Σάββατο, 30 Ιουνίου 2018

Ρόμπερτ Χάμπεκ: Βήμα-βήμα και άλμα - Η καρδιά της δημοκρατίας χρειάζεται αίμα και οξυγόνο

Από τον προσωπικό του ιστοχώρο © Robert Habeck - Robert Habeck: Allmählichkeit und Sprung -Blut und Sauerstoff für das Herz der Republik, 3.6.2018 
  
Με την ευκαιρία των εβδομηκοστών γενεθλίων του Βίνφρηντ Κρέτσμαν [Winfried Kretschmann, ο Πράσινος πρωθυπουργός της Βάδης-Βυρτεμβέργης], προσκλήθηκα στη Στουτγκάρδη για μια συζήτηση μαζί του και με άλλους. Τόσο τον Κρετς όσο και εμένα, μας βασανίζει πολύ ένα ζήτημα: Πώς θα στηρίξουμε τον  πυρήνα της γερμανικής και της ευρωπαϊκής δημοκρατίας με ελευθερία, ο οποίος σήμερα απειλείται. Είπα τη θέση μου, ότι το νέο ρεαλιστικό είναι το ριζοσπαστικό. Και ο Κρέτσμαν προειδοποίησε για τους κινδύνους που επωάζονται μέσα σε ριζοσπαστισμούς και υποστήριξε το μέτρο, την μετριοπάθεια και την εξισορρόπηση μεταξύ των άκρων.
Ξέρω τι έχει στο μυαλό του και το θεωρώ απολύτως σωστό - και ιδίως τώρα που κερδίζει έδαφος ο εθνικο-λαϊκισμός (das Völkische), ο αντιευρωπαϊσμός και οι ιδέες της ανελευθερίας. Όποιος πιστεύει είναι κάτοχος της απόλυτης αλήθειας, αυτός δεν έχει καταλάβει τι είναι δημοκρατία. Στη δημοκρατία, δεν μετρά το τί είναι αλήθεια και τί όχι, αλλά τα επιχειρήματα· και αυτά πρέπει διαρκώς να αξιολογούνται, να επαναξιολογούνται, να ζυγίζονται, να συσχετίζονται μεταξύ τους και να τίθενται υπό διαπραγμάτευση. Αυτή είναι η βάση για να διατηρείται η συνοχή μιας κοινωνίας.
Όμως, για να την διατηρήσουμε και την προστατεύσουμε, πρέπει να σκεφτόμαστε πέρα ​​από ό,τι υπάρχει μπροστά μας ως δεδομένο, πρέπει να βλέπουμε πέρα ​​από τον ορίζοντα. Αυτό εννοώ με τη λέξη ριζοσπαστικό.
Robert Habeck
Βαυαρία, Ευρώπη; Ή Oklahoma, USA;
Πρόσφατα πήγα στο θέατρο και είδα το έργο του Μίλο Ράους (Milo Raus) «Λένιν». Περίπου στη μέση του έργου, ο Λένιν αναφέρει μια φράση του Τρότσκι, στην οποία, εκείνος με τη σειρά του είχε αναφέρει μια φράση του Χέγκελ. Και όταν επέστρεψα στο σπίτι, διάβασα τη φράση στο βιβλίο [του Χέγκελ*]. Προειδοποιώ ότι για τον τωρινό αναγνώστη, η φράση μοιάζει κάπως σκληροπυρηνική και παλιομοδίτικη: Στο έργο του αυτό, στην «Επιστήμη της Λογικής», ο Χέγκελ διακρίνει τις διαφορετικές σχέσεις μεγεθών (Maßverhältnisse). Στην περίπτωση αυτή, τις ποσοτικές και τις ποιοτικές. Και για ό,τι αφορά τις ποσοτικές σχέσεις, τονίζει ότι αυτές είναι σχέσεις εξωτερικές και αλλάζουν σταδιακά, βήμα-βήμα. Και στη συνέχεια λέει: «Αλλά αυτό το σταδιακό αφορά και ανταποκρίνεται μόνον στο εξωτερικό της μεταβολής, όχι την ποιότητά της. Για να κατανοήσουμε μιαν αλλαγή, μάς είναι οικείο να επικεντρώνουμε την προσοχή μας σ' αυτό το σταδιακό, στο βήμα-βήμα της μετάβασης. Όμως, αντίθετα, η σταδιακότητα είναι μόνον μια απαθής αλλαγή που δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον, είναι το αντίθετο της ποιοτικής αλλαγής. Και μ΄ αυτό τον τρόπο, χάνεται από τα μάτια μας αυτό που είναι αναγκαίο για να κατανοήσουμε τι συμβαίνει». 
