυνατότητες.
Η εναλλακτική λύση θα ήταν η σημαντική μείωση του αριθμού των χωρών-μελών της ευρωζώνης, δηλαδή μια διάσπαση της ΕΕ σε έναν εσωτερικό πυρήνα αποτελούμενο από την ομάδα των χωρών γύρω από τη Γερμανία και σε ένα εξωτερικό κέλυφος. Η συνέχεια θα είναι η ανατίμηση του κοινού νομίσματος, η οποία θα αφανίσει όλες τις προσπάθειες για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των τελευταίων 20 χρόνων. 
Αν θέλουμε να αποφύγουμε την διολίσθηση σε μια κρίση χαμηλών ρυθμών ανάπτυξης και αποπληθωρισμού, παρόμοια με της Ιαπωνίας που κρατά από τη δεκαετία του 1990, τότε θα πρέπει  να σκεφτόμαστε και να μιλάμε διαφορετικά για τη νομισματική και οικονομική πολιτική. Πάνω απ' όλα, θα πρέπει να εγκαταλείψουμε την ιδεολογία μιας «εύτακτης» κανονιστικής οικονομικής διακυβέρνησης. Ο λόγος είναι απλός: η «εύτακτη» κανονιστική οικονομική πολιτική (Ordnungspolitik) είναι, σχεδόν εξ ορισμού, μια σύλληψη κατάλληλη μόνον για το εθνικό κράτος, διότι βασίζεται σε μια διαπλοκή οικονομικών, φιλοσοφικών και νομικών αρχών, οι οποίες μπορούν να υπάρχουν μόνον μέσα σε ένα ενιαίο κράτος. 
Αυτή την οικονομική πολιτική δεν μπορούμε να τη μοιραστούμε με χώρες που ακολουθούν άλλες μορφές δικαίου, και σίγουρα όχι με εκείνες τις χώρες που αντί να επηρεάζονται από τον Ιμμάνουελ Καντ, έχουν μορφές δικαίου οι οποίες στηρίζονται σε φιλοσοφίες πραγματιστικές. Όπως, λόγου χάρη, στον πρώιμο μεσαιωνικό φιλόσοφο Αυγουστίνο της Ιππώνος, ο οποίος κάποτε συμβούλευσε τους ανθρώπους να επιθυμούν να ζούν σεμνά και ταπεινά, αλλά προς Θεού, όχι ως ίσοι. Το βέβαιο είναι ότι δεν θα έβαζαν το πορτρέτο του Αυγουστίνου στην πινακοθήκη με τους πρωτοπόρους της «εύτακτης» κανονιστικής οικονομικής σκέψης. Ωστόσο, είναι και αυτός μέρος της σύγχρονης ευρωπαϊκής πραγματικότητας, στην οποία, με την Ευρωπαϊκή Ένωση και με το ευρώ, και εμείς ως Γερμανοί έχουμε ενσωματωθεί.
Η ΕΕ γίνεται όλο και πιο κούφια στο εσωτερικό της
Ακόμη και με τις καλύτερες προθέσεις, μια λύση με οριστική αντιμετώπιση της μόνιμης κρίσης θα είναι δύσκολο εγχείρημα, επειδή ο συντονισμός στις πολιτικές προυποθέτει κοινά συμφέροντα. Είναι πιο πιθανό ότι οι διάφορες κρίσεις θα συνεχίσουν το δρόμο τους και ότι θα μαζεύουμε πρόχειρα τις αρνητικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις των κρίσεων με τη «σφουγγαρίστρα» των μέτρων έκτακτης ανάγκης της οικονομικής πολιτικής.
Στην πορεία αυτών των εξελίξεων, εκτός από το τέλος του Σένγκεν και τη συρρίκνωση της ζώνης του ευρώ, μας απειλούν επίσης η όλο και μεγαλύτερη ανισοκατανομή των εισοδημάτων, η εξαθλίωση της μεσαίας τάξης και η συνακόλουθη πολιτική ριζοσπαστικοποίηση. Η δημοκρατία αυτή καθαυτή δεν βρίσκεται κατ' ανάγκη σε κίνδυνο· όμως είναι βέβαιο ότι απειλούνται οι συμφωνίες και οι θεσμοί που υπερβαίνουν τα εθνικά σύνορα. Το σημερινό, δεν είναι ένα καλό περιβάλλον για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και για τη διεθνή συνεργασία και συντονισμό. Η ΕΕ δεν πρόκειται να καταρρεύσει με θεαματικό τρόπο, αλλά θα υποσκάπτεται και θα «ξεφτίζει» στις περιφερειακές της ζώνες και θα γίνεται όλο και πιο κούφια εσωτερικά.
Δεν έχω ιδέα αν θα υπάρχουν εφημερίδες, περιοδικά, ειδήσεις ή αρθρογράφοι σε 15 χρόνια. Επιτρέψτε μου όμως μια τελική πρόβλεψη: η κρίση μαζί με όλες τις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της θα εξακολουθεί να υπάρχει και ο αντίκτυπός της θα διαρκεί.
  
 

   

  http://aftercrisisblog.blogspot.gr/2013/03/t-s-eliot-hollow-men.html 
Not with a bang but a whimper - T.S. Eliot, The Hollow Men (1925)
Όχι με έναν β ρ ό ν τ ο / μα μ' ένα λ υ γ μ ό  (Οι κούφιοι άνθρωποι, απόδ. Γ. Σεφέρη)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Jan-Werner Müller Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»