Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Βόλφγκανγκ Μύνχάου: Η ΕE της μεταβλητής γεωμετρίας ή των πολλαπλών ταχυτήτων, αναγκαστική διέξοδος

© The Financial Times - Wolfgang Münchau: The necessity of a multi-speed Europe - The best option is a structure with an integrated core and a looser outer layer, 12.3.2017
Μια άλλη μετάφραση στα ελληνικά στο EURO2day - Η σωστή «συνταγή» για την ΕΕ των πολλών ταχυτήτων, 13.3.2017
 
Οι σκέψεις για την ΕE ως Ένωση «μεταβλητής γεωμετρίας» ή «πολλαπλών ταχυτήτων» επανέρχονται στο προσκήνιο όχι ως επιλογή αλλά ως ανάγκη. Με τα σημερινά δεδομένα, η πιό καλή εναλλακτική λύση για την ΕΕ είναι μια πιό ευέλικτη δομή, αποτελούμενη αφενός από έναν συνεκτικό πυρήνα με κοινό νόμισμα και με κοινές πολιτικές για τα δημοσιονομικά, την οικονομία, την άμυνα, τα εξωτερικά και τα βασικά εσωτερικά θέματα, και αφετέρου από ένα πιο χαλαρό και όχι μονολιθικό εξωτερικό «στρώμα» κρατών-μελών, που θα μπορούν όμως και αυτά να συμμετέχουν εθελοντικά στις κοινές πολιτικές, τις υποχρεωτικές για τις χώρες του πυρήνα.
 
Παλιά, στα μέσα της δεκαετίας του 1990, συζητούσα συχνά με φίλους και συναδέλφους για το μέλλον της Ευρώπης. Τότε είχαμε εντελώς διαφορετικές προσδοκίες. Μερικοί, μαζί τους και εγώ, θέλαμε μια περιορισμένη σε έκταση, «σφιχτή» ομοσπονδιακή Ευρώπη, με κεντρική κυβέρνηση και κοινοβούλιο. Άλλοι προτιμούσαν μια ευρύτερη, αποκεντρωμένη Ευρώπη. Υπήρχε και μια τρίτη ομάδα που υποστήριζε αυτό που αποκαλείται «μεταβλητή γεωμετρία» - μια Ευρώπη πολλαπλών ταχυτήτων, μέσα στην οποία θα υπάρχουν αλληλοεπικαλυπτόμενες ομάδες εθνικών κρατών· σε καθεμιά από τις ομάδες αυτές, οι χώρες θα μπορούν να συνδέονται μεταξύ τους με κοινές πολιτικές για συγκεκριμένους τομείς ενδιαφέροντος. 
Η συζήτηση αυτή επανέρχεται στην επίσημη ημερήσια διάταξη, αυτή τη φορά όχι από επιλογή αλλά από ανάγκη. Η ΕΕ αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες. Η δημοσιονομική της ένωση «σέρνεται» από τη μιά καταστροφική κρίση στην άλλη. Μέσα στους κόλπους της βλέπουμε πολλές, ασύμφωνες πολιτικές για τη διαχείριση του μεταναναστευτικού προβλήματος. Ένα μέλος της αποφάσισε με δημοψήφισμα να αποχωρήσει. Ένα άλλο, η Πολωνία, αυτοαπομονώθηκε διπλωματικά. Την περασμένη εβδομάδα, η πρωθυπουργός της Μπεάτα Σύντουο (Beata Szydlo) εμπόδισε μιαν απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου προβάλλοντας βέτο, σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά της επανεκλογής ως προέδρου τού Ντόναλντ Τουσκ, άλλοτε πολιτικού αντιπάλου της. Κρατά την Ευρώπη σε ομηρία, εξαιτίας μιας διαμάχης η οποία στην πραγματικότητα αφορά μόνον την εσωτερική πολιτική της χώρας της. Στη Γαλλία και στην Ιταλία μερικοί κορυφαίοι πολιτικοί της αντιπολίτευσης υποστηρίζουν την αποχώρηση της χώρας τους από τη ζώνη του ευρώ.
Λίγες μέρες πριν τη Σύνοδο Κορυφής, οι ηγέτες της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας συναντήθηκαν για να εκφράσουν σαφέστερα την επιλογή τους υπέρ μιας Ευρώπης πολλαπλών ταχυτήτων, στα χνάρια ακριβώς της άποψης περί μεταβλητής γεωμετρίας που υποστήριζαν μερικοί από τους φίλους μου πρίν από 20 χρόνια. Έφτασαν σ' αυτό το συμπέρασμα με την απόρριψη των άλλων λύσεων. Μια ομοσπονδιακή Ευρώπη των 27 κρατών-μελών είναι εκτός συζήτησης, δεδομένου ότι πιθανότατα θα απαιτούσε αλλαγές των Ευρωπαϊκών Συνθηκών σε τέτοιο βάθος, ώστε δεν θα είχαν καμιά ίσως πιθανότητα να εγκριθούν από όλα τα κράτη-μέλη. Το να μην γίνει τίποτε είναι και αυτό εκτός συζήτησης. Έτσι, δεν απομένει άλλη εναλλακτική πρόταση, παρά μόνον της μεταβλητής γεωμετρίας. Αλλά τι θα σημαίνει αυτό στην πράξη
Πρέπει να κάνουμε διάκριση ανάμεσα στις πολύ διαφορετικές παραλλαγές μεταβλητής γεωμετρίας. Η πρώτη θα ήταν μια βαθύτερη ολοκλήρωση, η οποία θα βασιζόταν κυρίως σε βελτιωμένες ρήτρες συνεργασίας που υπάρχουν ήδη στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Αυτές οι ρήτρες δίνουν τη δυνατότητα σε ένα «σμήνος» από 9 τουλάχιστον κράτη-μέλη να προχωρούν προς τα εμπρός με κοινούς νόμους. Εξαιρούνται τομείς κοινού ενδιαφέροντος και αρμοδιότητας για όλα τα μέλη της ΕΕ, όπως είναι η ενιαία αγορά και η τελωνειακή ένωση.
Μολονότι η ενισχυμένη συνεργασία φαίνεται καλή ιδέα, πρέπει να προσεχθεί το εξής: Η διαδικασία αυτή προβλέπεται στο νομικό πλαίσιο της ΕΕ ήδη από τη δεκαετία του 1990 και της δόθηκε ακόμη μεγαλύτερη έμφαση με τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Ένας από τους συντάκτες αυτής της ειδικής ρήτρας στη Συνθήκη, με ενημέρωσε ότι την έγραψε για να παράσχει μια νομιμοποιημένη βάση για την ευρωζώνη, ώστε να εξελιχθεί σε πιο βαθιά πολιτική ένωση. Όμως η ρήτρα αυτή έχει χρησιμοποιηθεί τρεις φορές μόνον - για τη νομοθεσία περί διαζυγίου, για το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και για ιδιοκτησιακά δικαιώματα σε όλο τον κόσμο. Αυτό δεν το λές και εντυπωσιακό απολογισμό εφαρμογής.
Αξίζει να μαθαίνουμε από τις αποτυχίες της διαδικασίας. Μια ομάδα κρατών-μελών θέλησε να κάνει χρήση της ενισχυμένης συνεργασίας για να συμφωνήσουν μεταξύ τους τα κράτη αυτά σε μια φορολόγηση των νομισματικών συναλλαγών. Τα μέλη αυτά «πνίγηκαν» μέσα στις διαφωνίες τους και τελικά συνειδητοποίησαν το εξής: Άν μόνον 9 χώρες, και όχι όλα τα κράτη-μέλη, συμφωνούσαν σε έναν τέτοιο φόρο, θα βάρυναν τους εαυτούς τους με ένα ανταγωνιστικό μειονέκτημα έναντι των άλλων μελών, εκείνων που αρνούνταν να συμμετάσχουν. 