Αυτό διαβάζεται σαν περιγραφή της πολιτικής κατάστασης. Στην επιφάνεια επιλύονται προβλήματα, όμως πολύ συχνά μόνον τα ποσοτικά. Παραμένουμε στο ίδιο σύστημα μετρήσεων και συντεταγμένων και κάνουμε μόνον τα ίδια και κάτι παραπάνω (μερικές φορές κάτι λιγότερο). Αυτά είναι «η απαθής αλλαγή που δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον». Άλλες ποιότητες δεν πετυχαίνουμε. Το αντίθετο συμβαίνει: Στην πραγματικότητα οι άλλες ποιότητες παρεμποδίζονται.
Ιδού μερικά παραδείγματα: Διεκδικούμε ανακατανομή αγροτικών πόρων της ΕΕ, με αυξημένη μετατόπισή τους από τις συνήθεις επιδοτήσεις ανά εκτάριο σε ενισχύσεις της οικολογικής γεωργίας σε ποσοστό 6 % ή 8 %, αντί του 4 % που ισχύει τώρα. Αλλά δεν θέτουμε το ερώτημα που έχει συστημική σημασία: Είναι βιώσιμη η εντατική κτηνοτροφία; Έχει μέλλον; Και αν όχι, πώς θα αναδομήσουμε εκ θεμελίων το όλο σύστημα, πώς θα αναπροσαρμόσουμε την παραγωγή τροφίμων σε βάσεις οικολογικά βιώσιμες;
Δεύτερο παράδειγμα: Η στήριξη 150.000 μακροχρόνια ανέργων με επιπλέον 4 δισεκατομμύρια ευρώ. Είναι σωστό μέτρο και καλό βήμα. Όμως το πραγματικό ζήτημα είναι πώς θα δημιουργήσουμε ένα αλληλέγγυο σύστημα της κοινωνίας, που θα τοποθετεί στο κέντρο τους ανθρώπους με την αξιοπρέπεια τους και με την ελευθερία τους· και θα τους μεταδίδει θάρρος και κίνητρα για να εργάζονται. Πώς στηρίζουμε τη σύναψη νέων σχέσεων απασχόλησης, αλλά χωρίς αυτές να δημιουργούν πιο πολλούς φτωχούς εργαζόμενους; Αμφιβάλλω ότι αυτό επιτυγχάνεται με το σύστημα [αντιμετώπισης της ανεργίας] Hartz IV.  
Άλλο παράδειγμα είναι οι πολλές συζητήσεις για το άν είναι καλό να έχουμε 0,2 % περισσότερη Ευρώπη ή 1 % λιγότερη. Στο θέμα αυτό, το ερώτημα με ουσία είναι άλλο: Τι κάνουμε όταν η Αμερική βάζει πρώτα τα συμφέροντά της, ανεξάρτητα από το τίμημα, και το βλέπει αυτό ως απόλυτη απαίτηση - τόσο στο πεδίο της πολιτικής για την ασφάλεια και την άμυνα, όσο και στο πεδίο της οικονομικής πολιτικής; Σε τέτοια περίπτωση, οι μόνοι που μπορούν να πιστέψουν ότι μια απάντηση της Γερμανίας σε εθνικό επίπεδο θα βοηθήσει, είναι οι εθνικιστές και εκείνοι δεν που τους ενδιαφέρει πια τίποτε άλλο, παρά μόνον αυτό που ήδη κατέχουν. Οι «σταδιακοί», οι πιστοί της «πορείας βήμα-βήμα», θα έλεγα. 
