Τρίτη, 10 Μαΐου 2016

Η νομοθέτηση προληπτικών μέτρων επιδρά φιλοκυκλικά, επιδεινώνει την κατάσταση στην ελληνική οικονομία. Πότε θα διδαχτεί η ΕΕ από την ελληνική κρίση;

του Μάρτσελ Φράτσερ
  
  
Στην ελληνική κρίση συμβαίνουν διαρκώς κορυφώσεις, η μία μετά την άλλη, γιατί η Ευρώπη κάνει συνεχώς τα ίδια λάθη. Τρεις λόγοι για τους οποίους η τακτική των δανειστών είναι παράλογη και ατελέσφορη.
 
Για άλλη μια φορά, οξύνθηκε και πάλι η αντιπαράθεση ανάμεσα στην Ελλάδα και στους Ευρωπαίους δανειστές της. Μετά το δράμα του περασμένου καλοκαιριού (2015), όταν η Ελλάδα με δυσκολία απέφυγε την Grexit και μια οικονομική καταστροφή, θα μπορούσαμε πάλι να φθάσουμε σε μια ακόμη αναμέτρηση, εκτός των άλλων επειδή η Ευρώπη δεν φαίνεται να διδάσκεται από την κρίση και επαναλαμβάνει τα παλιά λάθη. Αυτό φαίνεται από την απαίτηση για «προληπτικά μέτρα» και από τη συζήτηση για περικοπή του χρέους.
Ο εξαναγκασμός στην ψήφιση «προληπτικών μέτρων», με τα οποία θα επιβάλλονται αυτόματα περαιτέρω μειώσεις δαπανών και αυξήσεις φόρων στην Ελλάδα όταν δεν επιτυγχάνονται οι δημοσιονομικοί στόχοι, είναι παράλογος και ατελέσφορος. Και μάλιστα για τρεις λόγους.
Πρώτον: ¨Ολες οι προβλέψεις είναι λανθασμένες
Η ιδέα των προληπτικών μέτρων βασίζεται στην ψευδαίσθηση ότι οι δανειστές μπορούν να προγραμματίσουν επακριβείς δημοσιονομικούς στόχους για την Ελλάδα και οι στόχοι αυτοί να επιτευχθούν. Όμως εδώ και έξι χρόνια, όλες, ανεξαιρέτως όλες οι προβλέψεις για την Ελλάδα, ήταν λανθασμένες και είχαν υποτιμήσει έντονα το πραγματικό δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας. 
Γιατί να είναι διαφορετικά τώρα; Οι δανειστές δεν πρέπει να θέτουν άκαμπτους ποσοτικούς στόχους, αλλά να θέτουν επίμονα το ζήτημα, ποιές μεταρρυθμίσεις είναι σωστές και απαραίτητες. Οι σωστές μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να εφαρμόζονται, ανεξάρτητα από το αν και πώς πληρούνται οι δημοσιονομικοί στόχοι. Στην πραγματικότητα, οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν θα έπρεπε να συνιστούν λόγο ανησυχίας, αν όλες οι μεταρρυθμίσεις εφαρμόζονταν με επιτυχία. 
   
Δεύτερον: Τα προληπτικά μέτρα επιδεινώνουν την κρίση 
Το δεύτερο βασικό ελάττωμα της ιδέας των «προληπτικών μέτρων» είναι το εξής: Μπορούν να επιδεινώσουν την κρίση στην Ελλάδα, δεδομένου ότι απαιτούν την άσκηση φιλο-κυκλικής δημοσιονομικής και διαρθρωτικής πολιτική. Αν ο ρυθμός ανόδου του ΑΕΠ στην Ελλάδα αποδυναμωθεί - για παράδειγμα, λόγω της προσφυγικής κρίσης, των γεωπολιτικών συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή ή από άλλες εξωτερικές διαταραχές - τότε αυτόματα θα πρέπει να περικοπούν και άλλες δαπάνες ή να αυξηθεί η φορολογία και έτσι η χώρα θα οδηγηθεί ακόμη βαθύτερα στην κρίση. 
Και πάλι βλέπουμε το εξής: τα τελευταία έξι χρόνια βιώνουμε σ' ολόκληρη την Ευρώπη τη ζημία που προκαλεί μια τέτοια φιλο-κυκλική πολιτική· θα έπρεπε λοιπόν τώρα να έχουμε επιτέλους πάρει το μάθημά μας από την εμπειρία αυτή.
 
Τρίτον: είναι ανέφικτο να εξαναγκάσουν την ελληνική κυβέρνηση
Φυσικά, οι αρχιτέκτονες των «προληπτικών μέτρων» έχουν κάτι άλλο στο μυαλό τους. Πιστεύουν ότι μπορούν να εξαναγκάσουν την ελληνική κυβέρνηση να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που έχει υποσχεθεί, αν ειδάλλως απειλείται με αυτόματη εφαρμογή ακόμη πιο δυσάρεστων μέτρων. Αυτή η ιδέα ακούγεται έξυπνη αλλά δεν είναι. Ακόμη και τέτοια «μέτρα τύπου προστίμου», η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να τα αποφύγει και αυτό θα κάνει. 
Γιατί ένα άλλο μάθημα από αυτά τα έξι χρόνια της ελληνικής κρίσης είναι το εξής: Οι δανειστές δεν μπορούν να επιβάλουν την ελληνική κυβέρνηση την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων παρά τη θέλησή της. Εδώ και πολλά χρόνια το προσπαθούν και πάντοτε αποτυγχάνουν. Αντίθετα, οι δανειστές θα πρέπει να διερευνήσουν πώς επιτελους θα μπορέσουν να μεταβιβάσουν στην ελληνική κυβέρνηση την «κυριότητα» των μεταρρυθμίσεων. Αντί για «πρόστιμα» όταν οι μεταρρυθμίσεις παραλείπονται, οι δανειστές θα πρέπει να ανταμείβουν την ελληνική κυβέρνηση για τις μεταρρυθμίσεις που εφαρμόζει επιτυχώς. 
Αυτό το κεντρικό σημείο αφορά και την περικοπή του χρέους, την οποία ζητούν όλο και πιο έντονα το ΔΝΤ και ορισμένοι Ευρωπαίοι, ενάντια στην αντίσταση της Γερμανίας. Το επόμενο έτος, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας μπορεί να αυξηθεί μέχρι και το 200 % του ΑΕΠ.
 
Η εξυπηρέτηση του χρέους πρέπει να συνδεθεί με το ρυθμό της οικονομικής ανάπτυξης
Είναι λανθασμένη η αντίληψη ότι οι μελλοντικές πληρωμές τόκων για το χρέος αυτό είναι μικρές. Γιατί τα επιτόκιά τους είναι στο μεγαλύτερο μέρος τους συνδεδεμένα με τα επιτόκια της αγοράς στη ζώνη του ευρώ. Αν αυτά τα επιτόκια, που είναι τώρα πάρα πολύ χαμηλά, επανέλθουν και πάλι στην κανονική κατάσταση στα χρόνια που έρχονται (όπως ελπίζουμε), τότε η Ελλάδα θα πρέπει ίσως να πληρώνει τόκους με επιτόκια τουλάχιστον 5 έως 6 %. Άν συνυπολογίσουμε και τις αποπληρωμές του κεφαλαίου του χρέους, οι οποίες, λόγω της περιόδου χάριτος, θα αρχίσουν μόνον μετά το 2023, τότε η Ελλάδα πιθανώς θα πρέπει να καταβάλλει ετησίως περισσότερο από το 15 % του ΑΕΠ της για την εξυπηρέτηση του χρέους. Όλοι συμφωνούν ότι αυτό θα ήταν υπερβολικό και μη βιώσιμο. 
Γι' αυτόν τον λόγο, η Ευρώπη θα πρέπει να δώσει στην Ελλάδα μια προοπτική για αναδιάρθρωση του χρέους της: όχι διαγραφή χρέους, αλλά μια σύνδεση των αποπληρωμών τόκων με το ρυθμό της οικονομικής ανάπτυξης στην Ελλάδα. Όταν η χώρα θα αντιμετωπίζει δυσκολίες και δεν αυξάνεται το ΑΕΠ της, τότε θα διευκολύνεται με χαμηλότερο ύψος αποπληρωμών τόκων. Όταν αυξάνεται το ΑΕΠ της, οι δανειστές θα λαμβάνουν ένα οριοθετημένου ύψους μερίδιο αυτής της επιτυχίας της. 
Αυτή η ρύθμιση, εκτός από τη μεγάλη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους (πράγμα που αποδεικνύεται από μια μελέτη του Ινστιτούτου DIW στο Βερολίνο), θα δώσει και ένα σημαντικό μήνυμα προς την Ελλάδα: Δεν θέλουμε να σας τιμωρήσουμε, αλλά θέλουμε να είστε επιτυχείς· γι αυτό το λόγο συμμμετέχουμε στην προσπάθεια να βγεί η χώρα από την κρίση. 
Υπάρχει ακόμη η δυνατότητα να αποφευχθεί η κλιμάκωση της ελληνικής κρίσης. Ωστόσο, για το σκοπό αυτό, οι δανειστές δεν πρέπει μόνον να πείσουν την ελληνική κυβέρνηση να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις, αλλά πρέπει να αποφύγουν το λάθος των «προληπτικών μέτρων» και να προσφέρουν στην Ελλάδα μια προοπτική αναδιάρθρωσης του χρέους, ως αντάλλαγμα για την επιτυχή ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος βοήθειας. Έτσι μπορούμε να αποφύγουμε την επόμενη πράξη του ελληνικού δράματος.
Ο Marcel Fratzscher, από τους πιο γνωστούς οικονομολόγους της Γερμανίας, είναι πρόεδρος του Γερμανικού Ινστιτούτου Έρευνας της Οικονομίας (Deutsches Institut für Wirtschaftsforschung - DIW) στο Βερολίνο και καθηγητής Μακροοικονομίας και Χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου. Εργάστηκε επίσης στην ΕΚΤ ως σύμβουλος και δίδαξε Διεθνές Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Γκαίτε της Φρανκφούρτης.
Δεν είναι σύμβουλος της καγκελαρίου Μέρκελ, όπως λανθασμένα γράφτηκε στον ελληνικό Τύπο, αλλά επιστημονικός σύμβουλος στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο για την Οικονομία και την Ενέργεια (με υπουργό τον Σοσιαλδημοκράτη Πρόεδρο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ).
Μαζί με τους Henrik Enderlein, Clemens Fuest, Jakob von Weizsäcker και άλλους νομικούς, οικονομολόγους και πολιτικούς επιστήμονες με φιλοευρωπαϊκή ή και φεντεραλιστική κατεύθυνση, ίδρυσαν την Ομάδα Γκλίνικερ (Glienicker Gruppe).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» «Μακεδονικό» 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αριστοτέλης Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ηγεμονία ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Καταναλωτισμός Κεντρική Ευρώπη Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κράτος Πρόνοιας Κώστας Καραμανλής Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σημίτης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τραμπ Τροβαδούροι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno Albrecht von Lucke André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Chomsky Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Elmar Altvater Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Michel Foucault Miroslav Krleža Mudde Otto Bauer PRAXIS International Ruskin Sandel Michael Strauss Leo Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Tolkien Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» ή μάλλον κάνει φιλοσοφική κοινωνιολογία και κοινωνιολογική φιλοσοφία- τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι