Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015

Το ψέμα που τρώει και θα τρώει διαδοχικές κυβερνήσεις και κόμματα

του Κωνσταντίνου Μ. Σοφούλη
  
  
Με η χωρίς δημοψήφισμα, με «ναι» ή με «όχι» ως αποτέλεσμα, η κυβέρνηση αυτή έχει φάει τα ψωμιά της και οδεύει προς την έξοδο λίαν προσεχώς. Θα είναι η τέταρτη κυβέρνηση που θα έχει «φάει» η διαδικασία χρεοκοπίας της χώρας μας. Θα επακολουθήσουν και άλλες. Η διαδικασία αυτή καθεαυτή αποδείχνει την ανεπάρκεια του πολιτικού μας συστήματος, αλλά έχει εδραία αιτία: Η αντιμετώπιση της «κρίσης» γίνεται πάνω στη βάση ενός ανομολόγητου ψέματος που δημιουργεί χαοτικό ρήγμα ανάμεσα στην πραγματικότητα και στην αντιμετώπισή της. Το ψεύδος επαναλαμβάνεται από όλες τις μέχρι τώρα κυβερνήσεις επειδή δεν έχουν την αντοχή να πουν την αλήθεια. Το βραχυπρόθεσμο πολιτικό κόστος υπερκεράζει τις στρατηγικές ανάγκες της κοινωνίας μας.
Αυτό το ψεύδος συνοψίζεται στο εξής: Η χρεοκοπία αντιμετωπίζεται ως πρόσκαιρη δημοσιονομική κρίση, ενώ στην πραγματικότητα αποτελεί απλή συγκυριακή έκφραση της αποτυχίας του παραγωγικού μας συστήματος να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του σύγχρονου διεθνούς ανταγωνισμού. Δεν πρόκειται για πρόσκαιρη κρίση, αλλά για αποκάλυψη ότι αυτό είναι το πραγματικό μας μπόι στη λίγκα της παγκόσμιας και ευρωπαϊκής οικονομίας. Έχουμε το μπόι μιας Βουλγαρίας και νομίζουμε ότι απλώς ένα προσωρινό γονάτισμα μας έχει κοντύνει, μέχρι να απλώσουμε αύριο τα ατέλειωτα ευρωπαϊκά τάχαμου πόδια μας και να δείξουμε πόσο γίγαντες είμαστε. Ας δούμε τώρα λίγο αναλυτικότερα τα περί του ψεύδους αυτού.
Ερμηνεύοντας πραγματιστικά τα όσα συμβαίνουν τις μέρες αυτές διαπιστώνουμε ότι στην ουσία έχουμε, για μια ακόμη φορά, μια μακρόσυρτη κυβερνητική κρίση. Και η κυβέρνηση αυτή θα πέσει μέσα στους λίγους προσεχείς μήνες. Αν συμβεί κάτι τέτοιο θα είναι η τέταρτη κυβέρνηση που θα πέσει στην αναμέτρηση με την πτώχευση της χώρας, που φαινομενικά εμφανίζεται ψευδώς ότι είναι αναμέτρηση με τους κακούς εταίρους μας. Χαρακτηριστικό όλης αυτής της σειράς των κυβερνητικών κρίσεων είναι η εμφάνιση κάθε φορά νέων πολιτικών σχημάτων. για να αντικαταστήσουν τα προηγούμενα που καίγονται. Το πολιτικό παιχνίδι, όμως,  μένει το ίδιο ακριβώς. Με άλλα λόγια, το πολιτικό σύστημα δεν προσέφερε προετοιμασμένες εναλλακτικές λύσεις εξουσίας. Και το εκλογικό σώμα αναζητούσε «κάτι το καινούργιο» απορρίπτοντας συλλήβδην τα παλαιά πολιτικά σχήματα αντί να αναζητεί νέες λύσεις σε ένα πραγματικό πρόβλημα που δεν θέλει να αποδεχτεί. Γιατί; Τι είναι αυτό που ρευστοποιεί τη δομή του πολιτικού συστήματος και το αναγκάζει σε μεταμορφώσεις για να αντέξει στην κρίση των ψηφοφόρων;
Η απάντηση είναι απλή όσο κι αν φαίνεται παράδοξη: Τίθεται συνεχώς το ίδιο εσφαλμένο πρόβλημα και αποκρύπτεται το πραγματικό. Στο εσφαλμένο πρόβλημα, κάθε επίδοξος διεκδικητής της πλειονοψηφίας κατ’ ανάγκη θα δώσει, κατά λογική συνέπεια, απαντήσεις σε λάθος ερωτήσεις και γι αυτό σύντομα θα απορριφθεί από την άτεγκτη πραγματικότητα. Το εκλογικό σώμα, από την πλευρά του περιμένει λύσεις σε λάθος πρόβλημα και γι αυτό σύντομα απογοητεύεται και αναζητεί πολιτική έκφραση που θα αντιπροσωπεύει την εσφαλμένη του αντίληψη της πραγματικότητας αντί να επαγγέλλεται λύσεις στο πραγματικό πρόβλημα. Πρόκειται για τραγική σκιαμαχία που ουδέν το καλό προοιωνίζει.
