Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015

«Επικοινωνιακή διαχείριση» - το αρχικό ξεκίνημα και 3 μήνες μετά: Στο ίδιο έργο θεατές;

Πέντε ημέρες μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, με φρέσκια τη νέα κυβέρνηση δικομματικής συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, το σημείωμα «Επικοινωνιακή διαχείριση»: Στο ίδιο έργο θεατές; επιχειρούσε να αξιολογήσει συνοπτικά, εν θερμώ και «εν κινήσει», το νέο που φαινόταν να έρχεται στην ελληνική διακυβέρνηση. Παρά τις φωτεινές προϋποθέσεις που πρόσφερε η ευρεία λαϊκή υποστήριξη, η (προσωρινή και σχηματική) αξιολόγηση της διαφαινόμενης πολιτικής ήταν ήδη μουντή: Πολλή «επικοινωνιακή διαχείριση» προς τα «μέσα» με ελάχιστη ουσία ριζοσπαστισμού και ορθολογισμού, κακή εκτίμηση της πολιτικής δυναμικής των εταίρων «έξω» και μια παράδοξη συνέχεια με τις κοινωνικές προτεραιότητες και με την αντιμεταρρυθμιστική ουσία του προκατόχου σχήματος ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, παρά τη ριζικά διαφορετική ρητορική. Τρείς μήνες μετά, αναδημοσιεύουμε αυτούσιο εκείνο το εν θερμώ σημείωμα για την εξ αρχής «δημιουργική ασάφεια» και την ελάχιστη προγραμματική συνοχή στο κυβερνητικό σχήμα. Ζητούμενος και πολύτιμος είναι ο έλεγχος που ασκεί η ίδια η πραγματικότητα στις πολιτικές και στην αξιολόγησή τους.
    
«Επικοινωνιακή διαχείριση»: Στο ίδιο έργο θεατές;  (30.1.2015)
  
Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάστηκε με την συγκριτικά σωστότερη γενική κατεύθυνση πολιτικής για την κρίση, που συνοψίζεται στο δίπτυχο «η κρίση δεν είναι μόνον ελληνική, είναι της ευρωζώνης» και «η σημερινή πολιτική της ΕΕ για την αντιμετώπιση της κρίσης ήταν από την αρχή λανθασμένη και σήμερα έχει αποδειχθεί καταφανώς αποτυχημένη». Ωστόσο η συγκεκριμένη πολιτική γραμμή για τις προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης και για το δέον γενέσθαι, ήταν απο καιρό εσφαλμένη και σε λάθος κατεύθυνση.
Το «παράθυρο του χρόνου» για να διορθωθεί μια κυβερνητική γραμμή χωρίς προοπτικές επιτυχίας υπάρχει ακόμη, όμως σιγά-σιγά θα αρχίσει να κλείνει. 
Αρχίζει να φαίνεται ότι το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι άν θα υποχωρήσουν πρώτες οι Βρυξέλλες ή Αθήνα στη διαπραγμάτευση που μέλλει να γίνει, αλλά μήπως η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αρχίσει να εξαντλεί από την αρχή τα πυρομαχικά της σε χειρισμούς «επικοινωνιακής διαχείρισης», όπως ακριβώς, με ίδιο «στύλ και με άλλες πολιτικές», έκανε η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και παλαιότερα η μονοκομματική ΠΑΣΟΚική κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, με τα γνωστά αποτελέσματα. 
Βλέποντας τους επικοινωνιακούς (έως θεατρικούς) χειρισμούς που συνέβησαν στη συνάντηση του υπουργού Οικονομικών με τον επικεφαλής του Eurogroup, για ένα θέμα που δεν είναι καθόλου επικοινωνιακό και δεν είναι ορθολογικό να αντιμετωπίζεται έτσι, αισθάνεται κανείς «στο ίδιο έργο θεατής», για τρίτη φορά, όπως το 2009-2010, όταν έβγαιναν (άσφαιρα) πιστόλια στα τραπέζια, ή όπως το 2011, με τις ταχυδακτυλουργικές - αλχημικές προσπάθειες στο Ζάππειο για επίλυση του προβλήματος των ελλειμμάτων και του χρέους. Η πολιτική δεν είναι παράσταση οπερέττας. Την τρίτη φορά δεν πεθαίνεις, όμως η επανάληψη αρχίζει να παίρνει Νιτσεϊκά χαρακτηριστικά και να μοιάζει με την αιώνια ανακύκληση του ίδιου.
Αναμένοντας προγραμματικές δηλώσεις και προγραμματική συμφωνία (υπάρχει;) της δικομματικής κυβέρνησης συνεργασίας, με δεδομένη την πρόσφατη εντολή των πολιτών, τίθεται το ερώτημα ποιές από αυτές τις κυβερνητικές κινήσεις, προ ψήφου εμπιστοσύνης, διαθέτουν την απαιτούμενη πολιτική νομιμοποίηση από τις πρόσφατες εκλογές.
***
Οι εκλογές αποκαλυψαν από πού περνούν οι διαφορετικές διαχωριστικές γραμμές γνώμης που αλληλοτέμνονται. Είναι διαχωριστικές γραμμές πολύ διαφορετικού είδους: «Μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί», «δεξιά - αριστερά», «εθνικιστές (ή άν θέλετε αντιευρωπαϊστές ή σκληροί ευρωσκεπτικιστές) - ευρωπαϊστές».
Με βάση το αποτέλεσμα των εκλογών και εντελώς σχηματικά, η πρώτη διαχωριστική γραμμή αθροίζει 36,5+6+5,5+4,5=52,5 % έναντι 28+6+4,5+2,5 = 41 % με 6 % στους αναμιγμένους ή απροσδιόριστους «λοιπούς».
Η δεύτερη διαχωριστική γραμμή αθροίζει: Δεξιά 28+6+4,5 = 38,5 %, Κέντρο 6+4,5+2,5 = 13 %, Αριστερά 36,5+5,5+0,5+0,5 = 43 %, ανάμεικτους ή απροσδιόριστους «λοιπούς» 5 %
Η τρίτη διαχωριστική γραμμή σε όλες τις δημοσκοπήσεις δίνει 30 έναντι 70 % (αυτή είναι πιο ευνοική αναλογία για τους αντιευρωπαϊστές).
Μια «τεχνική» πολιτική ερμηνεία των αριθμών αυτών - που όπως όλες οι πολιτικές ερμηνείες προθέσεων είναι αμφισβητήσιμη, ωστόσο είναι σχετικά η πιο «αντικειμενική» - λέει το εξής: Στην ελληνική κοινωνία υπερέχει σήμερα ελαφρά η Αριστερά έναντι της Δεξιάς, κάπως σαφέστερα υπερέχουν οι «αντιμνημονιακοί» έναντι των «μνημονιακών» και πολύ σαφώς, συντριπτικά, υπερέχουν οι ευρωπαϊστές των αντιευρωπαϊστών.
Αυτές οι διαφόρων κατευθύνσεων δυνάμεις έχουν μια «συνισταμένη»: Η «συνισταμένη» αυτή είναι ορθολογικά και με κάποια μετριοπάθεια αριστερίζουσα, με προσεκτικό τρόπο δεν θέλει πράγματα που επέβαλε το μνημόνιο, όμως προπαντός, σαφώς, σαφέστερα όλων των ανωτέρω, είναι φιλοευρωπαϊκή. Συνοπτικά, πρόκειται για κοινωνία με κέντρο βάρους έναν αριστερό ευρωπαϊσμό, που ζητά μιαν άλλη πολιτική για την Ευρώπη και για την δική μας κοινωνία, διαφορετική από αυτήν που ασκείται σήμερα.
Μια κυβέρνηση που βγήκε από τις εκλογές αυτές όπως και να τη χαρακτηρίσουμε, «αριστερή», «δεξιά», «μικτή», «πολύχρωμη», κυβέρνηση συνεργασίας «φυσικής» ή «παρά φύσιν», άν φιλοδοξήσει να ακολουθήσει έναν άλλο δρόμο απο αυτόν, θα έλθει σε σύγκρουση με το κέντρο βάρους της κοινωνίας και αργά ή γρήγορα, με τον ένα ή άλλο τρόπο, θα απωλέσει τη νωπή νομιμοποίησή της. Θα πυροβολήσει τα πόδια της.

***
Ένα γενικό συμπέρασμα – πρόβλεψη για το πιθανό αποτέλεσμα των χειρισμών που έγιναν από βασικούς Έλληνες υπουργούς την πρώτη εβδομάδα:
Οι κυβερνήσεις των άλλων χωρών-μελών της ζώνης του ευρώ, ανεξαρτήτως πολιτικής απόχρωσης, θα συσπειρωθούν γύρω από τη (λανθασμένη) γραμμή των Βρυξελλών, για λόγους αυτοπροστασίας. Ή πιο σχηματικά, θα συσπειρωθούν γύρω απο τη γερμανική γραμμή (ως γραμμή της ισχυρότερης χώρας, αυτής που μπορεί να τις «προστατεύσει» από ανεξέλεγκτες καταστάσεις).
Δυστυχώς αυτό θα κάνουν και οι χώρες του Νότου. Το βλέπουμε ήδη. Να υπενθυμίσουμε σε όσους υποστηρίζουν «κούρεμα» του κεφαλαίου του διακρατικού δανεισμού, ότι η χώρα που μέσω τους Μηχανισμού ΕSM έχει δανείσει διακρατικά στην Ελλάδα το σημαντικότερο χρηματικό ποσό, ως ποσοστό του ΑΕΠ της, είναι η …Πορτογαλία και ακολουθούν η  Κύπρος, η Σλοβενία, η Μάλτα και η Ισπανία. Από αυτές, η μόνη σχετικά πλούσια (ως προς το μέγεθος του κατά κεφαλήν ΑΕΠ) και πιο κοντά στον ευρωπαϊκό πυρήνα, είναι η μικρή Σλοβενία.
Ως προς τη δημιουργία ευνοικών συσχετισμών ψήφων για την Ελλάδα στο Eurogroup και στο Directorium της ΕΚΤ, οι πρώτοι χειρισμοί της νέας κυβέρνησης δεν βαθμολογούνται με καθόλου καλό βαθμό.
Γ. Ρ. 
Πόσο συνεισφέρει κάθε χώρα της Ε/Ζ για τον ελληνικό διακρατικό δανεισμό;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Jan-Werner Müller Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»