Ή η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής: Αν δεν κάνω λάθος, γι όι αφορά ζητήματα όπως η ενεργειακή πολιτική, το περιβάλλον και οι αιτίες της φυγής μεταναστών από τους τόπους τους, τα κόμματα του μεγάλου κυβερνητικού συνασπισμού στη Γερμανία CDU/SPD/CSU συμφώνησαν να τα υποβαθμίσουν ως «ειδικά» θέματα που παρουσιάζουν ενδιαφέρον μόνον για τους ψηφοφόρους των Πρασίνων και να τα αφήσουν κατά μέρος. Τα κυβερνητικά κόμματα έκαναν αυτή την πολιτική επιλογή, επειδή ελπίζουν ότι έτσι θα γίνουν λιγότερο ευάλωτα στις επιθέσεις του δεξιού λαϊκισμού. Όμως, αυτή η φοβική προσήλωση στα δεξιά τους, «ανταποκρίνεται μόνον το εξωτερικό της μεταβολής». Η αλλαγή του κλίματος θα οδηγήσει σε δραματικές προσφυγικές κινήσεις. Η Παγκόσμια Τράπεζα προειδοποιεί ότι μέχρι το 2030, αποκλειστικά και μόνον εξαιτίας της υπερθέρμανσης του πλανήτη, θα χάσουν τον τόπο τους και τα προς το ζην 100 εκατομμύρια άνθρωποι. Το λέει η Παγκόσμια Τράπεζα, όχι κάποιος εξτρεμιστικός Πράσινος όμιλος. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους θα προσπαθήσουν να βρουν έναν δρόμο προς το Βορειοδυτικό Ημισφαίριο. Και τί άλλο να κάνουν; Και εμείς θα πρέπει να λάβουμε αποφάσεις· αποφάσεις που μπορούν να ανατρέψουν την ουσία της φιλελεύθερης δημοκρατίας μας και το σύστημα των αξιών μας. Στην πραγματικότητα, μαχόμενοι για την αλλαγή του ενεργειακού συστήματος υπερασπιζόμαστε την αξιακή τάξη πραγμάτων με ελευθερία. 
Στό πρόσφατο ομοσπονδιακό συνέδριο του κόμματος μας, διακηρύξαμε ότι «ο ριζοσπαστισμός είναι ο νέος ρεαλισμός». Ο Χέγκελ έβλεπε ως εναλλακτικό της σταδιακής πορείας βήμα-βήμα ένα άλμα. Έγραφε: «Το νερό, όταν ψύχεται, δεν σκληραίνει βήμα-βήμα, δεν παίρνει πρώτα τη μορφή παχύρρευστου χυλού για να γίνει μετά, σιγά-σιγά, συμπαγής πάγος, αλλά σκληραίνει ξαφνικά, απότομα. Όλα είναι σαν τη γέννηση και τον θάνατο· αντί να συμβαίνει μια συνεχής σταδιακή μεταβολή, αυτά που επαναλαμβάνονται διαρκώς και μένουν τα ίδια και τα ίδια, φθάνουν σε ένα τέλος και συμβαίνει ένα άλμα από την ποσοτική στην ποιοτική αλλαγή». Αυτό το άλμα στην ποιοτική αλλαγή, αυτό είναι που έχει σημασία. Και  άν τώρα ο μεγάλος συνασπισμός επιχειρεί να διασωθεί με την σταδιακή πορεία βήμα-βήμα, εμείς πρέπει να κάνουμε άλμα. 
Νομίζω ότι και ο Κρέτσμαν βλέπει το ζήτημα με τον ίδιο τρόπο. Έτσι, προσεγγίζουμε στον ίδιο στόχο από πολλές διαφορετικές πλευρές: Δηλαδή, στο να αναπτύξουμε μια πολιτική πρόταση που θα καταφέρει να δώσει αίμα και οξυγόνο στην καρδιά της γερμανικής δημοκρατίας, που χτυπά τώρα ασθενικά και κουρασμένα· ωστόσο είναι η καρδιά της πιο ελεύθερης Δημοκρατίας σε όλη την ιστορία της Γερμανίας.
  

