Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Ευρωπαϊκές εκλογές 2014: Όποιος θέλει να παραμείνει εθνικά κυρίαρχος, πρέπει να γίνει ευρωπαϊστής

του Γιάκομπ Άουγκστάϊν
    
© Der Spiegel (30.5.2014) -  Jakob Augstein: EU-Wahl: Angela Nazionale 
 
Η εκλογική επιτυχία των ακροδεξιών λαϊκιστών είναι μια προειδοποίηση: Αν οι Γερμανοί σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους, οι άλλοι κάνουν το ίδιο ακόμη περισσότερο. Στο θέμα αυτό η Άνγκελα Μέρκελ είναι ότι και η Μαρίν Λε Πεν. Και οι δύο δεν καταλαβαίνουν ένα πράγμα: Όποιος θέλει να παραμείνει εθνικά κυρίαρχος, πρέπει να γίνει ευρωπαϊστής.
   
Περιφρόνηση; Αυτό αισθάνεται κατά βάθος η καγκελάριος μας για τους ανθρώπους; Η περιφρόνηση είναι το αντίθετο του σεβασμού. Και έχει πια αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει πολιτικός που δείχνει λιγότερο σεβασμό στους ψηφοφόρους της Ευρώπης από την Άνγκελα Μέρκελ. Υπήρχαν υποψήφιοι που ήθελαν να γίνουν Πρόεδροι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Έγιναν εκλογές. Ήρθε πρώτος ο υποψήφιος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), του κόμματος της Μέρκελ. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιβεβαίωσε την υποστήριξη προς το πρόσωπο του νικητή. Αλλά η Μέρκελ είπε: Περιμένετε!
Το περίφημο «δημοκρατικό έλλειμμα», για το οποίο όλοι στην Ευρώπη διαμαρτύρονται, έχει πια πρόσωπο και όνομα.
Αμέσως μετά τις εκλογές, η Μέρκελ είχε δηλώσει: «Ο Ζαν - Κλωντ Γιουνκέρ είναι ο κορυφαίος υποψήφιος μας για τη θέση του Προέδρου της Επιτροπής και τώρα θα συζητήσουμε στο Συμβούλιο πως θα προχωρήσουμε σε διαβουλεύσεις με το ευρωκοινοβούλιο για το θέμα αυτό...». Λίγες ώρες αργότερα είπε: «Το ΕΛΚ τον πρότεινε. Το πρόγραμμα μπορεί να το εφαρμόσει αυτός ως πρόεδρος, αλλά και πολλοί άλλοι...». 
Η Μέρκελ και άλλοι ηγέτες δεν θέλουν να μοιραστούν την εξουσία τους με το λαό. Ο εθνικισμός είναι το πρόβλημα. Η δημοκρατία είναι η λύση. Τώρα, επί τέλους, πρέπει να ενισχυθούν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Εάν στη διαμάχη για την εκλογή του Προέδρου της Επιτροπής επικρατήσει το Ευρωκοινοβούλιο, θα γίνει η στροφή. Οι ηγέτες των κρατών δεν θα μπορούν να την ακυρώσουν. 
Αυτές οι ευρωεκλογές ήταν ιστορικής σημασίας: παρακολουθούμε την γέννηση ενός νέου πολιτικού υποκειμένου. Είδαμε ένα ευρωπαϊκό εκλογικό σώμα να ψηφίζει έναν κοινό υποψήφιο και αυτό είναι ένα ξεκίνημα αληθινής δημοκρατίας. Ο προεκλογικός αγώνας μεταξύ Γιουνκέρ και Σούλτς ήταν άτονος. Αλλά είναι μια αρχή. Την περιφρονούν και την παρερμηνεύουν οι ευρωσκεπτικιστές, όπως είναι η Μαρίν Λε Πεν και ο Ντέιβιντ Κάμερον, αλλά και οι ευρω-αδιάφοροι, όπως είναι η Άνγκελα Μέρκελ.
Η αποτυχία της καγκελαρίου 
Όποιος μένει ασφυκτικά προσκολλημένος στο εθνικό κράτος - είτε με τον αστικό μετριοπαθή τρόπο, είτε ριζοσπαστικά και γεμάτος μίσος - γίνεται μια μόνιμη και μακροπρόθεσμη απειλή για την Ευρώπη, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά. Τη μεγάλη ευρωπαϊκή κρίση δεν την δημιούργησαν οι Τσιγγάνοι, στους οποίους έχει κηρύξει τον πόλεμο η Λε Πεν. Επίσης, δεν την δημιούργησαν οι ξένοι μετανάστες που λαμβάνουν στη Γερμανία το οικονομικό βοήθημα Hartz IV και που δεν θέλει πλέον να τους έχει στη χώρα μας η Άνγκελα Μέρκελ. Την κρίση την δημιούργησαν οι τράπεζες. Όμως, τόσο La France Profonde (η Βαθειά Γαλλία) της Λε Πεν όσο και το γερμανικό οικονομικό θαύμα της Μέρκελ, είναι εξίσου ανίσχυρα απέναντι στις τράπεζες. Το ίδιο ανίσχυρα είναι και για τα ουκρανικά γεγονότα και τη συνοριακή διαφωνία με τη Ρωσία, ή για τη σύγκρουση με την μυστική υπηρεσία NSA των ΗΠΑ και τις παρακολουθήσεις της, ή για τη διαμάχη με την Google, ή για τις διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με το παγκόσμιο εμπόριο.
Αμέσως μετά την έναρξη της κρίσης το 2008, η Ευρώπη θα έπρεπε να είχε βρει το δρόμο προς τα εμπρός: κοινή δημοσιονομική πολιτική, συντονισμένη φορολογική πολιτική, ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Επιτροπής. Ο εθνικισμός του ευρώ της Μέρκελ στάθηκε εμπόδιο σ' αυτά. Στις χώρες του Νότου, καταστρέφει το μέλλον μιας ολόκληρης γενιάς. Η ισχυρογνωμοσύνη της Μέρκελ μετέτρεψε σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας τους Έλληνες, τους Ιταλούς, τους Ισπανούς, τους Πορτογάλους και πλήγωσε την περηφάνεια των Γάλλων.
Εδώ βρίσκεται η μεγάλη, ιστορική αποτυχία αυτής της καγκελαρίου. Την ώρα της κρίσης, δεν θέλησε να πάρει τον ευρωπαικό δρόμο, όπως είχαν κάνει ο Κόνραντ Αντενάουερ (Συνθήκη της Ρώμης), ο Χέλμουτ Σμίτ (Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα) και ο Χέλμουτ Κόλ (Συνθήκη του Μάαστριχτ), αλλά προτίμησε τον στενά εθνικό δρόμο.
Ο Γάλλος ιστορικός Εμμανουέλ Τόντ (Emmanuel Todd) είπε: «Ασυναίσθητα - χωρίς δραματικό τρόπο, χωρίς απειλές και σκοτωμούς - οι Γερμανοί είναι έτοιμοι να παίξουν πάλι το ρόλο του καταστροφέα για τους άλλους Ευρωπαίους - και αύριο για τον εαυτό τους».
Η Μέρκελ είναι το μέλλον ;
Εξαιτίας του γερμανοκεντρισμού της Μέρκελ, όχι μόνο η λοιπή Ευρώπη, αλλά και η ίδια η Γερμανία θα υποστούν ζημίες μακροπρόθεσμα. Αν το ευρώ διαλυθεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση καταρρεύσει, η Γερμανία δεν θα μείνει αλώβητη. Σ΄ αυτό έγκειται η μυωπία της καγκελαρίου και η ανειλικρίνεια του φρόνιμου κυρίου Μπέρντ Λούκε του νέου δεξιού ευρωσκεπτικιστικού κόμματος των Εναλλακτικών στη Γερμανία. Η πολιτική της Μέρκελ έκανε ισχυρούς τους αντιπάλους της Ευρώπης. Αν συνεχίσει έτσι, η καγκελάριος θα χάσει τους συνομιλητές της και ξαφνικά θα έχει απέναντί της μόνον αντιπάλους.
Η Μέρκελ και οι σύμβουλοί της παραγνωρίζουν ότι στην πολιτική για την Ευρώπη, το συμφέρον και η υπευθυνότητα είναι για τη Γερμανία αλληλένδετα και αυτό δεν υπάρχει τρόπος να το αποφύγουν. Η κυρία αυτή, που τόσο της αρέσει να λέει ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση πέρα από τη δική της πολιτική, προσπαθεί να βρει ένα περιθώριο ελιγμών μέσα στην κρίση, το οποίο δεν υπάρχει στην πραγματικότητα .
Ναι, ο ρόλος της Μέρκελ είναι δύσκολος. Πρέπει ταυτόχρονα να κάνει πολιτική για τους ψηφοφόρους στη Γερμανία και για τους ψηφοφόρους στη Γαλλία. Και πράγματι, τα γαλλικά και τα γερμανικά βραχυπρόθεσμα συμφέροντα δεν ταυτίζονται. Ταυτίζονται όμως τα μακροπρόθεσμα. Αλλά οι προεκλογικές εκστρατείες γίνονται με βραχυπρόθεσμη οπτική. Καθήκον της πολιτικής είναι να εξηγήσει στους ψηφοφόρους τη διαφορά μεταξύ του μακροπρόθεσμου και του βραχυπρόθεσμου συμφέροντος. Και μην φοβάται εκείνους που εκμεταλλεύονται το κενό ιδιοτελώς.
Ο πειρασμός είναι μεγάλος. Απ' ό,τι μπορεί κανείς να δει, μόνον ένας πολιτικός στην Ευρώπη αντιστάθηκε στον πειρασμό: ο Ιταλός Ματέο Ρέντσι. Είπε ότι το όνειρό του είναι οι «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης». Αυτό δεν του έκανε κακό στις κάλπες. Κανείς δεν θα σκεφτόταν να εμπιστευθεί στην Άνγκελα Μέρκελ την πραγματοποίηση ενός τέτοιου ονείρου - αλλά ούτε και  οποιουδήποτε άλλου ονείρου.
 
O Jakob Augstein αρθρογραφεί στο περιοδικό "Spiegel" και στις Γερμανικές εφημερίδες "Süddeutsche Zeitung" και "Zeit". Εκδίδει την εβδομαδιαία εφημερίδα "Der Freitag" ("Παρασκευή"). 



Ο Γιάκομπ Άουγκστάϊν στην ιστοσελίδα Μετά την κρίση
   

Επιλογή πρόσφατης αρθρογραφίας του J. Augstein: Η στήλη  Im Zweifel links  ("Σε περίπτωση αμφιβολίας, αριστερά" - Der Spiegel - σε Γερμανική γλώσσα 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»