Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

Ευρώπη, Γερμανία, νέα Μεγάλη Μετανάστευση των Λαών. Η Μέρκελ ζητά «ψήφο εμπιστοσύνης» από το λαό

του Γιάκομπ Άουγκστάιν
  
© Der Spiegel - Jakob Augstein: Merkels Flüchtlingspolitik: Die Vertrauensfrage  17.09.2015 
   
Η πολιτική έχει χάσει τον έλεγχο. Αντί για εμπιστοσύνη επικρατεί δυσφορία και αναταραχή, στην οικονομία ή στο προσφυγικό ζήτημα. Η Άνγκελα Μέρκελ θέλει να γίνουν δεκτοί οι πρόσφυγες στη Γερμανία: «Το λέω ξανά και ξανά: Μπορούμε να το καταφέρουμε· και θα το καταφέρουμε». Πολλοί, ακόμη και πολιτικοί της σύμμαχοι, κάθε άλλο παρά συμφωνούν. Η καγκελάριος τους αντιμετωπίζει ζητώντας «ψήφο εμπιστοσύνης» από το λαό. Εν τω μεταξύ, οι Βαυαροί κομματικοί της σύμμαχοι (CSU) την απειλούν με προσφυγή στο Συνταγματικό Δικαστήριο
  
Τόσα χρόνια μέχρι τώρα, δεν είχαμε ακούσει ποτέ από την καγκελάριο μια φράση σαν τούτη εδώ: «Αν πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να ζητάμε και συγγνώμη, πριν δείξουμε ένα φιλικό πρόσωπο σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, τότε αυτή δεν θα είναι η δική μου χώρα» [15.9.2015, σε κοινή συνέντευξη τύπου με τον καγκελάριο της Αυστρίας Βέρνερ Φάιμαν, στα πλαίσια της έκτακτης Συνόδου Κορυφής της ΕΕ για το προσφυγικό ζήτημα]. Πρόκειται για αίτημα παροχής ψήφου εμπιστοσύνης. Ο Γκέρχαρντ Σρέντερ, την εποχή που κυβερνούσε, την ζήτησε στη Βουλή δύο φορές. Η Άνγκελα Μέρκελ τη ζητά από το λαό. Θα συνεχίσει η χώρα αυτή να είναι χώρα της Μέρκελ; Η καγκελάριος προκαλεί το λαό της. Αυτό είναι κάτι νέο. Μέχρι τώρα η Άνγκελα Μέρκελ ήταν η καγκελάριος χωρίς προκλήσεις και επιβολές. Για πολλά χρόνια κυβερνούσε τη Γερμανία σαν έναν οίκο υποβοηθούμενης διαβίωσης [για άτομα με ειδικές ανάγκες]. Οι άνθρωποι την αγάπησαν γι' αυτό. Η Άνγκελα Μέρκελ πρόσφερε εμπιστοσύνη στον κόσμο. Τώρα ζητάει να την πάρει πίσω. Ας ελπίσουμε ότι έχει απομείνει αρκετή.
Πρόσφυγες στη Βουδαπέστη, σιδηροδρομικός σταθμός Keleti:
Περιμένοντας τρένο για τη Γερμανία
Έλεγχοι. Τάξη. Λογική. Όποιοι αντιτίθεται στην είσοδο περισσότερων προσφύγων στη Γερμανία, αυτά τα λόγια χρησιμοποιούν - και κατά της καγκελαρίου. Κατά ειρωνικό τρόπο, η Άνγκελα Μέρκελ, η φυσικός, η επιστήμων που βρίσκεται στην εξουσία, πρέπει να υπερασπιστεί τον εαυτό της ενάντια στην κατηγορία ότι στην κρίση των προσφύγων έχασε τον έλεγχο, την τάξη και τη λόγική. Αλλά αυτό είτε είναι κακόβουλο, είτε αποκαλύπτει άγνοια. Η προσφυγική κρίση είναι απλά ένα μόνον παράδειγμα ανάμεσα σε πολλά: Σε ουσιώδη ζητήματα, ο έλεγχος έχει ξεφύγει από τα χέρια της πολιτικής εδώ και πολύ καιρό. Η παλιά τάξη είναι perdu, απωλέσθη, και κανένας καγκελάριος στον κόσμο δεν μπορεί να την αποκαταστήσει. Από πού έρχεται η ασφάλεια; Από την εμπιστοσύνη. «Τα πράγματα είναι εκτός ελέγχου», είπε ο υπουργός Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ (Thomas de Maizière). Αυτό ήταν καρφί ενάντια στην καγκελάριό του. Αυτή είχε ανοίξει τα σύνορα. Ο Ντε Μεζιέρ τα έκλεισε και πάλι. Για να φέρει το σκάφος του κράτους και πάλι στη σωστή πορεία. Αλλά σε ποιά πορεία; Στην ελληνική γλώσσα, κυβερνήτης είναι ο πηδαλιούχος που εξασφαλίζει ότι το σκάφος να ακολουθεί τη σωστή πορεία. Κυβερνητική είναι η επιστήμη του ελέγχου των συστημάτων. Το παρόν μας είναι μια καταστροφή απο τη σκοπιά της κυβερνητικής. Οι μηχανισμοί ρύθμισης έχουν αποτύχει. Όχι μόνον στην κρίση των προσφύγων. 
Μέχρι τη δεκαετία του 1970, υπήρχε στη Δύση  μεγάλη εμπιστοσύνη στην ελέγχουσα δύναμη της πολιτικής. Στη συνέχεια η πολιτική αντικαταστάθηκε από τις αγορές. Έτσι μπορούσαν όλα να γίνονται χωρίς έλεγχο - υπήρχε, βλέπετε, η αυτορρύθμιση των αγορών. Αλλά τότε ήρθε η οικονομική κρίση και κατέστρεψε και αυτή την πεποίθηση. Κατά ειρωνικό τρόπο, ο ίδιος ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δήλωσε το 2010 ότι «η χρηματοπιστωτική αγορά το μόνο που κάνει είναι να ασχολείται με τον εαυτό της, αντί να εκπληρώνει την αποστολή της και να χρηματοδοτεί μια λογική, βιώσιμη, αναπτυσσόμενη οικονομία». Ο Σόιμπλε πρόσθεσε: «Αυτό πρέπει να το αλλάξουμε». 
Μια ριψοκίνδυνη προσωποποίηση της πολιτικής
Όπως είναι γνωστό, ο Σόιμπλε δεν κράτησε τον λόγο του. Υπό την διακυβέρνηση των Μέρκελ και Σόιμπλε, η πολιτική δεν πήρε εκ νέου τα πράγματα στα χέρια της. Αυτό το διάστημα επικράτησε το ο σώζων εαυτόν σωθήτω, ένα σύνθημα των πλουσίων. Αυτή είναι η αποτυχία τούτης της καγκελαρίου. Η εμπιστοσύνη στο σύστημα έχει χαθεί. Στην κρίση των προσφύγων θα πρέπει τώρα να αντικατασταθεί από την εμπιστοσύνη στο πρόσωπο της Μέρκελ. Αυτή είναι μια ριψοκίνδυνη προσωποποίηση της πολιτικής. 
Η νέα Μεγάλη Μετανάστευση των Λαών δεν μπορεί να σταματήσει. Οι δυνάμεις της δυσαρέσκειας που ισχυρίζονται το αντίθετο, ψεύδονται. Απλά και μόνον συσσωρεύονται και πάλι. Φαίνονται, είναι οι Ζέντερ (Söders) και (Ζέεχοφερ) Seehofer [ηγέτες του Βαυαρικού CSU, του αδελφού κόμματος των Χριστιανοδημοκρατών της Μέρκελ], είναι οι σχολιαστές της «Frankfurter Allgemeine Zeitung» και της «Welt». Για λίγες μέρες ήταν ζαλισμένοι από την απρόσμενη ζεστασιά, με την οποία οι συμπατριώτες αντιμετώπισαν ξαφνικά τους ξένους. Τώρα ζητούν να αποκατασταθεί η τάξη, που κανείς πια δεν μπορεί να την αποκαταστήσει. Ή μήπως μπορεί; Θέλουμε όμως να φορτωθούμε ένα τέτοιο κόστος, μπορούμε να αντέξουμε τέτοιες εικόνες, όπως στρατιώτες να κλείνουν τα σύνορά μας; Νεκρούς σε φράχτες που εμείς στήσαμε; Πολιτοφυλακές, αποτελούμενες από συμπολίτες μας, να κυνηγούν παράνομους μετανάστες; Προφανώς η καγκελάριος δεν θέλει. Αυτό το πράγμα δεν θα ήταν «η χώρα της». Πρέπει να ερμηνεύσουμε ακόμη και έτσι αυτή την πρόταση που ξεστόμισε. «Μπορούμε να το καταφέρουμε!», είπε επίσης πρόσφατα.
Αυτό που έκανε σκόπιμα η Μέρκελ ονομάζεται επιτελεστικός λόγος. Ο Θεός λέει: Γενηθήτω φως - και εγεννήθη φως. Στην περίπτωση της Μέρκελ, αυτό δούλεψε με επιτυχία στο παρελθόν: Και τότε, το φθινόπωρο του 2008, όταν ξέσπασε η χρηματοπιστωτική κρίση, η Μέρκελ είπε: Οι καταθέσεις είναι ασφαλείς - και οι καταθέσεις ήταν ασφαλείς. Αλλά σε αντίθεση με τον Θεό, η καγκελάριος είναι μόνον σχεδόν παντοδύναμη, αλλά όχι απόλυτα, και το κόλπο λειτουργεί μόνο με μία προϋπόθεση: την εμπιστοσύνη. Αυτό είναι το παράδοξο: Η φράση, σκοπός της οποίας είναι να δημιουργήσει εμπιστοσύνη, εκπληρώνει τον σκοπό της μόνο αν εμπιστοσύνη υπάρχει ήδη. 
Μήπως η μαγική δύναμη της καγκελαρίου έχει πια ξοδευτεί; «Το λέω ξανά και ξανά: Μπορούμε να το καταφέρουμε· και θα το καταφέρουμε», δήλωσε και πάλι η Μέρκελ τώρα. Ας ελπίσουμε ότι δεν ισχύει ο κανόνας των παραμυθιών: Το ξόρκι που χρειάζεται να επαναλαμβάνεται, χάνει τη δύναμή του.
O Jakob Augstein αρθρογραφεί στον Spiegel, στις εφημερίδες Süddeutsche Zeitung, Zeit καθώς και στην Der Freitag (Παρασκευή), την οποία εκδίδει ο ίδιος.
  
Επιλογή πρόσφατης αρθρογραφίας του J. Augstein: Η στήλη  Im Zweifel links  - Der Spiegel - γερμανική γλώσσα) 
    
Γιάκομπ Άουγκστάϊν, στον ιστότοπο Μετά την Κρίση



Διαφορετική σκοπιά, διαφορετική γνώμη:
Βόλφγκανγκ Μύνχάου: Η Άνγκελα Μέρκελ και η χωρίς ηθική πολιτική της για τους πρόσφυγες (Der Spiegel, γερμανικά) 
Ευαγγελία Μπίφη : Ο τρίχρονος Αϊλάν στοιχειώνει την Ευρώπη -  Mια θάλασσα στην Ευρώπη:  Αιγαίο, o μύθος πέθανε, ξεβράζει νεκρά παιδιά
     
 
 

  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»