O Robert Habeck μαζί με την Annalena Baerbock είναι οι 2 συμπρόεδροι του κόμματος των Πρασίνων στη Γερμανία, μετά το συνέδριο του Ιανουαρίου 2018


Από άρθρο της Mariam Lau: στην εφημερίδα © Die Zeit: Es hat irgendwas mit Liebe zu tun, 27.1.2018
   
Δεν ενόχλησε καθόλου το γεγονός ότι για χάρη του Ρόμπερτ Χάμπεκ, οι Πράσινοι άλλαξαν το καταστατικό τους στο συνέδριο του κόμματος στο Ανόβερο. Ούτε και θεωρήθηκε ως προδοσία από τους ηττημένους στην ψηφοφορία. Φάνηκε πως αιτία ήταν προπαντός μια κίνηση που έπιασε τόπο: Ο Γιούργκεν Τριττίν (Jürgen Trittin), ο ιστορικός ηγέτης της αριστερής πτέρυγας του κόμματος, υποστήριξε με σθένος να μην διατηρηθεί το απόλυτο ασυμβίβαστο μεταξύ κομματικού και κυβερνητικού αξιώματος που προβλέπεται στο καταστατικό και να χορηγηθεί στον Χάμπεκ, υποψήφιο της ρεαλιστικής πτέρυγας οκτάμηνη μεταβατική περίοδος παραμονής ως υπουργού Περιβάλλοντος στην ομόσπονδη χώρα του Σλέσβιχ-Χολστάιν, ακόμη και άν παράλληλα εκλεγεί στο προεδρείο του κόμματος: «Πρέπει να σταματήσουμε να πράττουμε και να σκεφτόμαστε λες και η κομματική δραστηριότητα είναι κάτι άσπιλο και αμόλυντο, ενώ κάθε συμμετοχή σε κυβερνητικές ευθύνες είναι λάθος ή συμβιβασμός», είπε ο Τριττίν. Αλλά αποδείχτηκε πως δεν ήταν απαραίτητο να το πει αυτό. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν ένα ποσοστό 81 % υπέρ της καταστατικής αλλαγής - πολύ πάνω από την απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων, παρά τους φόβους των υποστηρικτών του Χάμπεκ.
Μετά τις διαπραγματεύσεις για μια πρασινο-κιτρινό-μαυρη κυβέρνηση-«Τζαμάικα» [CDU-CSU-Πράσινοι-FDP, που κατέληξαν σε ναυάγιο], οι Πράσινοι δεν έχουν καμμιά προοπτική για συμμετοχή σε κυβερνητικές θέσεις, όμως το εκλογικό σώμα φαίνεται να εκτίμησε την συμπαγή και ομόθυμη αλλά και πρόθυμη για υποχωρήσεις στάση τους στις διαπραγματεύσεις: Το φθινόπωρο του 2017, πριν τις εκλογές, οι δημοσκοπήσεις τους έδιναν 6 %, σήμερα βρίσκονται γύρω στο 12 %.
Η απόφαση να χαλαρώσει η απόλυτη ασυμβατότητα των κομματικών και κυβερνητικών καθηκόντων είναι κάτι πολύ περισσότερο από παιχνίδι με τις παραγράφους του κομματικού καταστατικού [...] Στην εποχή του υπουργού Εξωτερικών Γιόσκα Φίσερ ίσχυε ακόμη η συνταγή: «Από έξω Υπουργός, από μέσα Πράσινος». Σήμερα οι Πράσινοι είναι ολόψυχα Υπουργοί και ο Χάμπεκ είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Πρόκειται για βήμα χειραφέτησης, που σε καμία περίπτωση δεν είναι λιγότερο σημαντικό από την ποσόστωση για γυναίκες στα κομματικά αξιώματα.
Η ώρα των γυναικών ήρθε το πρωινό του Σαββάτου, και συγκεκριμένα για μια γυναίκα από το Βραδεμβούργο της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Η Ανναλένα Μπέρμποκ (Annalena Baerbock) εκλεγμένη στην Bundestag, ντυμένη με δερμάτινο μπουφάν και με χαμόγελο βέβαιο για την νίκη της έδειξε πως σε καμμιά περίπτωση δεν θα ανεχόταν «να είναι η γυναίκα στο πλευρό του Ρόμπερτ Χάμπεκ» [...] Και εκείνη αντιπροσωπεύει την κομματική πτέρυγα των «ρεαλιστών», ωστόσο η «αριστερή» πτέρυγα θα συνυπέγραφε πρόθυμα κάθε πρόταση της ομιλίας της [...]
[...] Η εικόνα που έχει σχηματίσει ο Χάμπεκ για τον σημερινό κόσμο είναι σαφώς διαφορετική από του προκατόχου του Τζεμ Έζντεμιρ: Είναι πιο σκεπτικιστής απέναντι στον καπιταλισμό, αντλεί πρώτες ύλες για σκέψη από συγγραφείς όπως ο Ντιντιέ Εριμπόν (Didier Eribon) και από τις θεωρίες περί κρίσης του κοινωνιολόγου Βόλφγκανγκ Στρέεκ (Streeck). Ο Χάμπεκ διαβάζει και στοχάζεται, προειδοποιεί ενάντια στον διαποτισμό όλης της ζωής του ανθρώπου από την οικονομία· απαιτεί αξιοπρέπεια, ακόμη και για εκείνους που δουλειά τους είναι να καθαρίζουν τις τουαλέτες στο συνέδριο του Κόμματος των Πράσινων. Και υπενθυμίζει ότι ξεκίνησαν ως κινηματικό κόμμα. Μιλά και για το αίτημα του εγγυημένου βασικού εισοδήματος. Όμως λέει και το εξής: «Το να υπερασπίζεσαι τους φτωχούς με τον τρόπο της αριστερής πολιτικής του προηγούμενου αιώνα, δεν είναι αριστερή πολιτική» [...]

Οι δύο συμπρόεδροι του κόμματος των Πρασίνων Annalena Baerbock και Robert Habeck

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ισπανία ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger J. Augstein Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Otto Bauer Ruskin Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε, κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι