Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

Το αποτυχημένο ελληνικό μοντέλο - αναστροφή πορείας για διέξοδο σε ταραγμένους καιρούς

του Νίκου
 
© Αναζητήσεις για την Αριστερά - Νίκος ς: Διέξοδος μόνο η ανάπτυξη, 24.1.2016
 

[Πολιτικά και γεωπολιτικά συγκριτικά μας πλεονεκτήματα στον ταραγμένο κόσμο του 2016]
Η Ελλάδα την περίοδο αυτή βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Είναι εκτεθειμένη στον κλιμακούμενο διεθνή ανεμοστρόβιλο που προκαλεί ισχυρούς γεωπολιτικούς, οικονομικούς και μεταναστευτικούς κλυδωνισμούς. Αυτοί, μαζί με τα συσσωρευμένα εσωτερικά προβλήματα (υπερχρέωση, ασφαλιστικό, φορολογικό, απο-ανάπτυξη) δημιουργούν ένα επικίνδυνο εκρηκτικό μίγμα που προσβάλλει με ένταση την πολυετή σισύφεια προσπάθεια της χώρας προς την διέξοδο από την κρίση.
Ταυτόχρονα όμως, η χώρα μας διαθέτει και ορισμένα πλεονεκτήματα. Είναι ενταγμένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που αποτελεί την συγκριτικά πιο ασφαλή περιφερειακή ολοκλήρωση, όπως δείχνουν και οι μεταναστευτικές ροές των εκατομμυρίων βασανισμένων ανθρώπων που την προσεγγίζουν ως «Γη της επαγγελίας» με κίνδυνο της ίδιας τους της ζωής. Επί πλέον διαθέτει ένα σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα: βρίσκεται σε προνομιακό σημείο όπου συναντώνται οι διεθνείς οδεύσεις ενεργειακών διαδρόμων και μεταφορών προϊόντων (θαλάσσιοι και ηπειρωτικοί δρόμοι) από την Ασία προς την Ευρώπη και αντιστρόφως, αφού, ως γνωστόν, η Ευρώπη αποτελεί τη μεγάλη αγορά των 500 εκατομμυρίων καταναλωτών καθώς επίσης και την εξίσου σημαντική εξαγωγική αγορά νέων και καινοτόμων τεχνολογιών. Αποτελούν επομένως για τη χώρα μας οι αναδυόμενες νέες γεωπολιτικές συνθήκες χρυσή ευκαιρία ανάπτυξης μιας μακροχρόνιας στρατηγικής, αφού βρίσκεται σε πλεονεκτικό γεωπολιτικό σημείο πέριξ του οποίου κινούνται ενεργειακές, μεταφορικές και τουριστικές ροές.
Σπύρος Παπαλουκάς: Κόκκινες στέγες, Λέσβος - Καμμένο Χωριό
[Το ευάλωτο μετεμφυλιακό μοντέλο παραγωγής της Ελλάδας με το πελατειακό πολιτικό σύστημα, που το διέλυσε η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση το 2008. Μπορούμε τώρα να διαχειριστούμε με ανάστροφο τρόπο τα νέα διεθνή δεδομένα;]
Το ερώτημα είναι, αν μπορεί η χώρα μας να παίξει το διττό αυτό ρόλο - που εν δυνάμει της ανήκει - και να αξιοποιήσει τους νέους αυτούς «παραγωγικούς δρόμους» που διανοίγονται μπροστά της για να βελτιώσει την οικονομική και στρατηγική θέση της. Και ταυτόχρονα, να εκμεταλλευτεί τις νέες εμπορικές οδεύσεις στους τομείς της ενέργειας και των μεταφορών για να εξάγει τα δικά της προϊόντα και υπηρεσίες και για να αναπτύξει τη δική της επιχειρηματικότητα, εμπορική και τουριστική, προς τις χώρες που εμπλέκονται σ' αυτές τις στρατηγικού χαρακτήρα οδεύσεις.
Πρέπει όμως να αποφασιστούν, να σχεδιαστούν και να προωθηθούν οι κατάλληλες επενδύσεις και ενέργειες, να δημιουργηθεί κλίμα εμπιστοσύνης και σταθερότητας στην οικονομία και στην κοινωνία, ώστε η Ελλάδα να συμμετάσχει ενεργά και να αξιοποιήσει την ιστορική ευκαιρία που διανοίγεται.
Εδώ λοιπόν αξίζει να επισημανθεί και η καθολική ανατροπή που προκάλεσε στη χώρα μας η διεθνής πολιτική συγκυρία και η χρηματοοικονομική κρίση που την συνόδευσε το 2008: Προκάλεσε την κατάρρευση του προ-καπιταλιστικού μοντέλου συγκρότησης της παραγωγής και απορρύθμισε την πολιτική πελατειακών σχέσεων και διαπλοκής, την οποία συντηρούσε μέσω του δανεισμού το πολιτικό κατεστημένο για μισό αιώνα, εμποδίζοντας κάθε δυνατότητα αξιοποίησης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας. Τέλος, η διεθνής χρηματοοικονομική κρίση προκάλεσε την ανατροπή των πολιτικών δυνάμεων που ευθύνονται για το χάλι αυτής της βασανισμένης χώρας. Ο λόγος είναι απλός.
[Πολιτική εξουσία και ομάδες συμφερόντων κατασπατάλησαν πόρους, φούσκωσαν φούσκες]
Στην Ελλάδα, ως γνωστόν, το κυρίαρχο πολιτικό προσωπικό που ασκούσε την εξουσία, διαπλέκονταν με διάφορες ομάδες συμφερόντων και κατασπαταλούσαν από κοινού τους πολύτιμους και πανάκριβους οικονομικούς πόρους του διαχρονικού δανεισμού στον οποίο επιδίδονταν για πολλά χρόνια αυτή η χώρα. Η ανισόρροπη αυτή πολιτική συντηρούσε μια επίπλαστη ευημερία, μια καθολική φούσκα, που παροξύνθηκε μετά την ένταξη της χώρας στη ζώνη του ευρώ - αφού τα επιτόκια δανεισμού είχαν περίπου μηδενιστεί - και κατέρρευσε με τη χρηματοπιστωτική κρίση.
Το κόστος αυτής της πολιτικής υπήρξε βαρύτατο.
Η εκάστοτε κυβέρνηση γαλάζια ή πράσινη μετέτρεπε το κράτος σε κομματικό φέουδο που κατασπαταλούσε το δημόσιο-δανεικό χρήμα με βάση το κομματικό και εκλογικό συμφέρον της. Σήμερα, δίπλα στην κρίση χρέους, όλο αυτό το εκτρωματικό σύστημα διαχείρισης της εξουσίας κατέρρευσε και οδήγησε τη χώρα στην πέμπτη χρεοκοπία των τελευταίων 195 ετών. Μετά από έξη χρόνια «προγραμμάτων στήριξης» η Ελλάδα έχει απωλέσει το 25% του ΑΕΠ, ενάμιση εκατομμύριο θέσεις εργασίας, και απέκτησε ένα δυσβάστακτο δημόσιο χρέος 350 δις ευρώ.
[Μη βιώσιμη διάρθρωση απασχόλησης, συνταξιομανής κοινωνία, δάνεια και επιδοτήσεις πεταμένα στο Τίποτε]
Σήμερα εργάζονται στην Ελλάδα 2,7 εκατομμύρια άτομα στην πραγματική οικονομία, τα οποία θα πρέπει να καλύψουν με φόρους και εισφορές 2,7 εκατομμύρια συνταξιούχων και 0,7 εκατομμύρια δημόσιων υπαλλήλων και κατ’ επέκταση τα υπόλοιπα εκατομμύρια πολιτών που είναι άνεργοι, κοινωνικά αποκλεισμένοι ή εκτός παραγωγής. Σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες, σε κάθε συνταξιούχο αντιστοιχούν τέσσερις εργαζόμενοι, όπως παλιότερα συνέβαινε και στην Ελλάδα. Παράλληλα, όλα αυτά εκτίναξαν τα έξοδα του κράτους σε ποσοστό πάνω από το 50% του ΑΕΠ, από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη, γεγονός που σημαίνει ότι όσοι διαθέτουν φοροδοτική ικανότητα σήμερα, θα πρέπει να φορολογούνται με φόρους που θα υπερβαίνουν το 50% των εισοδημάτων τους για να λειτουργεί στοιχειωδώς το κράτος. Αυτή η εκτρωματική κατάσταση πρέπει να λυθεί, δεν πάει άλλο και δεν συγκρίνεται σε καμία περίπτωση με κανένα απολύτως επί μέρους συντεχνιακό ή κλαδικό αίτημα.
