Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Το ελληνικό εκμεταλλευτικό θαύμα, η Αριστερά, ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ και ο Πέτερ Μπόφινγκερ

του Χρήστου Λάσκου

© alterthess.gr - αναδημοσίευση Red NoteBook

Σημείωνα πριν από τρεις βδομάδες, από την στήλη, πως ο καταλληλότερος χαρακτηρισμός για την περίοδο των μνημονίων θα ήταν: η εποχή της μεγάλης εκμετάλλευσης [1].
Ερέθισμα για εκείνη την τοποθέτηση ήταν η δημοσίευση στοιχείων σχετικά με την αύξηση και την κατανομή της φορολογικής επιβάρυνσης στην Ελλάδα στα χρόνια της κρίσης. Θυμίζω σχετικά: Τα αποτελέσματα είναι πραγματικά πέρα από κάθε φαντασία. Έτσι, η επιβάρυνση, σε ό,τι αφορά τον φόρο εισοδήματος, των 5 χαμηλότερων εισοδηματικών κατηγοριών στην εν λόγω τετραετία αυξήθηκε κατά 126%, ενώ για τα 5 υψηλότερα είχαμε μείωση 9%!
Αν βάλουμε στον υπολογισμό και τη φορολογία των ακινήτων, εμφανίζεται επιβάρυνση και των υψηλότερων κατηγοριών – κατά 9%. Μόνο που τότε η αύξηση της επιβάρυνσης των χαμηλότερων αγγίζει το 334%!
Έκτοτε προστέθηκαν νέα ενδιαφέροντα στοιχεία.
Σύμφωνα, λοιπόν, με την έρευνα του Max Roser, οικονομολόγου της Οξφόρδης, η αποτύπωση ολόκληρης της μεταπολιτευτικής περιόδου δείχνει πως το διαθέσιμο εισόδημα των ελληνικών οικογενειών μεταξύ 1974 και 2008 αυξήθηκε για το δεκατημόριο των πλουσιότερων κατά 160%, ενώ γι’ αυτό των φτωχότερων μόλις κατά 50%, με το μεσαίο να έχει βελτίωση κατά 90%.
Η κρίση έφερε μια καθολική πτώση, που συρρίκνωσε μεταξύ 2008 και 2011 το εισόδημα στα επίπεδα του 1985!
Ελλάδα: Φορολόγηση υψηλών και χαμηλών εισοδημάτων 
(πηγή: Γιαννίτσης - Ζωγραφάκης - Ινστιτούτο Μακροοικονομίας Hans Böckler)

