Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Γιούργκεν Χάμπερμας, για τις εκλογές στη Γαλλία: Ανησυχία, σήμα κινδύνου και η αναπόφευκτη αναδιάταξη των δυνάμεων

 
Die Zeit: Κύριε Χάμπερμας, τί σκέψεις σας προκαλεί αυτή η ασαφής πολιτική κατάσταση στη Γαλλία;
Jürgen Habermas: Παρατηρώ ότι οι Γάλλοι συνάδελφοι αντιμετωπίζουν τα πράγματα με κάπως συναισθηματικό τρόπο. Για όσο αντιμετωπίζουμε μια οξυμένη κρίσιμη κατάσταση απλά και μόνον θρηνώντας, γινόμαστε και εμείς ένα σύμπτωμα αυτής της κατάστασης. Απ' αυτή την άποψη, εμείς, ως ενδιαφερόμενοι γείτονες, βρισκόμαστε στην βολική, άνετη θέση του παρατηρητή των διαδραματιζόμενων στην άλλη πλευρά του Ρήνου. Από την άλλη πλευρά, μου λείπει η επαφή με τα καθημερινά δρώμενα στη Γαλλία. Με αυτή την επιφύλαξη, θεωρώ ότι η πολιτική κατάσταση στη Γαλλία δεν είναι μόνον ασαφής, αλλά επίσης αποκάλυψε σημάδια μιας ευπρόσδεκτης διαδικασίας αποσαφήνισης.

Die Zeit: Όμως, πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος από την κατάσταση κρίσης της Πέμπτης Δημοκρατίας, από την κατάρρευση των αριστερών και των συντηρητικών κομμάτων, αλλά και από μια ενδεχόμενη προεδρία της Μαρίν Λε Πεν;
Jürgen Habermas:  Η εξωκομματική υποψηφιότητα του Εμμανουέλ Μακρόν, αν αποβεί επιτυχής, θα γίνει ένα ορόσημο στη μεταπολεμική ιστορία της Γαλλικής Δημοκρατίας. Με την πρωτοβουλία αυτή, μπορεί να διαλυθεί μια κατάσταση που έχει παγιοποιηθεί ανάμεσα στα στρατόπεδα της πολιτικής Αριστεράς και της πολιτικής Δεξιάς. Άν σ' αυτή την πρωτοβουλία περιλαμβάνεται και η διεκδίκηση ενός ρόλου υπερκομματικού, τότε στ' αυτιά ενός αριστερού όπως εγώ, αυτό θα ηχούσε ως σήμα κινδύνου: όποιος νομίζει ότι είναι πάνω από τα κόμματα, δεν είναι απολιτικός, αλλά επικίνδυνος. Όμως, είναι πιο πιθανό, ο υποψήφιος Μακρόν, που έχει πολλές προοπτικές εκλογικής επιτυχίας, να δώσει το έναυσμα για μια ληξιπρόθεσμη, αναπόφευκτη αναδιάταξη των δυνάμεων. Είναι εμφανές ότι τα δύο παραδοσιακά πολιτικά στρατόπεδα που έχουν καταστεί ανίκανα για μεταξύ τους συμβιβασμούς και απλά αλληλοπαρεμποδίζονται και αλληλοεξουδετερώνονται, δεν είναι σε θέση να πολώσουν την πολιτική βούληση του λαού με γνώμονα τα πραγματικά σημαντικά θέματα. Μόνον αυτό θα μπορούσε να βγάλει τον αέρα από τη φούσκα του αριθμητικά-δημοσκοπικά μεγαλύτερου σήμερα κόμματος του Εθνικού Μετώπου. 
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι το «υπέρ» ή «κατά» των Βρυξελλών, αλλά μόνον το «πώς» της συνεργασίας που πρέπει να προωθηθεί. Μια συνέχεια κατά τα ειωθότα - «business as usual», με λαούς από τους οποίους έχουν αφαιρεθεί τα δημοκρατικά δικαιώματα και ανακαλούνται στην τάξη με την βοήθεια οικονομικών κινήτρων, θα επισφραγίσει την αποσύνθεση. Αρκούν δύο φράσεις-κλειδιά: Θέλουμε έναν κοινό ευρωπαϊκό οικονομικό χώρο προς όφελος των επιχειρήσεων; Ή μήπως - ιδιαίτερα μετά την Brexit και τον Τραμπ - θέλουμε έναν πυρήνα της Ευρώπης ικανό να ενεργεί πολιτικά σε παγκόσμιο επίπεδο, επειδή τα εθνικά κράτη μας είναι πολύ αδύναμα και δεν μπορούν, το καθένα μόνο του, να υπερασπιστούν τον ελεύθερο τρόπο ζωής μας και να ασκήσουν αποτελεσματική επιρροή για τον πολιτικό ανασχεδιασμό του καπιταλισμού των χρηματοοικονομικών αγορών, ο οποίος έχει καταστεί ανεξέλεγκτος;
 
Die Zeit: Πόσο έντονα τροφοδοτεί την πανευρωπαϊκή κρίση η κατάσταση στη Γαλλία;
Jürgen Habermas: Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίστροφο: Αυτό που έφερε στο προσκήνιο τον λαϊκισμό της Δεξιάς είναι πρώτα-πρώτα η ανικανότητα των εθνικών κυβερνήσεων να συνεργαστούν στις Βρυξέλλες. Ένα χαρακτηριστικό, δραματικό παράδειγμα είναι η πολιτική για την κρίση που επιβλήθηκε υπό την σκηνοθεσία της γερμανικής κυβέρνησης και η οποία δεν έδωσε λύση στην ακόμη υποβόσκουσα δημοσιονομική κρίση, αλλά επιτάχυνε την απόκλιση μεταξύ των εθνικών οικονομιών του Βορρά και του Νότου και έχει διχάσει βαθειά την Ευρώπη. Στις απομονωμένες μεταξύ τους εθνικές δημόσιες σφαίρες, οι δυσαρέσκειες που υποδαυλίζονται αμοιβαία συνοψίζονται και κορυφώνονται στο απροσανατολιστικό, εντελώς εσφαλμένο σύνθημα «να φύγουμε μακριά από τις Βρυξέλλες». Στην πραγματικότητα, αυτοί που κάθονται εκεί ως συνεργοί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων είναι οι ίδιες οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών, οι οποίες έχουν πει σε όλες αυτές τις πολιτικές για την κρίση «ναι και αμήν»
Die Zeit: Έρχονται ελπιδοφόρες αναλαμπές από τον πολιτισμό και την πνευματική παράδοση του μεγάλου γαλλικού έθνους;
Jürgen Habermas: Ασφαλώς, στην αποπνικτική και διαλυτική ηττοπάθεια που έρχεται από το μυθιστόρημα Υποταγή του Μισέλ Ουελεμπέκ (Michel Houellebecq) δεν μπορεί να βρεί κανείς παρηγοριά και ανακούφιση. Ούτε στο μακάβριο θέαμα των διανοούμενων, οι οποίοι μετακινούνται από αριστερά προς τα δεξιά και έχουν χάσει κάθε είδους πυξίδα. Η Γαλλία,  με τους δασκάλους της του Διαφωτισμού, τους φιλοσόφους, από τον Βολταίρο μέχρι τον Ρουσσώ, έχει προσφέρει στην σύγχρονη Ευρώπη μεγάλες μορφές διανοουμένων και όχι μόνον. Τα έργα τους δημιούργησαν τον ανεξάρτητο και αυτο-κριτικό τρόπο σκέψης, ο οποίος διαμόρφωσε τις απαρχές της σκέψης ακόμη και του Καντ, του πιο σημαντικού και πολιτικά ανένδοτου Γερμανού φιλοσόφου. Αυτό το ένθερμο, αδιάλλακτο, ανυποχώρητο στις μόδες πνεύμα διατηρήθηκε στη Γαλλία μέχρι και τη δική μου γενιά - και μάλιστα, όταν σκέφτομαι τον Πιερ Μπουρντιέ (Pierre Bourdieu), τον Ζακ Ντεριντά (Jacques Derrida) και τον Μισέλ Φουκώ (Michel Foucault), ειδικά σ΄ εκείνους που επανεξέτασαν τη διαλεκτική του Διαφωτισμού, χωρίς να προδώσουν το πνεύμα του. Σήμερα, τέτοιες φωνές λείπουν από τον δημόσιο λόγο. Όμως είμαι βέβαιος ότι νεότεροι εμνευσμένοι από το παράδειγμά τους θα αδράξουν την ευκαιρία.

Αυτό το κείμενο ήταν μέρος ενός κοινού εγχειρήματος της γερμανικής εφημερίδας Die Zeit και της γαλλικής εφημερίδας Le Monde, στα πλαίσια του οποίου 20 Γερμανοί διανοούμενοι και συγγραφείς εξέθεσαν τι τους ανησυχεί εν όψει των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία. Με την επαπειλούμενη νίκη της Marine Le Pen, έρχεται το τέλος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης; Σκοπός ήταν να φωτισθεί το διακύβευμα και να αναπτυχθεί διάλογος που δεν θα χαρακτηρίζεται από δυσαρέσκειες και προκαταλήψεις, αλλά από μια καρποφόρα και κριτική ανταλλαγή σκέψεων μεταξύ της γερμανικής και της γαλλικής πλευράς.
Οι άλλοι συγγραφείς είναι: Thea Dorn, Peter Sloterdijk, Ulrich Wickert, Wolfgang Streeck, Alice Schwarzer, Michael Kumpfmüller, Armin Nassehi, Ulrich Peltzer, Hans Ulrich Gumbrecht, Nora Bossong, Michael Krüger, Barbara Vinken, Ingo Schulze, Anne Weber, Heinz Bude, Thomas Ostermeier, Sibylle Lewitscharoff, Frank Schätzing και Martin Walser.
Οι ερωτήσεις που υπάρχουν σ' αυτό το κείμενο αρχικά δόθηκαν στον Χάμπερμας προκειμένου να αποτελέσουν, απλά και μόνον, αφορμές για σκέψεις. Όμως, επέλεξε να μην συντάξει ένα συνεχές κείμενο, αλλά να απαντήσει άμεσα στις ερωτήσεις όπως γίνεται στις συνεντεύξεις. 
http://aftercrisisblog.blogspot.gr/2017/05/blog-post_4.html 
Στον ιστοχώρο Μετά την Κρίση η ελληνική μετάφραση του άρθρου του Frédéric Lordon «Μακρόν, ο σπασμός του συστήματος» (Le Monde Diplomatique, «Macron, le spasme du système»)

   
  

  
Μετά την Κρίση: 
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Jan-Werner Müller Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»