Που βρίσκεται το σφάλμα; Επανέρχομαι σε ένα θέμα που καταλαβαίνω ότι δεν έγινε αρκούντως κατανοητό από τους αναγνώστες μου σε προηγούμενα κείμενά μου. Πρόκειται για το ερώτημα που έχω επανειλημμένα θέσει, δηλαδή, κατά πόσο αυτό που ζούμε σήμερα αποτελεί οικονομική κρίση ή προβληματική δομική κατάσταση. Η εσφαλμένη διάγνωση είναι ότι πρόκειται για κρίση, που ως τέτοια απαιτεί βραχυπρόθεσμες παρεμβάσεις αποκατάστασης στην προτέρα κατάσταση. Η αλήθεια είναι, όμως, πως αντιμετωπίζουμε μια νέα κατάσταση, με ιδιαίτερα μακροχρόνιες προοπτικές, όπου περιπέσαμε εξ αιτίας της δημοσιονομικής κρίσης. Η αποκατάσταση της δημοσιονομικής ισορροπίας από μόνη της δεν αρκεί για να ανατραπεί η νέα κατάσταση. Χρειάζεται πλειάδα στρατηγικών ανατροπών, που από τη φύση τους έχουν μεσο-μακροπρόθεσμη προοπτική απόδοσης. Ας σκεφτούμε το απλούστερο των παραδειγμάτων: Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων,  για την δημιουργία μιας νέας θέσης εργασίας απαιτείται επιτυχής επένδυση περίπου 27.000 Ευρώ. Η χώρα μας αυτήν την ώρα έχει περίπου 1,5 εκατομμύρια ανέργους. Για την απορρόφησή τους θα χρειαστούν  επενδύσεις περίπου 405 δισεκατομμυρίων Ευρώ. Που θα βρεθούν τα κεφάλαια αυτά και ποιους μηχανισμούς προσέλκυσης και αξιοποίησης έχει σήμερα η χώρα, με μια κυβέρνηση, ιδίως, που είναι φανατικά εχθρική στην επιχειρηματικότητα; Στον πολιτικό διάλογο, ποιος έχει ακούσει συζήτηση για το ζήτημα αυτό;
Δεν θέλω να παίξω με τις λέξεις, αλλά να θέσω ένα γνήσιο οντολογικό ζήτημα που από την απάντηση που θα δώσουμε σε αυτό θα εξαρτηθεί και η ορθότητα του λόγου που αναπτύσσεται πέντε ολόκληρα χρόνια στον τόπο μας. Όσο συνεχίζεται αυτή η παρανόηση, τόσο θα καίγονται διαδοχικά πολιτικά σχήματα και θα διαιωνίζεται η πολιτική αστάθεια. Οι διαδοχικές κυβερνήσεις θα θυσιάζονται στον βωμό των ψευδαισθήσεών μας. Εξηγούμαι:
Με μεγάλη ευκολία που φθάνει στα όριο της απερισκεψίας, περιγράψαμε όλοι μας τα όσα προέκυψαν το 2010 με το κλείσιμο των διεθνών χρηματαγορών για την Ελλάδα, ως «κρίση». Η αλήθεια είναι ότι το 2010 με το κλείσιμο των αγορών αποκαλύφθηκε η ανικανότητα ενός κρατικιστικού συστήματος που ζούσε με ενέσεις καταναλωτικές, ενώ η οικονομία απο-επενδύονταν από ό,τι παραγωγικό είχε στη διάθεσή της.
 
Συμπέρασμα: Αν όλη η σκέψη μας δεν συγκεντρωθεί στο πώς θα προσεγγίσουμε νέες παραγωγικές επενδύσεις σε ανταγωνιστικούς τομείς, οι κυβερνήσεις θα περιστρέφονται γύρω από εσφαλμένο άξονα και ζαλισμένες θα πέφτουν. Η δημοσιονομική σταθερότητα δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι απλό μέσο και βασική προϋπόθεση για την παραγωγική ανασυγκρότηση.  Όποια κυβέρνηση τολμήσει τελικά να αποταθεί στους εταίρους μας με μια τέτοια ατζέντα, εκτιμώ ότι θα βοηθούσε και αυτούς να αποβάλλουν ορισμένες αντιπαραγωγικές εμμονές τους στην ισχύ των νομισματικών πολιτικών και να σταθούν αρωγές σε ένα πραγματικό πρόγραμμα ανάταξης μιας εξευτελισμένης επί του παρόντος οικονομίας, όπως κατάντησε η ελληνική.
Ο Κωνσταντίνος Μ. Σοφούλης είναι ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Αρθρογραφία του Κωνσταντίνου Μ. Σοφούλη στον ιστότοπο "Μεταρρύθμιση"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»