Το πραγματικό ενδιαφέρον, όμως, είναι αυτό που ακολούθησε: ενώ, λοιπόν, οι λαϊκές τάξεις υπέστησαν επιπλέον μείωση μέχρι το τέλος του 2014, το πλουσιότερο δεκατημόριο όχι απλώς ανέκαμψε, αλλά βρίσκεται και σε καλύτερη μοίρα σε σχέση με το 2008-2009! Πράγμα που εξηγεί, μεταξύ άλλων, και τη μόνιμη βελτίωση της κατάστασης των 559 πλουσιότερων ελληνικών οικογενειών, που έφθασαν να διαθέτουν πλούτο της τάξης των 76 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Χωρίς να ξεχνάμε, όμως, πως το δεκατημόριο αφορά πολύ περισσότερους από 559 πολυεκατομμυριούχους.
Ή, για να το δείξουμε και αλλιώς, βάσει των διεθνών στοιχείων της Wealth –X, το 10% περίπου του πληθυσμού έχει το 80% του πλούτου, το επόμενο 20% ελέγχει το 17% και το κατώτερο 70% του πληθυσμού έχει μόνο το 3% του πλούτου.
Που σημαίνει, κατά τη γνώμη μου, πως η εξέλιξη της κατανομής του διαθέσιμου εισοδήματος δείχνει, με μεγάλη σαφήνεια, το δρόμο που έχουν να ακολουθήσουν οι αριστερές δυνάμεις σε ολόκληρο τον κόσμο και, πρώτα απ’ όλα, αφού έτσι τα έφερε η τύχη, η ελληνική κυβέρνηση.
Ο δρόμος, λοιπόν, είναι μια πολύ επιθετική ταξικά πολιτική σε βάρος των ανώτερων εισοδηματικών κατηγοριών, με φορολόγηση επιπέδου Ρούζβελτ και η αξιοποίηση των πόρων εξ ολοκλήρου υπέρ των ανέργων και των πολύ χαμηλόμισθων εργαζομένων. Προσοχή! Αυτή η πολιτική, ξαναλέω, δεν αντιστοιχεί σε άγριο κομμουνισμό με ελευθεριακές προδιαγραφές, αλλά στο ιστορικό προηγούμενο της πολιτικής του Ρούζβελτ, που συνδέθηκε μεταπολεμικά με την πιο πετυχημένη αναπτυξιακά περίοδο της ιστορίας του καπιταλισμού.
Αυτή η πολιτική βασίστηκε κατεξοχήν στη φορολογία.
Στη δεκαετία του ’20, ο ανώτατος φορολογικός συντελεστής ήταν μόλις 24%. Μετά την «αλλαγή», ο οριακός συντελεστής φόρου εισοδήματος (που τώρα είναι 35%) είχε φτάσει το 63% τα χρόνια της πρώτης κυβέρνησης Ρούζβελτ και το 79% στη δεύτερη. Ως τα μέσα της δεκαετίας του ’50 ... είχε ανέβει στο 91%! Αντίστοιχα, ο οριακός φόρος κληρονομιάς έφθασε στο 77%. Σημειώνει χαρακτηριστικά ο Κρούγκμαν: «[τ]ι συνέβη, λοιπόν, στους πλούσιους; Το Νιού Ντηλ ουσιαστικά φορολόγησε μέχρις εξαφάνισης μεγάλο μέρος, αν όχι το μεγαλύτερο, του εισοδήματός τους. Καθόλου περίεργο, συνεπώς, που ο Ρούζβελτ θεωρήθηκε προδότης της τάξης του...»[2].
Αν ο Ρούζβελτ το έκανε ως «προδότης της τάξης του», η Αριστερά θα είναι «προδότρα της τάξης της» στο μέτρο που δεν το κάνει. Ειδικά στην περίπτωσή μας, μάλιστα, αυτό μπορεί να μας δώσει και μεγάλο πλεονέκτημα στη διαπραγμάτευση. Όταν ο Μπόφιγκερ μας καλεί να κάνουμε ότι έκανε η Γερμανία το 1953, αναγκάζοντας τους πλούσιούς της να αποδώσουν τη μισή τους περιουσία στο κράτος σε βάθος 25ετίας, δεν έχουμε παρά να ακολουθήσουμε τη συμβουλή. Και κάνοντάς το να θυμίσουμε πως, εκτός από αυτό, τότε διαγράφτηκαν και τα 2/3 του δημόσιου χρέους της.
http://www.biblionet.gr/book/132153/Krugman,_Paul_R.,_1953-/%CE%97_%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82_%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BF%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D
   
Σημειώσεις:

[1] Να πληρώσουν οι πλούσιοι, επιτέλους, Alterthess, 28 Μαρτίου 2015

Παρουσίαση του βιβλίου του Π. Κρούγκμαν "Η συνείδηση ενός προοδευτικού" ("Η Αυγή", 12.10.2008)

Ο Χρήστος Λάσκος είναι πτυχιούχος φυσικής και οικονομικών με μεταπτυχιακές-διδακτορικές σπουδές στη φιλοσοφία και κοινωνιολογία της εκπαίδευσης. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός. Αρθρογραφεί τακτικά στις εφημερίδες "H Αυγή" και "Εποχή", στους ιστότοπους Red Notebook και alterthess, είναι μέλος της σύνταξης του "Εντός Εποχής". Μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.
  
Βιογραφικό και κριτικογραφία - βιβλία και συμμετοχές σε συλλογικά έργα του Χρήστου Λάσκου
  
Στον ιστότοπο Μετά την Κρίση: 

 

O ιστότοπος του Max Roser (του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης)






Max Roser: Ποσοστό εισοδήματος του κορυφαίου 1 %
στις αγγλόφωνες και στις λοιπές χώρες (1900-2010)

 Max Roser - Ελλάδα: Ανισότητα εισοδημάτων (δείκτης Gini) 
και ανισότητα στο επίπεδο διαβίωσης



Update:
Για τον κορυφαίο οικονομολόγο Πέτερ Μπόφινγκερ (μέλος του θεσμοποιημένου «Συμβουλίου των Πέντε Σοφών» της γερμανικής κυβέρνησης), είναι από καιρό σαφές ότι η Ελλάδα πήρε υπερβολική «δόση» μέτρων λιτότητας. Σε καμιά άλλη χώρα δεν επιβλήθηκε τόσο μαζική μείωση των κρατικών δαπανών. Αυτό οδήγησε αναπόφευκτα στην απότομη κάμψη της οικονομικής της δραστηριότητας και στη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού. 
Το ερώτημα που του έθεσε η Deutsche Welle είναι τι θα πρέπει να αλλάξει στην ευρωπαϊκή πολιτική διάσωσης των υπερχρεωμένων κρατών. Ποιες μεταρρυθμίσεις θα πρότεινε για την Ελλάδα; Είναι άλλες από αυτές που ζητά η διεθνής κοινότητα; 
«Νομίζω καταρχήν ότι τις περασμένες εβδομάδες ζήσαμε κλιμάκωση των σχέσεων και σε αυτό φταίει καθαρά η ελληνική πλευρά, γιατί δεν ήταν συνεργάσιμη, για να μην πω ότι ήταν προκλητική. Αλλά τώρα είναι σημαντικό να κατέβουν οι τόνοι και να αναρωτηθούμε ποια κοινά σημεία έχουν η Γερμανία, η Ευρώπη και η Ελλάδα. 
Εδώ νομίζω ότι υπάρχουν πολλά κοινά σημεία, καθώς η νέα ελληνική κυβέρνηση θέλει να φορολογήσει περισσότερο τους πολίτες με μεγάλα εισοδήματα και να καταπολεμήσει τη διαφθορά. Είναι αυτό που εμείς στη Γερμανία κατακρίνουμε, ότι οι πλούσιοι Έλληνες δεν φορολογούνται όσο θα έπρεπε. Εδώ υπάρχει το γερμανικό μοντέλο της κατανομής των οικονομικών βαρών που υιοθετήσαμε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την επιβολή μιας εφάπαξ εισφοράς ύψους 50% στους πλούσιους, πληρωτέας με δόσεις σε 30 χρόνια. Νομίζω ότι αυτό θα μπορούσε να βρει εφαρμογή και στην Ελλάδα». 
Ο Πέτερ Μπόφινγκερ σημειώνει ότι ιδιαίτερα μια αριστερή κυβέρνηση θα μπορούσε να είναι σε θέση να εφαρμόσει ένα τέτοιο μέτρο που δεν μπόρεσαν να κάνουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Όσοι πραγματικά έχουν χρήματα οφείλουν να συμμετέχουν στη χρηματοδότηση της χώρας. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν χρειάζονται βαθιές μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση. 
«Φυσικά είναι σαφές ότι η χώρα χρειάζεται βαθιές μεταρρυθμίσεις. Μιλώντας με μέλη της κυβέρνησης, το παραδέχονται. Γνωρίζουν ότι το σύστημα πρέπει να αλλάξει εκ θεμελίων, ότι στον πυρήνα του είναι αρρωστημένο. Ετοιμότητα υπάρχει. Αλλά θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι πρόκειται για μια νέα κυβέρνηση λίγων εβδομάδων, που ευρισκόμενη μέσα σε ένα τυφώνα προσπαθεί να κουμαντάρει το πλοίο. Άρα, ας της δώσουμε πίστωση χρόνου. Από την άλλη πλευρά βέβαια, θα ήταν χρήσιμο μέλη της κυβέρνησης να έδιναν λιγότερες συνεντεύξεις και να έκαναν περισσότερη δουλειά».
 
Peter Bofinger
Οι θέσεις του Peter Bofinger για την κρίση διατυπώθηκαν αναλυτικά στο δοκίμιο Das infernalische Dreieck”, δημοσιευμένο στο γερμανικό περιοδικό «Blätter für deutsche und internationale Politik» (του οποίου είναι συνεκδότης μαζί με τον Jürgen Habermas και άλλους) και στη συνέχεια στο συλλογικό έργο «Δημοκρατία ή καπιταλισμός; - Η Ευρώπη σε κρίση» των εκδόσεων «Blätter».
Στην ελληνική έκδοση του βιβλίου «Δημοκρατία ή καπιταλισμός; - Η Ευρώπη σε κρίση», με επιμέλεια της Ρούλας Γκόλιου, το δοκίμιο του Π. Μπόφινγκερ «Το τρίγωνο του διαβόλου» περιλαμβάνεται στον Β' τόμο.


  
Ο Β' τόμος περιέχει κείμενα των Elmar Altvater, Peter Bofinger, Jürgen Habermas, Rudolf Hickel, Isabell Lorey, Claus Offe, Paul Krugman, Stephan Schulmeister, Wolfgang Streeck, Hubert Zimmermann, Karl Georg Zinn. 
  
O A' τόμος που κυκλοφορεί, περιλαμβάνει κείμενα των Ulrich Beck, Hauke Brunkhorst, Christian Calliess, Henrik Enderlein, Joschka Fischer, Claudio Franzius, Ulrike Guérot, Jürgen Habermas, Oskar Negt, Ulrich K. Preuss, Hans-Jürgen Urban.

1 σχόλιο:

  1. Απορία άσχετου περί τη πολιτική οικονομία αναγνώστη(-ριας):
    Εφόσον είναι ελεύθερη η διακίνηση κεφαλαίων (λόγω παγκοσμιοποίησης), πως θα παραμείνουν αυτά στη χώρα (αν παραμένουν) στην περίπτωση που θα τεθεί θέμα φορολόγησης τους με τόσο υψηλούς συντελεστές;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»