Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2019

Σε τί σειρά κατατάσσεται η Ελλάδα ως προς τον «Δείκτη Ευδαιμονίας»; ΟΗΕ - World Happiness Report 2019

Μόλις δημοσιεύτηκε η παγκόσμια έρευνα του έτους 2019 για το πόσο ευτυχισμένες αισθάνονται οι κοινωνίες του πλανήτη (World Happiness Report 2019, ολόκληρος σε pdf), η οποία κάθε χρόνο διεξάγεται από το Δίκτυο Βιώσιμης Εξέλιξης (Sustainable Development Solutions Network) του ΟΗΕ. Είναι αυτό που σ' άλλες εποχές, όταν μετρούσε το εύ ζήν, θα ονομαζόνταν στην ελληνική γλώσσα «Σύνθετος Δείκτης Ευδαιμονίας». Ή κάπως έτσι.
Αυτή τη φορά, πρώτη χώρα στην κατάταξη είναι η Φινλανδία, με τάση ανοδική, ακολουθούμενη από - ποιές άλλες; - λοιπές Σκανδιναβικές χώρες, μερικές άλλες βορειο- ή κεντροευρωπαικές, τον Καναδά, τη Νέα Ζηλανδία. 
Η Ελλάδα κατατάσσεται στην 82η θέση, στην ίδια πάνω-κάτω κατηγορία με την Τουρκία, τη Μαλαισία, το Χονγκ-Κονγκ, από τις ευρωπαϊκές τη Λευκορωσία, τη Βοσνία & Ερζεγοβίνη και - ποιά άλλη; - τη βορειοδυτική μας γείτονα που ονομάζεται πια Βόρεια Μακεδονία, την οποία τόσο υποτιμούμε, μολονότι ως κοινωνίες που αντιμετωπίζουν κρίση αξιών και μελλοντικών προσανατολισμών, από αρκετές απόψεις μοιάζουμε σαν δυό στάλες νερό.
Οι ΗΠΑ κατατάσσονται σε θέση όχι αξιοζήλευτη, άν γίνει σύγκριση με τα «λεφτά» και με τα εθνικά μεγαλεία. Και η τάση τους είναι σταθερά πτωτική: Από την 18η θέση έπεσαν στην 19η.
Ήδη στις ΗΠΑ σχολιάζουν με αυτοσαρκαστική κακεντρέχεια για το κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό τους σύστημα - ίσως και για τον τρόπο ζωής τους: «Άν θέλουμε ευτυχία στη ζωή μας, μήπως είναι καιρός  να μεταναστεύσουμε στη Σκανδιναβική Ευρώπη»;
Όχι αξιοζήλευτη και η κατάταξη μερικών άλλων χωρών με μεγάλα ΑΕΠ.
Όποια άποψη ή επιφυλάξεις και άν έχει κανείς για τις κοινωνιολογικές έρευνες που ποσοτικοποιούν και επεξεργάζονται με στατιστικές μεθόδους ως big data μεγέθη που δηλώνουν προσωπική (δηλαδή υποκειμενική) αντίληψη ενός μεγάλου πλήθους ανθρώπων, αδιαμφισβήτητο είναι ένα: Οι αριθμοί δεν λένε ψέμματα, εκτός άν είναι «πειραγμένοι». Θυμάται κανείς το ανόητο (ή μήπως κουτοπόνηρο;) σύνθημα «δεν έχουν σημασία οι αριθμοί, αλλά οι άνθρωποι»; Θυμάται κανείς τι λεγόταν περί «ισχυρής Ελλάδας» στην εποχή του γιαλαντζί εκσυγχρονισμού - με Πάγκαλους, Τσουκάτους και άλλους ισχυρούς Έλληνες και πανίσχυρους χαρακτήρες; Η οποία, βέβαια, αποδείχτηκε στην πράξη τόσο ισχυρή Ελλάδα, ώστε μέσα σε λίγα χρόνια, και αφού άλλοι, ακόμη πιο ισχυροί χαρακτήρες, την «επανίδρυσαν ως κράτος», βρέθηκε να παλεύει με τη Μαλαισία για λίγη ευτυχία.
Όμως το πιό σημαντικό εύρημα για μας τους Έλληνες κρύβεται στις λεπτομέρειες όπως ο διάολος: Στους ποσοτικοποιημένους
επιμέρους δείκτες «γενναιοδωρία», «ελευθερία του ατόμου να βιώσει τη ζωή όπως θα επέλεγε το ίδιο», «εικόνα που σχηματίζει ο πολίτης για την επικρατούσα διαφθορά», αλλά και «κοινωνική στήριξη», η Ελλάδα βυθίζεται σε άπατα βάθη. Εκεί που πέφτουν πολύ λίγες άλλες χώρες.
