Μετά το δημοψήφισμα, ο Τσίπρας εκπρόσωπος όλων των Ελλήνων που υποστηρίζουν το ευρώ; Είναι εφικτός ο συμβιβασμός;

του Νιλς Καντρίτσκε 

  

 © Nachdenkseiten, 7.7.2015 - Niels Kadritzke: Tsipras als Repräsentant aller griechischen Euro-Befürworter – Ein Kompromiss wäre möglich

  

Η απρόσμενη έκβαση του δημοψηφίσματος στις 5/7, δηλαδή το 61,3 % υπέρ του «όχι» είναι σημαντικό πολιτικό γεγονός, το οποίο πρέπει να λάβει υπόψη το σύνολο της ΕΕ. Ιδιαίτερα οι πολιτικοί που θα αποφασίσουν για την τύχη της Ελλάδας και της ζώνης του ευρώ. Αλλά αυτό το αποτέλεσμα δεν αλλάζει τα «σκληρά γεγονότα» στο έδαφος της πραγματικότητας: ούτε την καταστροφική κατάσταση στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα και ιδίως στην πραγματική οικονομία, ούτε τις δυσκολίες για επίτευξη συμφωνίας με «έντιμο» συμβιβασμό μεταξύ της κυβέρνησης Τσίπρα και των θεσμών. Το κρίσιμο ερώτημα είναι, αν και πώς η ψήφος της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις σ' αυτά τα δύο επίπεδα της πραγματικότητας. 

     

Ισχύει φυσικά η σκέψη, ότι το δημοψήφισμα αποτελεί αξία από μόνο του, από την άποψη της δημοκρατικής διατύπωσης κοινωνικών συμφερόντων και διαθέσεων. Όμως, υπό τις παρούσες συνθήκες, το κρίσιμο ερώτημα είναι ένα: ποιά θα είναι η συμβολή αυτής της ψηφοφορίας στην επίλυση των προβλημάτων η οποία προτείνεται από την κυβέρνηση της Αθήνας; Σε καμμία περίπτωση το δημοψήφισμα δεν αποδεικνύει ότι τα προβλήματα αυτά, που δεν περιορίζονται μόνον στην εγχώρια ελληνική πολιτική, μπορούν να επιλυθούν καλύτερα αν ερωτηθούν οι ενδιαφερόμενοι λαοί. Γιατί το πως σκέφτονται οι Έλληνες, ήταν ήδη γνωστό εκ των προτέρων. Και αν π.χ. ζητήσουμε τη γνώμη των Γερμανών φορολογουμένων, πως θέλουν να συνεισφέρουν για να τη διάσωση της Ελλάδας εντός της ευρωζώνης, το αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή θα ήταν καταστροφικό, τουλάχιστον για τους Έλληνες. 

Grexit και μετά τι;

του Νιλς Καντρίτσκε
    

© Le Monde diplomatique, Niels Kadritzke: Grexit und was dann? 11.06.2015
    

Η επαναφορά της δραχμής δεν ανοίγει καμμιά προοπτική για το μέλλον, παρά μόνον για τους κερδοσκόπους

Αν θα συμβεί Grexit δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε σήμερα. Ακόμη και αν η έξοδος της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ αποφευχθεί τις εβδομάδες που έρχονται, ένα «ατύχημα», ένα Graccident θα παραμείνει πιθανό για μεγάλο χρονικό διάστημα: είναι ένα είδος ιστορικού «εργοστασιακού ατυχήματος» το οποίο κανείς δεν θέλει να συμβεί στην πραγματικότητα, αλλά πολύ λίγοι ηγέτες της ΕΕ είναι πρόθυμοι να το αποτρέψουν με κάθε τρόπο.

Η απειλή αυτή θα αποτραπεί μόνον όταν παρασχεθεί στην Ελλάδα από τους πιστωτές της η ευκαιρία μιας επανεκκίνησης και όταν η κυβέρνηση της Αθήνας αδράξει την ευκαιρία αυτή. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να πληρούνται τρεις προϋποθέσεις: Πρώτον μια μεγάλη ελάφρυνση του χρέους με στόχο να τερματιστεί η πολιτική της θανάσιμης λιτότητας. Δεύτερον ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα εσωτερικών μεταρρυθμίσεων, που θα στοχεύουν ιδίως στη δημιουργία αποτελεσματικών δημόσιων υπηρεσιών και στην επιβολή αυστηρής φορολογικής πειθαρχίας που θα εγγυάται τη σταθερότητα των κρατικών εσόδων. Και τρίτον, ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, το οποίο θα ενεργοποιήσει τις δυνατότητες της χώρας και θα μπορεί επίσης να προσελκύει ξένες επενδύσεις. 

Το αντίθετο μιας τέτοιας «φυγής προς τα εμπρός» για έξοδο από την κρίση θα ήταν η Grexit. Με μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού την θεωρεί ως εθνική και προσωπική καταστροφή. Όλες οι δημοσκοπήσεις μετά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και τον σχηματισμό της κυβέρνησης Τσίπρα, δείχνουν ότι 70 έως 80 % των ερωτηθέντων θέλουν να παραμείνει η Ελλάδα στη ζώνη του ευρώ για να αποφευχθεί η υποτροπή σε ένα πληθωριστικό νόμισμα. Μόνο το 18 - 25 % υποστηρίζουν την Grexit ή δεν θεωρούν ατυχία ένα ατύχημα - «Graccident». Όμως μόνον το 13 % όσων υποστηρίζουν την επιστροφή στη δραχμή, συσχετίζουν αυτή την επιστροφή με ελπίδα διεξόδου από την κρίση [1]. 

© Satoshi Kambayashi

Ο αριστερός ΣΥΡΙΖΑ και οι δεξιοί «Ανεξάρτητοι Έλληνες»: Μια συμμαχία τακτικής;

του Νιλς Καντρίτσκε

 

Πως βλέπουν φιλικά διακείμενοι προς τον ΣΥΡΙΖΑ σχολιαστές στη Γερμανία την επιλογή των ΑΝΕΛ ως κυβερνητικού συνεταίρου; 

Δημοσιεύουμε στη συνέχεια εκτεταμένα αποσπάσματα από σχετικό άρθρο του Niels Kadritzke (τον οποίο ευχαριστούμε), πολιτικού συντάκτη του Monde Diplomatique και της Tageszeitung (Βερολίνο). Ολόκληρο το πρωτότυπο (γερμανική γλώσσα) στον ιστότοπο γνώμης © NachDenkSeiten (28.1.2015): Die linke Syriza und die rechten „Unabhängigen Hellenen“, ein taktisches Bündnis 

    

Οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες»: Εταίρος ή βαρίδι για τον ΣΥΡΙΖΑ;

Για τους περισσότερους Έλληνες αριστερούς οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες» είναι ουσιαστικά εκτός συζήτησης ως εταίροι, γράφει η Maria Margaronis στην αριστερή Αμερικανική εφημερίδα «The Nation» (27.1.2015 - «The Independent Greeks are anathema to most of the Greek left», στο άρθρο της «What Syriza’s Victory Means for Greece and for Europe - The election was a triumph for anti-austerity politics and a rejection of corruption. Now comes the hard part»)... Κατά τη γνώμη μου, οι ανησυχίες αυτές ισχύουν. Και οφείλω να ομολογήσω ότι η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ για επιλογή κυβερνητικού εταίρου όχι μόνο με έχει εκπλήξει αλλά και με έχει ταράξει. Εκτιμούσα ότι κατά πάσα πιθανότητα ο Τσίπρας και το αριστερό κόμμα του δεν θα κατέληγε ποτέ σε τέτοιες πολιτικές συναναστροφές. Το λιγότερο, σε περίπτωση ενός τέτοιου πειράματος, ανέμενα έντονες διαμαρτυρίες από τη βάση του κόμματος.

Μυρίζει εκλογές: Οι δυνατότητες και το κύριο πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ

 του Νιλς Καντρίτσκε

Η κατάληξη από το άρθρο του Niels Kadritzke

Griechenland: Es riecht nach Wahlen – Über die Chancen der Syriza

στο © NachDenkSeiten (27 Νοεμβρίου 2014)

   

Μετά την ανεδαφική εξαγγελία του πρωθυπουργού, για έξοδο από τους περιορισμούς που επιβάλλει το «Μνημόνιο» η προσγείωση ήλθε άσχημα, τόσο πολιτικά όσο και στην κεφαλαιαγορά. Η Ελλάδα θα χρειασθεί και στο άμεσο μέλλον «προληπτική χρηματοδοτική στήριξη» από τον Ευρωπαικό Μηχανισμό Σταθερότητας, γεγονός που συνεπάγεται νέες αναγκαστικές υποχρεώσεις. Η μελλοντική «έξοδος στις αγορές» για αναχρηματοδότηση, θα είναι εφικτή μάλλον μόνον με την συνεγγύηση των εταίρων μας της Ευρωζώνης.
Ο δημοσιογράφος Niels Kadritzke, καλός γνώστης της Ελληνικής πολιτικής, αναφέρεται στα πολιτικά και διαπραγματευτικά λάθη της κυβέρνησής μας, στην εμμονή των δύο «συστημικών» κομμάτων στο πελατειακό σύστημα και στην άρνησή τους για πραγματικές μεταρρυθμίσεις. Αυτό και η ανικανότητα της γραφειοκρατικού διοικητικού μηχανισμού, μοιάζουν πια ανυπέρβλητα εμπόδια για την ανάκαμψη υπό τις παρούσες πολιτικές συνθήκες: «χωρίς μεταρρυθμίσεις η έξοδος απο την κρίση είναι αδύνατη», λέει ο Καντρίτσκε. Με αυτό το αδιέξοδο (και την εκκρεμότητα της εκλογής Προέδου), οι πρόωρες εκλογές φαίνονται τώρα πιθανές. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σταθερή σχετική πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τη δυσκολία του να βρεί αξιόπιστους συμμάχους για κυβερνητική λύση. Όμως το ουσιαστικό ζήτημα κατά τον Καντρίτσκε είναι το προγραμματικό: Πως θα μπορούσε μια κυβέρνηση υπό τον ΣΥΡΙΖΑ να επιτύχει εκεί όπου απέτυχε η σημερινή, δηλαδή στη μεταρρύθμιση και ανανέωση ενός συστήματος που είναι φανερά δυσλειτουργικό και ακραία άδικο απο κοινωνική άποψη;

   

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι το πώς, με πόσες εκλογικές αναμετρήσεις και με ποιά εκλογική νομοθεσία είναι δυνατή μια αυτοδύναμη κυβέρνησή του. Είναι μάλλον το ερώτημα, πώς ένα αριστερό κόμμα μέσα σε μια τέτοια βαθιά οικονομική κρίση μπορεί να οργανώσει μια κοινωνική πλειοψηφία εναντίον των παλιών, αναξιόπιστων πολιτικών δυνάμεων χωρίς να μοιράζει ψεύτικες υποσχέσεις. Σε μια τέτοια κατάσταση, είναι ζωτικής σημασίας να ξεκινά κανείς από την πραγματικότητα, δηλαδή να περιγράψει την κατάσταση της χώρας και της κοινωνίας έτσι όπως πραγματικά είναι και όχι όπως θα ήθελε να είναι. Αυτό είναι σημαντικό, όχι μόνο γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ αποκαλεί - δικαίως - τον συνασπισμό ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση των αλόγιστων υποσχέσεων και των ματαιωμένων success stories. Εκτός των άλλων, ένα αριστερό αντίπαλο πρόγραμμα που βασίζεται στην ειλικρινή ενημέρωση και στην νηφάλια καταγραφή της πραγματικότητας είναι προπάντων σημαντικό για να αποφευχθούν οι απογοητεύσεις. Η τιμιότητα είναι η πιο ανθεκτική στο χρόνο. Ενώ σε περίπτωση ανεντιμότητας, η νέμεσις έρχεται αρκετά γρήγορα. Εάν η πολιτική μιας κυβέρνησης υπό την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αποτύχει επειδή έδωσε υποσχέσεις ασυμβίβαστες με την πραγματικότητα, η οποιαδήποτε προοπτική της δημοκρατικής Αριστεράς στην Ελλάδα θα καταστραφεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. 

O A. Τσίπρας και οι B. Riexinger, G. Gysi, O. Lafontaine, S. Wagenknecht 

του κόμματος Die Linke στο Μνημείο των Σοσιαλιστών (Βερολίνο)