Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Ντάνι Ρόντρικ: Παγκοσμιοποίηση και οικονομολόγοι - Μυστικά και ψέματα και πυρομαχικά για τους βαρβάρους

© Project Syndicate - Dani Rodrik: Straight Talk on Trade, 15.11.2016
 
Βαρύνονται και οι οικονομολόγοι με μέρος της ευθύνης για τη συγκλονιστική νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ; Ακόμη και άν δεν μπορούσαν να τον σταματήσουν, οι οικονομολόγοι θα ασκούσαν μεγαλύτερη επίδραση στη δημόσια συζήτηση άν έμεναν πιο πιστοί στα διδάγματα της επιστήμης τους, αντί να γίνονται και αυτοί μαζορέτες της παγκοσμιοποίησης. 
Πριν από δυό σχεδόν δεκαετίες, όταν ήταν έτοιμο να εκτυπωθεί το βιβλίο μου Has Globalization Gone Too Far?, πλησίασα έναν πολύ γνωστό οικονομολόγο για να του ζητήσω αν ήθελε να γράψει κάτι υποστηρικτικό για το βιβλίο στο οπισθόφυλλό του. Στο βιβλίο εκείνο ισχυριζόμουν το εξής: ελλείψει μιας πιο συντονισμένης δράσης από κυβερνήσεις και κράτη, η υπερβολική παγκοσμιοποίηση θα εμβαθύνει τις κοινωνικές ανισότητες, θα επιδεινώσει τα προβλήματα κατανομής του πλούτου και θα υπονομεύσει τις κοινωνικές δυνατότητες εντός των χωρών. Τα επιχειρήματα αυτά του τότε, έχουν γίνει κοινά αποδεκτή σοφία τώρα.
Ο γνωστός οικονομολόγος είχε αντιρρήσεις. Είπε ότι δεν είχε πραγματικές διαφωνίες με όλη την ανάλυσή μου, ανησυχούσε όμως ότι το βιβλίο μου θα προμηθεύσει «πυρομαχικά στους βαρβάρους». Οι οπαδοί του οικονομικού προστατευτισμού θα χρησιμοποιήσουν τα επιχειρήματα του βιβλίου, τα σχετικά με τις αρνητικές πλευρές της παγκοσμιοποίησης, ως κάλυψη για το στενόμυαλο, εγωιστικό τους πολιτικό πρόγραμμα.
[Ποιοί προμηθεύουν πράγματι «πυρομαχικά στους βαρβάρους»;]
Αυτή την αντίδραση την παρατηρώ ακόμη και τώρα σε συναδέλφους οικονομολόγους. Ένας από αυτούς σήκωσε διστακτικά το χέρι του μετά από μια ομιλία μου και με ρώτησε: Δεν ανησυχείτε ότι θα γίνει κατάχρηση των επιχειρημάτων σας και θα εξυπηρετήσουν τους δημαγωγούς και τους λαϊκιστές που εσείς ο ίδιος αποδοκιμάζετε;
Πάντα υπάρχει κίνδυνος ότι τα επιχειρήματά μας θα χρησιμοποιηθούν καταχρηστικά στη δημόσια συζήτηση από εκείνους με τους οποίους διαφωνούμε. Αλλά ποτέ δεν κατάλαβα γιατί πολλοί οικονομολόγοι πιστεύουν πως αυτό συνεπάγεται ότι πρέπει να παραποιήσουμε προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση την επιχειρηματολογία μας για το παγκόσμιο εμπόριο. Φαίνεται να κάνουν τη σιωπηρή παραδοχή ότι οι βάρβαροι υπάρχουν μόνο στη μία πλευρά της συζήτησης περί εμπορίου. Προφανώς υποθέτουν, ότι όλοι αυτοί που διαμαρτύρονται για τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου ή για τις διακρατικές συμφωνίες περί εμπορικών συναλλαγών είναι απαίσιοι οπαδοί του προστατευτισμού, ενώ όσοι τους υποστηρίζουν στέκονται πάντα στο πλευρό των αγγέλων. 
Στην πραγματικότητα, πολλοί λάτρεις του διεθνούς εμπορίου δεν παρακινούνται λιγότερο από τα δικά τους στενόμυαλα, ιδοτελή προγράμματα που επιβάλλουν στην ημερήσια διάταξη. Οι φαρμακευτικές εταιρείες που επιδιώκουν αυστηρότερους κανόνες διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, οι τράπεζες που πιέζουν για απρόσκοπτη πρόσβαση στις ξένες αγορές, ή οι πολυεθνικές που επιζητούν ειδικά διαιτητικά δικαστήρια [αντί των συνήθων οργάνων οικονομικής διαιτησίας και απονομής δικαιοσύνης], δεν ενδιαφέρονται περισσότερο για το δημόσιο συμφέρον από ό,τι κάνουν οι οπαδοί του οικονομικού προστατευτισμού. Έτσι, όταν οι οικονομολόγοι αποσιωπούν τα επιχειρήματά τους, ευνοούν δραστικά την μία ομάδα βαρβάρων έναντι της άλλης.


[Οικονομολόγοι που γνωρίζουν αλλά αποσιωπούν και συσκοτίζουν. Έτσι έχασαν την αξιοπιστία τους] 
Εδώ και πολύ καιρό, ένας άγραφος κανόνας που δεσμεύει την δημόσια συμπεριφορά των οικονομολόγων είναι να υποστηρίζουν το διεθνές εμπόριο και να μην ασχολούνται πολύ με τα «ψιλά γράμματα». Αυτό δημιούργησε μια παράδοξη κατάσταση. Τα καθιερωμένα μαθηματικά μοντέλα περί διεθνών εμπορικών συναλλαγών, με τα οποία εργάζονται συνήθως οι οικονομολόγοι, δείχνουν έντονες επιδράσεις αναδιανεμητικής φύσης: Οι απώλειες εισοδημάτων για ορισμένες ομάδες παραγωγών ή κατηγορίες εργαζομένων είναι η άλλη όψη των «επωφελών συνεπειών του διεθνούς εμπορίου». Και οι οικονομολόγοι γνωρίζουν εδώ και καιρό ότι η κακή λειτουργία και οι αποτυχίες των αγορών - συμπεριλαμβανομένης της κακής λειτουργίας της αγοράς εργασίας, της ελαττωματικής αγοράς πιστώσεων, της εξωτερίκευσης του εκπαιδευτικού και περιβαλλοντικού κόστους [ώστε να μη λαμβάνονται υπόψη στη διανομή κόστους-οφέλους μέσω των αγορών αλλά να φορτώνονται μονόπλευρα στους ασθενέστερους], καθώς και των μονοπωλίων - μπορούν να επηρεάσουν το ποιοί «τρυγούν» και πως διανέμονται αυτά τά κέρδη από τις διεθνείς εμπορικές συναλλαγές. 
Γνωρίζουν επίσης ότι τα οικονομικά οφέλη των εμπορικών συμφωνιών που φτάνουν πέρα ​​από σύνορα και γίνεται επίκλησή τους για να αναδιαμορφωθούν οι εσωτερικοί ρυθμιστικοί κανόνες των χωρών - παραδείγματα είναι η θέσπιση αυστηρότερων κανόνων για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας ή η εναρμόνιση των κανόνων ασφάλειας και υγείας - είναι θεμελιωδώς διφορούμενα και αμφιλεγόμενα. 
Παρ' όλα αυτά, οι οικονομολόγοι βρίσκονται σταθερά ανάμεσα σ' εκείνους που παπαγαλίζουν τα θαύματα των συγκριτικών πλεονεκτημάτων και του ελεύθερου εμπορίου, κάθε φορά που συνάπτονται εμπορικές συμφωνίες. Διαρκώς υποβαθμίζουν και ελαχιστοποιούν τις ανησυχίες τις σχετικές με τις διανεμητικές λειτουργίες, αν και είναι πλέον σαφές ότι η [δυσμενής] αναδιανεμητική επίδραση, λόγου χάρη, της Συμφωνίας Εμπορίου της Βόρειας Αμερικής (NAFTA) ή της εισόσου της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (WTO) ήταν σημαντική για όσες κοινωνικές ομάδες και περιοχές στις Ηνωμένες Πολιτείες επηρεάζονται και πλήττονται άμεσα από αυτές. Έχουν υπερεκτιμήσει το μέγεθος του σωρευτικού ωφέλους από τις εμπορικές συμφωνίες, αν και γνωρίζουν ότι τα τέτοια ωφέλη ήταν σχετικά μικρά, ήδη από τη δεκαετία του 1990 ή και παλιότερα. Ενέκριναν την προπαγάνδα που εξιδανικεύει τις τωρινές εμπορικές συμφωνίες ως «συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου», παρόλο που ο Άνταμ Σμιθ (Adam Smith) και ο Ντέιβιντ Ρικάρντο (David Ricardo) θα στριφογύριζαν μέσα στους τάφους τους, αν διάβαζαν την Trans-Pacific Partnership.
Αυτή η απροθυμία τους να μιλήσουν με ειλικρίνεια για το παγκόσμιο εμπόριο, κοστίζει στους οικονομολόγους, στερεί την αξιοπιστία τους μέσα στην κοινή γνώμη. Ακόμη χειρότερα, τροφοδοτεί τα επιχειρήματα των αντιπάλων τους. Η αποτυχία των οικονομολόγων να δώσουν την πλήρη εικόνα για το εμπόριο, με όλες τις απαραίτητες διακρίσεις και επιφυλάξεις, έχει κάνει πιο εύκολο το εμπόριο λάσπης, συχνά με εσφαλμένα επιχειρήματα, με κάθε είδους αρνητικές συνέπειες. 
Για παράδειγμα, άν και οι διεθνείς εμπορικές συναλλαγές μπορούν να συμβάλουν στην αύξηση της ανισότητας, είναι μόνον ένας από τους παράγοντες που συμβάλλουν σ' αυτή την ευρεία τάση - και κατά πάσα πιθανότητα, είναι παράγοντας σχετικά ήσσονος σημασίας, σε σύγκριση με την τεχνολογία. Αν οι οικονομολόγοι ήταν πιο ειλικρινείς και ξεκάθαροι ως προς τις αρνητικές πλευρές του διεθνούς εμπορίου, ίσως να είχαν μεγαλύτερη αξιοπιστία ως έντιμοι διαμεσολαβητές σ' αυτή τη συζήτηση. 
Ομοίως, ίσως θα είχαμε μια πιο τεκμηριωμένη δημόσια συζήτηση γύρω από την κοινωνική ισοπέδωση προς τα κάτω (dumping), αν οι οικονομολόγοι ήταν πρόθυμοι να αναγνωρίσουν ότι οι εισαγωγές από χώρες όπου τα εργασιακά δικαιώματα δεν προστατεύονται εγείρουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη διανεμητική δικαιοσύνη. Ίσως τότε να ήταν εφικτό να διακρίνουμε τις περιπτώσεις όπου οι χαμηλοί μισθοί στις φτωχές χώρες αντανακλούν όντως τη χαμηλή παραγωγικότητα, από τις περιπτώσεις των γνήσιων παραβιάσεων εργασιακών δικαιωμάτων. Και το μεγαλύτερο μέρος των διεθνών εμπορικών συναλλαγών που δεν εγείρουν τέτοιες ανησυχίες, μπορεί να θωρακιζόταν καλύτερα απέναντι στην κατηγορία για «αθέμιτες εμπορικές πρακτικές» unfair trade»). 
[Χειραγωγημένα μαθηματικά μοντέλα και λογικές προπαγανδιστών και ζηλωτών έφεραν το αντίστροφο αποτέλεσμα]
Επίσης, αν οι οικονομολόγοι άκουγαν τους επικριτές τους, αυτούς που προειδοποιούσαν για τη χειραγώγηση των νομισματικών ισοτιμιών, για τις ανισορροπίες στα εμπορικά ισοζύγια και για τις απώλειες θέσεων εργασίας, αντί να προσκολλούνται σε μαθηματικά μοντέλα που «εξαφανίζουν» αυτά τα προβλήματα, τότε ίσως να ήταν σε καλύτερη θέση για να αντιμετωπίσουν υπερβολικούς ισχυρισμούς για τις δυσμενείς επιπτώσεις των εμπορικών συμφωνιών στην απασχόληση. 
Συνοψίζοντας, εάν οι οικονομολόγοι είχαν κάνει κτήμα της κοινής γνώμης τις επιφυλάξεις, τις αβεβαιότητες, και τον σκεπτικισμό που ακουγόταν μόνον στις αίθουσες των σεμιναρίων, τότε θα μπορούσαν να είναι καλύτεροι υπερασπιστές της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Δυστυχώς, ο ζήλος τους να υπερασπιστούν το διεθνές εμπόριο από τους εχθρούς του, τους έχει οδηγήσει στην αποτυχία. Λειτούργησε αντίστροφα. Για το γεγονός ότι οι δημαγωγοί που ισχυρίζονται παράλογα πράγματα σχετικά με το διεθνές εμπόριο βρίσκουν ευήκοα ώτα - και στις ΗΠΑ, αλλά και αλλού, κερδίζουν πραγματική ισχύ - ένα μέρος, τουλάχιστον, της ευθύνης, ανήκει δικαιωματικά στους ακαδημαϊκούς προπαγανδιστές των διεθνών εμπορικών συναλλαγών.
  
[Οι μεσότιτλοι προστέθηκαν στον ιστότοπο Μετά την Κρίση]

Ο Ντάνι Ρόντρικ (έτος γέννησης 1957, Κωνσταντινούπολη) είναι Τούρκος οικονομολόγος, σήμερα καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής Οικονομίας στην έδρα Ford του Πανεπιστημίου Harvard - John F. Kennedy School of Government. Διετέλεσε καθηγητής στην έδρα Albert O. Hirschman Professor στη School of Social Science, Πανεπιστήμιο Princeton. Είναι επισκέπτης καθηγητής στην London School of Economics ως Centennial Professor (2013-2016). Eρευνητικό έργο: Θέματα παγκοσμιοποίησης, οικονομικής ανάπτυξης και πολιτικής οικονομίας. Συνεργάτης του National Bureau of Economic Research, Centre for Economic Policy Research (London) και του Center for Global Development. Βραβευμένος με το Albert O. Hirschman Prize του Social Science Research Council. Αντιπρόεδρος της International Economic Association.
https://www.amazon.com/Has-Globalization-Gone-Too-Far/dp/0881322415Βιβλία του: The Globalization Paradox: Democracy and the Future of the World Economy, (2011, ελληνικά: Το παράδοξο της Παγκοσμιοποίησης, εκδόσεις Κριτική).
One Economics, Many Recipes: Globalization, Institutions and Economic Growth (2007).
The Global Governance of Trade As If Development Really Mattered (2001).
The New Global Economy and Developing Countries: Making Openness Work (1999)
Has Globalization Gone Too Far? (1997)
Πιο πρόσφατο: Economics Rules: The Rights and Wrongs of the Dismal Science (2015)
Γράφει στους New York Times και στην τουρκική εφημερίδα Radical
 


 
Βόλφγκανγκ Μύνχάου: Διώξτε τους οικονομολόγους! Άχρηστες οικονομικές προβλέψεις
«Μέσ' τον Πράσινο το Μύλο μας τα παίρναν τακτικά»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»