Το δεύτερο μοντέλο μεταβλητής γεωμετρίας είναι πιό ριζοσπαστικό και, σε τελευταία ανάλυσηείναι αυτό που σέβεται τους πολιτικούς περιορισμούς και την ανάγκη να επιλυθούν τα προβλήματα της ΕΕ. Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ανήκει στην κατηγορία των ζητημάτων που μπορεί να είναι ταυτόχρονα αναπόφευκτα και ανέφικτα. Είναι απαραίτητη περισσότερη ολοκλήρωση, άν η Ευρώπη θέλει να διαχειριστεί αποτελεσματικά μια χρηματοοικονομική και δημοσιονομική ένωση που αποκλίνει στο πεδίο της πραγματικής οικονομίας, άν θέλει να ενισχύσει την αμυντική της συνεργασία σε μια εποχή που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αμφισβητεί το ΝΑΤΟ ως μακροπρόθεσμη ανάγκη και άν θέλει να έχει αξιοπιστία όταν αντιμετωπίζει αποφασιστικούς γείτονες, κυρίως στη Ρωσία και την Τουρκία. Την ίδια στιγμή, αυτό το μοντέλο δεν είναι εφικτό, και ο λόγος είναι ότι για να δομηθεί ένα τέτοιο σύνθετο σύστημα, απαιτούνται τέτοιες αλλαγές των Συνθηκών, ώστε είναι μη πραγματοποιήσιμες. 
Η διέξοδος από αυτή την ωραία κατάσταση είναι απλά να αποδεχτούμε μια διαδικασία απο-ολοκλήρωσης ακολουθούμενη από επαν-ολοκλήρωση. Η ΕΕ, με τη μορφή που είναι συντεταγμένη σήμερα, είναι μονολιθική, δύσκαμπτη. Είναι παγιδευμένη σε ένα νομικό πλαίσιο που ισχύει για όλους αλλά δεν ταιριάζει σε κανέναν. Η καλύτερη επιλογή θα ήταν μια δομή με έναν αρκετά συνεκτικό πυρήνα, ο οποίος θα περιβάλλεται από ένα πολύ λιγότερο συνεκτικό εξωτερικό στρώμα. Όλα τα κράτη-μέλη θα συμμετέχουν στην τελωνειακή ένωση και στην ενιαία αγορά, όχι όμως απαραίτητα στο κοινό νόμισμα, σε μια κοινή εσωτερική πολιτική, σε μια κοινή εξωτερική πολιτική και σε κοινούς μηχανισμούς άμυνας και ασφάλειας. Η ελεύθερη μετακίνηση μπορεί να θεσπιστεί ως υποχρεωτική για τα μέλη της εσωτερικής ομάδας, αλλά προαιρετική για τα υπόλοιπα. 
Χώρες που ανήκουν στο εξωτερικό στρώμα θα θα έχουν το δικαίωμα, όχι όμως την υποχρέωση, να συμμετάσχουν και αυτές στους βασικούς τομείς με τις κοινές πολιτικές που θα είναι υποχρεωτικά για τις χώρες του πυρήνα. Συνεπώς, το εξωτερικό στρώμα ως όλον δεν χρειάζεται να είναι μονολιθικό. Μια τέτοια δομή θα επέτρεπε ακόμη και στο Ηνωμένο Βασίλειο, μετά την αποχώρησή του, να ξαναπροσχωρήσει στην ΕΕ. Όμως αυτό θα ήταν μια επανασύνδεση όχι με την ΕΕ όπως τώρα την ξέρουμε, αλλά με μια πιό ευέλικτη διάδοχη κατάστασή της, και με διαφορετική νομιμοποιητική βάση.
Τα διλήμματα της Ευρώπης είναι επιλύσιμα, αν η θεσμική της διάθρωση γίνει πιό «ανοικτή». Διαφορετικά, δεν θα έχει άλλη επιλογή, παρά μόνον να προσπαθεί να αυτοσχεδιάζει κουτσά-στραβά, με την ελπίδα ότι δεν θα της συμβεί τίποτε κακό. Και όλοι ξέρουμε πώς καταλήγει αυτό.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Jan-Werner Müller Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»