Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

Ατζέμογλου & Ρόμπινσον: Αλληλοτροφοδοτούμενες πτυχές της ανισότητας - οικονομική, πολιτική, ανισότητα προσφερόμενων ευκαιριών

© Huffington Post - Daron Acemoglu , James A. Robinson: The Problem With U.S. Inequality, 1.5.2012
  
 
[Το 2011-2012], το κίνημα Occupy Wall Street έφερε την αυξανόμενη ανισότητα στις Η.Π.Α. στα πρωτοσέλιδα του Τύπου, δηλαδή εκεί όπου πρέπει να βρίσκεται. Τώρα, σχεδόν το ένα τέταρτο (25 %) του συνολικού εθνικού εισοδήματος των ΗΠΑ καταλήγει στο πλουσιότερο 1 % του πληθυσμού· πριν από 40 χρόνια το ποσοστό αυτό ήταν μόλις λίγο πάνω από το 10 % [βλ. διάγραμμα]. Άλλες χώρες, κυρίως η Βρετανία, βλέπουν επίσης την ανισότητα να αυξάνει, όμως καμία χώρα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τις Η.Π.Α. στην άνοδο της ανισότητας. Άραγε, είναι αθέμιτο και άδικο, τόσο λίγοι να γίνονται τόσο πολύ πιο πλούσιοι από τους υπόλοιπους;
Διάγραμμα 1: Στοιχεία από Anthony Atkinson, Thomas Piketty, Emmanuel Saez pdf
Όμως, ο μεγαλύτερος λόγος ανησυχίας για την εικόνα αυτή δεν είναι η ίδια η οικονομική αδικία. Κάθε συζήτηση περί ανισότητας πρέπει να κάνει διάκριση μεταξύ της οικονομικής ανισότητας, της ανισότητας στις προσφερόμενες ευκαιρίες και της πολιτικής ανισότητας. Μπορεί να μην σας αρέσει η οικονομική ανισότητα, όμως άλλοι μπορεί να την βλέπουν αδιάφορα. Ως προς το ζήτημα πόση αναδιανομή πρέπει να γίνεται υπάρχουν τεράστιες διαφωνίες· και τώρα πια γνωρίζουμε ότι πολύ υψηλοί φορολογικοί συντελεστές μπορεί να προκαλέσουν ασφυξία στα οικονομικά κίνητρα. Αλλά το πρόβλημα είναι, ότι συχνά η οικονομική ανισότητα συνοδεύεται από ανισότητα στις ευκαιρίες και από πολιτική ανισότητα. 
Η ευημερία εξαρτάται από την καινοτομία· και αν δεν προσφέρουμε ίσους όρους και ίδιους κανόνες του παιχνιδιού για όλους, τότε φθείρουμε και χάνουμε το καινοτόμο δυναμικό μας. Τότε δεν γνωρίζουμε πώς και από πού θα έρθουν τα επόμενα Microsoft, Google ή Facebook· και αν τα άτομα που θα μπορούσαν να τα κάνουν φοιτήσουν σε ελαττωματικά σχολεία και δεν μπορέσουν να σπουδάσουν σε καλά πανεπιστήμια, οι πιθανότητες ότι αυτά θα γίνουν πραγματικότητα μειώνονται πάρα πολύ. Στο ζήτημα αυτό, υπάρχουν πολλά που πρέπει να μας ανησυχούν. Τα σχολεία μας δεν είναι σε καλή κατάσταση και σήμερα είναι λιγότερο πιθανό να αποφοιτήσει ο μέσος Αμερικανός νέος από τη Μέση Εκπαίδευση ή το κολέγιο σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1960. Δεν είμαστε πια σε χώρα που προσφέρει  ευκαιρίες και δυνατότητα ανοδικής κοινωνικής κινητικότητας όπως ήμασταν κάποτε· κυρίως επειδή η ανοδική κινητικότητα εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από την εξάπλωση της εκπαίδευσης για όλους. 
Αλλά ο πραγματικός κίνδυνος για την ευημερία μας συνίσταται στην πολιτική ανισότητα. Οι ΗΠΑ παρήγαγαν τόσο πολλή καινοτομία και οικονομική ανάπτυξη τα τελευταία 200 χρόνια, διότι - σε γενικές γραμμές - αντάμειβαν την καινοτομία και τις επενδύσεις. Αυτό δεν συνέβη εν κενώ και από μόνο του. Υποστηριζόταν από ένα συγκεκριμένο σύνολο πολιτικών ρυθμίσεων - στις οποίες συμπεριλαμβανόταν και οι  πολιτικοί θεσμοί - οι οποίες εμπόδιζαν μια ελίτ ή άλλες στενές ομάδες να μονοπωλούν την πολιτική ισχύ και να την χρησιμοποιούν προς όφελός τους και εις βάρος της κοινωνίας. Αντίθετα, όταν η πολιτική τίθεται υπό ομηρεία, το επακόλουθο είναι ανισότητα ευκαιριών, διότι αυτοί που την αποκτούν τον έλεγχο επί της πολιτικής χρησιμοποιούν τη δύναμή τους προκειμένου να κερδίσουν ειδική μεταχείριση για τις επιχειρήσεις τους και για να «λυγίσουν» τους κανόνες του παιχνιδιού προς όφελός τους και εναντίον των ανταγωνιστών και αντιπάλων τους. Το καλύτερο, και στην πραγματικότητα το μόνο αμυντικό οχυρό εναντίον αυτού, είναι η πολιτική ισότητα, η οποία διασφαλίζει ότι έχουν λόγο και μπορούν να σταθούν εμπόδιο σε όλα αυτά, εκείνοι που βλέπουν τα δικαιώματα και τα συμφέροντά τους να καταπατούνται. 