Οι θρυλούμενες κοινωνικές αρετές μας; Τα παραδοσιακά στηρίγματά μας; Η οικογένεια, εκτός από αναγκαστικό καταφύγιο, τώρα γίνεται ταυτόχρονα και παγίδα για τους νεότερους. Τους συντοπίτες τους θυμούνται πια οι κυνηγοί πελατών μόνον στα πανηγύρια και στις εκλογές. Η αλληλεγγύη, που πάντα ήταν και άλλοθι για πράγματα αναξιοπρεπή, έγινε ακόμη πιο πολύ παρεοκρατία συν κακοψυχία και μίσος για τον πιο αδύναμο, με οδηγό το «ο θάνατός σου η ζωή μου» και «καθένας είναι άξιος της μοίρας του». Το λεγόμενο κράτος πρόνοιας, στην Ελλάδα ήταν πάντα διεστραμμένο· αλλά γι' αυτό το τελευταίο, το ερώτημα για ποιούς και για τί είναι πλέον αυτονόητο, από τη στιγμή που εκτός από πολλά άλλα αναξιοπρεπή πράγματα, κατέληξε να αναδιανέμει ανάστροφα, μέσω των δικαστηρίων, να παίρνει από τους έχοντες ανάγκη και να δίνει στους μή έχοντες ανάγκη. Τελικά, το ερώτημα είναι αναπόφευκτο: Τί είναι και τί ήταν οι λεγόμενες αρετές της κοινωνικής συνοχής των Ελλήνων;
«A history only of departed things
Or a mere fiction of what never was?»
«Νὰ εἶναι µόνο ἱστορία αὐτῶν ποὺ πέρασαν
Εἴτε ἁπλὸς µύθος, πράγµατα ποὺ δὲν ἔγιναν ποτέ;»
(Ο William Wordsworth στο μεγάλο ποίημα «The Excursion», Πρόλογος στην έκδοση του 1814, στίχοι 47-54 που πρόχειρα αποδίδονται εδώ, αναρωτιόταν βέβαια αντίστροφα: με αισιόδοξη πίστη σε αρετές, όχι με θλίψη για ξεπεσμούς)
Ευτυχώς μας σώζει κάπως ο δείκτης «προσδόκιμο υγιούς ζωής».
Μικρή και εύθραυστη παρηγοριά. Πόσο θα αντέξουν άραγε οι δύστυχες οι ευεργετικές για την υγεία πλευρές του κλίματος που επικρατεί στα δικά μας γεωγραφικά πλάτη και μήκη; Πόσο θα επανεκτιμήσουν άραγε οι επόμενες γενεές τη λεγόμενη μεσογειακή διατροφή και τον υπαίθριο τρόπο ζωής και κίνησης των γενεών που έχουν ήδη φύγει; Αυτά που εμείς, οι ώριμοι και «επιτυχώς γηράσκοντες», ήδη εγκαταλείψαμε...
Γ. Ρ. 
 Ολόκληρη η έρευνα World Happiness Report 2019

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» «Μακεδονικό» 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αριστοτέλης Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ηγεμονία ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Καταναλωτισμός Κεντρική Ευρώπη Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κράτος Πρόνοιας Κώστας Καραμανλής Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σημίτης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τραμπ Τροβαδούροι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno Albrecht von Lucke André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Chomsky Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Elmar Altvater Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Michel Foucault Miroslav Krleža Mudde Otto Bauer PRAXIS International Ruskin Sandel Michael Strauss Leo Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Tolkien Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» ή μάλλον κάνει φιλοσοφική κοινωνιολογία και κοινωνιολογική φιλοσοφία- τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι