Σάββατο, 24 Αυγούστου 2013

Το Γερμανικό κόμμα των Πρασίνων για την κρίση στην Ευρωζώνη: Όταν οι πολιτικοί παρατούν τις καφενειακές αναλύσεις

του Βόλφγκανγκ Μύνχάου


"Τους βγάζω το καπέλο: Ως μοναδικό Γερμανικό κόμμα οι Πράσινοι στο εκλογικό τους πρόγραμμα, παρουσιάζουν μια λαμπρή, εύστοχη ανάλυση των αιτιών της κρίσης στην Ευρωζώνη. Αλλά οι λύσεις που προτείνει το κόμμα αυτό, δυστυχώς δεν είναι εξίσου θαραλλέες".


Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς άρθρων μου για τα εκλογικά προγράμματα των κομμάτων, φθάνω για πρώτη φορά σ' ένα πρόγραμμα, αποσπάσματα του οποίου πραγματικά μου αρέσουν. Τουλάχιστον οι Πράσινοι έχουν προσπαθήσει να  κατανοήσουν την κρίση στην Ευρωζώνη. Αυτό είναι κάτι σπάνιο για πολιτικό κόμμα στη Γερμανία.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα των Πράσινων, η κρίση δεν είναι αποτέλεσμα της ανεύθυνης δημοσιο-οικονομικής πολιτικής στο Νότο, αλλά συνέπεια των ροών κεφαλαίων που προκύπτουν από μακροοικονομικές ανισορροπίες. Επομένως τα Γερμανικά πλεονάσματα τρεχουσών συναλλαγών είναι εξίσου μέρος των ανισορροπιών, όπως και τα ελλείμματα των χωρών του Νότου. Οι Πράσινοι έχουν επίσης δίκιο στην επισήμανση ότι τα προγράμματα βοήθειας δεν γίνονται από φιλανθρωπία, αλλά για τη σταθεροποίηση των τραπεζών και των ασφαλιστικών ταμείων, και στη Γερμανία, και ιδίως σ' αυτήν. Η πολιτική της λιτότητας ενίσχυσε την κρίση και αποδυνάμωσε την κοινωνική συνοχή. 


Σχεδόν με εξέπληξε το ακόλουθο απόσπασμα: «Οι οικονομικές ανισορροπίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν τις γενεσιουργές αιτίες τους τόσο στις ελλειμματικές, όσο και στις πλεονασματικές χώρες, όπως η Γερμανία. Η Ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική πρέπει να προπαθήσει περισσότερο, ώστε η οικονομική δύναμη των κρατών - μελών να αναπτύσσεται περισσότερο ισόμετρα. Για το σκοπό αυτό, θα πρέπει  να ενισχυθεί η εσωτερική ζήτηση στις πλεονασματικές χώρες. Αλλά κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, οι πραγματικοί μισθοί στις χώρες αυτές έμειναν στάσιμοι ή  και μειώθηκαν". 
Εδώ βλέπουμε ένα πολιτικό κόμμα ν' αφήνει με θάρρος στα αζήτητα όλα όσα ακούγονται στις καφενειακές συζητήσεις. Βγάζω το καπέλο στην ή στον συγγραφέα! Όμως μετά έρχεται η πράσινη σάλτσα που χαλάει και πάλι το κέφι, και συγκεκριμένα η προσπάθεια να "πιτσιλίσουν" μέσα σε αυτή την κρίση και τα περιβαλλοντικά προβλήματα. Θα ήταν πιο απλό να διαχωρίζουμε τις διαφορετικές υπαρξιακές κρίσεις μας. Η κρίση στην Ευρωζώνη μπορεί άνετα να εξηγηθεί με τα συμβατικά οικονομικά πρότυπα. Επιδέχεται πράσινες, μαύρες ή κόκκινες λύσεις. Για το στόχο αυτό, δεν χρειάζεται την οικολογία.
Οι Πράσινοι είναι πιο συγκεκριμένοι από τους Σοσιαλδημοκράτες ως προς τις προτάσεις για τη λύση, αλλά έχουν και αυτοί την τάση να προσθέτουν περιττά πράγματα. Ο αθέμιτος φορολογικός ανταγωνισμός μεταξύ των χωρών (dumping) δεν είναι καλό πράγμα, αλλά δεν είναι κεντρικό στοιχείο της κρίσης. Μπορεί κανείς να υποχρεώσει τους Κυπρίους να αυξήσουν τους χαμηλούς φόρους τους. Αλλά αυτό είναι πιό πολύ επίδειξη Γερμανικής δύναμης, παρά προσπάθεια για την επίλυση της κρίσης. Η ανεργία των νέων είναι κακό, αλλά είναι απλά μια συνέπεια της συνεχούς ύφεσης. Με τη σειρά της, η  ύφεση είναι συνέπεια της πολιτικής λιτότητας, σε συνδυασμό με την χρηματοπιστωτική κρίση. Όποιος θέλει να καταπολεμήσει την ανεργία των νέων, θα πρέπει να υποστηρίξει το τέλος των προγραμμάτων  λιτότητας και μια πραγματική Ευρωπαϊκή τραπεζική ενοποίηση. Ειδικά προγράμματα κατά της ανεργίας των νέων είναι χωρίς κανένα νόημα, για όσο καιρό δεν λύνεται το πραγματικό πρόβλημα.
Οι Πράσινοι προτείνουν Ευρωομόλογα. Αυτό, εμένα, ως υπέρμαχο τέτοιων κοινών ομολόγων όλων των χωρών του ευρώ, θα έπρεπε να με κάνει χαρούμενο. Όμως, οι Πράσινοι θέλουν ένα είδος κοινού ομολόγου για το οποίο είμαι λιγότερο πεπεισμένος - ομόλογα απόσβεσης χρέους. Πρόκειται για ένα οικονομικό εργαλείο που χρησιμεύει μόνον για να αποσβέσει χρέος, δομημένο με βάση την πρόταση του συμβουλίου εμπειρογνωμόνων της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Οι Πράσινοι τολμούν μια ανοικτή και ευφυή ανάλυση. Αλλά με τον τρόπο αυτό, θα καταδικάσουν τις χώρες να αποσβέσουν τα χρέη τους, αντί να απελευθερωθούν σταδιακά από αυτά. Ενώ οι Πράσινοι δικαίως επικρίνουν τις πολιτικές λιτότητας των τελευταίων ετών, ξαφνικά δέχονται εδώ κάπως άκριτα ένα εργαλείο που παγιώνει τις περιοριστικές πρακτικές λιτότητας για πολλά ακόμη χρόνια. Ωστόσο, οι Πράσινοι διευκρινίζουν επίσης, ότι τα αυθεντικά Ευρωομόλογα είναι ο μακροπρόθεσμος στόχος τους. Λιγότερο πειστική βρίσκω την επιχειρηματολογία που εξηγεί για ποιό λόγο στην Ομοσπονδιακή Βουλή, δόθηκε άνευ όρων κοινοβουλευτική στήριξη στην Angela Merkel, ώστε να υπερψηφισθούν  τα πακέτα των διασώσεων και το δημοσιο-οικονομικό σύμφωνο [τα κυβερνητικά κόμματα CDU/CSU και FDP έχουν ευρωσκεπτικιστές "αντάρτες" και χωρίς την υπερψήφιση από την αντιπολίτευση των SPD και Grünen ήταν αδύνατη η πλειοψηφία στην Bundestag, ενώ στην Bundesrat - "Ανω Βουλή" - η συναίνεσή τους ήταν ούτως ή άλλως απαραίτητη για να υπάρχει πλειοψηφία]. Απαίτησαν ως αντάλλαγμα τον φόρο επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών - δεν είναι και μεγάλη επιτυχία, αν σκεφτεί κανείς ότι η αξία αυτού του φόρου έχει αμφισβητηθεί. 
Ανάμεσα στά εκλογικά προγράμματα των σημαντικών Γερμανικών κομμάτων, μόνον το πρόγραμμα των Πράσινων τολμά μια ανοικτή και ευφυή ανάλυση. Των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) δίνει την αίσθηση ότι θέλει, αλλά δεν μπορεί ή δεν τολμά. Το πρόγραμμα της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU/CSU) είναι ανώδυνο, αλλά σε τελευταία ανάλυση χωρίς ουσία, δεδομένου ότι σ' αυτό υπάρχει μόνον η καγκελάριος. Και το πρόγραμμα των Ελεύθερων Δημοκρατών (FDP) αποτελείται από θεωρίες συνωμοσίας. 
Ασφαλώς, η αναλυτική ευστοχία του προγράμματος δεν θα πρέπει δεν είναι το μοναδικό κριτήριο για την απόφαση ποιό κόμμα να ψηφίσουμε. Ωστόσο, ζούμε σε μια εποχή μεγάλων και ανεπίλυτων μακροοικονομικών κινδύνων. Εδώ θα πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα, σ' αυτούς που προσπαθούν τουλάχιστον να κατανοήσουν το πρόβλημα. Σ' αυτό, οι Πράσινοι βρίσκονται σαφώς πιο μπροστά από τα άλλα κόμματα.
 O Wolfgang Münchau είναι οικονομικός συντάκτης στους Financial Times και στον Spiegel 

Παλιότερα άρθρα του Wolfgang Münchau σ' αυτή την ιστοσελίδα: 
Δεν έχει και πολλή σημασία, αλλά είμαι φανατικά υπέρ της Ευρώπης και του Ευρώ
Η λιτότητα είναι το εμπόδιο στις μεταρρυθμίσεις
Η τραγωδία της Ιταλίας, η φάρσα της Ιταλίας

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Jan-Werner Müller Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»