Ιδού λοιπόν η ανησυχία μας: Η οικονομική ανισότητα θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη πολιτική ανισότητα· και τότε, εκείνοι που θα ενισχυθούν πολιτικά ακόμη περισσότερο, θα χρησιμοποιήσουν αυτή την ισχύ για να κερδίσουν ακόμη μεγαλύτερο οικονομικό πλεονέκτημα: Θα αλλοιώσουν τους κανόνες του παιχνιδιού προς όφελός τους και έτσι θα αυξήσουν ακόμη περισσότερο την οικονομική ανισότητα· είναι ο τέλειος φαύλος κύκλος. Και ίσως ήδη βρισκόμαστε στη μέση αυτού του φαύλου κύκλου. Η [χρηματοοικονομική] «παλίρροια» στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια δεν «σήκωσε πιο ψηλά όλες τις βάρκες». Τα τελευταία 40 χρόνια, ενώ οι πιο πλούσιοι Αμερικανοί είδαν μεγάλη αύξηση στα εισοδήματά τους, το εισόδημα του μεσαίου νοικοκυριού έμεινε σχεδόν στάσιμο. Προφανώς, αυτό συνέβη σε συνδυασμό με πολιτική ανισότητα. Ο πολιτικός επιστήμονας του Πανεπιστημίου Γέηλ Ρόμπερτ Νταλ (Robert Dahl) σκιαγράφισε μιαν εικόνα της αμερικανικής πολιτικής στη δεκαετία του 1960 παρατηρώντας την υπό το πολιτικό πρίσμα του New Haven: Διέκρινε τότε, ένα σύστημα στο οποίο όχι μόνο ο πλούσιος αλλά και ο «μικρός» άνθρωπος είχε φωνή που γινόταν ακουστή. Όμως αυτό το σύστημα βρίσκεται σε καθοδική πορείαΣήμερα, το χρήμα μετρά στην πολιτική πολύ περισσότερο από όσο μετρούσε στη δεκαετία του 1960 και τώρα παρακολουθούμε πώς γίνεται όλο και πιο σημαντικός ο ρόλος του. Οι πλούσιοι έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση στο πολιτικό προσωπικό και στα Μέσα Ενημέρωσης· μπορούν να προβάλλουν στη δημόσια σφαίρα την άποψή τους και τα συμφέροντά τους - συχνά τα ντύνουν με το παραπλανητικό ένδυμα του «εθνικού συμφέροντος» - πολύ πιο αποτελεσματικά από τους λοιπούς θνητούς. Πώς αλλιώς μπορούμε να εξηγήσουμε το γεγονός, ότι αυτό που βρίσκεται συνεχώς στην πολιτική ατζέντα τις τελευταίες δεκαετίες είναι η μείωση της φορολογίας των πλουσίων, ενώ δεν δίνεται σχεδόν καμμία προσοχή στα προβλήματα που πλήττουν τους φτωχούς, όπως το δυσλειτουργικό μας δικαστικό σύστημα, που καταδικάζει έναν τεράστιο αριθμό Αμερικανών να σαπίζουν στις φυλακές για ασήμαντα αδικήματα; Πώς αλλιώς μπορούμε να εξηγήσουμε το γεγονός που έχει τεκμηριώσει ο πολιτικός επιστήμονας Λάρυ Μπέρτελς (Larry Bartels), ότι οι ψήφοι των Γερουσιαστών στις Η.Π.Α. αντιπροσωπεύουν τις απόψεις των πλουσίων ψηφοφόρων τους αλλά όχι τις απόψεις των φτωχών τους ψηφοφόρων;
Υπάρχουν πολλά πράγματα που προκαλούν απόγνωση. Όμως η απόγνωση είναι εσφαλμένη αντίδραση. Πρώτον: Εδώ που είμαστε τώρα, βρεθήκαμε και άλλη φορά, παλιά· όμως μετά ανακάμψαμε. Τα πράγματα ήταν πολύ χειρότερα στη διάρκεια της «Επιχρυσωμένης Εποχής» Gilded Age», όρος δανεισμένος από έργο του Μαρκ Τουέην - περίπου 1870 -1900] και η πλούσια ελίτ ήταν τότε ακόμη πιο αδίστακτη και ανελέητη από τη σημερινή. Ωστόσο, οι «βαρόνοι-ληστές» επιχειρηματίες Robber Barons»] δεν νίκησαν. Επίσης, το πολιτικό σύστημα των Η.Π.Α. κατάφερε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της απόσχισης του Νότου [Εμφύλιος Πόλεμος Βορείων-Νοτίων στις ΗΠΑ] και να ξεπεράσει τον αποκλεισμό των μαύρων από τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, ο οποίος φαινόταν να είναι το πιο δυσεπίλυτο από όλα τα προβλήματα. Δεύτερον: Η απόγνωση θα ενδυνάμωνε ακόμη περισσότερο το ρεύμα που αυξάνει την ανισότητα. Οι Αμερικανοί είναι περήφανοι για το Σύνταγμά τους. Όμως κανένα σύνταγμα δεν μπορεί να κατοχυρώσει την πολιτική ισότητα. Χρειάζεται αγώνας για να την κατακτήσεις και αγώνας για να την υπερασπιστείς. Ό,τι και να σκεφτόμαστε για τις απόψεις, για τη ρητορική και για την τακτική του Occupy Wall Street, το κίνημα αυτό αξίζει τον σεβασμό μας· όχι μόνον επειδή έθεσε στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα της οικονομικής ανισότητας, αλλά και επειδή στηρίζει στην πράξη την πολιτική ισότητα.
Διάγραμμα 2: Κατάταξη των αναπτυγμένων χωρών ως προς την ανισότητα κατά την Morgan Stanley (2015)
Ο Daron Acemoglu γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1967 (γονείς Αρμενικής καταγωγής). Σπούδασε οικονομία στο Πανεπι-στήμιο της Ν. Υόρκης και στην London School of Economics (LSE). Τα έτη 1992-1993 δίδαξε στην LSE. Από το 1993 κατέχει την ακαδημαϊκή έδρα Elizabeth & James Killian Professor of Economics στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασσαχουσέτης (MIT). Το 2005 τιμήθηκε με το John Bates Clark Medal για οικονομολόγους κάτω των 40 με σημαντική συνεισφορά στην οικονομική σκέψη. Μέλος των National Academy of Science, American Academy of Arts and Sciences, Econometric Society, European Economic Association, Society of labor Economists. Κατά το IDEAS/RePEc της Fed (Αύγουστος 2017), είναι ο οικονομολόγος με τις πιο πολλές βιβλιογραφικές παραπομπές και αναφορές τα τελευταία 10 χρόνια.
  
Ο James A. Robinson (1960) σπούδασε οικονομικά και πολιτική επιστήμη στην London School of Economics, και στα πανεπιστήμια του Warwick (Βρετανία) και Γέηλ (ΗΠΑ). Δίδαξε στα πανεπιστήμια της Μελβούρνης, Νότιας Καλιφόρνιας, Μπέρκλευ, στο Πανεπιστήμιο των Άνδεων (Κολομβία). Διετέλεσε καθηγητής της έδρας David Florence Professor of Government στο Χάρβαρντ (2004-2015). Κατέχει σήμερα την ακαδημαϊκή έδρα Richard L. Pearson Professor of Global Conflict Studies στο Harris School of Public Policy (Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Ερευνητικά πεδία του η συγκριτική μελέτη της οικονομικής και πολιτικής εξέλιξης. Μελέτησε επίσης χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Υποσαχάριας Αφρικής σε χώρες όπως η Βολιβία, το Κονγκό, η Σιέρα Λεόνε, η Αιτή, η Μποτσουάνα, ο Μαυρίκιος, η Νότια Αφρική και η Κολομβία.

http://assets.cambridge.org/97805218/55266/cover/9780521855266.jpghttp://www.ebooksbucket.com/uploads/economicsandfinance/economics/Introduction_to_Modern_Economic_Growth.pdf
 
Αρθρογραφία στο Huffington Post:








  
 
http://aftercrisisblog.blogspot.gr/p/blog-page_21.html
Στον ιστοχώρο Μετά την Κρίση:
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ισπανία ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger J. Augstein Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Otto Bauer Ruskin Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε, κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι