Τρίτη, 10 Μαΐου 2016

Η νομοθέτηση προληπτικών μέτρων επιδρά φιλοκυκλικά, επιδεινώνει την κατάσταση στην ελληνική οικονομία. Πότε θα διδαχτεί η ΕΕ από την ελληνική κρίση;

του Μάρτσελ Φράτσερ
  
  
Στην ελληνική κρίση συμβαίνουν διαρκώς κορυφώσεις, η μία μετά την άλλη, γιατί η Ευρώπη κάνει συνεχώς τα ίδια λάθη. Τρεις λόγοι για τους οποίους η τακτική των δανειστών είναι παράλογη και ατελέσφορη.
 
Για άλλη μια φορά, οξύνθηκε και πάλι η αντιπαράθεση ανάμεσα στην Ελλάδα και στους Ευρωπαίους δανειστές της. Μετά το δράμα του περασμένου καλοκαιριού (2015), όταν η Ελλάδα με δυσκολία απέφυγε την Grexit και μια οικονομική καταστροφή, θα μπορούσαμε πάλι να φθάσουμε σε μια ακόμη αναμέτρηση, εκτός των άλλων επειδή η Ευρώπη δεν φαίνεται να διδάσκεται από την κρίση και επαναλαμβάνει τα παλιά λάθη. Αυτό φαίνεται από την απαίτηση για «προληπτικά μέτρα» και από τη συζήτηση για περικοπή του χρέους.
Ο εξαναγκασμός στην ψήφιση «προληπτικών μέτρων», με τα οποία θα επιβάλλονται αυτόματα περαιτέρω μειώσεις δαπανών και αυξήσεις φόρων στην Ελλάδα όταν δεν επιτυγχάνονται οι δημοσιονομικοί στόχοι, είναι παράλογος και ατελέσφορος. Και μάλιστα για τρεις λόγους.
Πρώτον: ¨Ολες οι προβλέψεις είναι λανθασμένες
Η ιδέα των προληπτικών μέτρων βασίζεται στην ψευδαίσθηση ότι οι δανειστές μπορούν να προγραμματίσουν επακριβείς δημοσιονομικούς στόχους για την Ελλάδα και οι στόχοι αυτοί να επιτευχθούν. Όμως εδώ και έξι χρόνια, όλες, ανεξαιρέτως όλες οι προβλέψεις για την Ελλάδα, ήταν λανθασμένες και είχαν υποτιμήσει έντονα το πραγματικό δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας. 
Γιατί να είναι διαφορετικά τώρα; Οι δανειστές δεν πρέπει να θέτουν άκαμπτους ποσοτικούς στόχους, αλλά να θέτουν επίμονα το ζήτημα, ποιές μεταρρυθμίσεις είναι σωστές και απαραίτητες. Οι σωστές μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να εφαρμόζονται, ανεξάρτητα από το αν και πώς πληρούνται οι δημοσιονομικοί στόχοι. Στην πραγματικότητα, οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν θα έπρεπε να συνιστούν λόγο ανησυχίας, αν όλες οι μεταρρυθμίσεις εφαρμόζονταν με επιτυχία. 
   
Δεύτερον: Τα προληπτικά μέτρα επιδεινώνουν την κρίση 
Το δεύτερο βασικό ελάττωμα της ιδέας των «προληπτικών μέτρων» είναι το εξής: Μπορούν να επιδεινώσουν την κρίση στην Ελλάδα, δεδομένου ότι απαιτούν την άσκηση φιλο-κυκλικής δημοσιονομικής και διαρθρωτικής πολιτική. Αν ο ρυθμός ανόδου του ΑΕΠ στην Ελλάδα αποδυναμωθεί - για παράδειγμα, λόγω της προσφυγικής κρίσης, των γεωπολιτικών συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή ή από άλλες εξωτερικές διαταραχές - τότε αυτόματα θα πρέπει να περικοπούν και άλλες δαπάνες ή να αυξηθεί η φορολογία και έτσι η χώρα θα οδηγηθεί ακόμη βαθύτερα στην κρίση. 
Και πάλι βλέπουμε το εξής: τα τελευταία έξι χρόνια βιώνουμε σ' ολόκληρη την Ευρώπη τη ζημία που προκαλεί μια τέτοια φιλο-κυκλική πολιτική· θα έπρεπε λοιπόν τώρα να έχουμε επιτέλους πάρει το μάθημά μας από την εμπειρία αυτή.
 
Τρίτον: είναι ανέφικτο να εξαναγκάσουν την ελληνική κυβέρνηση
Φυσικά, οι αρχιτέκτονες των «προληπτικών μέτρων» έχουν κάτι άλλο στο μυαλό τους. Πιστεύουν ότι μπορούν να εξαναγκάσουν την ελληνική κυβέρνηση να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που έχει υποσχεθεί, αν ειδάλλως απειλείται με αυτόματη εφαρμογή ακόμη πιο δυσάρεστων μέτρων. Αυτή η ιδέα ακούγεται έξυπνη αλλά δεν είναι. Ακόμη και τέτοια «μέτρα τύπου προστίμου», η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να τα αποφύγει και αυτό θα κάνει. 
Γιατί ένα άλλο μάθημα από αυτά τα έξι χρόνια της ελληνικής κρίσης είναι το εξής: Οι δανειστές δεν μπορούν να επιβάλουν την ελληνική κυβέρνηση την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων παρά τη θέλησή της. Εδώ και πολλά χρόνια το προσπαθούν και πάντοτε αποτυγχάνουν. Αντίθετα, οι δανειστές θα πρέπει να διερευνήσουν πώς επιτελους θα μπορέσουν να μεταβιβάσουν στην ελληνική κυβέρνηση την «κυριότητα» των μεταρρυθμίσεων. Αντί για «πρόστιμα» όταν οι μεταρρυθμίσεις παραλείπονται, οι δανειστές θα πρέπει να ανταμείβουν την ελληνική κυβέρνηση για τις μεταρρυθμίσεις που εφαρμόζει επιτυχώς. 
Αυτό το κεντρικό σημείο αφορά και την περικοπή του χρέους, την οποία ζητούν όλο και πιο έντονα το ΔΝΤ και ορισμένοι Ευρωπαίοι, ενάντια στην αντίσταση της Γερμανίας. Το επόμενο έτος, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας μπορεί να αυξηθεί μέχρι και το 200 % του ΑΕΠ.
 
Η εξυπηρέτηση του χρέους πρέπει να συνδεθεί με το ρυθμό της οικονομικής ανάπτυξης
Είναι λανθασμένη η αντίληψη ότι οι μελλοντικές πληρωμές τόκων για το χρέος αυτό είναι μικρές. Γιατί τα επιτόκιά τους είναι στο μεγαλύτερο μέρος τους συνδεδεμένα με τα επιτόκια της αγοράς στη ζώνη του ευρώ. Αν αυτά τα επιτόκια, που είναι τώρα πάρα πολύ χαμηλά, επανέλθουν και πάλι στην κανονική κατάσταση στα χρόνια που έρχονται (όπως ελπίζουμε), τότε η Ελλάδα θα πρέπει ίσως να πληρώνει τόκους με επιτόκια τουλάχιστον 5 έως 6 %. Άν συνυπολογίσουμε και τις αποπληρωμές του κεφαλαίου του χρέους, οι οποίες, λόγω της περιόδου χάριτος, θα αρχίσουν μόνον μετά το 2023, τότε η Ελλάδα πιθανώς θα πρέπει να καταβάλλει ετησίως περισσότερο από το 15 % του ΑΕΠ της για την εξυπηρέτηση του χρέους. Όλοι συμφωνούν ότι αυτό θα ήταν υπερβολικό και μη βιώσιμο. 
Γι' αυτόν τον λόγο, η Ευρώπη θα πρέπει να δώσει στην Ελλάδα μια προοπτική για αναδιάρθρωση του χρέους της: όχι διαγραφή χρέους, αλλά μια σύνδεση των αποπληρωμών τόκων με το ρυθμό της οικονομικής ανάπτυξης στην Ελλάδα. Όταν η χώρα θα αντιμετωπίζει δυσκολίες και δεν αυξάνεται το ΑΕΠ της, τότε θα διευκολύνεται με χαμηλότερο ύψος αποπληρωμών τόκων. Όταν αυξάνεται το ΑΕΠ της, οι δανειστές θα λαμβάνουν ένα οριοθετημένου ύψους μερίδιο αυτής της επιτυχίας της. 
Αυτή η ρύθμιση, εκτός από τη μεγάλη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους (πράγμα που αποδεικνύεται από μια μελέτη του Ινστιτούτου DIW στο Βερολίνο), θα δώσει και ένα σημαντικό μήνυμα προς την Ελλάδα: Δεν θέλουμε να σας τιμωρήσουμε, αλλά θέλουμε να είστε επιτυχείς· γι αυτό το λόγο συμμμετέχουμε στην προσπάθεια να βγεί η χώρα από την κρίση. 
Υπάρχει ακόμη η δυνατότητα να αποφευχθεί η κλιμάκωση της ελληνικής κρίσης. Ωστόσο, για το σκοπό αυτό, οι δανειστές δεν πρέπει μόνον να πείσουν την ελληνική κυβέρνηση να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις, αλλά πρέπει να αποφύγουν το λάθος των «προληπτικών μέτρων» και να προσφέρουν στην Ελλάδα μια προοπτική αναδιάρθρωσης του χρέους, ως αντάλλαγμα για την επιτυχή ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος βοήθειας. Έτσι μπορούμε να αποφύγουμε την επόμενη πράξη του ελληνικού δράματος.
Ο Marcel Fratzscher, από τους πιο γνωστούς οικονομολόγους της Γερμανίας, είναι πρόεδρος του Γερμανικού Ινστιτούτου Έρευνας της Οικονομίας (Deutsches Institut für Wirtschaftsforschung - DIW) στο Βερολίνο και καθηγητής Μακροοικονομίας και Χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου. Εργάστηκε επίσης στην ΕΚΤ ως σύμβουλος και δίδαξε Διεθνές Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Γκαίτε της Φρανκφούρτης.
Δεν είναι σύμβουλος της καγκελαρίου Μέρκελ, όπως λανθασμένα γράφτηκε στον ελληνικό Τύπο, αλλά επιστημονικός σύμβουλος στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο για την Οικονομία και την Ενέργεια (με υπουργό τον Σοσιαλδημοκράτη Πρόεδρο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ).
Μαζί με τους Henrik Enderlein, Clemens Fuest, Jakob von Weizsäcker και άλλους νομικούς, οικονομολόγους και πολιτικούς επιστήμονες με φιλοευρωπαϊκή ή και φεντεραλιστική κατεύθυνση, ίδρυσαν την Ομάδα Γκλίνικερ (Glienicker Gruppe).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»