Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2015

Με έλεγαν Αϊλάν. Με έλεγαν Γκαλίπ

από τον ιστότοπο © Άρδην: Με έλεγαν Αϊλάν. Με έλεγαν Γκαλίπ
(για την απόδοση: Θανάσης Τζιούμπας) - 7.9.2015
 
Ήμουν Κούρδος. Την πατρίδα μου την έλεγαν Συρία. Μια χώρα με χίλια πρόσωπα, τα χίλια τοπία, λαούς.
Από την γλύκα της ελιάς των παραλίων ως την πέτρα, το κίτρινο της έρημου και τους φοίνικες των οάσεων. Και τα έργα των ανθρώπων, από τα ερείπια της Παλμύρας, ένα από τα ομορφότερα μέρη που μπορούσε κάποτε κανείς να δει, ως το Κρακ Ντε Σεβαλιέ αλλά και τα μυρωδάτα Σουκ της Δαμασκού και του Χαλεπιού. Μια χώρα όπου πέρασαν τόσοι λαοί κι άφησαν τα σημάδια τους, ο ένας δίπλα στον άλλο. Οι αιώνες πάντρεψαν τους Χεταίους του Καντές με τις πόλεις των Φοινίκων, με την ελληνιστική Απάμεια, με την Μονή του Συμεών του Στυλίτη, με τα φρούρια των σταυροφόρων και του Σαλαντίν, με τα τζαμιά των Ομαγιάτ. Μια χώρα όπου η συνύπαρξη του διαφορετικού κι η αλληλεπίδραση γλύκαινε τις αντιθέσεις κι έκανε ακόμα και τους πιο μισαλλόδοξους Εβραίους να εικονογραφούν τις συναγωγές τους.
Τώρα παντού η μυρουδιά του αίματος και τα ερείπια των αρχαίων και των νέων σπιτιών, ναών, αγαλμάτων.
Μέ έλεγαν Αϊλάν. Με έλεγαν Γκαλίπ.
photo: © Nilufer Demir
Την πόλη μου την έλεγαν Κομπάνι. Την ξέρεις ίσως από τα έργα αυτών που στάθηκαν να πολεμήσουν, να πεθάνουν και να νικήσουν. Ξέρεις το Κομπάνι των ανταρτών, το Κομπάνι της Αρίν Μιρκάν. Κανένας τόπος δεν γεννάει μόνο ήρωες, όμως το άδικο μαρτύριο είναι αυτό που κάνει τους μάρτυρες και τους δίνει μια θέση στην καρδιά των ανθρώπων.
Μας έδιωξαν οι μαύρες καρδιές με τα μαύρα ρούχα. Αυτοί οι άνθρωποι του αίματος που θέλουν να λέγονται άνθρωποι της πίστης. Οι άνθρωποι που απλόχερα η πολιτισμένη χριστιανική Δύση κι η πολιτισμένη Τουρκία όπλισε, έθρεψε, στήριξε για να καταστρέψει την χώρα και τις ζωές μας. Η ίδια η Τουρκία που, αφού έκανε ό,τι μπορούσε για να μείνουμε λεία στην δίψα των τεράτων, αφού μας βομβάρδισε, μετά μας μάντρωσε πίσω από το συρματόπλεγμα, όπου οι μόνοι που μπαινόβγαιναν ήταν οι έμποροι της ελπίδας για μια φυγή στην ασφάλεια. Μπορούσαμε να φύγουμε κι αλλιώς, με αξιοπρέπεια, αλλά αυτό δεν συνέφερε ούτε την τουρκική “φιλοξενία”, που μας έκανε ομήρους για να εκβιάζει, ούτε την βιομηχανία της φυγής, από τους διακινητές ως τους εμπόρους φουσκωτών μιας χρήσης στα παράλια. Η άδεια εξόδου δεν δόθηκε ποτέ, ο Καναδάς παρέμεινε μακριά, όλα οδηγούσαν στην παραλία και την γεμάτη απελπισία βάρκα.
Μέ έλεγαν Αϊλάν. Με έλεγαν Γκαλίπ.
Δεν πρόλαβα να μεγαλώσω, η θάλασσα, που σαν κάθε παιδί ονειρεύτηκα, με συνάντησε και με πήρε.
Σου λεν πως το δράμα μου άρχισε και τέλειωσε πάνω σε μια βάρκα, πως η τραγωδία ήταν τα λίγα μίλια ως την απέναντι ακτή, κι όχι τα ατελείωτα χιλιόμετρα του Γολγοθά που άρχισε, όταν ο πόλεμος, που άρχισαν και συντηρούν τόσα χρόνια τώρα, χτύπησε την πόρτα μας.
Τώρα η φωτογραφία του κορμιού μου, πολλαπλασιασμένη μέσα από τους καθρέφτες της μηχανής που γέννησε και γιγαντώνει την δυστυχία και τον θάνατο, εισβάλλει στους εφιάλτες σας. Όχι για να αποκαλύψει αλλά για να καλύψει τις αιτίες που με έφεραν στα κύματα, ένας θρήνος για την απώλεια λες και ήταν ατύχημα, μια κακιά στιγμή για το ποτάμι των απελπισμένων που οι πολιτικές του πολέμου έφεραν έξω από τις πόρτες σας, να γεμίζει τις πλατείες και τους σταθμούς σας. Εικόνες προορισμένες να προκαλέσουν την συμπόνια, μια συμπόνια για το θύμα που ξεχνάει τον θύτη, που στρέφει την κουβέντα στο πώς θα φιλοξενηθούν οι ξεριζωμένοι και όχι στην αιτία του ξεριζωμού, που κάθε μέρα μεγαλώνει το ποτάμι της φυγής. Λες και η κάθαρση είναι να ανοίξεις την δική σου πόρτα στους ξεριζωμένους κι όχι να υψώσεις το μπόι σου ενάντια στην μηχανή του ξεριζωμού που γκρέμισε την δική μου πόρτα.
Με έλεγαν Αϊλάν. Με έλεγαν Γκαλίπ.
Ήμουν Κούρδος. Δεν μου φτάνει το δάκρυ σου. Θέλω να αναρωτηθείς γιατί.

  


Ιμμάνιουελ Βαλλερστάιν: “Το κέντρο δεν αντέχει”  
 
Βόλφγκανγκ Μινχάου: Θανάσιμος ο διχασμός των Ευρωπαίων στο προσφυγικό (Εuro2day - RED Notebook)
 
Ο μικρός Αϊλάν, άγαλμα από άμμο στην ακτή του Αιγαίου όπου βρέθηκε

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»