Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Δεν έχει και πολλή σημασία, αλλά είμαι φανατικά υπέρ της Ευρώπης και του Ευρώ

του Wolfgang Münchau

© The Financial Times Ltd, 19 Μαίου 2013
Είναι καλύτερα να προωθούμε την υπόθεση της Ευρωπαικής Ένωσης με βάση την γεωπολιτική, παρά με βάση την οικονομική αποτελεσματικότητα.
"Aντιοικονομική" εξομολόγηση εκ βαθέων, του γνωστού οικονομικού συντάκτη των FT.

             
Το συμπέρασμα του άρθρου μου την περασμένη εβδομάδα (Lawson is right about the UK and Europe), ήταν το εξής: ¨Οποιους λόγους και να επικαλούμαστε για την ένταξη της Βρετανίας στην ΕΕ, αυτοί δεν μπορεί να είναι οικονομικοί. Μήπως λοιπόν, έχω αλλάξει τελευταία τις πεποιθήσεις μου και έγινα νεοφώτιστος ευρωσκεπτικιστής; Μακριά από τέτοια. Εξακολουθώ να είμαι αμετανόητα φανατικός υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εκεί που διαφέρω από πολλούς φιλοευρωπαίους του Ηνωμένου Βασιλείου, είναι ότι απλά δεν χρειάζομαι κανένα οικονομικό επιχείρημα για να καταλήξω σ' αυτή την άποψη, ούτε και  οποιοδήποτε άλλο ορθολογικό επιχείρημα για το θέμα. Για ότι αφορά το ζήτημα αυτό, είμαι σαν ένα εξάχρονο παιδί.  Θέλω την Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι την θέλω. Ίσως είναι ένα πολιτισμικό πράγμα, ίσως το αποτέλεσμα του γεγονότος ότι έμαθα ως πρώτη ξένη γλώσσα μου τα Λατινικά, ίσως ευθύνονται μερικά ταξίδια στο εξωτερικό στα νιάτα μου ή μια γνωριμία ξεχασμένη εδώ και καιρό. Δεν έχω ιδέα. Αυτό που με έκανε Ευρωπαϊστή πριν μερικές δεκαετίες, δεν ήταν η γεμάτη χαρά προσδοκία των κερδών στην παραγωγικότητα, εξαιτίας της  ενιαίας αγοράς.
 

Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο γιατί είμαστε αυτό που είμαστε, και στο πώς εξορθολογίζουμε την θέση μας αργότερα. Στη δεκαετία του 1980 οι Ευρωπαϊστές μπορούσαν ακόμη να αποστομώσουν έναν μέσο Ευρωσκεπτικιστή με το ανίκητο επιχείρημα ότι η ΕΕ έχει φέρει την ειρήνη. Ποιος θα μπορούσε να είναι κατά της ειρήνης; Όταν ήλθε ο καιρός που αυτό έπαψε πιά να θεωρείται αρκετά ραφιναρισμένο, τα επιχειρήματα υπέρ της ΕΕ γινόταν όλο και περισσότερο οικονομικής φύσεως.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, οι Ευρωπαϊστές θα βγάλουν στο φώς ένα ερευνητικό ντοκουμέντο που φαινόταν πολύ σημαντικό, και έδειχνε πέραν πάσης εύλογης αμφιβολίας ότι η ενιαία αγορά θα επιφέρει μια αύξηση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος σε ποσοστό 2 %. Ποιος θα μπορούσε να είναι αντίθετος με το να γίνει πιό πλούσιος; Φυσικά, αυτό ήταν παραμύθι, αλλά πειστικό για ένα διάστημα. Όταν ξεκίνησε η συζήτηση για το ευρώ, συνέβη πάλι το ίδιο. Η εισαγωγή του ευρώ ήταν αδύνατο να δικαιολογηθεί με την οικονομία και μόνον. Αλλά αυτό δεν εμπόδισε μερικούς από τους συνηγόρους του να το υπερασπίζονται με αυτούς τους όρους. Η ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι γεμάτη από οικονομικά λάθη. Θυμάστε τον μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών;
Όταν η συμμετοχή στην ΕΕ περιορίζεται στην οικονομία και μόνον, πάντα καταλήγεις εκεί που βρίσκεται σήμερα το Ηνωμένο Βασίλειο. Αν διαμορφώνετε την άποψή σας σχετικά με την ΕΕ με βάση μιαν ανάλυση εισροών - εκροών, μπορείτε κάλλιστα να καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν οφέλη. Αυτό συμβαίνει προπάντων, αν είστε από μια μεγάλη χώρα με σχετικά μικρή μεταποιητική - βιομηχανική βάση, χώρα που συνεισφέρει στον προϋπολογισμό της ΕΕ και δεν ανήκει στην Ευρωζώνη. Δεν είναι τυχαίο ότι έχουμε αυτή τη συζήτηση στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, και όχι στο Βέλγιο. 
Οι Ευρωπαϊστές πληρώνουν το τίμημα για την αποτυχία τους να φέρουν στο φώς τα μη ορθολογικά επιχειρήματα υπέρ της συμμετοχής στην Ένωση. Εάν βασισθείς μόνο στον ορθολογισμό, μπορεί να διαπιστώσεις ότι οι άνθρωποι θεωρούν λογικό να εισέλθουν σε μια συμμαχία όταν τα οφέλη είναι σαφή και στη συνέχεια να την εγκαταλείψουν, όταν δεν είναι. Χωρίς συναισθηματική συνδετική ουσία, είναι πολύ δύσκολο να υπερασπισθεί κάποιος την ΕΕ ως ένα θεσμικό πλαίσιο σχεδιασμένο να διαρκέσει για πάντα.
Γιατί οι Ευρωπαϊστές επέτρεψαν στους εαυτούς τους να στριμωχθούν σ' αυτή την ψευδο-ορθολογική παγίδα; Πιστεύουν πραγματικά ότι η ενιαία αγορά έχει αποφέρει αυτά τα οφέλη; Ή ότι είναι κάτι θαυμάσιο, να είναι το City του Λονδίνου το χρηματοπιστωτικό κέντρο κάποιου άλλου; Ή ότι θα μπορούσε κανείς να διαμορφώσει το σύνολο της Ευρώπης μέσα στο καλούπι της Θατσερικής ή της Μπλερικής Βρετανίας;  
Ίσως οι Ευρωπαϊστές έβγαλαν το συμπέρασμα πριν από πολύ καιρό, ότι ο καλύτερος τρόπος για να νικήσουν τους Ευρωσκεπτικιστές στη μάχη των επιχειρημάτων, ήταν να φαίνονται πραγματιστές. Έτσι απέφυγαν τη συζήτηση για την Ευρωπαϊκή ενοποίηση, για την κοινή ιθαγένεια, για όλα τα τελετουργικά πράγματα που μπορεί κανείς να βρει στα προοίμια των Ευρωπαϊκών Συνθηκών. Αλλά αυτά τα προοίμια έχουν σημασία όχι με την νομική έννοια, αλλά επειδή εκφράζουν ένα συναίσθημα και δίνουν κατεύθυνση. Εάν δεν μοιράζεσαι το συναίσθημα, είναι πολύ πιο πιθανό να συμφωνήσεις σ' ένα διαζύγιο, όταν το κοινό πεπρωμένο δεν φαίνεται πιά να εξυπηρετεί.   
Να γιατί πρέπει να είμαι προσεκτικός και να μην κάνω το άλμα σε λανθασμένα συμπεράσματα, εξαιτίας της δημοσκόπησης της Pew Research την περασμένη εβδομάδα, η οποία έδειξε ότι το ποσοστό αποδοχής της ΕΕ είναι στη Γαλλία ακόμη χαμηλότερο από όσο  είναι στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μη σκεφθείτε ούτε για ένα δευτερόλεπτο ότι οι Γάλλοι είναι και αυτοί έτοιμοι να εγκαταλείψουν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο ευρωσκεπτικισμός είναι σαφώς σε άνοδο ακόμη και στην Γαλλία, αλλά η υποστήριξη προς την ΕΕ και τα θεσμικά της όργανα τρέχει σε πολύ βαθύτερα συναισθηματικά βάθη. Η Γαλλία ήταν ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με το ευρώ και τα ταξίδια χωρίς διαβατήριο, η ΕΕ έχει γίνει μέρος της καθημερινής ζωής.
Υπάρχει σαφής και άμεσος κίνδυνος ότι οι Ευρωπαίοι μπορούν να στραφούν μακριά από την Ευρώπη, αν η κατά συρροήν κακοδιαχείριση της κρίσης στην Ευρωζώνη συνεχισθεί. Αλλά το συναίσθημα για την Ευρώπη στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ηπειρωτική Ευρώπη είναι δύο χωριστοί κόσμοι.
Αν κάποιος χρειάζεται ένα λογικό επιχείρημα υπέρ της συμμετοχής στην ΕΕ, το καλύτερο είναι μάλλον να επιμένει στην πολιτική, όχι στην οικονομία. Τα κράτη - μέλη της ΕΕ συμμερίζονται κοινές αξίες και κοινά συμφέροντα, που αξίζει να αντιπροσωπεύονται και να εφαρμόζονται σε παγκόσμια κλίμακα. Επομένως, το καλύτερο λογικό επιχείρημα είναι η ιδέα της ΕΕ ως μιας υπερδύναμης - σε αντίθεση με ένα υπερκράτος.
Σαφώς υπάρχουν παν-Ευρωπαϊκά συμφέροντα που διακυβεύονται σ' έναν κόσμο με πολλές αναδυόμενες βιομηχανικές δυνάμεις. Η ΕΕ θα ήταν πολύ πιο σταθερός και ισχυρός εταίρος για τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, σε σύγκριση με μια στρατιά μεσαίου μεγέθους κρατών - μελών. Αν θέλετε να κάνετε μια ορθολογική υπόθεση για την ΕΕ, είναι καλύτερα να την κάνετε στη βάση της πολιτικής εξουσίας και όχι της οικονομικής αποτελεσματικότητας.
Αλλά για να λειτουργήσει ακόμη και ένα τέτοιο επιχείρημα, θα πρέπει να υπάρχει κάποια ιδέα της «Ευρωπαϊκότητας», ως μέρος της ιδιότητας του πολίτη. Δυσκολεύομαι να σκεφτώ, πώς εκείνοι που στο παρελθόν έχουν αποφύγει αυτό ακριβώς το είδος επιχειρηματολογίας, εντελώς ξαφνικά θα είναι σε θέση να συγκροτήσουν και παρουσιάσουν μιάν επιχειρηματολογία συνεπή από συναισθηματική και λογική άποψη, καθώς προχωρούμε προς ένα όλο και πιο βέβαιο δημοψήφισμα.

Αναδημοσιεύσεις του άρθρου στα Ελληνικά: 
Γιατί είμαι φανατικός φιλοευρωπαϊστής  (euro2day)  
W. Münchau: Γιατί είμαι φανατικός φιλοευρωπαϊστής  (Προτάσεις για έξοδο από την ''κρίση'') 
W. Münchau: Γιατί είμαι φανατικός φιλοευρωπαϊστής (Palo)



'Αλλα πρόσφατα άρθρα:
Η ΕΕ θα μετανιώσει για τον τερματισμό της Τραπεζικής Ένωσης (Euro2day και Feltor's Blog)


Παλιότερα του Wolfgang Münchau σ' αυτή την ιστοσελίδα: 
Η λιτότητα είναι το εμπόδιο στις μεταρρυθμίσεις 
Η τραγωδία της Ιταλίας, η φάρσα της Ιταλίας




O Wolfgang Münchau είναι οικονομικός συντάκτης στους Financial Times και στον Spiegel  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»