Σύμφωνα με έγκυρους οικονομικούς υπολογισμούς, η Ελλάδα, μετά το 1995 που κλείδωσε η υποψηφιότητά της ένταξής της στο ευρώ, απέσπασε μέσω δανείων και επιδοτήσεων πάνω από 270 δίς ευρώ. Εάν τα μισά από αυτά δεν είχαν σπαταληθεί ασύστολα σε δανεισμούς, σε κάθε είδους επιδοτήσεις με κομματικά κριτήρια, σε ολυμπιάδες και φαραωνικά έργα, αλλά είχαν επενδυθεί με βάση τα συγκριτικά πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες της χώρας, θα είχαμε ξεπεράσει την κρίση χωρίς ανεργία, χωρίς απώλειες μισθών και συντάξεων, χωρίς κόκκινα δάνεια.
Σπύρος Παπαλουκάς: Αγιάσος - Τοπίο
[Τώρα «φωνάζει ο κλέφτης». Προοπτικές: Φυγή εμπρός ευρωπαϊκά ή διαρκής παρακμή;]
Το τραγικότερο όλων αποτελεί η σημερινή διεκδικητική συντεχνιακή βεντάλια που ανοίγει ακριβώς από εκείνες τις κοινωνικές ομάδες που ωφελήθηκαν στο «μαύρο παρελθόν» του άκρατου δανεισμού, των επιδοτήσεων, της φοροαποφυγής και της εισφοροδιαφυγής.
Είναι απορίας άξιον αν η σημερινή κυβέρνηση της Αριστεράς θα αντέξει να διαχειριστεί την κρίση με τον ίδιο σταθερό, διαφανή, αποφασιστικό, και κοινωνικά δίκαιο τρόπο που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο. Παράλληλα οφείλει να διαμορφώσει τους όρους μιας αναπτυξιακής δυναμικής στους τομείς που παρουσιάζουν εμφανή συγκριτικά πλεονεκτήματα, στις μεταφορές, στην ενέργεια και στον τουρισμό, αξιοποιώντας όλες τις επενδυτικές δυνατότητες που εκπορεύονται από τη συμμετοχή της στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, που αποτελεί αγκωνάρι σταθερότητας σε σχέση με τη βαρβαρότητα που επικρατεί εκτός ευρωπαϊκών συνόρων.
Όσο για το ασφαλιστικό, το φορολογικό και τα κόκκινα δάνεια, που σήμερα αποτελούν δευτερογενή εμπλοκή, όλα δείχνουν ότι μπορεί να ξεπεραστούν. Μοναδικό ισχυρό και αμετακίνητο επιχείρημα για αυτά είναι ένα: δεν γυρίζουμε πίσω. Η περίοδος αποτελεί νέα πρόκληση, η οπισθοδρόμηση θα είναι καταστροφή. Αυτή μάλιστα τη φορά δεν θα υπάρξουν νικητές θα είμαστε όλοι ηττημένοι.
      
[Οι μεσότιτλοι προστέθηκαν στον ιστότοπο Μετά την Κρίση]



 ανώτερο τεχνικό στέλεχος της ΔΕΗ, στέλεχος της ανανεωτικής Αριστεράς Διετέλεσε επίσης, διευθυντής στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης.

Νίκος Καϊμάκης: Αρθρογραφία στην εφημερίδα Αυγή 




Νίκος Καϊμάκης, στον ιστότοπο Μετά την Κρίση:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Jan-Werner Müller Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»